Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Zielińska Sędzia del. WSA Magdalena Bosakirska Sędzia NSA Urszula Raczkiewicz (spr.) Protokolant Marcin Chojnacki po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2008 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Gminy Miejskiej L. i Rady Miasta L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 13 czerwca 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1892/06 w sprawie ze skargi Gminy Miejskiej L. i Rady Miasta L. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważność uchwały Rady Miasta L. z dnia [...] września 2006 r. o nr [...] postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 1892/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odrzucił skargę Gminy Miejskiej L., Rady Miejskiej L., na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta L. z dnia [...] września 2006 r. o nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia podano, iż zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) rozstrzygnięcia organu nadzorczego, dotyczące gminy, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo, którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Z uchwały powinno wynikać, komu zostało powierzone wykonanie uchwały w sprawie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Podmiot, któremu rada gminy powierzyła wykonanie uchwały w sprawie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego jest umocowany do dokonania wszelkich czynności związanych z wniesieniem skargi do sądu w tym może ustanowić pełnomocnika procesowego. Oznacza to, w ocenie Sądu, że skarga może być wniesiona przez radcę prawnego z powołaniem się na pełnomocnictwo udzielone przez uprawniony podmiot. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wskazał, że w niniejszej sprawie skargę podpisał radca prawny, który na wezwanie Sądu przedłożył pełnomocnictwo udzielone mu przez Burmistrza Miasta L.. Natomiast z przedłożonej w późniejszym terminie uchwały z dnia [...] marca 2007 r. w przedmiocie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...] wynika, iż została ona podjęta po wniesieniu skargi do Sądu, co stoi w sprzeczności z przepisem art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, w myśl, którego warunkiem niezbędnym do wniesienia skargi do sądu jest podjęcie uchwały w tym zakresie. Oznacza to, iż podjęcie uchwały po wniesieniu skargi do sądu nie sanuje podjętej uprzednio czynności w tym zakresie.

Gmina Miejska L., Rada Miejska L. złożyły skargę kasacyjną od powyższego postanowienia i wniosły o jego uchylenie w całości zarzucając naruszenie:

prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, to jest art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 165 ust. 2 Konstytucji RP w związku z art. 2 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym poprzez przyjęcie, iż uchwała Rady Gminy o zaskarżeniu do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody musi zostać podjęta przed wniesieniem skargi do sądu, a późniejsze podjęcie takiej uchwały nie sanuje podjętej czynności w tym zakresie;

przepisów postępowania, to jest art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez przyjęcie, iż przedłożenie przez skarżącego uchwały Rady Gminy o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego wojewody do sądu administracyjnego podjętej już po złożeniu skargi nie konwaliduje braku formalnego skargi i stanowi podstawę do jej odrzucenia, gdyż uchybienie to ma istotny wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym nie określa terminu do podjęcia uchwały przez radę gminy o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego wojewody na uchwałę tej rady.

Zdaniem skarżącej uznanie, iż uchwała taka musi być obligatoryjnie podjęta przed złożeniem skargi, stanowi naruszenie konstytucyjnej zasady sądowej ochrony samodzielności gminy. Cel art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym nie wyklucza podjęcia uchwały o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego już po wniesieniu skargi do sądu. Takie stanowisko wyrażone zostało, m.in. w uchwale 7 sędziów SN z 27 listopada 1992 r., III AZP 8/91 (OSNC 1992 nr 7-8 poz. 119) oraz postanowieniach SN: z 07 lipca 1994, 111 ARN 42/94 (OSNAPiUS 1994 nr 9 poz. 148) i z 05 października 1994 r., III ARN 53/94 (OSNAPiUS 1994 nr 12 poz. 186), a także w postanowieniu NSA z dnia 30 listopada 2005 r., II OSK 290/05 (OSP 2007/1/6).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut naruszenia art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) jest usprawiedliwiony.

Artykuł 98 ust. 1 i 3 powyższej ustawy stanowi, że rozstrzygnięcia nadzorcze podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego w terminie 30 dni, zaś podstawą zaskarżenia jest uchwała lub zarządzenie organu, który wydał akt objęty rozstrzygnięciem nadzorczym. Przepis powyższy powinien być interpretowany w sposób najszerzej uwzględniający prawo organu samorządu terytorialnego do zbadania przez sąd administracyjny legalności rozstrzygnięć nadzorczych. Należy zatem uznać, że skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze, wniesiona przed podjęciem uchwały lub wydaniem stosowanego zarządzenia, nie może zostać odrzucona, jeżeli w późniejszym terminie taki akt zostanie uchwalony i przekazany do sądu administracyjnego. Art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym nie ustanawia bowiem terminu do podjęcia takiej uchwały lub zarządzenia. Pogląd ten został przyjęty zarówno w orzecznictwie Sądu Najwyższego (postanowienie SN z dnia 9 kwietnia 1992 r., sygn. akt III ARN 13/92, Lex nr 10908; postanowienie SN z dnia 5 października 1994 r., sygn. akt III ARN 53/94, OSNP/1994/12/186; postanowienie SN z dnia 21 września 1994 r., sygn. akt II ARN 43/94, OSNP/1994/12/185; postanowienie SN z dnia 7 lipca 1994 r., sygn. akt III ARN 42/94, OSNP/1994/9/138), jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt II OSK 290/05, OSP 2007/1/6).

W niniejszej sprawie stosowna uchwała Rady Miasta L. została podjęta już po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, to jest w dniu 27 marca 2007 r. Jednakże biorąc pod uwagę cel tej regulacji prawnej jakim jest umożliwienie kontroli rozstrzygnięć nadzorczych przez sąd administracyjny oraz utrwalone orzecznictwo, Sąd I instancji powinien nadać bieg przedmiotowej skardze.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko autora skargi kasacyjnej, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, a tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odrzucając skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] naruszył art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.