W piśmie z dnia 3 stycznia 2017 r. strona skarżąca zwróciła się do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, podnosząc, że uiszczenie nałożonej na nią kary – z uwagi na jej wysokość – może wyrządzić znaczną szkodę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.).
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, albowiem, zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a., orzeczenie uwzględniające wniosek strony w tym przedmiocie traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji nakładającą na stronę skarżącą karę pieniężną za usunięcie drzewa bez zezwolenia w wysokości ponad trzydziestu sześciu tysięcy złotych. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że mając na uwadze wielkość sumy pieniężnej, do uiszczenia której została zobowiązana zaskarżoną decyzją strona skarżąca, należy przyjąć, że wykonanie tego aktu może spowodować niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody dla strony, a tym samym uzasadnia uwzględnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej.
Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.
