Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 listopada 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 2326/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K.P. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z 26 sierpnia 2024 r. numer 275/O/2024, znak sprawy SPN-O.7581.55.2024.MP w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga K.P. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z 26 sierpnia 2024 r., numer 275/O/2024, znak sprawy SPN-O.7581.55.2024.MP w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości.

Z uwagi na brak wpisu sądowego od skargi, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie 100,00 złotych. Sąd wyznaczył termin 7 dni na wykonanie ww. wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 19).

Korespondencja Sądu zawierająca powyższe wezwanie została przesłana na adres skarżącego wskazany w skardze. Zwrócona przesyłka została uznana za doręczoną 7 listopada 2024 r. (k. 37), w związku z czym termin na wykonanie wezwania upłynął 14 listopada 2024 r. W zakreślonym terminie skarżący nie wykonał wezwania do uiszczenia wpisu sądowego (informacja o braku wpisu sądowego, k. 19).

Zaskarżonym postanowieniem z 26 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę wobec nieuiszczenia wpisu w zakreślonym terminie (k. 38).

Zażalenie na ww. postanowienie wniósł skarżący (k. 47) zastępowany przez adwokata i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się niezasadne.

Niewątpliwie wpis od wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi nie został uiszczony. W związku z tym przypomnieć wypada, iż zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei w myśl art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (to jest od skargi, sprzeciwu od decyzji, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie.

Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuiszczenia przez stronę skarżącą wpisu w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że bezsporne jest, że wniesiona skarga nie została opłacona. W tej sytuacji słusznie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W rozpoznawanej sprawie bez wątpienia skarżący nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie. Przesyłka zawierająca zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu została wysłana na adres wskazany w skardze. Do skutecznego doręczenia ww. przesyłki doszło w trybie doręczenia zastępczego, o którym stanowi art. 73 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie zaś z art. 73 § 2 p.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). Stosownie do art. 73 § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Ww. przepisy stwarzają możliwość skorzystania przez sąd administracyjny z instytucji tzw. "fikcji" doręczenia. Oznacza to, że pismo "fizycznie" nie dociera do adresata, ale doręczyciel podejmuje odpowiednie, przewidziane powołanymi przepisami, próby doręczenia przesyłki, o czym informuje sąd w postaci właściwych adnotacji na zwróconej do nadawcy przesyłce. W takiej sytuacji sąd może ustalić, że pismo zostało skutecznie doręczone.

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że z koperty, jak również ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że listonosz podjął pierwszą próbę doręczenia przesyłki 24 października 2024 r., o czym powiadomiono adresata umieszczając zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki pod adresem skarżącego. W związku z tym Sąd I instancji słusznie uznał korespondencję adresowaną do skarżącego, zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, za doręczoną 7 listopada 2024 r.

Sąd I instancji prawidłowo również stwierdził, że skarżący w ustawowym terminie nie uiścił wpisu, pomimo prawidłowego wezwania. Termin ten upłynął skarżącemu 14 listopada 2024 r. Jak wynika zaś z poczynionej 25 listopada 2024 r. adnotacji, znajdującej się na karcie 19 akt sprawy, w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych do dnia 19 listopada 2024 r. nie zdefiniowano wpłaty do niniejszej sprawy. Prawidłowo zatem Sąd I instancji uznał, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Odnosząc się do zażalenia skarżącego zauważyć należy, że nie zawierało ono argumentów mogących skutkować jego uwzględnieniem, w szczególności nie przedstawiono dowodu uiszczenia wpisu zgodnie z twierdzeniami skarżącego.

W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.