Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.B. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej, rozpatrzenia wniosku jako oczywiście bezzasadnego postanawia: odrzucić skargę

W piśmie z dnia 23 września 2015 r. I.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2015 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2015 r. o rozpatrzeniu wniosku jako oczywiście bezzasadnego, odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej.

Wniesiona skarga została sporządzona w języku [...], wobec tego w piśmie 9 grudnia 2015 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie przetłumaczonego na język polski egzemplarza skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.

Powyższe wezwanie doręczono skarżącej w dniu 22 grudnia 2015 r. Pozostało jednak bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwaną dalej Ppsa) Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Zgodnie z art. 46 § 1 Ppsa każde pismo strony powinno zawierać:

1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

2) oznaczenie rodzaju pisma;

3) osnowę wniosku lub oświadczenia;

4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;

5) wymienienie załączników.

Ponadto stosownie do art. 57 § 1 Ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:

1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;

3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Sąd powinien zatem mieć możliwość zweryfikowania, czy wniesiona skarga posiada wymienione wyżej elementy. W niniejszej sprawie skarga została sporządzona w języku, którym skarżąca na co dzień się posługuje.

Wskazać zatem należy, że zgodnie z art. 27 Konstytucji RP w Rzeczypospolitej Polskiej językiem urzędowym jest język polski.

Ponadto stosownie do treści art. 4 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. nr 90, poz. 999 ze zm.) język polski jest językiem urzędowym organów, instytucji i urzędów podległych m.in. konstytucyjnym organom państwa powołanych w celu realizacji zadań tych organów. Oświadczenia składane tym organom muszą być dokonywane w języku polskim (art. 5 ust. 2 cyt. ustawy). Z treści art. 5 ust. 2 w zw. z art. 4 pkt 1 ustawy o języku polskim wynika obowiązek prowadzenia wszelkich czynności procesowych w języku polskim.

Co prawda w aktach sprawy znajduje się przetłumaczona skarga – jednak jest to tłumaczenie "techniczne" dokonane na potrzeby organu przez pracownika organu. Z akt sprawy nie wynika również, by pracownik ten był tłumaczem przysięgłym.

Stwierdzić zatem należy, że nieprzedłożenie tłumaczenia skargi na język polski uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.