Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. sekr. sąd. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2018 r. sprawy ze skargi A. N. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wycofania z obrotu towarów oddala skargę

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej Prezes UOKiK, organ) zaskarżoną w tej sprawie ww. decyzją z [...] lipca 2017 r., działając na podstawie przepisów art. 135 Kpa w zw. z art. 41c ust. 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2016 r., poz. 655 ze zm., dalej ustawa o systemie) oraz na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 Kpa, na skutek wniosku A. N., prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą K. w [...] (dalej skarżąca) o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją organu z [...] maja 2017 r. nakazującą skarżącej:

1) na podstawie art. 41 c ust. 3 pkt 1 ustawy o systemie wycofanie z obrotu kamizelki odblaskowej dla dzieci (z trzema pasami), model [...], [...], kod EAN [...], niezgodnej z § 15 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla środków ochrony indywidualnej (Dz. U. z 2005 r. Nr 259, poz. 2173, dalej rozporządzenie);

2) na podstawie art. 41 c ust. 3 pkt 1 ustawy o systemie wycofanie z obrotu kamizelki ostrzegawczej dla dzieci (szkolnej z klipsem), model [...], [...], kod EAN [...], niezgodnej z § 15, § 36 ust. 1 i § 39 ust. 1 w związku z § 6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia;

3) na podstawie art. 41 c ust. 3 pkt 1 ustawy o systemie wycofanie z obrotu kamizelki ostrzegawczej dla dzieci (dziecięcej zapinanej z przodu), model [...], [...], kod EAN [...], niezgodnej z § 15, § 36 ust. 1 i § 39 ust. 1 w związku z § 6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia;

4) na podstawie art. 41c ust. 3 pkt 4 ustawy o systemie powiadomienie konsumentów w dwóch gazetach (dziennikach) o zasięgu ogólnopolskim w formie ogłoszenia o wielkości min. 7/7 cm, o treści: "A. N. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą K. w [...] informuje, że wprowadzone do obrotu: kamizelka odblaskowa dla dzieci (z trzema pasami), model [...],[...], kod EAN [...]; kamizelka ostrzegawcza dla dzieci (szkolna z klipsem), model [...],[...], kod EAN [...] i kamizelka ostrzegawcza dla dzieci (zapinana z przodu), model [...],[...] kod EAN [...], są niezgodne z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla środków ochrony indywidualnej, z uwagi na nieprawidłowe wizualne sygnalizowanie obecności użytkownika w sytuacjach zagrożenia w warunkach oświetlenia dziennego. Ponadto w przypadku kamizelki ostrzegawczej dla dzieci (szkolnej z klipsem), model [...],[...], kod EAN [...] i kamizelki ostrzegawczej dla dzieci (zapinanej z przodu), model [...],[...] kod EAN [...], nie przedstawiono deklaracji zgodności WE oraz certyfikatu oceny typu WE. Ogłoszenie publikuje się w związku z decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów [...] z dnia [...] maja 2017 r.". Powyższe ogłoszenie powinno zostać zamieszczone w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszej ww. decyzji;

5) na podstawie art. 41 c ust. 4 ustawy o systemie odkupienie kamizelki odblaskowej dla dzieci (z trzema pasami), model [...],[...], kod EAN [...]; kamizelki ostrzegawczej dla dzieci (szkolnej z klipsem), model [...],[...], kod EAN [...]; kamizelki ostrzegawczej dla dzieci (dziecięcej zapinanej z przodu), model [...],[...], kod EAN [...], na żądanie osób, które faktycznie nimi władają;

jak również na podstawie art. 41c ust. 9 ustawy o systemie nadającą decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, a na podstawie art. 41c ust. 2 pkt 3 ustawy o systemie umarzającą postępowanie w przedmiocie niezgodności kamizelki ostrzegawczej dla dzieci (szkolnej z klipsem), model [...],[...], kod EAN [...] oraz kamizelki ostrzegawczej dla dzieci (dziecięcej zapinanej z przodu), model [...],[...], kod EAN [...], z zasadniczymi wymaganiami określonymi w § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia.

U podstaw powyższego rozstrzygnięcia legły wyniki kontroli/oględzin jakim poddano ww. kamizelki, tj. ostrzegawczą dla dzieci (szkolna z klipsem), ostrzegawczą dla dzieci (dziecięca zapinana z przodu) oraz odblaskową dla dzieci (z trzema pasami). Kamizelki te pozostawały w ofercie A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej A.). Przeprowadzający kontrolę inspektorzy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w [...] (dalej WIIH) ustalili – w oparciu o fakturę [...] z [...] lipca 2015 r., że kamizelki te w ilości odpowiednio 3000, 1530 i 5000 sztuk zakupiła od chińskiej firmy S. i wprowadziła do obrotu skarżąca A. N.

[...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zgodnie z § 34 ust. 1 ww. rozporządzenia w sprawie zasadniczych wymagań dla środków ochrony indywidualnej zakwalifikował wskazane kamizelki do środków ochrony indywidualnej innych niż wymienione w § 34 ust. 3 rozporządzenia, dla których przewidziano procedurę oceny typu WE określoną w § 38 rozporządzenia.

Kamizelka odblaskowa dla dzieci (z trzema pasami) znajdowała się w woreczku foliowym, na którym umieszczono naklejkę: "Gadżet reklamowy; Kamizelka z trzema pasami, Dystrybutor: N. Sp. z o.o. (...)", a na wszywce obok znaku CE, nazwy "kamizelka odblaskowa dla dzieci", model [...], numeru certyfikatu oraz jednostki, która go wydała, umieszczono (m.in.) logo i dane importera – K. (skarżąca).

Analogiczne dane zawarto na woreczkach foliowych z kamizelkami ostrzegawczymi: kamizelka dla dzieci (szkolna z klipsem) i kamizelka dla dzieci (zapinana z przodu), gdzie również na wszywce wyrobu umieszczono (m.in.) logo i dane importera – K. (skarżąca).

Wszystkie woreczki foliowe z kamizelkami opatrzone były symbolem graficznym > odzież ochronna o intensywnej widzialności < z numerem normy.

W toku kontroli wskazane kamizelki pobrano do badań laboratoryjnych w Centralnym Instytucie Ochrony Pracy – Państwowym Instytucie Badawczym w [...] (dalej Instytut Badawczy lub CIOP) na zgodność z wymaganiami normy PN-EN 1150:2001 "Odzież Ochronna. Odzież o intensywnej widzialności do użytku pozazawodowego", przy czym badania ww. kamizelki odblaskowej dla dzieci (z trzema pasami) przeprowadzono zgodnie z oznakowaniem wyrobu, natomiast ww. kamizelek ostrzegawczych dla dzieci (szkolnej z klipsem oraz zapinanej z przodu) zgodnie z przeznaczeniem i niewielkimi rozmiarami.

Badania laboratoryjne (sprawozdanie z badań [...] z [...] czerwca 2016 r.) wykazały, że kamizelka odblaskowa dla dzieci (z trzema pasami) nie spełnia wymagań określonych w pkt 5.2.1 normy PN-EN 1150:2001 "Odzież Ochronna. Odzież o intensywnej widzialności do użytku pozazawodowego. Metody badań i wymagania" w zakresie wartości współczynnika luminacji świetlnej dla materiału nowego (średnia pomiarów wyniosła 0,733 – współczynnik luminacji świetlnej β powinien być większy o 0,76 dla barwy fluorescencyjnej żółtej) oraz wymagań określonych w pkt 5.2.2 ww. normy w zakresie wartości współczynnika luminacji świetlnej dla materiału poddanego naświetlaniu (średnia pomiarów wyniosła 0,662 – współczynnik luminacji świetlnej β powinien być większy niż 0,76 dla barwy fluorescencyjnej żółtej).

Badania laboratoryjne (sprawozdanie z badań [...] z [...] lipca 2016 r.) wykazały, że:

- kamizelka ostrzegawcza dla dzieci (zapinana z przodu) nie spełnia wymagań określonych w pkt 5.2.2 ww. normy w zakresie wartości współczynnika luminacji świetlnej dla materiału poddanego naświetlaniu (średnia pomiarów wyniosła 0,685 – współczynnik luminacji świetlnej β powinien być większy niż 0,76 dla barwy fluorescencyjnej żółtej);

- kamizelka ostrzegawcza dla dzieci (szkolna z klipsem) nie spełnia wymagań określonych w pkt 5.2.2 ww. normy w zakresie wartości współczynnika luminacji świetlnej materiału poddanego naświetlaniu (średnia pomiarów wyniosła 0,699 – współczynnik luminacji świetlnej β powinien być większy niż 0,76 dla barwy fluorescencyjnej żółtej).

Ponadto w odniesieniu do obu wskazanych kamizelek, tj. kamizelki ostrzegawczej dla dzieci (zapinanej z przodu) i kamizelki ostrzegawczej dla dzieci (szkolnej z klipsem) stwierdzono, że na etykiecie wyrobu błędnie podano numer normy, a na wszywce oraz instrukcji użytkowania podano błędny numer normy, piktogram i oznaczenie skuteczności.

W związku z powyższym [...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej (dalej [...]WIIH) stwierdził, że ww. kamizelka odblaskowa dla dzieci (z trzema pasami) nie spełnia zasadniczych wymagań określonych w § 15 rozporządzenia, a ww. kamizelki ostrzegawcze (szkolna z klipsem oraz zapinana z przodu) nie spełniają zasadniczych wymagań określonych w § 14 ust. 1 i 2 oraz § 15 rozporządzenia. W decyzji z [...] września 2016 r., na podstawie art. 40k ust. 1 ustawy o systemie, zakazał kontrolowanemu A. dalszego udostępniania użytkownikowi, konsumentowi oraz dystrybutorowi wymienianych kamizelek oraz przekazał akta przeprowadzonej kontroli Prezesowi UOKiK, który z kolei pismem z [...] listopada 2016 r. zawiadomił skarżącą o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wprowadzonych do obrotu ww. kamizelek, tj. kamizelki odblaskowej dla dzieci (z trzema pasami) niezgodnej z § 15 rozporządzenia z uwagi na brak wymaganej wartości współczynnika luminacji świetlnej dla materiału tła nowego oraz współczynnika luminacji świetlnej dla materiału poddanego naświetlaniu, co stwarza zagrożenie dla zdrowia i życia użytkownika z uwagi na nieprawidłowe wizualne sygnalizowanie obecności użytkownika w sytuacjach zagrożenia w warunkach oświetlenia dziennego, oraz kamizelek ostrzegawczych dla dzieci (szkolnej z klipsem i zapinanej z przodu) niezgodnych z § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia z uwagi na to, że podany na wszywce znak graficzny > odzież ochronna o intensywnej widzialności < nie spełniał wymogów wzoru znaku graficznego określonego w załączniku E tablica E2 "Znaki graficzne wskazujące planowane zastosowanie odzieży ochronnej" normy PN-EN ISO 13688 "Odzież ochronna wymagania ogólne", jak również niezgodnych z § 15 rozporządzenia z uwagi na brak wymaganej wartości współczynnika luminacji świetlnej dla materiału poddanego naświetlaniu, co stwarza zagrożenie dla zdrowia i życia użytkownika, z uwagi na nieprawidłowe wizualne sygnalizowanie jego obecności w sytuacjach zagrożenia w warunkach oświetlenia dziennego, § 36 ust. 1 rozporządzenia z uwagi na brak deklaracji zgodności WE oraz § 39 ust. 1 w zw. z § 6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z uwagi na brak certyfikatu oceny typu WE.

W toku sprawy skarżąca, której przekazano ww. sprawozdania z badań kamizelek, zakwestionowała wyniki tych badań. Powołała się na zlecenie badań kamizelek innej jednostce, tj. w Instytucie Transportu Samochodowego. Przedstawiła w tym zakresie obszerną argumentację, którą organ zrelacjonował na stronie 13 i nast. decyzji pierwszoinstancyjnej w sprawie.

Organ, wskazując na treść przepisów art. 5 pkt 2 i pkt 21 oraz art. 41a ust. 1 ustawy o systemie oraz powołując się na zgromadzony materiał dowodowy, uznał skarżącą za importera wprowadzonych do obrotu ww. kamizelek – odblaskowej dla dzieci (z trzema pasami) i ostrzegawczych dla dzieci (szkolnej z klipsem oraz zapinanej z przodu). Wskazując natomiast na przepisy art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 9 ust. 1, art. 13 i art. 41 ust. 1 ustawy o systemie oraz przepisy § 6 ust. 1 pkt 2, § 14 ust. 1 i 2, § 15, § 34 ust. 3, § 36 ust. 1, § 38 ust. 2, § 39 ust. 1 rozporządzenia podniósł, że wyniki ww. kontroli uzasadniały wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie wymienionych kamizelek wprowadzonych do obrotu przez skarżącą. W toku sprawy skarżąca, mimo wezwania organu, nie przekazała dowodów na usunięcie niezgodności wyrobów lub wycofanie ich z obrotu oraz dowodów powiadomienia konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach; zakwestionowała natomiast wyniki przeprowadzonych badań laboratoryjnych kamizelek jako niepełnych na zgodność z wymaganiami normy PN-EN 1150:2001 "Odzież Ochronna. Odzież o intensywnej widzialności do użytku pozazawodowego. Metody badań i wymagania" oraz zarzuciła błąd dokumentacji dotyczącej kamizelki odblaskowej dla dzieci (z trzeba pasami), model [...], kod EAN [...]. Według strony kamizelka EAN [...] rozmiar 45 x 50 cm to kamizelka odblaskowa dla dzieci z trzema pasami produkcji S., która nie była oznaczona modelem [...]; własne badania, które przeprowadziła w Instytucie Transportu Samochodowego w [...] potwierdziły, że kamizelki spełniają wymagania normy.

W ocenie organu natomiast przedmiotem badań laboratoryjnych przeprowadzonych w Instytucie Badawczym była kamizelka oznaczona na wszywce nazwą > Kamizelka odblaskowa dla dzieci < modelem [...] oraz danymi skarżącej (K., A. N., ul. [...],[...]), co potwierdza sprawozdanie z badań [...], protokoły pobrania próbki i próbki kontrolnej Nr [...]. Z dokumentów kontroli wynika, że wyrób ten został zakupiony od S. i wyprodukowany przez Z., co potwierdzałby fakt oznaczenia go modelem [...]. Wyjaśnienia strony w tym względzie odnoszą się do kamizelki ostrzegawczej dla dzieci model [...], symbol [...] (wkładanej przez głowę), a nie do wszywki wyrobu poddanego badaniom w Instytucie Badawczym. W odniesieniu do przekazanych (przez skarżącą) sprawozdań z badań laboratoryjnych organ ustalił, że nie dotyczą one wyrobów będących przedmiotem prowadzonego postępowania. Nadto badania wyrobów zostały przeprowadzone na zlecenie K. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w [...], która nie jest stroną postępowania. Dowodem w tym postępowaniu mogą być tylko wyniki badań próbek kontrolnych pochodzących z tej samej partii oraz przechowywanych w warunkach uniemożliwiających zmianę ich jakości i cech charakterystycznych. Następnie organ powtórzył wyniki badań laboratoryjnych (wyżej cytowane) przeprowadzonych w Instytucie Badawczym; dokonał też analizy dokumentów przedstawionych przez stronę (por. strona 20 i nast. decyzji pierwszoinstancyjnej w sprawie), uznając w konkluzji, że nie wnoszą nic nowego do prowadzonego postępowania.

Organ wskazał również na przepisy art. 20 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 765/2008 z 9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszącego się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 339/93, stosownie do którego Państwa członkowskie zapewniają, że produkty stwarzające poważne zagrożenie, wymagające szybkiej interwencji, włącznie z zagrożeniem, którego skutki są odczuwalne bezpośrednio, są wycofywane z obrotu lub odzyskiwane (...), jak również na przepisy art. 41c ust. 3 pkt 1 i 4 (w zw. z art. 41b ust. 1), ust. 4 i ust. 9 ustawy o systemie, które dotyczą nakazu wycofania wyrobu z obrotu lub użytku, powiadomienia konsumentów lub użytkowników wyrobu o stwierdzonych niezgodnościach, odkupienia oraz rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji.

Ponadto w związku z tym, że kamizelka ostrzegawcza dla dzieci (szkolna z klipsem), model [...], K., kod EAN [...] oraz kamizelka ostrzegawcza dla dzieci (zapinana z przodu), model [...], K., kod EAN [...] zostały błędnie oznaczone normą EN 471, zamiast normą, PN-EN 1150:2001, Prezes UOKiK odstąpił od kwestionowania naruszenia § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia, gdyż prawidłowe oznaczenie normą PN-EN 1150:2001 nie wymaga umieszczenia na wyrobach znaku graficznego określonego w załączniku E tablica E2 "Znaki graficzne wskazujące planowane zastosowanie odzieży ochronnej" normy PN-EN ISO 13688 "Odzież ochronna wymagania ogólne".

Prezes UOKiK nie uwzględnił zarzutów i argumentacji wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym zarzuciła ona organowi m.in. wadliwe przyjęcie, że o posiadaniu "statusu jednostki badającej decyduje przedstawienie certyfikatu akredytacji udzielonego na cokolwiek", a nie w zakresie łączącym się tematycznie z badaniami wyrobów sprzedawanych przez skarżącą, pominięcie wyników badań tożsamych wyrobów przedstawionych przez skarżącą, przyjęcie jako dowodu sprawozdania z badań wykonanych przez CIOP w zakresie wyrobu, którego skarżąca nie była sprzedawcą ani importerem (chodzi o ww. kamizelkę odblaskową dla dzieci /z trzema pasami/ model [...]), wiązanie skarżącej regulacjami niewystępującymi w obrocie prawnym w języku polskim, dywersyfikację badań, niewykonalność żądania decyzji co do wycofania z obrotu wskazanych w niej kamizelek. Skarżąca domagała się też wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji.

W zaskarżonej decyzji organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Według organu przepisy prawa wymagają by badania laboratoryjne wykonywane były przez laboratoria akredytowane, natomiast nie określają, że należy prowadzić je wyłącznie metodami akredytowanymi. Laboratorium może mieć akredytację, nie posiadając akredytacji w zakresie wszystkich stosowanych metod; warunkiem posługiwania się znakiem akredytacji jest posiadanie co najmniej 80% metod akredytowanych, co wynika z dokumentu PCA DA-02 "Zasady stosowania symboli akredytacji PCA", stosownie do którego symbol akredytacji PCA nie powinien być stosowany w tych sprawozdaniach z badań, które zawierają więcej niż 20 % własnych wyników badań, które nie są akredytowane. Sprawozdania z badań opatrzone znakiem akredytacji PCA oznaczają, że badania zostały przeprowadzone w akredytowanym laboratorium, zgodnie z obowiązującym prawem i są wiarygodne. Dla uznania prawidłowości wyników tych badań wystarczające jest stwierdzenie wykonania badania przez laboratorium akredytowane zgodnie z normami europejskimi dot. akredytacji jednostek badawczych. W Polsce jednostką akredytacyjną uprawnioną do akredytacji jednostek certyfikujących, kontrolujących, laboratoriów badawczych i wzorcujących oraz innych podmiotów prowadzących oceny zgodności i weryfikacje na podstawie ustawy o systemie zgodności jest Polskie Centrum Akredytacyjne (PCA). Centralny Instytut Ochrony Pracy - Państwowy Instytut Badawczy w [...] posiada stosowną akredytację przyznaną przez Polskie Centrum Akredytacji (nr akredytacji: [...]) i jest jednostką notyfikowaną w obszarze m.in. Dyrektywy Rady 89/686/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony osobistej, implementowanej do polskiego porządku prawnego przez rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla środków ochrony indywidualnej. Fakt posiadania akredytacji we wskazanym obszarze wynika jednoznacznie z zapisów umieszczonych na pierwszej stronie każdego sprawozdania z badań laboratoryjnych, sporządzonych przez Centralny Instytut Ochrony Pracy - Państwowy Instytut Badawczy w [...]. Niezrozumiały jest zatem zarzut skarżącej, co do przedstawienia przez ww. laboratorium "certyfikatu akredytacji udzielonego na cokolwiek, a nie certyfikatu akredytacji w zakresie łączącym się tematycznie z badaniami wyrobów sprzedawanych przez skarżącą". Oparcia w dokumentacji nie znajduje także stwierdzenie skarżącej, że wyniki zamieszczone w sprawozdaniach z badań: [...] z [...] czerwca 2016 r. i [...] z [...] lipca 2016 r. (stanowiące podstawę stwierdzenia niezgodności ww. wyrobów z wymaganiami), nie są objęte akredytacją. W przywołanych sprawozdaniach wyniki spoza zakresu akredytacji zostały oznaczone (*). Oznaczenie to zostało umieszczone we wszystkich sprawozdaniach przy wyniku dotyczącym wyznaczania powierzchni materiału o intensywnej widzialności, który jest wynikiem pozytywnym oraz przy treści opinii/interpretacji sporządzonej przez laboratorium. Negatywne wyniki badań wyrobów w zakresie współrzędnych trójchromatycznych i współczynnika luminacji świetlnej oznaczenia takiego nie zawierają, co oznacza prawidłowość i wiarygodność wyników badań ujawnionych w sprawozdaniach.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o systemie znajduje zastosowanie podczas przeprowadzania procedury oceny zgodności wyrobu przed jego wprowadzeniem do obrotu, a nie w sytuacji, gdy strona postępowania zleca przeprowadzenie badania wyrobu w toku postępowania, w celu uzyskania dodatkowego dowodu na okoliczność spełniania przez wyrób stosownych wymagań. Dlatego według organu strona bezpodstawnie zarzuca pominięcie pozytywnych wyników badań w sprawozdaniach przedstawionych przez stronę.

Stosownie do art. 41a ust. 1 ustawy o systemie i w świetle materiału dowodowego skarżąca jest stroną postępowania w sprawie wprowadzonych do obrotu ww. wyrobów, jako prowadząca działalność gospodarczą pod firmą K. w [...]. Przedłożone zaś przez nią sprawozdania z badań nie zostały wykonane na jej zlecenie, tylko na zlecenie K. Sp. z o.o. Sp. k. w [...], która nie jest stroną postępowania; zatem sprawozdania te nie mają mocy dowodowej, a zarzuty ich nieprawidłowej weryfikacji pozostają bez wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Badaniom laboratoryjnym w CIOP została poddana ww. kamizelka odblaskowa dla dzieci (z trzema pasami), model [...], której importerem jest skarżąca. Potwierdzają to protokoły pobrania próbki podstawowej i kontrolnej wyrobu Nr [...], dokumentacja fotograficzna, sprawozdanie z badań [...] oraz umieszczone na wszywce wyrobu dane adresowe skarżącej; z dokumentów zakupu wynika zaś, że wyrób został zakupiony przez skarżącą od S. i wyprodukowany przez Z., co potwierdzałoby fakt oznaczenia go modelem [...].

Kwestie związane z pobieraniem i badaniem próbek wyrobów w toku kontroli reguluje rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego trybu pobierania i badania próbek produktów przez organy Inspekcji Handlowej (Dz. U. 2012.496), natomiast w sprawie brak podstaw faktycznych i prawnych do kwestionowania warunków przechowywania próbek, tym bardziej że laboratorium CIOP przyjmując je do badań nie wniosło zastrzeżeń do ich jakości.

W sprawie kontrolowanym był A., do której to spółki należą markety, gdzie przeprowadzono kontrole; niemożliwy był zatem czynny udział skarżącej w kontroli, ani w badaniach laboratoryjnych, bowiem nie była ona podmiotem kontrolowanym. Skarżąca pozostaje w błędnym przekonaniu co do tożsamości postępowania kontrolnego prowadzonego przez WIIH i postępowania administracyjnego prowadzonego przez Prezesa UOKiK, w którym posiada status strony. Ww. rozporządzenie w sprawie szczegółowego trybu pobierania i badania próbek (...) nie przewiduje procedury pobierania próbek produktów do badań w obecności przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego za wprowadzenie wyrobu do obrotu, ani uczestnictwa tego podmiotu w badaniach laboratoryjnych.

Podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji, stanowiły przepisy ustawy o systemie, a nie przewodnik Komisji Europejskiej "Guide to application of the Directive 89/686/EEC". Organ przywołał tę publikację w uzasadnieniu decyzji, ale nie oparł na niej rozstrzygnięcia.

Wszystkie trzy ww. kamizelki będące przedmiotem postępowania zostały zbadane przez CIOP na zgodność z normą PN-EN 1150:2001.

Niezgodność ww. wyrobów z wymaganiami rozporządzenia potwierdzona została negatywnymi wynikami badań laboratoryjnych CIOP zawartymi w ww. sprawozdaniach z badań z [...] czerwca i [...] lipca 2016 r. Skarżąca miała możliwość ich zweryfikowania przez wnioskowanie o zbadanie próbek kontrolnych, czego nie uczyniła. Przedłożyła natomiast sprawozdania z badań wykonanych na zlecenie innego podmiotu, które nie mają mocy dowodowej, bowiem zleceniodawca nie jest stroną tego postępowania.

Prawidłową identyfikację kamizelki odblaskowej dla dzieci (z trzema pasami) model [...] potwierdzają protokoły pobrania próbki podstawowej i kontrolnej Nr [...], sprawozdania z badań [...] oraz zdjęcia wyrobu, a przede wszystkim wszywki, na której umieszczono oznaczenie modelu, numer certyfikatu i dane osobowe skarżącej jako importera.

Skarżąca nie przedstawiła dowodów na fakt podjęcia skutecznych działań potwierdzających wycofanie bądź brak ww. wyrobów w obrocie. Twierdzenie o ich rozdysponowaniu w detalu lub rozdaniu klientom finalnym o nieznanych danych osobowych nie stanowi o niewykonalności decyzji – może jedynie wskazywać na brak wyrobów w obrocie, pod warunkiem udowodnienia tej okoliczności przez stronę. O niewykonalności obowiązku można mówić, gdy niewykonalność jest następstwem przeszkód o charakterze nieusuwalnym; trudności techniczne lub ekonomiczne nie stanowią o niewykonalności obowiązku. Skarżąca nie wykazała nieusuwalnych przeszkód uniemożliwiających uzyskanie od odbiorców oświadczeń o nieposiadaniu w sprzedaży zakwestionowanych kamizelek. Skoro obowiązek nałożony na stronę został określony w sposób pozwalający na jego wykonanie, a wycofanie wyrobu jest obowiązkiem wykonalnym, powoływanie się na przesłankę z art. 156 § 1 pkt 5 Kpa jest bezzasadne.

Skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję do Sądu, w której domaga się uchylenia lub stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1. prawa materialnego, a to: art. 19 ust. 1 w zw. z art. 23 i z art. 5 pkt 11 w zw. art. 40h ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności, jak również art. 2 pkt 10 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) Nr 339/93 i przez błędną wykładnię (w tym przez zaniechanie dokonania wykładni systemowej i racjonalnej) polegającą na wadliwym przyjęciu, że o posiadaniu przez daną osobę statusu jednostki badającej, decyduje przedstawienie certyfikatu akredytacji udzielonego na cokolwiek, a nie certyfikatu akredytacji w zakresie łączącym się tematycznie z badaniami wyrobów sprzedawanych przez skarżącą;

2. rażące naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to :

a) art. 7, 9 i art. 77 Kpa - poprzez zaniechanie zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, w szczególności pominięcie wyników badań tożsamych wyrobów przedstawionych przez skarżącą,

b) art. 7, 75 § 1 i 77 Kpa - poprzez przyjęcie jako dowodu sprawozdania z badań wykonanych przez ClOP w [...] w zakresie wyrobu, którego skarżąca nie była sprzedawcą, ani importerem, a także wyrobów, które były przechowywane w warunkach umożliwiających zmianę ich jakości oraz cech charakterystycznych, oraz zaniechanie ustalenia w trakcie kontroli w jakich warunkach przechowywane były badane kamizelki u sprzedawcy poddanego kontroli, a także u jego poprzednika, który zakupił je od skarżącej,

c) art. 10 Kpa oraz art. 40 e ust. 1 ustawy o systemie oceny zgodności, poprzez uniemożliwienie skarżącej czynnego udziały w kontroli, a przede wszystkim w procesie badawczym przez CIOP w [...], a w konsekwencji brak możliwości obrony swoich praw;

3. prawa materialnego, a to:

a) § 34 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla środków ochrony indywidulanej w zw. z art. 4, 5, 6 ustawy z dnia 7 października 1999 r. - o języku polskim, poprzez wiązanie skarżącej regulacjami niewystępującymi w obrocie prawnym w urzędowym języku polskim,

b) art. 40 g i 40 h ustawy o systemie oceny zgodności, poprzez dokonanie dywersyfikacji podstawy badań laboratoryjnych stanowiących podstawę faktyczną zaskarżonej decyzji,

c) art. 41 c ust. 3 pkt 4 ustawy o systemie oceny zgodności poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nakazanie skarżącej powiadomienia konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach w sytuacji, gdy kontrolowana kamizelka odblaskowa dla dzieci z trzema pasami model [...] nie była nigdy produktem sprzedawanym przez skarżącą, a wszystkie modele kamizelek spełniają wymogi rozporządzenia w sprawie zasadniczych wymagań dla środków ochrony indywidulnej, a nadto:

naruszenie art. 156 § 1 pkt 5 Kpa - poprzez wydanie decyzji zobowiązującej adresatkę do wycofania z obrotu wskazanych w niej kamizelek odblaskowych, podczas gdy żądanie to jest niewykonalne na dzień jej wydania i niewykonalność ta ma charakter trwały.

W obszernym uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła argumentację na temat wskazanych zarzutów (por. szczegółową treść uzasadnienia skargi w aktach sprawy). M.in. według skarżącej badania ww. kamizelek wykonano poza zakresem akredytacji, a zamieszczone w sprawozdaniach wyniki nie są objęte akredytacją. Akcentując treść ww. art. 7 ust. 1 ustawy o systemie skarżąca podniosła zlecenie badania kamizelek Instytutowi Transportu Samochodowego – Centrum Badań Materiałowych na zgodność z normą PN-EN 1150 i dołączyła do sprawy pełne sprawozdania z badań; wszystkie próbki spełniają wymagania normy. Podniosła też nieistnienie kamizelki odblaskowej dla dzieci model [...] oraz stałą współpracę z Instytutem Transportu Samochodowego w [...] w zakresie bieżącej okresowej kontroli importowanych kamizelek ostrzegawczych dla dzieci w cyklach 4x do roku. Według skarżącej cytowane w zaskarżonej decyzji oznaczenie wyrobu modelem [...], które potwierdza protokół pobrania próbki i próbki kontrolnej Nr [...] nie jest oznaczeniem wyrobu wykonanym przez firmę skarżącej; próbka nie była pobierana w obecności przedstawiciela firmy. Badania kamizelki odblaskowej dla dzieci (z trzema pasami) model [...] przeprowadzono zgodnie z oznakowaniem wyrobu, a pozostałych kamizelek (ostrzegawczych) zgodnie z przeznaczeniem i niewielkimi rozmiarami. Skarżąca nie zna podstawy kwalifikowania wyrobu do kontroli pod względem przeznaczenia i niewielkich rozmiarów. Według skarżącej wycofanie kamizelek z obrotu jest niewykonalne i ma charakter trwały; zostały one rozdysponowane w detalu lub rozdane klientom finalnym, których dane osobowe nie są i nie były znane. Badania należy przeprowadzić w jednostce, która posiada akredytację w zakresie metod stosowanych dla przedmiotu badań. Skarżąca nie została zaznajomiona z okolicznością, aby CIOP posiadał stosowną akredytację.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, zajmując stanowisko jak dotychczas.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę w tej sprawie należało oddalić, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego; podjęta została też w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego przed organem administracji. W postępowaniu administracyjnym obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie. Sąd nie zastępuje organu w wykonaniu tego obowiązku. Sąd jedynie kontroluje legalność/zgodność z prawem rozstrzygnięcia wydanego na podstawie stanu faktycznego ustalonego w postępowaniu administracyjnym. W tej sprawie wynik kontroli zaskarżonej decyzji potwierdził prawidłowość działania organu we wszystkich aspektach jego obowiązków, tak co do ustalonego stanu faktycznego jak i jego subsumpcji pod zastosowane normy prawa. Organ odniósł się przy tym w zaskarżonej decyzji do wszystkich kwestii istotnych dla oceny prawidłowości zastosowania przez niego przepisów prawa.

Zarzuty skargi kwestionujące podjęte rozstrzygnięcie w żadnym miejscu argumentacji nie podważają stanowiska organu, które legło u jego podstaw, w szczególności nie wykazują wadliwości, które mogłyby zaważyć na treści rozstrzygnięcia. Stanowisko to w pełni wyjaśnia powody i przesłanki działania organu. Sąd uznaje to stanowisko za uzasadnione, tak że nie ma potrzeby jego powtarzania (por. opis stanu faktycznego w części wstępnej tego uzasadnienia i motywy zaskarżonej oraz pierwszoinstancyjnej decyzji organu).

Można jedynie – na tle zarzutów skargi – podkreślić, że stosownie do przepisów art. 41c ust. 3 pkt 1, 4 oraz ust. 4 i 9 ustawy o systemie, jeżeli w wyniku kontroli stwierdzono, że wyrób nie spełnia zasadniczych, szczegółowych lub innych wymagań (...), organ prowadzący postępowanie może, w drodze decyzji, nakazać wycofanie wyrobu z obrotu lub z użytku (ust. 3 pkt 1), nakazać stronie postępowania powiadomienie konsumentów lub użytkowników wyrobu o stwierdzonych niezgodnościach (...) określając termin i sposób powiadomienia (ust. 3 pkt 4), jak również może nakazać odkupienie wyrobu na żądanie osób, które faktycznie nim władają (ust. 4), a jeżeli wymaga tego interes konsumentów lub użytkowników wyrobu nadaje decyzji rygor natychmiastowej wykonalności (ust. 9).

Zacytowane przepisy wyznaczają ramy materialnoprawne kontroli legalności zaskarżonej decyzji, a tym samym istotne elementy stanu faktycznego niezbędne do jego subsumpcji. Z jasnej treści tych przepisów wynika, że punktem wyjścia dla ich zastosowania jest ustalenie w wyniku kontroli, że wyrób nie spełnia zasadniczych, szczegółowych lub innych wymagań. Takie ustalenie organ poczynił, zasadnie wywodząc, na bazie zebranego materiału dowodowego, przede wszystkim w oparciu o ww. sprawozdania z badań laboratoryjnych wykonanych w Centralnym Instytucie Ochrony Pracy – Państwowym Instytucie Badawczym w [...] (Instytut Badawczy lub CIOP, cytowane szerzej w części wstępnej uzasadnienia), że sporne kamizelki importowane i wprowadzone do obrotu przez skarżącą nie spełniają wymagań w zakresie wartości współczynnika luminacji świetlnej, co stanowi dostateczną przesłankę stwierdzenia, że wyroby są niezgodne z wymaganiami ww. rozporządzenia Ministra Gospodarki z 21 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla środków ochrony indywidualnej (rozporządzenia). Z tego powodu stwarzają zagrożenie dla bezpieczeństwa konsumentów, z uwagi na nieprawidłowe wizualne sygnalizowanie obecności użytkownika w sytuacjach zagrożenia w warunkach oświetlenia dziennego.

Próbki tych wyrobów (trzy ww. modele kamizelek – odblaskowa dla dzieci z trzema pasami oraz ostrzegawcze dla dzieci: szkolna z klipsem i dziecięca zapinana z przodu) zostały pobrane do badań laboratoryjnych w toku kontroli przeprowadzonej w jednostce A. przez inspektorów WIIH; zakwalifikowane do środków ochrony indywidualnej zostały przekazane do CIOP celem wykonania badań laboratoryjnych, które wykazały wzmiankowaną niezgodność – modelu z trzema pasami ([...]) z § 15 rozporządzenia, a modeli kamizelek ostrzegawczych z § 15, § 36 ust. 1, § 39 ust. 1 w zw. z § 6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Organ w zaskarżonej decyzji oparł się na tych badaniach, jako odnoszących się do próbek wyrobów pobranych w toku kontroli, zatem jedynie miarodajnych dla czynionych w tej sprawie ustaleń i ocen. Podejmowanemu rozstrzygnięciu, ani jego ocenie, nie mogą natomiast służyć wyniki badania innych kamizelek/próbek takich samych ale innych wyrobów przez inną jednostkę badawczą (tu Instytut Transportu Samochodowego w [...]); dodatkowo przeprowadzone na zlecenie innego niż skarżąca podmiotu. Organ prawidłowo nie uwzględnił tych wyników jako dowodu w sprawie. Argumentacja organu na ten temat nie budzi zastrzeżeń Sądu. Organ nadzoru sprawdza bowiem, czy konkretny wyrób wprowadzony do obrotu (i pozostający w obrocie) przez określony podmiot (tu skarżącą) odpowiada parametrom normy/spełnia wymagania, deklarowane i przewidziane przez prawo. Może z tego tytułu wyciągnąć konsekwencje określone w ustawie o systemie wobec tego podmiotu.

Nie jest również zasadny zarzut skargi przyjęcia jako dowodu sprawozdania z badań CIOP "w zakresie wyrobu, którego skarżąca nie była sprzedawcą, ani importerem". Zarzut ten skarżąca odnosi do ww. kamizelki odblaskowej dla dzieci model [...]. Jest to jednak zarzut bezzasadny, gdyż ustalenia organu oparte są tu na wyczerpującej dokumentacji pokontrolnej WIIH, a następnie na sprawozdaniach z badań wykonanych przez CIOP, gdzie (w szczególności w dokumentacji pokontrolnej) skontrolowane i zbadane wyroby zostały opisane w sposób, który nie pozostawia wątpliwości co i kiedy było przedmiotem kontroli i badań (por. protokoły z kontroli i sprawozdania w aktach administracyjnych). Oprócz ww. kamizelek ostrzegawczych dla dzieci (model [...] i [...]) przedmiotem tym była też kamizelka odblaskowa dla dzieci model [...] – wszystkie oznaczone – jak prawidłowo ustalił organ – danymi skarżącej ("Importer: K...."). Organ wykazał, że ten ostatni model kamizelki skarżąca zakupiła od S., co wynika też z akcentowanej w odpowiedzi na skargę faktury z [...] lipca 2015 r. przekazanej przez skarżącą w toku kontroli, gdzie odnotowano zakup przez nią od tego podmiotu 5000 sztuk kamizelek odblaskowych dla dzieci, model [...]. Skoro skontrolowane i zbadane w CIOP wyroby mają – jak wywiedziono w sprawie – wszywki z oznaczeniem skarżącej (w tym model [...]), skarżąca nie może twierdzić o nieistnieniu kamizelki odblaskowej dla dzieci model [...], a jej uwaga w skardze, że oznaczenie wyrobu modelem [...], które potwierdza protokół pobrania próbki i próbki kontrolnej, nie jest oznaczeniem wykonanym przez firmę skarżącej, jest gołosłowne; w żaden sposób nie współgra ze zgromadzonym w sprawie szerokim materiałem dowodowym.

Organy kontroli nie badają warunków przechowywania wyrobów wprowadzonych do obrotu; mają natomiast obowiązek zabezpieczyć przechowywanie pobranych próbek w warunkach uniemożliwiających zmianę ich jakości i cech charakterystycznych. Z materiałów sprawy nie wynika, żeby warunek ten został naruszony, a sposób przechowywania kamizelek przed ich pobraniem do badań był nieprawidłowy, czy miał wpływ na ich właściwości.

Kontrolę wyrobów i pobranie próbek przeprowadzono w jednostce A. z zachowaniem reguł kontrolnych. Ustalenia pokontrolne stanowiły dopiero podstawę wszczęcia postępowania w sprawie wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych z zasadniczymi i szczegółowymi lub innymi wymaganiami. Skarżąca jako podmiot, który wprowadził te wyroby do obrotu i wobec której wszczęto postępowanie, była jego stroną z gwarancją realizowania w tym postępowaniu swoich uprawnień. Z akt sprawy nie wynika, żeby organ naruszył te uprawnienia; w szczególności organ doręczył skarżącej sprawozdania z badań laboratoryjnych, skarżąca miała też możliwość zajmowania stanowiska w sprawie i przedstawiania własnych dowodów. Z drugiej strony nie wiadomo na jakiej podstawie i w jaki sposób miałby przebiegać w okoliczność ustalonego stanu faktycznego sprawy postulowany w skardze czynny udział skarżącej w kontroli "a przede wszystkim w procesie badawczym przez CIOP w [...]".

Z zaskarżonej decyzji wbrew zarzutowi skargi nie wynika, żeby organ w jakikolwiek sposób wiązał skarżącą "regulacjami niewystępującymi w obrocie prawnym w urzędowym języku polskim". Zaskarżona (i poprzedzająca ją) decyzja została wydana na podstawie wymienionych w niej, wyżej wskazanych, przepisów ustawy o systemie oceny zgodności i rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie zasadniczych wymagań dla środków ochrony indywidualnej. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił zastosowanie tych przepisów/podstawę prawną w obszarze podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. Z niczego nie wynika, żeby posługiwał się w tym względzie innymi regulacjami. Przywołanie w decyzji przewodnika Komisji Europejskiej "Guide to aplication of the PPE Directive 89/686/EEC" nie zmienia tej oceny, gdyż dotyczyło jedynie wyjaśnienia klasyfikacji środków ochrony indywidualnej, do których zaliczają się ww. kamizelki wprowadzone do obrotu przez skarżącą, i nie miało wpływu na jej sytuację prawną w postępowaniu przed organem.

W zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, co koresponduje z aktami administracyjnymi sprawy, że wszystkie kamizelki (trzy modele – odblaskowa i dwa ostrzegawcze) były poddane badaniu na zgodność z normą PN-EN 1150:2011. Wyniki tego badania stanowiły przesłankę podjętego rozstrzygnięcia.

W sprawie wykazane zostało wprowadzenie przez skarżącą do obrotu kwestionowanej przez nią ww. kamizelki odblaskowej dla dzieci model [...]. Skarżąca polemizuje z bogatą argumentacją organu zawartą w uzasadnieniach decyzji zaskarżonej do Sądu i pierwszoinstancyjnej decyzji organu w sprawie. W szczególności organ oparł swoje ustalenia w tym zakresie stanu faktycznego na oznakowaniu tej kamizelki na etykiecie, opakowaniu i wszywce danymi skarżącej jako importera tego wyrobu. Pozostałe kamizelki – stanowiące również przedmiot sporu w tej sprawie – były oznakowane analogicznie jako kamizelka [...], a skarżąca nie kwestionuje wprowadzenia ich na rynek. Pochodzenie kamizelki [...] wynika z całości dokumentacji sprawy, w tym z protokołów pobrania próbek, sprawozdań z badań oraz zdjęć wyrobu (por. akta administracyjne w sprawie).

Organ wyjaśnił w zaskarżonej decyzji, że argumentacja skarżącej o rozdysponowaniu zakwestionowanych kamizelek nie stanowi o niewykonalności decyzji, a może jedynie wskazywać na brak wyrobów w obrocie, pod warunkiem udowodnienia tej okoliczności przez stronę; przy czym skarżąca nie wykazała nieusuwalnych przeszkód uniemożliwiających uzyskanie od odbiorców oświadczeń o nieposiadaniu w sprzedaży ww. kamizelek. Poza tym, oprócz nakazu wycofania ww. kamizelek z obrotu decyzja organu obejmuje też inne obowiązki skarżącej (powiadomienie konsumentów o niezgodności kamizelek z wymaganiami rozporządzenia i odkupienie kamizelek na żądanie osób, które faktycznie nimi władają), których możliwość wykonania nie wywołuje żadnych wątpliwości. Nie może być zatem mowy w sprawie – jak podnosi skarżąca – o wydaniu decyzji niewykonalnej na dzień jej wydania, tj. z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 5 Kpa (przesłanka nieważnościowa).

Nie są wreszcie zasadne zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ ww. przepisów ustawy o systemie oceny zgodności (art. 19 ust. 1 w zw. z art. 23, art. 5 pkt 11 i art. 40h ust. 1) oraz rozporządzenia (WE) nr 765/2008 ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji (...). W ocenie Sądu badania laboratoryjne spornych kamizelek zostały wykonane przez jednostkę akredytowaną we właściwym zakresie i trybie. Chodzi o ww. Centralny Instytut Ochrony Pracy – Państwowy Instytut Badawczy w [...] (CIOP), który legitymuje się – jak prawidłowo wyjaśnił organ – stosowną akredytacją (nr [...]) przyznaną przez Polskie Centrum Akredytacji i jest jednostką notyfikowaną w obszarze m.in. Dyrektywy Rady 89/686/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony osobistej (według art. 1 Dyrektywa stosowana jest do środków ochrony indywidualnej) implementowanej do polskiego porządku prawnego przez ww. rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 21 grudnia 2015 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla środków ochrony osobistej (a także przez ww. ustawę o systemie oceny zgodności).

Akredytacja to poświadczenie przez krajową jednostkę akredytującą, że jednostka oceniająca zgodność spełnia wymagania określone w normach zharmonizowanych (oraz wszelkie dodatkowe) koniecznie do realizacji określonych czynności związanych z oceną zgodności (por. art. 2 pkt 10 ww. rozporządzenia (WE) nr 765/2008). Akredytacja jest więc formalnym uznaniem przez upoważnioną jednostkę akredytującą (w polskim systemie prawnym jest to Polskie Centrum Akredytacji – PCA) kompetencji organizacji działających w obszarze zgodności, czyli jednostek certyfikujących, inspekcyjnych lub laboratoriów (jak w tej sprawie) do wykonywania określonych działań, w tym prowadzenia badań wyrobów wprowadzonych do obrotu. Otrzymanie certyfikatu akredytacji laboratorium badawczego, niezależnie od jego zakresie przedmiotowego, który może być różny i powiązany z istnieniem szczegółowych norm regulujących proces kontroli wyrobu czy metodę badawczą, oznaczać będzie spełnienie przez laboratorium ogólnych reguł kompetencyjnych, gwarantujących niezależność, wiarygodność i prawidłowość badań.

W tej sprawie organ wykazał – jak już wzmiankowano – że CIOP, który wykonał na zlecenie WIIH badania laboratoryjne spornych kamizelek, legitymuje się akredytacją w zakresie badania środków ochrony indywidualnej (nr [...]), a w zakresie tej akredytacji mieści się badanie materiałów tła odzieży ostrzegawczej. Organ wyjaśnił też, że akredytacja jest wymogiem jaki ma spełniać laboratorium, a nie stosowana przez to laboratorium metoda badawcza, zaś praktyka wykonywania przez jednostki oceniające zgodność części badań metodami nieakredytowanymi jest zgodna z zasadami akredytacji. Tu organ powołał się na ww. dokument PCA DA – 02 "Zasady stosowania symboli akredytacji PCA" (por. treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji i odpowiedzi na skargę na str. 6) podkreślając, że w tej akurat sprawie laboratorium (CIOP) jak i metoda wykonania badań były akredytowane. W szczególności – jak zasadnie podniósł organ w zaskarżonej decyzji – fakt posiadania akredytacji we wskazanym (objętym tą sprawą) obszarze badań przeprowadzonych przez CIOP wynika z zapisów umieszczonych na pierwszej stronie każdego sprawozdania z badań laboratoryjnych (por. akta administracyjne sprawy k. 1 i nast.).

Stanowisko organu odnośnie przeprowadzonych przez CIOP badań laboratoryjnych spornych kamizelek, także co do kompetencji tej jednostki w tym zakresie działań i wykorzystania tych badań w sprawie, jest wyczerpujące i uzasadnione szczegółową argumentacją, której zarzuty skargi nie podważają w sposób dający powód do zakwestionowania prawidłowości procedowania i ocen organu w tej sprawie, które złożyły się na podstawę faktycznoprawną podjętego rozstrzygnięcia.

Przede wszystkim wykazane zostało w sprawie, że wyniki badań laboratoryjnych wykonanych przez uprawnioną, bo akredytowaną w obszarze swojej działalności jednostką (CIOP), obejmującej badanie środków ochrony indywidualnej, w tym odzieży ochronnej (do których przynależą sporne kamizelki), mogły służyć za podstawę podjętego rozstrzygnięcia, gdyż zostały uzyskane skutkiem legalnej/zgodnej z prawem procedury kontrolnej wyrobów/kamizelek oraz badań laboratoryjnych wykonanych w okolicznościach (sposób i akredytowana jednostka wykonująca badania) gwarantujących ich miarodajność i zobiektywizowaną prawidłowość wyniku. Nadto badania te i ich wyniki zostały należycie udokumentowane w ww. sprawozdaniach z badań, w których podano wszystkie niezbędne informacje/dane jak obiekt badań, data otrzymania próbek i wykonania badań, zakres badań oraz wyniki.

Podkreślenia wymaga, o czym już wyżej nadmieniono, że wszystkie ww. rodzaje/modele kamizelek, w tym ww. sporny model [...], które stwierdzono w ofercie handlowej A. (por. protokoły kontroli w aktach administracyjnych sprawy), a próbki kontrolne poddano następnie badaniu laboratoryjnemu w CIOP (por. ww. sprawozdania z badań – k 1 i nast. akt administracyjnych), oznaczone były danymi skarżącej A. N. – K. w [...], która wprowadziła je na rynek, zatem w świetle ww. przepisów ustawy o systemie oceny zgodności i rozporządzenia w sprawie zasadniczych wymagań dla środków ochrony indywidualnej ponosi konsekwencje (zasadnie ustalone zaskarżoną decyzją) niezgodności tych kamizelek z wymaganiami prawidłowo zastosowanych przez organ przepisów w tym względzie. Wyniki zbadania tych kamizelek przez akredytowaną jednostkę badającą (CIOP) uprawniały organ do takiego zadziałania. Organ mógł efekt końcowy tych badań wykorzystać jako materiał dowodowy w tej sprawie, gdyż został on uzyskany od akredytowanej jednostki badającej. Posiadanie akredytacji jest natomiast obiektywnym wskaźnikiem tego, że jednostka ta działa zgodnie z najlepszą praktyką i stanowi gwarancję uznawania sprawozdań z badań jako prawidłowych, obrazujących rzeczywisty stan rzeczy (w tej sprawie odnoszący się do wartości współczynnika luminacji świetlnej i prawidłowości wizualnego sygnalizowania obecności użytkownika w sytuacjach zagrożenia w warunkach oświetlenia dziennego). Skarżąca nie podważyła tych sprawozdań i objętych nimi wyników zbadania kamizelek. Wskazane przez nią wyniki badań kamizelek w ww. Instytucie Transportu Samochodowego nie mogły zostać przez organ uznane za skuteczny przeciwdowód, gdyż w Instytucie tym zbadano materiał pochodzący z innych niż uczynił to CIOP próbek kontrolnych, pozyskanych w innych okolicznościach, zatem nietożsamych z materiałem zbadanym w tej sprawie, a w konsekwencji nie dającym się porównywać w kontekście ocen, które doprowadziły organ do podjęcia skarżonego obecnie do Sądu rozstrzygnięcia, skierowanego do skarżącej.

Mając to wszystko razem na uwadze i niedopatrując się po stronie organu żadnych istotnych uchybień, które ważyłyby na treści podjętego rozstrzygnięcia Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.