Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, , Protokolant Sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi T. G. i Z. G. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) skargę oddala

W dniu 12 września 2011 r. T. G. i Z. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...), polegającą na nie wydaniu oceny w aspekcie zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania terenu oraz pominięciu procedury określonej w art. 48 Prawa budowlanego w prowadzonym postępowaniu w sprawie dotyczącej budowy obiektu konstrukcji drewnianej zlokalizowanego na działce nr (...) przy ul. (...) w W.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że w ich ocenie organ nadzoru budowlanego nie dokonując analizy zgodności inwestycji z miejscowym planem bezzasadnie wszczął procedurę legalizacyjną, zaś w piśmie z dnia (...) stycznia 2012 r. skierowanym do Sądu w związku z treścią odpowiedzi PINBu na skargę – skarżący podali, że bezczynność organu polega na przedłużaniu postępowania poprzez brak zastosowania procedury określonej w art. 48 Prawa budowlanego.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (...) wnosząc o odrzucenie skargi podał, że biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane wydał postanowienie Nr (...) z dnia (...) czerwca 2011 r. wstrzymujące roboty budowlane i nakładające na właścicieli H. i J. K. obowiązek przedstawienia w terminie 6 miesięcy od dnia doręczenia postanowienia: zaświadczenia Prezydenta (...) o zgodności lokalizacji budowli z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, 4 egzemplarzy projektu budowlanego wiaty o wymiarach 17, 0 m X 16, 5 m., szer. 5, 20 m. z opinią techniczną w zakresie zgodności i wykonania robót budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz projektem zagospodarowania działki sporządzonym na aktualnej odbitce z mapy zasadniczej wykonanej do celów projektowych oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wobec tego skarżący - posiadający przymiot strony w prowadzonym postępowaniu będą mieli prawo zaskarżyć wydane postanowienie w odwołaniu od decyzji, która zakończy postępowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U Nr 153, poz. 1269 ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. obejmuje również bezczynność organów.

Przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie ( art. 52 § 1 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie warunek formalny wniesienia skargi został spełniony poprzez wniesienie przez skarżących w dniu (...) maja 2011 r. zażalenia do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

W pierwszej kolejności należy podnieść , iż stosownie do art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Pozostawanie w bezczynności to niepodjęcie lub brak kontynuacji postępowania administracyjnego, mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem.

W sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej sąd administracyjny orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w chwili orzekania. Innymi słowy przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie kwestia, czy organ w dacie orzekania pozostaje w bezczynności i w przypadku uznania, że tak jest w istocie sąd może jedynie – w myśl art. 149 p.p.s.a. zobowiązać organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Z przepisu tego wynika zatem a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania.

W ramach skargi na bezczynność nie można rozstrzygać kwestii merytorycznych i określać w jaki sposób powinna być rozpatrzona sprawa w postępowaniu administracyjnym. Sąd administracyjny rozpoznając skargę na bezczynność organu administracji publicznej nie może nakazywać organowi wydania decyzji, postanowienia lub podjęcia czynności określonej treści. Uwzględnienie skargi na bezczynność organu jest wyłączone w przypadku wydania decyzji, niezależnie od tego czy nastąpiło to w terminie określonym w kodeksie postępowania administracyjnego. Prawidłowość podjętej decyzji lub czynności może zostać poddana ocenie w innej sprawie w toku postępowania odwoławczego i następnie wskutek skargi do sądu administracyjnego.

Reasumując, rolą sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na bezczynność organu administracji publicznej, jest dokonanie kontroli czy organ ten pozostaje w zwłoce w prowadzonym postępowaniu.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy sąd ustalił, że postępowanie administracyjne w sprawie budowy obiektu zostało wszczęte na wniosek skarżących z dnia (...) grudnia 2010 r. Organ nadzoru budowlanego pismem z dnia (...) stycznia 2011 r. zwrócił się do Prezydenta (...) o ocenę zgodności realizowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania a w dniu (...) lutego 2011 r. i 1 czerwca 2011 r. przeprowadził oględziny inwestycji.

Następnie w dniu (...) czerwca 2011 r. Powiatowy Inspektor nadzoru Budowlanego (...) postanowieniem wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego nakazał inwestorom wstrzymanie robót budowlanych i zobligował ich do przedstawienia zaświadczenia o zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy oraz 4 egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opinią techniczną, a także do oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w terminie 6 miesięcy od dnia doręczenia postanowienia.

Postanowienie powyższe zostało doręczone inwestorom w dniu (...) lipca 2011 r. a więc termin do jego wykonania upłynął w dniu (...) stycznia 2012 r. Wobec niewykonania obowiązków Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (...) decyzją wydaną dnia (...) stycznia 2012 r. na podstawie art. 48 ust. 1 w zw. z art. 46 ust. 4 Prawa budowlanego nakazał H. i J. K. dokonanie rozbiórki przedmiotowego budynku na działce nr (...) przy ul. (...). Oceniając tok postępowania organu w rozpoznawanej sprawie, fakt wydania rozstrzygnięcia merytorycznego w dniu (...) stycznia 2012 r. ( a więc przed dniem orzekania ) oraz zarzuty skargi wniesionej w niniejszej sprawie w ocenie sądu powiatowy organ nie pozostawał w bezczynności w rozpatrzeniu sprawy - bowiem prawidłowo prowadził postępowanie legalizacyjne zgodnie z art. 48 Prawa budowlanego.

Należy przy tym podkreślić, że w sytuacji gdy w okresie pomiędzy złożeniem skargi do sądu a jej rozpatrzeniem organ wyda rozstrzygnięcie – możliwe jest uznanie, że postępowanie zainicjowane skargą na bezczynność stanie się bezprzedmiotowe i umorzenie postępowania sądowego. Przy czym w przypadku umorzenia postępowania koniecznym jest ustalenie przez sąd, że organ pozostawał w bezczynności.

Ponieważ w niniejszej sprawie w ocenie sądu taka sytuacja nie zaistniała zasadnym jest więc oddalenie skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.