Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi I. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 25 września 2007 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Wyrokiem z dnia 21 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę I. M. na opisane postanowienie Wojewody [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie wymeldowania z pobytu stałego.

Wnioskiem z dnia 3 lipca 2008 r. (data stempla pocztowego) uczestnik postępowania – T. K. zwróciła się do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie oraz ustanowienie radcy prawnego.

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Stosownie do przepisu art. 246 § 3 ww. ustawy, adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.

W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz nadesłanych dokumentów źródłowych (kopii przekazów emerytury, rocznego obliczenia podatku przez organ rentowy, decyzji o ponownym ustaleniu i waloryzacji emerytury, informacji ze spółdzielni mieszkaniowej o wysokości opłat czynszowych, faktur za energię elektryczną, gaz i telefon oraz polisy ubezpieczeniowej) ustalono, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, oprócz lokalu mieszkalnego o powierzchni 49,40 m2 nie posiada nieruchomości ani jakichkolwiek zasobów pieniężnych oraz przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro, otrzymuje emeryturę w wysokości 719,17 zł netto miesięcznie, w 2007 r. otrzymała emeryturę w łącznej kwocie 7 169,52 zł, ponosi koszty utrzymania (opłaty za czynsz, energię elektryczną, gaz, telefon, ubezpieczenie mieszkania, zakup leków), których wysokość określono we wniosku na 400 zł miesięcznie. Większość tych kosztów potwierdzają przedłożone dokumenty źródłowe.

W uzasadnieniu wniosku T. K. podniosła że część wydatków na zakup leków pochodzi z pomocy społecznej. Ponadto korzysta ona z pomocy organizacji charytatywnej w zakresie zaopatrzenia w produkty żywnościowe. Wartość tej pomocy wynosi 50 zł miesięcznie.

Dając wiarę powyższym wyjaśnieniom oraz biorąc pod uwagę wysokość i źródło dochodu wnioskodawcy w stosunku do wysokości ponoszonych niezbędnych wydatków związanych z kosztami utrzymania oraz zakupem leków, a przede wszystkim konieczność zapewnienia stronie faktycznej realizacji konstytucyjnego prawa do sądu, uznano, iż T.K. udowodniła dostatecznie, że nie ma obecnie realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.

W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.