Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 9 sierpnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Lipiński sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 sierpnia 2022 roku sprawy ze skargi L. B. na bezczynność Marszałka Województwa Warmińsko-Mazurskiego w udostępnieniu informacji publicznej 1. umarza postępowanie w zakresie bezczynności organu; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. odmawia wymierzenia organowi grzywny; 4. zasądza od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W wiadomości e-mail z dnia 25 lutego 2022 r., Sekretarz Redakcji [...] przekazał do Biura Prasowego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Warmińsko-Mazurskiego elektroniczną wersje gazety [...] i zwrócił się o jej przekazanie do odpowiedniej komórki nadzoru nad wykorzystaniem funduszy, ponieważ podczas pracy nad artykułem dotyczącym [...] powzięto wątpliwość, czy dofinansowanie jest użytkowane zgodnie z przeznaczeniem.

Pismem z dnia 28 lutego 2022 r. L.B., Redaktor Naczelny [...] (dalej jako: "Skarżący"), zażądał od Marszałka Województwa Warmińsko-Mazurskiego (dalej jako: "Marszałek", "organ") odpowiedzi na pytanie "czy pomimo ogrodzenia [...] i niemożności wejścia na jego teren przez mieszkańców co najmniej od kwietnia 2021 r., nadal zachowany jest przez beneficjenta czyli [...] Dom Kultury cel operacji i nadal jest realizowana konieczność zapewniania trwałości operacji, określone w umowie numer [...]".

W odpowiedzi na powyższe, wiadomością e-mail z dnia 14 marca 2022 r. organ udzielił odpowiedzi, że w dniu 27 marca 2019 r. w ramach rozliczenia operacji został złożony wniosek o płatność. W wyniku weryfikacji wniosku i załączonej do niej dokumentacji, przeprowadzonej kontroli oraz postępowania wyjaśniającego stwierdzono, że operacja została poprawnie zrealizowana, a cel operacji został osiągnięty. Podano, że w związku z przesłanym artykułem w [...] pojawiła się wątpliwość, czy beneficjent wypełnia obowiązki nałożone ww. umową, wobec czego - korzystając z możliwości przeprowadzenia kontroli w okresie 5 lat od dnia dokonania płatności końcowej - przeprowadzona zostanie kontrola inwestycji.

Pismem z dnia 21 kwietnia 2022 r. Skarżący wskazał, że w dniu 31 marca, po przeprowadzonej rozmowie telefonicznej, pracownik redakcji wniósł drogą e-mail

o udostępnienie protokołu kontroli. Podał, że do dnia dzisiejszego nie otrzymał ani odpowiedzi na zadane w dniu 28 lutego zapytanie prasowe, ani protokołu kontroli.

Wiadomością e-mail z dnia 22 kwietnia 2022 r. Marszałek poinformował Skarżącego, że przeprowadzone czynności kontrolne potwierdziły, że cel operacji został zachowany i jest utrzymywany, beneficjent wywiązał się z obowiązku zachowania gospodarczej trwałości operacji, a [...] jest wykorzystywany celem organizacji imprez okolicznościowych, sezonowych, których organizacja w 2021 r. została wstrzymana przez epidemię COVID-19. Ponadto w dniu przeprowadzonej kontroli [...] nie był wykorzystywany jako parking; zgodnie z oświadczeniem beneficjenta samochody dostawcze wjeżdżały na teren [...] wyłącznie w momencie obsługi budowy i dostarczania materiałów budowlanych.

Kolejnym pismem z dnia 29 kwietnia 2022 r. Skarżący podniósł, że udzielona mu odpowiedź nie usunęła wątpliwości. Wobec tego ponowił wniosek

o udostępnienie kopii/skanu protokołu kontroli na miejscu operacji. Zwrócił uwagę, że pierwszy wniosek w tej sprawie złożył telefonicznie w dniu 31 marca 2022 r.,

a rozmowa telefoniczna została potwierdzona wnioskiem przesłanym drogą e-mail. Od pierwszego wniosku w tej sprawie minęły więc już cztery tygodnie. Podano również, że w zakresie dostępu prasy do informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902), dalej jako: "u.d.i.p". Art. 6 ust. 1 u.d.i.p. wyraźnie zaś precyzuje, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających.

Wnioskiem z dnia 18 maja 2022 r., Skarżący ponownie wystąpił do Marszałka Województwa Warmińsko-Mazurskiego o udostępnienie informacji publicznej

w zakresie udostępnienia dokumentacji przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpień, stanowisk, wniosków i opinii podmiotów ją przeprowadzających dla kontroli na miejscu (w 2022 r. w P.) dla operacji pod nazwą" Przebudowa [...] przy [...] domu kultury" – nr umowy o dofinansowanie [...]. Poproszono o przesłanie informacji pocztą elektroniczną na adres [...] w formie plików komputerowych w formacie PDF.

Pismem z dnia 6 czerwca 2022 r. Skarżący wniósł ponaglenie do organu, opisując stan faktyczny sprawy i żądając niezwłocznego - nie później niż do 7 czerwca 2022 r. - udzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej.

W dniu 14 czerwca 2022 r. organ przekazał Skarżącemu potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię Informacji pokontrolnej z dnia 23 marca 2022r., dotyczącą kontroli na miejscu operacji pn. "Przebudowa [...] przy [...] Domu Kultury", przeprowadzonej w dniu 21 marca 2022 r., wraz ze wszystkimi załącznikami.

Pismem z dnia 8 czerwca 2022 r. (data wpływu do Sądu 10 czerwca 2022 r.) Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Marszałka w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, dostarczony do organu w dniu 20 maja 2022 r., wnosząc jednocześnie o stwierdzenie bezczynności organu, zobowiązanie organu do załatwieniu sprawy w terminie 7 dni od daty otrzymania wyroku, o zwrot kosztów postępowania, a także o wymierzenie organowi grzywny w wysokości 5 000 zł.

W uzasadnieniu skargi opisano dotychczasowy przebieg sprawy i wskazano, że organ milczy, pomimo skierowania do niego czterech wniosków o udostępnienie protokołu z przeprowadzonej kontroli. Uzasadniając wniosek o wymierzenie organowi grzywny podniesiono, że protokół kontroli jest informacją publiczną, której Marszałek ani nie udostępnił w Biuletynie Informacji Publicznej, ani na wnioski Skarżącego. Działanie wbrew przepisom u.d.i.p. i ich lekceważenie powinno być sankcjonowane poprzez wymierzenie grzywny przez Sąd.

W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa wniósł o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu wystąpienia wyjaśniono, że wnioski Skarżącego były kierowane do biura prasowego Urzędu Marszałkowskiego i tytułowane jako zapytania prasowe, w których nie zostały jasno sprecyzowane żądania Skarżącego. Nie były to więc wnioski o udostępnienie informacji publicznej. Dodano, że organ był w stałym kontakcie e-mail ze Skarżącym i na bieżąco udzielał odpowiedzi Skarżącemu.

Podniesiono, że dopiero w dniu 20 maja 2022 r. Skarżący doręczył sprecyzowany wniosek o udostępnienie informacji publicznej, jednak z przyczyn technicznych nie było możliwe dochowanie terminu. Po wpłynięciu do organu ponaglenia podjęto natomiast niezwłoczne działania w celu udostępnienia żądanej informacji, a pracownik odpowiedniego Departamentu skontaktował się telefonicznie ze Skarżącym, informując go o zaistniałej sytuacji.

Ostatecznie podano, że przedmiotowa informacja publiczna została przekazana Skarżącemu w dniu 14 czerwca 2022 r., a Skarżący odebrał ją w dniu następnym, tj. 15 czerwca 2022 r. Z tego względu postępowanie w sprawie bezczynności stało się bezprzedmiotowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności

z prawem działalności administracji publicznej. Z kolei w myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania

w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania

w przypadku określonym w pkt 4a. Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 i § 1a p.p.s.a.). Ponadto - w myśl art. 149 § 2 p.p.s.a. - sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd ją oddala (art. 151 p.p.s.a.).

Na wstępie wyjaśnić należy, że sprawa została rozpatrzona w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a., zgodnie

z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Przechodząc zaś do meritum sprawy wskazać pozostaje na wstępie, że przepisy prawa nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy organ administracji publicznej nie podjął w przewidzianym terminie żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, ale pomimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął w terminie stosownej czynności (zob. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el.).

Na samym wstępie zaakcentować należy, że przedmiotem skargi była bezczynność Marszałka Województwa polegająca na niezałatwieniu wniosku z dnia 18 maja 2022 r. o udzielenie informacji publicznej, o którą wnioskował L.B. Redaktor Naczelny [...]. Dokonując analizy powyższego wniosku nie budzi - zdaniem Sądu - wątpliwości fakt, że pochodzi on od redaktora dziennika [...], a jego źródłem jest prasa w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe (Dz. U. z 2018 r poz. 1914). Z kolei, w myśl art. 3a ww. ustawy, w zakresie prawa dostępu prasy do informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Wniosek stąd, że udostępnianie informacji publicznej prasie odbywa się w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej,

Na gruncie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902) dalej jako: "u.d.i.p." bezczynność podmiotu zobowiązanego do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ będąc w posiadaniu żądanej informacji publicznej, nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia tej informacji (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.) lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Podkreślić jednak należy, że przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest stan faktyczny z momentu orzekania przez sąd administracyjny i fakt dokonania czynności przez organ (por. uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009, nr 4, poz. 63). Nie można bowiem zobowiązać organu do dokonania czynności, która została w momencie orzekania już dokonana, nawet jeżeli organ przekroczył termin przewidziany do jej wykonania. W sytuacji wydania przez organ administracji aktu lub dokonania czynności już po wniesieniu skargi na bezczynność organu, a przed jej rozpoznaniem przez sąd, postępowanie staje się bezprzedmiotowe.

W sytuacji zatem, gdy wniosek o udostepnienie informacji publicznej będzie dotyczył informacji publicznej i zostanie skierowany do podmiotu zobowiązanego na mocy art. 4 ust. 1 u.d.i.p., właściwym dla jego załatwienia będzie tryb określony w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej i z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie.

W świetle treści art. 4 ust. 1 u.d.i.p. nie budzi wątpliwości Sądu, że adresat wniosku Skarżącego tj. Marszałek Województwa jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, a żądana informacja jako informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Nadto z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret 2 u.d.i.p., wynika że udostępnieniu podlega informacja publiczna o danych publicznych, w tym dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów je przeprowadzających.

W rozpoznawanej sprawie Skarżący domagał się informacji publicznej w zakresie udostępnienia dokumentacji przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpień, stanowisk, wniosków i opinii podmiotów ją przeprowadzających dla kontroli na miejscu (w 2022 r. w P.) dla operacji pod nazwą" Przebudowa [...] przy [...] domu kultury" - nr umowy o dofinansowanie [...]. Tak jednoznacznie brzmiący wniosek został jednak sformułowany dopiero pismem z dnia 18 maja 2022 r., który wpłynął do organu w dniu 20 maja 2022 r. Wcześniejsze informacje kierowane do Marszałka Województwa - Biura Prasowego UMWMW dotyczyły bowiem spostrzeżeń i ocen wynikających ze zbierania materiałów dotyczących [...] oraz jego wykorzystywania. Taki charakter posiadała informacja skierowana drogą mailową 28 lutego 2022 r., 21 kwietnia 2022 r. oraz 29 kwietnia 2022 r. Biuro prasowe Marszałka w odpowiedzi na dwa pierwsze zgłoszenia pismami z dnia 14 marca 2022 r. oraz 22 kwietnia 2022 r. udzieliło odpowiedzi w zakresie realizacji umowy o dofinansowanie [...], dotyczącej przebudowy [...] przy [...] Domu Kultury. Notabene to na skutek informacji przekazanych przez Skarżącego doszło do przeprowadzenia czynności kontrolnych w ramach tej umowy dofinansowania, gdzie stwierdzono, że cel operacji został zachowany i jest utrzymywany. Dopiero wniosek Skarżącego z dnia 18 maja 2022 r. jednoznacznie wskazywał na konieczność przekazania dokumentacji przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpień, stanowisk, wniosków i opinii podmiotów ją przeprowadzających dla kontroli mającej miejsce w 2022 r.

Wobec tego, że przesłanki udostępnienia informacji publicznej zostały spełnione, Marszałek Województwa, do którego skierowano wniosek winien był podjąć działania prawem przewidziane w celu jego załatwienia, bowiem jak wskazano powyżej adresat wniosku jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, jak też żądana informacja stanowi informację publiczną. Jak już wskazano powyższej ustawodawca przewidział, że jeżeli adresat wniosku dysponuje żądaną informacją, winien - zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. - udostępnić tę informację bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. Jeżeli natomiast informacja nie mogła być udostępniona w tak ustalonym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadania wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Stosownie zaś do treści art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji następuje w formie czynności materialno-technicznej, w sposób i w formie określonych we wniosku i nie wymaga podjęcia jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Dopiero stwierdzenie, że dana informacja nie może zostać udostępniona, bądź też, że postępowanie podlega umorzeniu, nakłada na organ obowiązek wydania decyzji administracyjnej ( art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).

Z akt sprawy wynika, że do chwili wniesienia przez Skarżącego skargi, co miało miejsce w dniu 8 czerwca 2022 r. (data nadania przesyłki u operatora pocztowego) na wniosek o udostepnienie informacji publicznej z dnia 18 maja 2022 r., organ nie podjął działania, pozostawał zatem wobec tego wniosku w bezczynności i bezczynność ta trwała również w momencie wniesienia skargi.

Sytuacja procesowa w niniejszej sprawie ukształtowała się jednak w taki sposób, że po wniesieniu skargi na bezczynność organu, Marszałek Województwa w dniu 14 czerwca 2022 r. przekazał potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię Informacji pokontrolnej z dnia 23 marca 2022 r. dotyczącej kontroli na miejscu operacji pn. "Przebudowa [...] przy [...] Domu Kultury", przeprowadzonej w dniu 21 marca 2022 r. wraz ze wszystkimi załącznikami. Skoro zatem organ przed rozpoznaniem skargi załatwił wniosek Skarżącego w przewidzianej przepisami u.d.i.p. formie, to postępowanie sądowe dotyczące nakazania organowi rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe z uwagi na brak możliwości zastosowania przez sąd trybu przewidzianego art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. I OPS 6/08 (dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. Zatem pomimo tego, że w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, to jednak wobec załatwienia wniosku poprzez udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej, odpadła przesłanka wydania orzeczenia na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., tj. nakazania organowi załatwienia wniosku.

Wobec powyższego należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzec o umorzeniu postępowania w zakresie bezczynności organu - punkt pierwszy sentencji wyroku.

Jednocześnie Sąd na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdził, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa - punkt drugi sentencji wyroku. Rażące naruszenie prawa jest kwalifikowaną postacią naruszenia prawa i z tego względu orzeczenie o kwalifikowanej formie bezczynności powinno być zarezerwowane jedynie dla sytuacji szczególnych, oczywistych i niedających się w żaden sposób usprawiedliwić. Rażące naruszenie prawa oznacza bowiem wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak też w sytuacji ewidentnego niestosowania przepisów prawa (wyrok NSA z dnia 27 maja 2021 r., sygn. akt I FSK 644/21, dostępny w CBOSA). Oceniając, czy naruszenie prawa jest rażące, należy uwzględnić więc nie tylko proste zestawienie terminów rozpoczęcia postępowania i jego zakończenia, względnie braku zakończenia, lecz także warunkowane okolicznościami materialnoprawnymi sprawy czynności, jakie powinien podjąć organ dążąc do merytorycznego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zważyć bowiem pozostaje, że braku udostępnienia w terminie wnioskowanej informacji nie można oceniać jako przejawu złej woli organu, lecz sytuacji, która wynikła w następstwie przyczyn technicznych i organizacyjnych, związanych ze zmianą siedziby Departamentu [...], który to pozostawał w posiadaniu protokołu kontroli objętej wnioskiem. Departament ten został bowiem, jak wskazano w odpowiedzi na skargę, przeniesiony do innej siedziby wraz z zarchiwizowanymi dokumentami. Wprawdzie organ winien w taki sposób organizować swoją pracę, w tym także funkcjonowanie poszczególnych departamentów, aby móc zachować terminy wynikające z ustawy o dostępie do informacji publicznej, jednak zwłoka w udostępnieniu informacji, w realiach rozpoznawanej sprawy nie mogła być uznana za rażące naruszenie prawa. W ocenie Sądu opóźnienie w rozpoznaniu wniosku Skarżącego nie nosiło cech lekceważącego traktowania obowiązków nakładanych u.d.i.p., zatem nie może zostać ocenione jako rażąco naruszające prawo. Tym samym brak było podstaw do wymierzenia organowi grzywny - punkt trzeci sentencji wyroku. Stosownie bowiem do treści art. 149 § 2 p.p.s.a., Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu lub na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Jak zatem wynika z powyższej regulacji orzeczenie Sądu w zakresie zasądzenia od organu grzywny pozostawiona została w gestii dyskrecjonalnej Sądu. Przepis ten nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny, lecz daje takie uprawnienie w razie stwierdzenia, że bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa. Kwestia ta pozostawiana jest uznaniu sądu orzekającego w sprawie. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy, jak wskazano powyżej, miało miejsce uchybienie terminu przez organ w udzieleniu informacji publicznej, jednak spowodowane zostało zdarzeniami, które nie wymagają dyscyplinowania poprzez wymierzanie grzywny.

Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., uwzględniając uiszczony przez Skarżącego wpis od skargi w kwocie 100 zł - punkt czwarty sentencji wyroku.