drukuj    zapisz    Powrót do listy

6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 658, Odrzucenie skargi, Wojewoda, *Odrzucono skargę, IV SAB/Wr 971/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2025-10-01, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

IV SAB/Wr 971/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu

Data orzeczenia
2025-10-01 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Daria Gawlak-Nowakowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935 art. 220 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

A. T. (dalej: strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

Zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2025 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłkę sądową zawierającą odpis ww. zarządzenia z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia stronie skarżącej, złożono w placówce pocztowej w dniu

1 września 2025 r. na okres 14 dni z adnotacją o jej doręczeniu, o czym powiadomiono stronę skarżącą umieszczając stosowne zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej (awizo). Powtórnego awiza dokonano na kolejne 7 dni. Strona skarżąca, po upływie 14 dni od dnia pierwszej awizacji, nie odebrała przesyłki, w związku z czym została ona zwrócona do tut. Sądu i dołączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia

z dniem 15 września 2025 r.

W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024, poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.

Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi - z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia stronie skarżącej - dwukrotnie awizowano w dniach 1 września 2025 r.

i 9 września 2025 r., na co wskazuje znajdująca się w aktach sprawy koperta zawierająca przedmiotowe wezwanie (k. 17 akt sądowych). W związku z tym, że strona w toku postępowania nie zmieniła adresu, ani nie wskazała innego adresu do doręczeń,

a podwójną awizację przesyłki przeprowadzono prawidłowo, przesyłkę uznano za doręczoną - w trybie art. 73 p.p.s.a. - z dniem 15 września 2025 r.

W konsekwencji, siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu

22 września 2025 r. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga

w zakreślonym terminie nie została opłacona (notatka służbowa z dnia 30 września 2025 r.).

Okoliczność ta obligowała do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.



Powered by SoftProdukt