Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bożena Więch – Baranowska po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanawia: przywrócić J. W. termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2012 r. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Pismem z dnia 22 września 2011 r., J. W., reprezentowana przez adw. W. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia.

W dniu 28 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem oddalił skargę J. W.

W dniu 15 marca 2012 r. (data prezentaty Sądu) wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony skarżącej podniósł, iż w dniu 5 marca 2012 r. przeszedł "ciężkie załamanie stanu zdrowia" i do dnia 9 marca 2012 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim. Na dowód powyższego do wniosku załączył zaświadczenie lekarskie z dnia

5 marca 2012 r.

Postanowieniem z dnia 26 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia od wyroku z dnia 28 lutego 2012 r.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 471/12 uchylił ww. postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W niniejszej sprawie niespornym jest, że skarżąca nie zachowała terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 28 lutego 2012 r. Należy zaś wyjaśnić, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po terminie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.).

Tym samym zasadnie pełnomocnik skarżącej wystąpił o przywrócenie uchybionego terminu.

Przystępując do oceny zasadności wniosku należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 p.p.s.a. terminie. W przedmiotowej sprawie przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 10 marca 2012 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 13 marca 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), zatem nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik skarżącej dochował siedmiodniowego terminu na złożenie przedmiotowego wniosku. Jednocześnie należy zauważyć, że razem z wnioskiem o przywrócenie terminu został złożony wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Przechodząc do oceny okoliczności podanych przez pełnomocnika strony skarżącej w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku, wskazać należy, iż przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Po stronie zainteresowanego istnieje obowiązek wskazania na istnienie przeszkód, które - w jego ocenie - uniemożliwiły dokonanie określonej czynności w zakreślonym terminie. Muszą to być okoliczności istniejące obiektywnie, niezależne od woli strony.

Powyższe oznacza, że przywrócenie terminu jest możliwe w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Jak podkreśla się w literaturze (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwie (por. np. wyroki NSA z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; wyrok NSA z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i trwała aż do wystąpienia z wnioskiem o jego przywrócenie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy.

W niniejszej sprawie przyczyną uchybienia terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, wskazaną przez pełnomocnika strony skarżącej we wniosku z dnia 13 marca 2012 r. i udokumentowaną zaświadczeniem lekarskim, była okoliczność, że w okresie od 5 marca 2012 r. do 9 marca 2012 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim.

W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącej dostatecznie wykazał, że ze względu na swój stan zdrowia (zalecenie leżenia w trakcie choroby) nie był w stanie podejmować czynności zawodowych (zaświadczenie lekarskie z 5 marca 2012 r. o niezdolności do pracy w okresie od 5 marca 2012 r. do 9 marca 2012 r.). Pełnomocnik uprawdopodobnił także, iż nie mógł w czasie choroby wyręczyć się inną osobą w wypełnianiu swoich obowiązków z uwagi na fakt, iż wykonuje zawód jednoosobowo, w indywidualnej kancelarii adwokackiej. W ocenie Sądu powyższe okoliczności wskazują na brak winy w uchybieniu terminu.

Mając na uwadze powyższą argumentację Sąd stwierdził, że w sprawie niniejszej nastąpiło kumulatywne spełnienie przesłanek, określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a. i wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.