Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 października 2025 r. sygn. akt II SA/Rz 742/25 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. H. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 września 2024 r., nr OA.7722.15.7.2004 w przedmiocie odmowy wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. zwrócić W. H. ze środków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 100 (sto) zł tytułem wpisu od zażalenia.

Postanowieniem z dnia 8 października 2025 r. sygn. akt II SA/Rz 742/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną W. H. (dalej "skarżąca") od wyroku Sądu z dnia 10 lipca 2025 r. w sprawie ze skargi W. H. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 września 2024 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że odpis wyroku z uzasadnieniem oraz pouczeniem o prawie wniesienia skargi kasacyjnej w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej – W. H. w dniu 1 września 2025 r. (k. 68 akt sądowych). W dniu 7 października 2025 r. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna, którą w imieniu skarżącej wniósł zawodowy pełnomocnik – radca prawny. Z załączonej koperty wynika, że skarga kasacyjna została nadana w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 3 października 2025 r. (k. 78 akt sądowych). Mając na uwadze, że skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem terminu ustawowego, Sąd I instancji odrzucił ją na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył, w imieniu skarżącej, zawodowy pełnomocnik, podnosząc zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 i art. 178 w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a., w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, gdyż skarżąca nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż wyrok WSA w Rzeszowie został doręczony pełnomocnikowi skarżącej W. H. w dniu 4 września 2025 r., a nie - jak błędnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia - w dniu 1 września 2025 r., a co za tym idzie, skarga kasacyjna nadana w placówce pocztowej w dniu 3 października 2025 r. została wniesiona w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie przypomnieć należy, że zgodnie z art. 178 p.p.s.a. odrzuceniu podlega skarga kasacyjna wniesiona po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalna, jak również skarga kasacyjna, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W niniejszej sprawie odrzucenie skargi kasacyjnej nie może zostać uznane za prawidłowe, bowiem zaistniały wątpliwości, których Naczelny Sąd Administracyjny nie jest w stanie wyjaśnić w oparciu o dostępny materiał dowodowy.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się na karcie 68 akt sądowych wynika, że przesyłka zawierająca odpis wyroku została doręczona w dniu 1 września 2025 r. "pełnomocnikowi pocztowemu". Podpis osoby na zwrotnym potwierdzeniu odbioru nie przypomina jednak podpisu W. H., który widnieje na innych pismach w aktach sprawy. Wątpliwości co do tej kwestii podnosi również pełnomocnik skarżącej kasacyjnie, który przedkłada kopię biletów lotniczych na potwierdzenie, że do dnia 3 września nie mógł on odebrać wspomnianej wyżej przesyłki. Sąd nie może zatem stwierdzić kim jest "pełnomocnik pocztowy", któremu wydano przesyłkę.

Druga wątpliwość dotyczy samej daty doręczenia, bowiem jak wynika z załączonej do zażalenia kserokopii koperty, w której znajdował się odpis wyroku z uzasadnieniem, widnieje na niej adnotacja, że awizowano ją powtórnie w dniu 2 września 2025 r. Adnotacja ta, jak słusznie podnosi pełnomocnik skarżącej, przeczy tezie, że przesyłkę doręczono skutecznie w dniu 1 września 2025 r.

Wątpliwości powyższych nie da się usunąć bez reklamacji przesyłki, której nadawcą był Sąd I instancji. Zgodnie z art. 92 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. 2025 r. poz. 366 t.j.) w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania usługi pocztowej prawo wniesienia reklamacji przysługuje nadawcy albo, adresatowi - w przypadku gdy nadawca zrzeknie się na jego rzecz prawa dochodzenia roszczeń albo gdy przesyłka pocztowa lub kwota pieniężna określona w przekazie pocztowym zostanie doręczona adresatowi.

W zaistniałych okolicznościach sprawy Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że Sąd I instancji winien podjąć stosowne kroki w celu wyjaśnienia okoliczności doręczenia spornej przesyłki, bowiem zaistniałe wątpliwości sprawiają, że odrzucenie skargi kasacyjnej jawi się jako przedwczesne.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.