Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 13 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na umieszczenie kablowej linii energetycznej w pasie drogowym oraz ustalenia opłaty za umieszczenie urządzenia w pasie drogowym postanawia - odrzucić skargę -

Decyzją z dnia [...] maja 2005 r., nr [...], Prezydent Miasta P. udzielił inwestorowi – Z. S.A. zezwolenia na umieszczenie w pasie drogowym ul. C. w P. urządzenia w postaci kablowej linii energetycznej oraz ustalił roczną opłatę za umieszczenie w/w urządzenia w pasie drogowym.

Odwołanie od powyższej decyzji do organu II instancji wniosła spółka Z. S.A.

W wyniku rozpatrzenia odwołania od w/w decyzji organu I instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...] – działając na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. - uchyliło decyzję Prezydenta Miasta P. w części dotyczącej ustalenia opłaty za umieszczenie w/w urządzenia w pasie drogowym oraz ustaliło przedmiotową opłatę jako jednorazową w wysokości 14,30 zł, płatną w sposób wskazany w uzasadnieniu orzeczenia.

W dniu 2 września 2005 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2005 r. wniósł Prezydent Miasta P., żądając w petitum skargi uchylenia zaskarżonej decyzji i utrzymania w mocy decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] maja 2005 r., nr [...].

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. W uzasadnieniu organ odwoławczy, powołując się na orzecznictwo sądowe – stwierdził, że Prezydent Miasta P., jako organ, który wydał w niniejszej sprawie decyzję w I instancji – nie ma legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego wydaną w tejże sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 – dalej także: p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W świetle przepisu § 2 art. 50 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

W doktrynie oraz orzecznictwie Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości pogląd, że organ, który wydał w sprawie decyzję, nie jest i nie może w tej samej sprawie być stroną postępowania. Odnosi się to zarówno do organów administracji rządowej, organów samorządu terytorialnego, jak i organów samorządu zawodowego i to do różnych stadiów postępowania oraz do postępowań nadzwyczajnych (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 1999 r., sygn. akt IV SA 65/97 i powołana tam uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 1993 r., III AZP 8/93, OSNCP 1994 r., z. 1,poz. 3). Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 października 1990 r., sygn. akt SA/Wr 990/90, ONSA 1990/4/7. Również w wyroku z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd z którego wynika, że jednostka samorządu terytorialnego wykonująca funkcję organu administracji publicznej nie jest uprawniona do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego wydaną w sprawie, w której jednostka ta wydała decyzję w pierwszej instancji. Powyższe stanowisko znajduje również uzasadnienie w poglądach doktryny (vide: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 218 i powołana tam uchwała Sądu Najwyższego z dnia 22 października 1984 r., III AZP 5/84, OSNCP 1985, nr 7, poz. 86).

W niniejszej sprawie skargę do sądu administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [..], wniósł Prezydent Miasta P., pomimo że jednostka ta występowała w sprawie jako organ administracji publicznej wydający decyzję w pierwszej instancji w przedmiocie udzielenia zezwolenia na umieszczenie w pasie drogowym urządzenia w postaci kablowej linii energetycznej oraz ustalenia rocznej opłaty za umieszczenie w/w urządzenia w pasie drogowym.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy zatem uznać, iż przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., z uwagi na jej niedopuszczalność.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.