Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Gd 861/22 o odrzuceniu skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 24 czerwca 2022 r., nr SKO.430.29.2022 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 25 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Gd 861/22, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) - odrzucił skargę [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 24 czerwca 2022 r., nr SKO.430.29.2022 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości - z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi (nie nadesłanie numeru PESEL oraz nie uiszczenie wpisu sądowego do skargi).

Pismem z dnia 8 grudnia 2022 r. [...] wniósł "odwołanie" od powyższego postanowienia, które Sąd I instancji prawidłowo zakwalifikował jako zażalenie. Skarżący postanowienie zaskarżył w całości, zarzucając błędne ustalenia faktyczne i brak weryfikacji czy wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi zostało skarżącemu skutecznie doręczone. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przyjęcie skargi do rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że skierowana do niego korespondencja zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi nie została mu przekazana we właściwym czasie przez pracowników firmy ojca, skarżący podał ten adres jako korespondencyjny z uwagi na problemy z doręczaniem korespondencji na adres jego zamieszkania. Sąd winien był dokonać weryfikacji, czy wezwanie dla skarżącego zostało odebrane przez skarżącego czy osobę trzecią.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.), a także dołączyć odpisy pisma i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych; odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo procesowe strony, oprócz wymogów określonych w art. 46 § 1 p.p.s.a., powinno zawierać - gdy jest pierwszym pismem w sprawie - także numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Brak wskazania numeru PESEL strony skarżącej stanowi brak formalny skargi.

Ponadto w myśl art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym w szczególności skarg, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednocześnie zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.

Bezspornie w rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę, która zawierała braki formalne i fiskalne. Z uwagi na powyższe został wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków zostało prawidłowo zaadresowane wg wskazania skarżącego na podany adres korespondencyjny. Bezspornie zostało również skutecznie doręczone w dniu 21 października 2022 r. do rąk osoby upoważnionej do odbioru korespondencji w danym miejscu (upoważniony pracownik). A zatem termin do uzupełnienia braków skargi mijał z dniem 28 października 2022 r., a wobec ich nieuzupełnienia prawidłowo Sąd I instancji uznał, że skarga podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie doszło zatem do ziszczenia przesłanek odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Braki fiskalne skargi skarżący uzupełnił dopiero wraz z zażaleniem. Zaś brak formalny (wskazanie numeru PESEL) wraz z kolejnym pismem procesowym. Tym samym brak było podstaw do zmiany bądź uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wobec braku jakiejkolwiek argumentacji zażalenia odnoszącej się do zaskarżonego postanowienia – Sąd jedynie nadmieni, wbrew mylnemu przekonaniu skarżącego, że Sąd weryfikuje kwestie prawidłowości doręczenia korespondencji w prawem przewidzianym zakresie. Skarżący nie zanegował faktu odbioru korespondencji w dniu 21 października 2022 r., lecz podniósł, że nie została mu ona prawidłowo przekazana z uwagi na fakt, że jej odbioru dokonał pracownik firmy ojca, który nie był upoważniony do odbioru korespondencji kierowanej do skarżącego. Wskazać zatem skarżącemu trzeba, że w aktach sprawy brak informacji o upoważnieniu konkretnej osoby do odbioru korespondencji skarżącego w miejscu podanego adresu korespondencyjnego, bądź o zakazie odbioru tejże przez kogokolwiek innego. Z akt sprawy wynika, że skarżący podał adres korespondencyjny będący adresem firmy ojca i nie wskazał pełnomocnika do doręczeń jako jedynie umocowanego do jej odbioru w danym miejscu. Konsekwencją czego uznać należy doręczenie korespondencji za prawidłowe. Nie jest rzeczą Sądu ustalanie kto w miejscu wskazanego adresu winien odbierać korespondencję, to skarżący bowiem wybrał ten adres a nie Sąd. Również wskazanie adresu domowego nie wymaga odbioru korespondencji przez osobę wskazaną na kopercie, jeżeli pocztę odbiera dorosły domownik. To składający do Sądu skargę winien zapewnić sobie komfort i prawidłowość odbierania korespondencji, a nie cedować odpowiedzialność na osoby trzecie, w tym Sąd.

W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.