Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 października 2021 r. sprawy ze skargi G. T. na bezczynność Prezydenta [...] W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 1 lutego 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Prezydent [...] W. dopuścił się bezczynności; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] W. na rzecz G. T. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie przez G.T.(dalej: skarżący) jest bezczynność Prezydenta [...] W. (dalej: organ) polegająca na nierozpoznaniu wniosku z dnia [...] lutego 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Pismem z dnia [...] lutego 2021 r., przesłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej (godz. 16:32), z adresu e-mail J. K., a podpisanego potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP przez skarżącego, wniesiono

o udostępnienie informacji publicznej w zakresie udzielenia informacji dot. działki ewidencyjnej [...] obręb [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta [...] w następującym zakresie:

1. czy w stosunku do ww. nieruchomości prowadzone jest postępowanie

z dekretu Bieruta? jeśli tak wnoszono o podanie sygnatury sprawy oraz daty jego wszczęcia oraz przewidywanego zakończenia. Skarżący wskazał, że nie jest stroną postępowania ani uczestnikiem, jednakże ww. informacje są na tyle ogólne, że nie naruszają niczyich praw, a zapewniają obywatelowi realizację konstytucyjnego prawa do informacji o działalności organów administracji publicznej;

2. informacji czy na przestrzeni od 1995 r. Biuro lub jego poprzednicy udzielali informacji odnośnie objęcia ww. nieruchomości postępowaniem z dekretu Bieruta ze wskazaniem daty pisma, jego sygnatury, merytorycznej zawartości, osoby podpisującej pismo z podaniem stanowiska służbowego, a także przesłaniem skanów takich pism (mogą być zanonimizowane jeśli chodzi o odbiorców),

w szczególności tych adresowanych do Spółdzielni Mieszkaniowej [...];

3. w przypadku wynikającej z pism wskazanych w pkt 2 różnic w podawanych informacjach wniesiono o wyjaśnienie z czego one wynikały.

W odpowiedzi na powyższe zapytanie organ poinformował skarżącego, pismem z dnia [...] lutego 2021 r. sygn. [...], że

w odniesieniu do pkt. 1 przedmiotowego wniosku dawni właściciele nieruchomości [...] jak i ich następcy prawni posługiwali się i posługują w korespondencji z organami administracji publicznej, dawnymi adresami i oznaczeniami hipotecznymi nieruchomości. Ewidencja gruntów i budynków zawiera natomiast aktualne oznaczenia i adresy obecnych nieruchomości, w szczególności odnośnie nieruchomości, dla których po 1 stycznia 1947 roku zostały założone księgi wieczyste. Poinformowano również, że skarżący nie wskazał dawnych oznaczeń hipotecznych działki ewidencyjnej numer [...] zatem należałoby ustalić z jakich dawnych nieruchomości hipotecznych pochodzi przedmiotowy grunt. Następnie odniesiono się do pkt. 2 wniosku, informując, że w celu udzielenia tychże informacji należałoby podjąć szereg działań polegających na wyselekcjonowaniu, dokonaniu analiz i zestawień zebranych danych a dodatkowo dokonaniu czasochłonnej kwerendy zbiorów we wszystkich archiwach, Urzędach Dzielnic i przejrzenie wszystkich akt spraw, dokumentów i wybranie z akt informacji według wskazanych kryteriów bowiem skarżący żądał udostępnienia pism w których zawarto informacje

o działce ewidencyjnej numer [...] (kierowanych do jednostek zewnętrznych,

a w szczególności tych kierowanych do Spółdzielni Mieszkaniowej [...]) począwszy od roku 1995 czyli w ciągu ostatnich 26 lat. Organ nie posiada w zbiorach podręcznych wszystkich pism bowiem korespondencja jest regularnie archiwizowana, zatem udostępnienie powyższych danych musiałoby zostać poprzedzone procesem tworzenia nowej informacji. Punkt 3 niniejszego wniosku ściśle wiązał się z pkt. 1 oraz pkt. 2 zatem poinformowano skarżącego, że

w przedmiotowej sprawie udzielenia informacji będzie możliwe po wykazaniu zgodnie z art. 14 ust. 2, w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku

o dostępie do informacji publicznej szczególnego interesu publicznego w terminie 14 dni od otrzymania niniejszego wezwania o czym skarżący został poinformowany pismem z dnia [...] lutego 2021 r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniu [...] lutego 2021r. do Biura Spraw Dekretowych Urzędu [...] W. wpłynęło pismo skarżącego, w którym co prawda wskazał on dawne oznaczenia hipoteczne, w skład których wchodzi działka ewidencyjna numer [...] jednakże w ocenie organu - nie wykazał interesu publicznego, a tym samym organ nie znalazł uzasadnienia do przetworzenia wnioskowanej informacji i przesłanek, z których wynikałoby, że uzyskanie informacji stwarza realną możliwość wykorzystania ich dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego.

Następnie, pismem z dnia [...] marca 2021 r. skarżący został wezwany

do usunięcia braków formalnych pierwotnego wniosku w terminie 7 dni od otrzymania wezwania poprzez złożenie podpisu pod wnioskiem oraz uzupełnienie wniosku

o adres zamieszkania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Ponadto, organ wyjaśnił, że przekazane przez skarżącego informacje o dawnych oznaczeniach hipotecznych wchodzących w skład działki ewidencyjnej numer [...] z obrębu [...] są sprzeczne z posiadanymi przez organ informacjami pozyskanymi na podstawie analizy ortofotomapy dostępnej na stronie Urzędu [...] W. Organ zaznaczył również, że w piśmie z dnia [...] lutego 2021 r. nie zostały spełnione warunki wykazania szczególnego interesu publicznego, a jedynie interes własny Spółdzielni Mieszkaniowej [...].

W odpowiedzi na wezwanie organu, w dniu [...] marca 2021r. do organu wpłynęło pismo skarżącego stanowiące uzupełnienie braków formalnych wniosku

z dnia [...] lutego 2021r. (data wpływu do Urzędu: [...] lutego 2021r.) złożone z adresu

e-mail J.K.

Następnie, wiadomością e-mail z dnia [...] kwietnia 2021r. (data wpływu: [...] kwietnia 2021r.) z adresu e-mail J. K., skarżący poinformował, że organ pominął jedno z zapytań a mianowicie dotyczące trybu działania Biura Spraw Dekretowych, tj. czy w toku prowadzonych spraw dotyczących tzw. Dekretu Bieruta, Biuro posługuje się wyłącznie dawnymi oznaczeniami, hipotekami i adresami nieruchomości bez ustalania i odnoszenia ich do współczesnego oznaczenia

i położenia nieruchomości oraz w jaki sposób ewidencjonowane są sprawy.

W odpowiedzi na powyższe zapytanie, organ, pismem z dnia [...] lutego 2021 r. sygn. [...] poinformował skarżącego, że w Biurze Spraw Dekretowych Urzędu [...] W prowadzone sprawy są oznaczane według dawnych oznaczeń hipotecznych. W toku prowadzonych postępowań administracyjnych gromadzony jest wyczerpujący materiał dowodowy w sprawie,

w tym również zleca się opinie geodezyjne mające na celu wkreślenie dawnych nieruchomości w obecne działki ewidencyjne.

Pismem z dnia [...] maja 2021 r. (wpływ [...] maja 2021 r.) skarżący wniósł skargę na bezczynność organu w zakresie nierozpatrzenia wniosku

o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] lutego 2021 r. (uzupełnionego dnia [...] lutego 2021 r. oraz [...] marca 2021 r.) w sprawie toczącej się w Biurze Spraw Dekretowych Urzędu [...] W. pod sygn. [...].

Skarżący zarzucił naruszenie:

1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowiąc podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej nie został zastosowany przez organ, który swoim brakiem działania doprowadził do nieudostępnienia skarżącemu informacji publicznej,

2) art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2020, poz. 2176, dalej jako: "UDIP") poprzez jego zastosowanie i błędne uznanie, że przedmiotem złożonego przez skarżącego wniosku było udostępnienie informacji publicznej przetworzonej, a w konsekwencji naruszenie art. 2 ust. 2 UDIP oraz art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. e oraz f UDIP, a ewentualnie naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 UDIP poprzez nieprawidłową ocenę braku istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego w jej uzyskaniu,

3) art. 16 ust. 1 UDIP poprzez zaniechanie wydania przez Organ decyzji administracyjnej w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej. 

Wobec powyższego skarżący wnosił o zobowiązanie organu do udzielenia informacji zgodnie z wnioskiem z dnia [...] lutego 2021 r. (uzupełnionego dnia [...]lutego 2021 r. oraz [...] marca 2021 r.) sygn. [...] oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

Ponadto skarżący wniósł o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu

z dokumentów wskazanych w załączniku nr 2 i 3 do skargi, których przeprowadzenie nie spowoduje przedłużenia postępowania, a przyczyni się do wyjaśnienia istotnych wątpliwości przecząc stanowisku Organu.

W treści uzasadnienia skargi skarżący wskazał, iż stosownie do zarządzenie nr [...] Prezydenta miasta [...] W. z dnia [...] kwietnia 2018 r.

w sprawie nadania wewnętrznego regulaminu organizacyjnego Biura Spraw Dekretowych Urzędu miasta [...] W. do zakresu działania wszystkich wewnętrznych komórek organizacyjnych Biura należy w szczególności prowadzenie rejestrów spraw i innych rejestrów wewnętrznych (§ 8 ust. 1 pkt 9). Dodatkowo

w mailu z dnia [...] lutego 2021 r. skarżący podniósł, iż wskazał dawne oznaczenie działek składających się na obecną działkę [...]. Ponadto sam organ co najmniej już w 2014 r. dokonał ustalenia tych samych dawnych działek składających się na obecną działkę [...] co dodatkowo wskazuje zdaniem skarżącego, że nie występuje tutaj informacja przetworzona, a organ jest w jej posiadaniu i obecnie nie musi "niczego wytwarzać". Skarżący wskazał, że organ dopuścił się naruszenia art. 3

ust. 1 pkt 1 UDIP poprzez jego zastosowanie w niniejszej sprawie, a ewentualnie poprzez nieprawidłową ocenę braku istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego w jej uzyskaniu.

Skarżący wskazał ponadto, iż mimo uzupełnienia braków formalnych

w terminie do dnia wniesienia skargi nie została wydana decyzja o odmowie udzielenia informacji publicznej czym naruszono art. 16 ust. 1 UDIP. W niniejszej sprawie organ nie udostępnił informacji publicznej z powodu zakwalifikowania jej jako informacji przetworzonej i w związku z niespełnieniem przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego. Jednakże pomimo faktycznej odmowy udostępnienia nie została wydana decyzja administracyjna w tym przedmiocie (zgodnie z art. 16 ust. 1 UDIP).

W dniu [...] czerwca 2021 r. organ po rozpatrzeniu wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] lutego 2021 r. wysłanego w formie elektronicznej

z adresu e-mail J.K. a podpisanego potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP przez skarżącego, wydał decyzje nr [...] odmawiającą udostępnienia informacji publicznej w zakresie udzielenia informacji w odniesieniu

do działki ewidencyjnej numer [...] obręb [...], dla której prowadzona jest KW [...] w zakresie:

1. Czy w stosunku do ww. nieruchomości prowadzone jest postępowanie z dekretu Bieruta? Jeśli tak, wniesiono o podanie sygnatury sprawy oraz daty jego wszczęcia oraz przewidywanego zakończenia. Skarżący wskazał, że nie jest stroną postępowania ani uczestnikiem, jednakże ww. informacje są na tyle ogólne, że nie naruszają niczyich praw, a zapewniają obywatelowi realizację konstytucyjnego prawa do informacji o działalności organów administracji publicznej;

2. Wniesiono o informacje czy na przestrzeni od 1995r. Biuro lub jego poprzednicy udzielali informacji odnośnie objęcia ww. nieruchomości postępowaniem z dekretu Bieruta ze wskazaniem daty pisma, jego sygnatury, merytorycznej zawartości, osoby podpisującej pismo z podaniem stanowiska służbowego a także przesłanie skanów takich pism (mogą być zanonimizowane jeśli chodzi o odbiorców) w szczególności tych adresowanych do Spółdzielni Mieszkaniowej [...].

3. W przypadku wynikającej z pism wskazanych w pkt. 2 różnić w podawanych informacjach wniesiono o wyjaśnienia z czego one wynikały.

W powyższej decyzji organ wskazał, że udostępnienie informacji zgodnie

z wyżej wskazanymi przez skarżącego kryteriami wiązałoby się między innymi

z dokonaniem czasochłonnej analizy bardzo dużej ilości akt, przejrzeniem wszystkich spraw zakończonych, przygotowaniem odpowiednich zestawień, zleceniem opracowania geodezyjnego przedmiotowego gruntu. Na podstawie zgormadzonych materiałów i podnoszonych przez skarżącego argumentów, organ uznał, że nastąpiłoby wytworzenie jakościowo nowej informacji nieistniejącej dotychczas

w przyjętej treści i postaci, która to informacja musiałaby zostać przygotowana specjalnie dla skarżącego według wskazanego przez niego kryterium. Ponadto podkreślono, że pojęcie interesu publicznego, jako przesłanki udzielenia informacji przetworzonej, jest pojęciem niedookreślonym, nieposiadającym ustawowej definicji. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest jednak pogląd, że interes publiczny odnosi się do funkcjonowania państwa, jako pewnej całości i związany jest

z funkcjonowaniem podstawowej struktury państwa. Organ nie dopatrzył się istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego w przedmiotowej sprawie, wobec czego wydał decyzję odmawiająca udostępnienia informacji publicznej. Ponadto organ

w treści uzasadnienia decyzji wskazał, że udostępnianie danych zgodnie

z wnioskiem wymaga przeprowadzenia analizy dokumentacji i stworzenia stosownych zestawień, tak aby chociażby uporządkować na podstawie jakich przepisów prawnych zostały zgłoszone roszczenia. Biuro Spraw Dekretowych nie dysponuje gotowym rejestrem/bazą wszystkich zgłoszonych roszczeń. Przepisy prawa nie nakładają na organ obowiązku prowadzenia rejestrów zgłaszanych roszczeń. Z kolei dawni właściciele nieruchomości warszawskich jak i ich następcy prawni posługiwali i posługują się w korespondencji z organami administracji publicznej dawnymi adresami i oznaczeniami hipotecznymi nieruchomości. Ewidencja gruntów i budynków zawiera natomiast aktualne oznaczenia i adresy obecnych nieruchomości, w szczególności odnośnie nieruchomości, dla których

po 1 stycznia 1947 roku zostały założone księgi wieczyste.

W związku z powyższym organ stwierdził, iż w celu udostępnienia informacji żądanych przez skarżącego należałoby podjąć następujące czynności:

• dokonanie czasochłonnej kwerendy zbiorów we wszystkich archiwach, Urzędach Dzielnic i przejrzenie wszystkich akt spraw;

• przyniesienie zakończonych spraw z archiwum;

• przejrzenie teczek i analiza akt, których ilość - ze względu na duży obszar przedmiotowej działki byłaby duża;

• przegląd dokumentów i wybranie z akt informacji wg kryteriów rzeczowych wskazanych przez skarżącego;

• stworzenie indywidualnego opisu, przygotowanie stosownych zestawień;

• ze względu na duży obszar zagadnień objętych wnioskiem - zatrudnienie lub oddelegowanie zatrudnionych osób na dłuższy okres w celu przygotowania wnioskowanych informacji, co w znacznym stopniu uniemożliwiłoby wykonywanie innych obowiązków pracowniczych, jak również zakłóciłoby prawidłowe funkcjonowanie Biura.

Dla wytworzenia tej informacji konieczne jest wykonanie pracy o charakterze intelektualnym, a nie wyłącznie technicznym.

Mając na względzie fakt, jaką skalę działań trzeba by podjąć w celu udostępnienia przedmiotowych informacji, realizacja wniosku skarżącego, w ocenie organu, byłaby wyjątkowo czasochłonna i pracochłonna oraz wiązałaby się

z ogromnym zaangażowaniem wielu pracowników (w biurach Urzędu i urzędach dzielnic [...] W.), którzy musieliby zostać oddelegowani do przygotowania informacji. To w konsekwencji negatywnie wpłynęłoby na tok realizacji ustawowych zadań Prezydenta [...] W.

W dniu [...] czerwca 2021 r. organ wystosował odpowiedź na skargę, w której szczegółowo opisał przebieg niniejszego postępowania, wskazując jednocześnie, że w dniu [...] czerwca 2021 r. organ wydał decyzję w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137, z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Stosownie do treści art. 119 pkt 4 i art. 120 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

W myśl art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu, tj. w sytuacjach, gdy organ ma obowiązek wydać decyzję administracyjną, postanowienie w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służą odwołanie bądź zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (...) oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających.

Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 P.p.s.a., sąd, w przypadku,

o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony

o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Przedmiotem skargi skarżący uczynił "bezczynność" organu w ww. sprawie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] lutego 2021 r.

W niniejszej sprawie nie ma sporu między stronami, że Prezydenta [...] W. jest organem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądane przez skarżącego informacje stanowią informację publiczną, czego wyraz dał organ wydając w tej sprawie decyzję z dnia [...] czerwca 2021 r.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Skarga na bezczynność organu ma na celu ochronę procesową strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Oceniając powyższe okoliczności Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania.

Zgodnie z art. 12 k.p.a., organy administracji publicznej powinny działać

w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie. Zasada szybkości postępowania wyrażona została również w art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r.

o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r. poz. 2176) dalej u.d.i.p..

W niniejszej sprawie organ zobowiązany jest do rozpatrzenia wniosku

i ewentualnego wydania decyzji z zakresu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 13 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, nie może to jednak pozostawać w sprzeczności z obowiązkiem organu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dokładnego wyjaśnienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela. Niekiedy może to się wiązać z koniecznością dłuższego prowadzenia postępowania, wówczas, stosownie

do treści art. 13 ust.2, organ obowiązany jest zawiadomić o tym strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy nie dłuższy jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Podkreślić należy, że samo informowanie o niezałatwieniu sprawy w terminie nie chroni organu przed zarzutem bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, ponieważ działania organu w tym zakresie również podlegają kontroli sądu administracyjnego. Z bezczynnością organu mamy do czynienia nie tylko wówczas, gdy organ w ogóle nie podejmuje żadnych czynności w sprawie, ale także wtedy, gdy nie załatwia sprawy w terminach ustawowych.

Przyjmując nawet, że sprawa ta miała charakter szczególnie skomplikowany, jest bezsporne, że organ nie zakończył w ustawowym terminie postępowania administracyjnego w sprawie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] lutego

2021 r. Postępowanie administracyjne nie zostało zakończone rozstrzygnięciem administracyjnym także do dnia wniesienia skargi do Sądu na bezczynność organu

w tej sprawie, a zatem skarga była zasadna w dniu jej wniesienia. Bezspornie zatem organ dopuścił się bezczynności. Okoliczność, że Prezydent [...] W. wydał w wyniku rozpatrzenia wniosku decyzję [...] czerwca 2021 r., czyli przed rozpoznaniem sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, nie zmienia ustalenia Sądu w tym zakresie. Wydanie rozstrzygnięcia po wniesieniu skargi na bezczynność organu powoduje jedynie, że Sąd nie ma już podstaw, aby zobowiązać organ do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2021 r. Powyższa okoliczność nie czyni natomiast w stanie faktycznym tej sprawy skargi na bezczynność bezzasadną.

W świetle powyższego bezsporne jest, że organ pozostawał w bezczynności w rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2021 r.

Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a., uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, Sąd stwierdza, czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Analiza sprawy wskazuje, iż organ prowadził postępowanie wyjaśniające

w niniejszej sprawie jednak nie zastosował art. 13 ust. 2 u.d.i.p. w celu przedłużenia terminu do jej rozpoznania.

Sąd wziął pod uwagę, iż w analizowanym przypadku doszło do naruszenia przepisów o terminach załatwiania spraw. Jednak w realiach niniejszej sprawy były to terminy przekroczone nieznacznie, stąd Sąd stwierdził, że bezczynność nie była rażąca. Przy ocenie charakteru bezczynności organu (rażąca czy nierażąca), Sąd miał na uwadze fakt, że całe postępowanie zakończyło się po okresie 4,5 miesiąca.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a w zw. z art. 119 pkt 4 P.p.s.a., orzekł jak

w punkcie 1 wyroku. Orzeczenie zawarte w pkt 2 wyroku wydano na podstawie

art. 149 § 1a P.p.s.a. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 P.p.s.a..