Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz Sędzia WSA Jarosław Szaro Asesor WSA Jacek Boratyn / spr./ Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2017 r. sprawy ze skargi K. M. na informację Stowarzyszenia pn. [...] z dnia [...] marca 2017 r. o ponownej negatywnej ocenie wniosku "Rozpoczęcie działalności gospodarczej pod nazwą "..." nr [...] 1) uwzględnia skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Stowarzyszeniu pn. [...], 2) zasądza od Stowarzyszenia pn. [...] na rzecz skarżącej K. M. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Stowarzyszenie pod nazwą "A", po ponownym rozpatrzeniu wniosku K. M. (skarżącej) o przyznanie jej dofinansowania, w zakresie kryterium nr 2 i kryterium nr. 4, pismem z dnia 23 marca 2017 r., poinformowało ją, że w ramach tych dwóch kryteriów jej projekt otrzymał odpowiednio 1,08 pkt i 1,38 pkt (łącznie 8,46 pkt), w związku z czym znalazł się na 8 miejscu, nie mieszcząc się w limicie środków w ramach naboru 1/2006.

Wnioskiem z dnia 16 grudnia 2016 r., zarejestrowanym pod numerem [...], skarżąca zwróciła się do "A" z wnioskiem o przyznanie jej pomocy finansowej, w kwocie 100 000 zł, na operacje w zakresie podejmowania działalności gospodarczej, w ramach poddziałania 19.2 - wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, objętego programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Pismem z dnia 24 stycznia 2017 r. "A" poinformowała skarżącą, że w wyniku oceny zgodności operacji z lokalnymi kryteriami wyboru, realizowanymi w ramach Lokalnej Strategii Rozwoju "A", w zakresie tworzenia i rozwoju przedsiębiorstw, w tym inkubatorów przetwórstwa lokalnego, operacji przyznano 8,64 pkt.

W ramach poszczególnych kryteriów operacja uzyskała następująca liczbę punktów:

1) kryterium – liczba miejsc pracy utworzonych w wyniku realizacji operacji dotyczących przedsiębiorczości – 3 pkt (operacja zakłada utworzenie dwóch miejsc pracy),

2) kryterium – innowacyjność projektu – 1,57 pkt (według danych CEiIDG, podany przez skarżąca kod PKD 16.10.Z – produkcja wyrobów tartacznych, nie występuje na obszarze miejscowości G., jako przeważająca działalność gospodarcza, a skarżąca wskazuje na innowacyjność tartaku mobilnego na obszarze Gminy [...]),

3) zastosowanie rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska lub klimatu – 0 pkt (opis operacji, tj. zakup maszyn zasilanych elektrycznie oraz agregatu prądotwórczego nie spełnia w sposób jednoznaczny kryterium zastosowania stricte ekologicznych technologii, ze szczególnym uwzględnieniem energii odnawialnej),

4) kryterium – wykorzystanie lokalnych zasobów – 1,07 pkt (skarżąca nie zawsze wykorzystywać będzie lokalne drewno, zwłaszcza, że tartak będzie mobilny)

5) kryterium – zaspokojenie potrzeb grup defaworyzowanych – 3 pkt (skarżąca nie należy do grup defaworyzowanych, jednakże w ramach planowanej operacji planuje zatrudnić osobę z grupy osób defaworyzowanych),

6) kryterium – wpływ na rozwój turystyki – 0 pkt (planowana operacja nie wpłynie na rozwój turystyki).

Operacja skarżącej została wybrana do dofinansowania, jednakże znalazła się na ósmym miejscu, na liście wybranych operacji, co powoduje, że na dzień składania wniosków o udzielenie wsparcia do Zarządu Województwa, nie zmieściła się w limicie środków, wskazanych w ogłoszeniu o naborze nr 1/2016, wynoszącym 700 000 zł.

Protest do Zarządu Województwa na rozstrzygnięcie "A" złożyła skarżąca, podnosząc następujące zarzuty:

a) w zakresie kryterium nr 2 (innowacyjność projektu) skarżąca podniosła, że jej projekt ma bez wątpienia charakter innowacyjny na terenie Gminy J., gdyż nie istnieje na jej terenie inna firma świadcząca usługi w zakresie przecierania drewna tartakiem mobilnym. Nie przeczy temu fakt istnienia firm świadczących usługi w zakresie PKD 16.10.Z (produkcja wyrobów tartacznych) lub 16.23.Z (produkcja pozostałych wyrobów stolarskich i ciesielskich dla budownictwa). Poza tym ocena w tym wypadku powinna być dokonana prostą metodą, tj. według reguły spełnia/nie spełnia i w przypadku świadczenia tego rodzaju usług chociażby przez jedną inną firmę wnioskodawca powinien otrzymać 0 pkt., w przeciwnym zaś razie 2 pkt,

b) w zakresie kryterium nr 3 (zastosowanie rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska i klimatu) skarżąca podniosła, że wskazała przynajmniej jedno rozwiązanie proekologiczne, w związku z tym winna otrzymać 2 pkt, dodała też, że w kryteriach wyboru brak jest definicji ekologicznych technologii,

c) odnośnie kryterium nr 4 (wykorzystanie lokalnych zasobów) skarżąca podkreśliła, że przyznanie jej jedynie 1,07 pkt jest niezasadne, gdyż jej projekt zakłada wykorzystanie jednego lokalnego zasobu (w tym wypadku w kryteriach oceny również brak jest wyjaśnienia definicji lokalnego zasobu), poza tym weryfikacja tego kryterium powinna zostać dokonana prostą metodą – spełnia/nie spełnia, a w związku z tym, gdy projekt zakłada wykorzystanie jednego lokalnego zasobu, w tym wypadku drewna, powinien otrzymać 3 pkt. Oprócz tego skarżąca zaznaczyła, że w kryteriach wyboru nie ma nigdzie zastrzeżenia, odnośnie częstotliwości wykorzystania lokalnych zasobów, co zarzuciła jej "A".

Zarząd Województwa, po rozpatrzeniu protestu skarżącej, uwzględnił jej protest i przekazał sprawę do ponownej oceny "A", w zakresie kryterium nr 2 i nr 4, o czym poinformował ją pismem z dnia 15 marca 2017 r.

Jeżeli chodzi o kryterium nr 2, to Zarząd Województwa zauważył, że w tym względzie "A" odniosła się wyłącznie do stwierdzenia, że na terenie Gminy [...] znajdują się firmy świadczące usługi w zakresie kodu PKD 16.10.Z, nie odniosła się natomiast do wskazywanej przez skarżącą innowacyjności, polegającej na świadczeniu usług o charakterze mobilnym.

Niezależnie od powyższego Zarząd Województwa zauważył, że skarżąca nie dopełniła obowiązku, a zarazem możliwości w zakresie udokumentowania innowacyjności swojej operacji.

W zakresie kryterium nr 4 organ odwoławczy stwierdził, że to kryterium jasno precyzuje, iż projekt, który zakłada wykorzystanie jednego z zasobów lokalnych, winien otrzymać 3 pkt. Tymczasem "A", przyznając mniejszą liczbę punktów, skoncentrowała się na kwestiach wykraczających poza to kryterium (obawa co do tworzenie sztucznych warunków, w celu uzyskania wsparcia).

"A", w wyniku ponownej oceny projektu, w zakresie kryterium nr 2, przyznała skarżącej 1,08 pkt, a w zakresie kryterium nr 4 1,38 pkt, o czym poinformowała pismem z 23 marca 2017 r. W związku z tym jej projekt otrzymał 8,46 pkt, przez co je wniosek pozostał na 8 miejscu, nie mieszcząc się w limicie środków naboru.

W przypadku kryterium nr 2 – innowacyjność projektu, "A" stwierdziła, że według większości jej radych mobilne usługi tartaczne są świadczone na obszarze Gminy [....], więc nie jest to usługa nowatorska na tym terenie. Jej innowacyjność można stwierdzić jedynie na obszarze miejscowości G.

Odnośnie kryterium nr 4 – wykorzystywanie lokalnych zasobów, większość radnych stwierdziło, że przedmiotowe wykorzystanie tych surowców nie jest pewne, gdyż tartak będzie mobilny i będzie wykorzystywał surowiec klienta. Nie musi to być więc drewno pochodzące z terenu "A".

Skargę na rozstrzygnięcie "A" wniosła skarżąca zarzucając mu naruszenie:

• art. 125 ust. 3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U.UE.L.2013.347.320, ze zm.), poprzez naruszenie przewidzianej w tym przepisie zasady przejrzystości,

• art. 37 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 oraz art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217, ze zm. zwanej dalej ustawą o polityce spójności), poprzez brak jednolitego dokumentu – regulaminu konkursu, a także nieprecyzyjne, nieprzejrzyste i nierzetelne skonstruowanie tzw. Lokalnych Kryteriów Wyboru, niepozwalających na jednoznaczną ocenę spełnionych kryteriów,

• naruszenie art. 37 ust. 1 oraz ust. 5 w zw. z art. 44 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji polityki spójności, poprzez nierzetelną, pozbawioną uzasadnienia w dokumentach aplikacyjnych ocenę wniosku, w zakresie uznania, że spełnia on kryterium nr 2, jedynie w zakresie przyznanych 1,08 pkt, nie wykazując, aby na obszarze gminy w ogóle usługę taką świadczono,

• naruszenie art. 37 ust. 1 oraz ust. 5 w zw. z art. 44 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji polityki spójności, w zakresie przyznania projektowi 1,38 pkt, wobec wykazania, że projekt będzie zakładał wykorzystanie zasobów lokalnych.

W związku z powyższym skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, co miało istotny wpływ na wynik oceny, a w związku z tym przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, obejmujących koszty zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, że klasyfikacja działalności PKD nie przewiduje odrębnej kategorii dla działalności mobilnych tartaków, tymczasem Rada "A" swoją ocenę oparła jedynie na występowaniu kodu PKD – 16.10.Z, na obszarze miejscowości G. i Gminy [...], bez odniesienia się do kwestii innowacyjności (mobilności). Dodała także, że lakoniczne stwierdzenie o przekonaniu większości radnych, że usługi tego rodzaju są świadczone na obszarze Gminy J. jest bezpodstawne i nie znajduje żadnego potwierdzenia.

Skarżąca podkreśliła, że wytknięte jej nieprzedłożenie dokumentów, świadczących o innowacyjności, biorąc pod uwagę specyfikę branży było nieuniknione, gdyż można było uzupełnić te dane jedynie w drodze ankiety wśród przedsiębiorców prowadzących działalność objęta kodem PKD – 16.10.Z, a także własnego rozpoznania rynku i konkurencji. Rada "A" nie odniosła się jednak do tych kwestii.

Jeżeli chodzi o kryterium nr 4 to Zarząd Województwa rozpoznający protest skarżącej wyraźnie wskazał, że ocena w tym zakresie musi zostać przeprowadzona w sposób odpowiadający kryterium, tj. 3 pkt winny być przyznane w sytuacji, w której projekt zakłada wykorzystanie zasobów lokalnych. Brak jest zaś podstaw do przyjęcia, co czyni organ, że projekt ma się opierać w 100 % na lokalnych zasobach.

Niezależnie od powyższego skarżąca podkreśliła, że w pouczeniu, zamieszczonym w informacji o wynikach ponownej oceny, nie pouczono jej o terminie do wniesienie skargi.

"A" w odpowiedzi na skargę podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko, ponadto zamieściła obszerny wywód związany poprawności (przejrzystości) procedur, stosowanych przez nią w zakresie sposobu organizacji naboru wniosków. Dodała też, że adresatem normy o której mowa w art. 125 ust. 3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 jest instytucja zarządzająca, co czyni, w odniesieniu do niej zarzut naruszenia tego przepisu niezasadnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie jest dokonana przez "A" ocena konkretnego projektu (operacji) – złożonego przez skarżącą, pod kątem jej zgodności z obowiązującym prawem, a także wpływ ewentualnych uchybień w tym zakresie na wynik przedmiotowej oceny. Wspomniana wyżej ocena, jako akt zindywidualizowany, podlega weryfikacji przez Sąd, w następstwie wniesionej przez stronę skargi, inicjującej postepowanie sądowoadministracyjne w jej sprawie. W ramach przedmiotowej kontroli Sąd nie bada poszczególnych rozwiązań instytucjonalnych i systemowych, przyjętych i funkcjonujących w ramach realizacji Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, w szczególności aktów mających charakter ogólny i generalny, a dotyczących relacji pomiędzy instytucją zarządzającą, pośredniczącą oraz wdrażającą oraz formułujących ogólne ramy realizacji Programu. Z tego względu za bezprzedmiotowe należy uznać zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia zasad przejrzystości i rzetelności, jeżeli chodzi o dokumenty służące przeprowadzaniu naboru wniosków, w szczególności Lokalne Kryteriów Naboru, podobnie jak obszerną argumentację "A", odnoszącą się do tej kwestii, a przytoczoną w odpowiedzi na skargę.

Niezależnie jednak od powyższego stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji polityki spójności właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zacytowany przepis formułuje reguły przeprowadzania naboru wniosków, mające charakter ogólnych i fundamentalnych zasad prowadzenia postępowań w tego rodzaju sprawach, bez możliwości odstępstwa od nich. Zasady te mają bowiem zapewnić gwarancję praw procesowych strony, ubiegającej się o wsparcie realizacji zgłoszonego przez nią projektu.

W niniejszej sprawie projekt skarżącej został oceniony negatywnie, w rozumieniu przepisów ustawy o zasadach realizacji polityki spójności (art. 53 ust. 2 pkt 2 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności), na co skarżąca złożyła protest do instytucji pośredniczącej – Zarządu Województwa. Organ ten uznał zasadność protestu, odnośnie kryteriów nr 2 i nr 4 Lokalnych Kryteriów Naboru, jednakże "A", dokonując ponownej oceny, po raz drugi oceniła projekt negatywnie, w tym zakresie, przyznając skarżącej liczbę punktów, niegwarantującą uzyskania dofinansowania (jej projekt znalazł się na ósmym miejscu).

Skarżąca kwestionując ponowną ocenę swojego projektu, skoncentrowała się, jeżeli chodzi o zarzuty stricte dotyczące dokonanej oceny jej projektu, na tych dwóch kryteriach (nr 2 i nr 4), w związku z czym stwierdzić należy, że ocena w zakresie pozostałych kryteriów jest między stronami bezsporna.

Jeżeli chodzi o kryterium nr 4 – wykorzystanie zasobów lokalnych, to "A" bez wątpienia dopuściła się tutaj naruszenia zarówno zasady przejrzystości, jak i rzetelności. Zgodnie bowiem z Lokalnym Kryterium Wyboru Operacji, w ramach tego kryterium preferowane są projekty wykorzystujące lokalne zasoby, określone jako lokalne surowce lub/i lokalne produkty rolne, a możliwa punktacja sprowadza się w tym wypadku jedynie do dwóch opcji, tj. przyznania 0 pkt, gdy projekt nie zakłada wykorzystania zasobów lokalnych i 3 pkt gdy projekt zakłada wykorzystanie jednego zasobu lokalnego. Nie ma w tym przypadku możliwości stopniowania wykorzystania zasobów lokalnych, a co za tym idzie, swoistego miarkowania liczby punktów w skali od 0 do 3. Kryterium to ma bowiem charakter zero-jedynkowy, co oznacza, że albo stwierdza się założenie wykorzystania lokalnych zasobów i przyznaje 3 pkt, albo sytuację, w której projekt tego rodzaju możliwości nie przewiduje i wówczas nie otrzymuje punktów.

W niniejszym przypadku nie ulega wątpliwości, mając na względzie treść wniosku skarżącej i załączonych do niego dokumentów, że założyła ona wykorzystanie jednego zasobu lokalnego, w postaci drewna pochodzącego z obszaru działania "A", w związku z czym powinna otrzymać w ramach omawianego kryterium 3 pkt. Nie sposób jest bowiem stwierdzić, że jej projekt nie zakłada w ogóle wykorzystania zasobów lokalnych, a tylko to uzasadniałoby odmowę przyznania jej 3 pkt.

"A", przyznając skarżącej, po ponownej ocenie jej projektu, jedynie 1,38 pkt, wyszła poza ramy kryterium nr 4, co słusznie zauważył Zarząd Województwa, a do którego uwag "A" się nie zastosowała. Przedmiotowe kryterium nie zakłada bowiem, że do otrzymania 3 pkt. konieczne jest bazowanie wyłącznie (w 100 %) na lokalnych surowcach. Przyjęcie takiego wymogu przez "A" jest nadinterpretacją Lokalnego Kryterium Naboru, nieznajdującą uzasadnienia w jego zapisach. Przyjęcia wykorzystywania lokalnych surowców nie wyklucza bowiem przetwarzanie także innego rodzaju zasobów, gdyż brak jest ku temu uzasadnionych podstaw w opisie kryterium nr 4.

Jeżeli chodzi o kryterium nr 2, to w tym zakresie naruszenie zasad przejrzystości i rzetelności przejawia się w arbitralnym przyjęciu, że projekt skarżącej nie ma cech innowacyjności, jeżeli chodzi o obszar Gminy [...]. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że w odróżnieniu od kryterium nr 4, kryterium nr 2 przewiduje gradację punktów, możliwych do uzyskania w jego ramach. Pełną liczbę punktów winien uzyskać projekt, który zakłada zastosowanie rozwiązań i pomysłów znanych gdzie indziej, jednak mających nowatorski charakter na danym terenie, tj. w odniesieniu do obszaru "A". Jeżeli nowatorskie zastosowanie rozwiązań ogranicza się do obszaru gminy (w niniejszym przypadku Gminy [...]), to projekt winien otrzymać 2 pkt, a w wypadku innowacyjności w skali jedynie miejscowości – 1 pkt.

W niniejszej sprawie "A" uznała innowacyjność projektu skarżącej jedynie w skali miejscowości, wykluczając tę cechę w odniesieniu do obszaru gminy. W tym zakresie instytucja wdrażająca powołała się jedynie na opinię "większości radych", bez odniesienia się do konkretnych argumentów. Dodatkowo "A" zwróciła uwagę, że owej innowacyjności skarżąca należycie nie udokumentowała, co było jej obowiązkiem, wynikających z zasad przeprowadzania naboru, w szczególności regulujących go dokumentów.

Odnosząc się do tych argumentów zauważyć należy, że wprawdzie świadczenie usług oznaczonych symbolami PKD 16.10.Z i 16.23.Z, samo w sobie nie nosi cech innowacyjności, jednakże innowacyjne jest już świadczenie usług mobilnych w tym zakresie, w miejscu wskazanym przez klienta. Okoliczność ta (mobilność) jest tu bez wątpienia istotna i ma wpływ na właściwość, a co za tym idzie, jakość świadczonych usług.

W oparciu o dane wynikające z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, opartej o klasyfikację Polskiej Klasyfikację Działalności nie sposób ustalić, jeżeli chodzi o usługi oznaczone symbolami PKD 16.10.Z i 16.23.Z, czy podmiot je świadczący, realizuje je również w formie mobilnej. Skarżąca nie miała więc możliwości udokumentowania swoich twierdzeń stosownym dokumentem urzędowym. Wszelkie przeprowadzone przez nią ankiety w tym zakresie mogłyby zaś stanowić jedynie dokument prywatny, niekorzystający z atrybutu prawdziwości, będący jedynie wyrazem jej stanowiska czy wiedzy.

W tej sytuacji jednak, "A", kwestionując zakres (terytorialny) innowacyjności projektu, winna wskazać okoliczności, na podstawie których poddaje w wątpliwość twierdzenia skarżącej. Oceny w tym zakresie nie można opierać jedynie na niczym niepopartym – arbitralnym przeświadczeniu radnych odnośnie tych kwestii, gdyż taki sposób procedowania jest wyrazem naruszenia zasady rzetelności i przejrzystości postępowania. Uniemożliwia bowiem stronie zapoznanie się ze stanowiskiem instytucji oraz odniesienie się do niego, w ramach przysługujących jej środków zaskarżenia.

W odniesieniu do kryterium nr 2 zauważyć należy, że w wyniku ponownej oceny wniosku projekt skarżącej otrzymał mniejszą liczbę punktów, niż pierwszym razem. O ile bowiem pierwotnie 6 radnych uznało innowacyjność operacji skarżącej na obszarze gminy, to przy ponownej ocenie żaden z radych nie podzielił tego poglądu (jeden radny uznał innowacyjność na obszarze działania "A", pozostali zaś jedynie na terenie miejscowości G.). Wyjaśnienia tego stanu rzeczy nie sposób się doszukać w kierowanych do strony informacjach o wynikach oceny, co również godzi w zasadę przejrzystości postepowania.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 a ustawy o zasadach realizacji polityki spójności Sąd stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia "A".

W ponownie przeprowadzanym postepowaniu "A" zobligowana więc będzie do dokonania oceny projektu skarżącej, zgodnie z kryterium nr 4, uwzględniając przypisany do niego sposób punktacji, w przypadku zaś kryterium nr 2, odnieść się w sposób rzetelny do zakresu terytorialnego innowacyjności i umotywować swoją ocenę w tym zakresie, także w odniesieniu do liczby przyznanych punktów.

Na podstawie art. 64 ustawy o zasadach realizacji polityki spójności oraz art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) i § 14 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015, poz..1804, ze zm.) Sąd zasądził od "A" na rzecz na rzecz skarżącej kwotę 697 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania, obejmującą zwrot uiszczonego przez nią wpisu od skargi, w wysokości 200 zł, zwrot kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego, w wysokości 480 zł i zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, w wysokości 17 zł.