Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek R.S. o wyłączenie sędziego NSA Stefana Kłosowskiego od orzekania w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż wskazane we wniosku strony okoliczności są w istocie subiektywnymi przekonaniami skarżącego, wynikającymi z niezadowolenia podejmowanym przez sędziego czynnościami. Wniosek strony nie zawierał argumentacji, wskazującej na uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w niniejszej sprawie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R.S., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, domagając się uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia jego autor podniósł, iż – wbrew stanowisku Sądu – w sprawie zachodzą przesłanki do wyłączenia sędziego, bowiem jest on negatywnie nastawiony do skarżącego, co może uniemożliwić obiektywne rozpoznanie sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Art. 18 § 1 tej ustawy zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 tejże ustawy. Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego NSA Stefana Kłosowskiego. Za takie okoliczności w żadnym razie nie może być uznane niezadowolenie strony z czynności i rozstrzygnięć, w wydaniu których brał udział sędzia, którego wyłączenia domaga się skarżący. Do tego sprowadza się bowiem w istocie argumentacja strony zawarta zarówno we wniosku jak w i zażaleniu. Jeśli strona jest niezadowolona z wyniku sprawy to ma możliwość kwestionowania go w drodze przysługujących jej środków zaskarżenia, jednak wniosek o wyłączenia sędziego środkiem takim w żadnym razie nie jest.
Ponadto podkreślić należy, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a tym samym – wobec niewskazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość oświadczenia sędziego – stwierdzić trzeba, że postanowienie Sądu I instancji odmawiające wyłączenia było zgodne z prawem.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
