II SA/Sz 1046/20 - Postanowienie

Data orzeczenia	2021-03-31	
Data wpływu	2020-12-10	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie	
Sędziowie	Arkadiusz Windak /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Sygn. powiązane	II OSK 1146/21	
Skarżony organ	Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego	
Treść wyniku	Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2020 nr 0 poz 1333; art. 62 ust. 3, art. 81c ust. 2; Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Dz.U. 2019 nr 0 poz 2325; art. 50 par. 1 i par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6.; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Z. oraz Z. Z. na postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz skarżących kwotę [...]zł ([...]) uiszczoną solidarnie tytułem wpisu od skargi.	
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] października 2020 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. , po rozpoznaniu zażalenia L. i Z. Z. od postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lipca 2020 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i na podstawie art. 62 ust. 3 w zw. z art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane nałożył na A. D. – właścicielkę budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na terenie działki nr [...] w miejscowości P. [...], gmina W., obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 18 grudnia 2020 r. ekspertyzy technicznej, która jednoznacznie określi stan techniczny budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce nr [...] w miejscowości P. [...] i będzie zawierała wykaz nieprawidłowości w stanie technicznym ww. budynku, sporządzonej przez osobę legitymującą się wymaganymi uprawnieniami budowlanymi i wpisaną na listę odpowiedniej izby samorządu zawodowego.

Nie zgadzając się z powyższym postanowieniem L. i Z. Z. - współwłaściciele budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej, położonego na terenie działki nr [...] w miejscowości P. [...], gmina W. - złożyli na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, zobligowany jest w pierwszej kolejności, ocenić dopuszczalność złożonej skargi. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest jej wniesienie przez uprawniony (legitymowany) do tego podmiot.

Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).

Interes prawny polega na możliwości wywiedzenia swoich racji, praw lub obowiązków w danym postępowaniu w oparciu o daną normę prawną. To przepis prawa wskazuje czy dana osoba z uwagi na treść zawartej w nim normy prawnej może wnieść skargę w danym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Mogą to być przepisy prawa materialnego, ustrojowego czy procesowego z dowolnej gałęzi prawa. Musi istnieć związek pomiędzy prawami i obowiązkami danej osoby mającymi podstawę w przepisach prawa a aktem lub czynnością organu podejmowanymi w ramach określonego ze względu na przedmiot postępowania.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie organu nadzoru budowlanego wydane na podstawie art. 62 ust. 3 w zw. z art. 81 c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.). Zgodnie z treścią pierwszego z powołanych przepisów, organ nadzoru budowlanego - w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie: życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska - nakazuje przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust. 1, a także może żądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części. Z kolei stosownie do art. 81c ust. 2 organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1 (tj. uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego) obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz.

Zaskarżonym postanowieniem nałożono na właścicielkę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej usytuowanego na terenie działki nr [...] w miejscowości P. [...], gmina W., czyli A. D., obowiązek opracowania ekspertyzy potwierdzającej stan techniczny należącego do niej budynku. Nakaz został skierowany do właścicielki nieruchomości, a zatem wywołuje on bezpośrednie skutki prawne wobec adresatki tego nakazu. Niewątpliwie w tej sprawie interesem prawnym legitymuje się właścicielka budynku, do której ten obowiązek został skierowany.

Z akt sprawy wynika, że prawo własności działki nr [...] w miejscowości P. [...] przysługuje A. D., co skutkuje tym, że brak jest podstaw do przyjęcia, aby zaskarżone postanowienie dotyczyło praw lub obowiązków skarżących, będących współwłaścicielami sąsiedniego budynku zlokalizowanego na terenie działki nr [...] w miejscowości P. [...]. W tej sytuacji nie sposób zatem uznać, aby Skarżący posiadali swój własny, indywidualny i znajdujący oparcie w przepisach prawa interes prawny w zaskarżeniu niniejszego postanowienia.

Okoliczność bycia współwłaścicielami nieruchomości sąsiedniej nie świadczy o istnieniu po stronie skarżących interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 p.p.s.a., lecz co najwyżej o istnieniu interesu faktycznego, który to nie uprawnia do wniesienia skargi, a świadczy jedynie o tym, że są oni zainteresowani wynikiem postępowania. Tymczasem oczywisty brak po stronie skarżących interesu prawnego w przedmiotowym postępowaniu powoduje niedopuszczalność wniesionej przez nich skargi, co skutkuje jej odrzuceniem.

Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiocie zwrotu wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 2 powołanej ustawy.