drukuj    zapisz    Powrót do listy

6110 Podatek od towarów i usług, , Dyrektor Izby Skarbowej, Odrzucono skargę, I SA/Łd 271/10 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2010-08-13, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Łd 271/10 - Postanowienie WSA w Łodzi

Data orzeczenia
2010-08-13 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-03-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Cezary Koziński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja

Dnia 13 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2004 roku postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z [...] określającą C. K. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2004 roku.

Odpis powyższej decyzji wraz z uzasadnieniem i pouczeniem, że na decyzję przysługuje stronie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w terminie 30 dni od daty doręczenia, pełnomocnik skarżącego otrzymał w dniu [...] .

W dniu 28 stycznia 2010 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga C. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] . Skarga nie została złożona za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. , lecz bezpośrednio do Sądu.

Tego samego dnia Sąd nadał skargę na adres Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. , który otrzymał ją w dniu 29 stycznia 2010 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Jednocześnie, zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącego otrzymał decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. , wraz z właściwym pouczeniem [...] . Od tej daty też zaczął biec termin do złożenia skargi w sądzie administracyjnym, wynoszący 30 dni. Przewidziany w ustawie okres, uprawniający do zaskarżenia aktu administracyjnego upłynął dla skarżącego w dniu 27 stycznia 2010 roku.

Zauważyć w tym kontekście wypada, iż datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Jak podkreśla się w orzecznictwie zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku jej wniesienia bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać skargę właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 par. 1-3 p.p.s.a., decyduje wówczas data jej nadania przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 16 września 2009 roku, sygn. akt III SA/Łd 427/09, Lex nr 523501).

W rozpoznawanej sprawie datą nadania skargi przez Sąd pod właściwy adres organu, był dzień 28 stycznia 2010 roku. Z kolei termin do wniesienia skargi upływał w dniu 27 stycznia 2010 roku. W świetle powyższego należy uznać, iż w rozpatrywanej sprawie, skarga wniesiona do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w dniu 28 stycznia 2010 roku jest skargą wniesioną po terminie i jako taka podlega odrzuceniu.

Stosownie zaś do przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając zatem na względzie treść art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Ż.K.



Powered by SoftProdukt