Skargą z dnia "[...]", M. R. (dalej cyt. jako skarżący) zaskarżył m.in. decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018r. poz. 1302 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.) dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, zgodnie z § 2 art. 52 p.p.s.a. należy rozumieć zaś sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że organ w wydanej decyzji zawarł prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania.
Tym samym wskazać należy, że skarżący nie zastosował się do zawartego pouczenia, gdyż nie wniósł odwołania od ww. decyzji. Tymczasem wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest skuteczne dopiero na orzeczenie wydane w drugiej instancji.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając niedopuszczalność skargi w przedmiotowej sprawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.
