Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta i Gminy Olkusz a Wójtem Gminy Bolesław w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku M.M. o przyznanie zasiłku okresowego oraz świadczenia pieniężnego na zakup posiłku i żywności w formie zasiłku celowego postanawia: odrzucić wniosek.

Pismem z 11 marca 2025 r. Burmistrz Miasta i Gminy Olkusz, w imieniu którego działa Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w Olkuszu, złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta i Gdyni Olkusz a Wójtem Gminy Bolesław w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku M.M. o przyznanie zasiłku okresowego oraz świadczenia pieniężnego na zakup posiłku i żywności w formie zasiłku celowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). Organami pozostającymi w sporze są w niniejszej sprawie jednostki samorządu terytorialnego. Stosownie do art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej: k.p.a.), spór o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, rozstrzyga wspólny dla nich organ wyższego stopnia - z zastrzeżeniem pkt 2-4 - a w razie braku takiego organu - sąd administracyjny. W świetle powyższego przepisu niewątpliwym jest, że sąd administracyjny jest właściwy do rozstrzygnięcia sporu o właściwość pomiędzy organami jednostkami samorządu terytorialnego wyłącznie wtedy, kiedy nie ma ustalonego na podstawie art. 22 § 1 pkt 1-4 k.p.a. organu administracji publicznej właściwego do rozstrzygnięcia tego sporu. Rozstrzyganie sporów o właściwość objęte jest właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).

Organami pozostającymi w sporze są organy jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie z art. 17 pkt 1 k.p.a. organem wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego, są samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Jak wynika z § 1 ust. 6 lit. b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. z 2003 r., nr 198, poz. 1925), organy pozostające w sporze mają siedzibę na obszarze właściwości Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie. Obszar właściwości powyższego kolegium obejmuje bowiem powiat olkuski. W sprawie brak jest przepisów szczególnych w zakresie właściwości organów, co oznacza, że wspólnym dla organów pozostających w sporze organem wyższego stopnia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, przez co zgodnie z art. 22 § 1 pkt 1 w zw. z art. 17 pkt 1 k.p.a. to ten organ jest właściwy do rozstrzygnięcia sporu.

Z tego względu, w świetle przytoczonych wyżej przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozstrzygnięcia niniejszego sporu, a złożony wniosek podlegał odrzuceniu, jako złożony w sprawie nie należącej do właściwości sądu administracyjnego i dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 15 § 2 w zw. z art. 64 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.