Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

W dniu 7 marca 2007 r. skarżąca A. sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za

pośrednictwem Komendanta Stołecznego Policji, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Wraz ze skargą strona skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Komendant Stołeczny Policji pismem z dnia 23 maja 2007 r. w trybie art. 54 §

2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej cytowana jako p.p.s.a) przekazał skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 lipca 2007 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r.

Pismem procesowym z dnia 31 października 2007 r. pełnomocnik skarżącej radca prawny [...] wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie oraz złożył kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 8 listopada 2007 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie z uwagi toczące się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W piśmie procesowym z dnia 23 listopada 2007 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zaznaczając, iż należy mieć na uwadze, że decyzji administracyjnych nakładających na stronę skarżącą karę pieniężną jest więcej niż zaskarżona decyzja w

przedmiotowej sprawie. Strona skarżąca stanęła na stanowisku, że na jej wniosek o

wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy patrzeć przez pryzmat

wszystkich decyzji, które nakładają na skarżącą kary finansowe. Podsumowując strona skarżąca wskazała, że zapłata nałożonej kary pieniężnej narazi skarżącą na znaczne i niepowetowane straty, co w połączeniu z poważnymi zarzutami wobec przedmiotowej decyzji uzasadnia wstrzymanie jej wykonalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

W świetle przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 – dalej zwanej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera dwie alternatywne przesłanki podstawy wstrzymania zaskarżonego aktu; są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w świetle powołanego przepisu wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Skarżąca uzasadniając wniosek podniosła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje u przedsiębiorcy nieodwracalne i niepowetowane straty w prowadzonej działalności. Jak wynika bowiem z akt sprawy, na skarżącą została nałożona kara pieniężna w kwocie 15 000 zł, przy czym jest to jedna z wielu kar pieniężnych za

takie same lub podobne naruszenie nałożona również w innych sprawach. W sumie zatem została nałożona kara pieniężna w wysokości kilkudziesięciu tysięcy złotych co może spowodować dla strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody

lub trudne do odwrócenia skutki finansowe istotne dla dalszego prowadzenia działalności gospodarczej.

Zdaniem Sądu argumentacja skarżącej zasługuje na

uwzględnienie. Wykonanie bowiem zaskarżonej decyzji na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego doprowadziłoby do wystąpienia nieodwracalnych skutków tak gospodarczych jak i ekonomicznych. Ten stan uniemożliwiłby skarżącej prowadzenie działalności gospodarczej i skutkowałby sytuacją, w której ewentualne rozstrzygniecie Sądu w przyszłości, stałoby się dla skarżącej, z ekonomicznego punktu widzenia, bez znaczenia.

Okoliczności przedstawione przez skarżącą uzasadniają więc, w ocenie Sądu, zastosowanie tymczasowej ochrony, o której mowa w art. 61 § 3 cyt. wyżej ustawy.

Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.