drukuj    zapisz    Powrót do listy

6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych, Odrzucenie skargi, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Odrzucono skargę, I SA/Gl 508/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2026-07-31, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Gl 508/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach

Data orzeczenia
2026-07-31 orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-05-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Katarzyna Stuła-Marcela /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143 art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Stuła-Marcela, , , po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F sp. j. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 26 lutego 2026 r., nr 2401-IEE.7192.50.2026 UNP: 2401-26-051946 w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji ruchomości p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 (sto) złotych.

Uzasadnienie

F sp. j. w K. (dalej jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na opisane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji ruchomości.

W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 20 maja 2026 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie numeru skarżącej w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numeru identyfikacyjnego REGON albo numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numeru identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została przesłana na wskazany przez skarżącą w skardze adres, a po dwukrotnym awizowaniu (pierwsze awizo 28 maja 2026 r., drugie awizo 8 czerwca 2026 r.) została zwrócona do tut. Sądu przez Pocztę Polską S.A. z adnotacją "nie podjęto w terminie".

Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 26 czerwca 2026 r. przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, adresowaną do skarżącej, uznano za doręczoną 11 czerwca 2026 r.

Brak formalny skargi nie został usunięty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Z kolei zgodnie z art. 25¹ § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.) spółka jawna powstaje z chwilą wpisu do rejestru. Zatem wpis ma charakter konstytutywny.

W odniesieniu do przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zastosowano fikcję prawną skutecznego doręczenia, przewidzianą przez art. 73 p.p.s.a. W myśl § 1 tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Stosownie zaś do treści § 4 cytowanego przepisu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Mając na uwadze powyższe regulacje, w związku z tym, że skarżąca – jak wynika z jej nazwy wskazanej w skardze oraz w treści zaskarżonego postanowienia – jest spółką jawną, a wniesiona przez nią skarga jest pierwszym pismem w sprawie, w skardze była ona zobowiązana wskazać numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, pod którym w tym Rejestrze jest wpisana. Ponieważ numer ten nie został podany w skardze, skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Z zamieszczonych na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru adnotacji doręczyciela wynika, że skarżąca została prawidłowo zawiadomiona o nadejściu przeznaczonego dla niej pisma sądowego oraz miejscu, w którym może je odebrać. Warunki skuteczności doręczenia przez awizo zostały zatem spełnione. Przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi uznano więc za doręczoną skarżącej 11 czerwca 2026 r. Oznacza to, że termin na wykonanie wezwania upłynął 18 czerwca 2026 r. Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. To powoduje, że skarga nie może otrzymać dalszego biegu i podlega odrzuceniu. Stąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowiono jak w pkt 1 postanowienia.

O zwrocie wpisu (pkt 2 postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, a postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.



Powered by SoftProdukt