drukuj    zapisz    Powrót do listy

6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz, Odrzucenie skargi, Wojewoda, Oddalono zażalenie, II OZ 875/17 - Postanowienie NSA z 2017-09-12, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II OZ 875/17 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2017-09-12 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-07-31
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zdzisław Kostka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 2151/16 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2017-01-09
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718 art. 184, art. 197 par. 1 i 2, art. 53 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja

Dnia 12 września 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 12 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2151/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. Z. i Z. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 9 stycznia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2151/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E. Z. i Z. G. na decyzję Wojewody [...] z 11 maja 2016 r., którą uchylono decyzję Prezydenta W. z [...] października 2012 r. i stwierdzono wygaśnięcie decyzji Starosty Powiatu W. z [...] września 2000 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący skargę złożyli w dniu 28 sierpnia 2016 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu, który upłynął E. Z. z dniem 22 czerwca 2016 r. z uwagi na fakt doręczenia mu decyzji w dniu 23 maja 2016 r., oraz Z. G. – któremu nie doręczono skarżonej decyzji, gdyż nie był stroną postępowania administracyjnego – z dniem 1 lipca 2016 r. z uwagi na okoliczność, iż najpóźniej doręczono zaskarżoną decyzję M. N., tj. w dniu 1 czerwca 2016 r. Sąd przyjął, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi dla M. N., jak również dla Z. G. upływał z dniem 1 lipca 2016 r.

Zażalenia na to postanowienie wnieśli E. Z. i Z. G.

Sąd pierwszej instancji prawomocnym postanowieniem z 9 marca 2017 r. odrzucił zażalenie E. Z., jako wniesione po terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie Z. G. zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne, gdyż nie zakwestionowano w nim skutecznie przyczyny odrzucenia skargi, mianowicie ustalenia, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Z akt wynika, że Z. G. nie otrzymał decyzji z [...] maja 2016 r., gdyż nie był stroną postępowania administracyjnego. W tym względzie należy podzielić pogląd prezentowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym strona postępowania administracyjnego, której nie doręczono decyzji, może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji. Tak samo musi być liczony termin dla podmiotu, który nie otrzymał zaskarżonej decyzji, gdyż nie był stroną postępowania administracyjnego, a chce wystąpić ze skargą do sądu administracyjnego. Oznacza to, że skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji – jeżeli nie skorzystał z uprawnienia do złożenia skargi przed upływem trzydziestu dni od daty doręczenia decyzji stronom postępowania – nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej. W tej sprawie najpóźniej doręczono decyzję M. N., bowiem dopiero w dniu 1 czerwca 2016 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi dla tej osoby, jak również dla Z. G. upływał 1 lipca 2016 r. Skargę Z. G. złożył 28 sierpnia 2016 r., co oznacza, że należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.).

Mając na uwadze, że skarżący Z. G. zaskarżył w całości postanowienie z 9 stycznia 2017 r., NSA odniósł się również do terminowości wniesienia skargi przez drugiego ze skarżących E. Z. i uznał, że również w tej części zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji jest zgodne z prawem. E. Z. decyzję z [...] maja 2016 r. doręczono 23 maja 2016 r., a zatem trzydziestodniowy termin, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., upływał z dniem 22 czerwca 2016 r. Skarga została złożona 28 sierpnia 2016 r., a więc po terminie. Oznacza to, że i w tym przypadku Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował sankcję z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt