Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka (spr.) Sędziowie NSA Olga Żurawska-Matusiak Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi D. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygnaturze III SA/Kr 161/19 ze skargi D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

W dniu 7 lutego 2020 r. (data prezentaty) D. S. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem WSA w Krakowie – skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 161/1919 ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.

Z akt sprawy wynika, że ww. skarga D. S. wraz z aktami sprawy wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 11 lutego 2019 r. (data prezentaty). Zarządzeniem z tego samego dnia sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Kr 161/19, nadano jej symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, wyznaczono sędziego sprawozdawcę. Pismem z dnia 13 lutego 2019r. doręczono skarżącej odpis odpowiedzi na skargę.

Następnie zarządzeniem z dnia 21 marca 2019 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 26 kwietnia 2019 r., o czym powiadomiono strony postępowania.

W dniu 26 kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odroczył rozprawę celem rozpoznania wniosku skarżącej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Pismem z dnia 6 maja 2019 r. przesłano skarżącej urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia i podpisania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W związku z bezskutecznym upływem terminu do nadesłania wypełnionego formularza, zarządzeniem starszego referendarza sądowego z dnia 24 czerwca 2019 r. pozostawiono wniosek D. S. bez rozpoznania.

Zarządzeniem z dnia 4 września 2019 r. wyznaczono w sprawie termin rozprawy na dzień 16 października 2019r., o czym powiadomiono strony postępowania.

Wyrokiem z dnia 16 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę D. S., a po sporządzeniu uzasadnienia i podpisaniu przez skład orzekający doręczył jego odpis wraz z uzasadnieniem stronom postępowania.

Pismem z dnia 2 grudnia 2019 r. skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 11 lutego 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącej radcę prawnego. W dniu 12 lutego 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie doręczył odpis powyższego postanowienia skarżącej oraz Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Krakowie.

W tych okolicznościach skarżąca wniosła skargę na przewlekłość. W skardze podniosła, że pod koniec listopada 2019 r. złożyła wniosek o przyznanie jej pełnomocnika, do dnia złożenia skargi na przewlekłość wniosek ten nie został rozpoznany.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej, jako: "ustawa").

Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że jest ona nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa, wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.

W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (11 lutego 2019 r.) do dnia wniesienia przez skarżącą skargi na przewlekłość postępowania (7 lutego 2020 r.) upłynęło co prawda 12 miesięcy, jednak w tym czasie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zakończył postępowanie wyrokiem z dnia 16 października 2019 r. Podkreślić także należy, że WSA w Krakowie rozpoznał także złożony już po wydanym wyroku wniosek skarżącej o przyznanie pełnomocnika z urzędu, ustanawiając dla niej w dniu 11 lutego 2020 r. radcę prawnego.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.