Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Władysław Kulon, Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi Fundacji A na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozstrzygnięcia otwartego konkursu ofert nr [...] na realizację zadań publicznych pn. "[...]" postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić w całości skarżącej Fundacji uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 (słownie: sto) złotych.

Przedmiotem skargi Fundacji A we W. jest bezczynność Prezydenta W. w sprawie z zakresu administracji publicznej rozstrzygnięcia otwartego konkursu nr [...] na realizację zadania publicznego prowadzenia na terenie Miasta W. w 2016 r. punktów nieodpłatnej pomocy prawnej (dla wszystkich trzech lokalizacji) lub dziewięciu punktów nieodpłatnej pomocy prawnej w lokalizacji przy ul. [...].

W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż bezczynność organu narusza przepis art. 26 ust. 4 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej wyznaczający termin 15 grudnia 2015 r. rozstrzygnięcia otwartego konkursu na powierzenie prowadzenia punktów nieodpłatnej pomocy prawnej na terenie miasta W. w 2016 r., w szczególności co do 9 punktów w lokalizacji przy ul. [...], a tym samym interes prawny skarżącej jako organizacji pozarządowej mającej w celach statutowych wpisane prowadzenie działalności pożytku publicznego polegające na udzielaniu nieodpłatnej pomocy prawnej w rozumieniu tej ustawy, a która złożyła w dniu 8 grudnia 2015 r. ofertę na realizację tego zadania publicznego dla wszystkich trzech lokalizacji.

Jeżeli żadna ze złożonych ofert na prowadzenie punktów nieodpłatnej pomocy prawnej we wszystkich trzech lokalizacjach nie spełniała wymogów zawartych w ogłoszeniu, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o działalności pożytku publicznego, to organ administracji publicznej miał obowiązek wydać zarządzenie unieważniające otwarty konkurs, co wynika wprost z art. 18a ust. 1 pkt 2) tej ustawy. Przepis jest oczywisty, a milczenie organu oznacza rażącą bezczynność. Organ w ogóle nie rozstrzygnął konkursu co do prowadzenia 9 punktów w lokalizacji przy ul. [...]. Protokół, na który powołuje się nieumocowany urzędnik (dyrektor biura) w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, nie zawiera rozstrzygnięcia w tej materii, niezależnie od tego, że protokół ten dokumentuje czynności komisji opiniującej oferty, co nie zastępuje obowiązku wydania samodzielnego rozstrzygnięcia konkursu przez organ administracji publicznej w formie zarządzenia. O obowiązku zachowania takiej formy i o rozróżnieniu działania komisji od organu administracji publicznej wiedzą w innych miastach na prawach powiatu (np. Poznań, Gdańsk, Wałbrzych, Legnica, Kraków, Katowice, Rzeszów, Opole), bo to jest rzecz elementarna i oczywista, co kwalifikuje bezczynność Prezydenta W. jako celową i rażącą.

Bezczynność ta zniweczyła miesiąc pracy organizacyjnej i merytorycznej Fundacji nad przygotowaniem 88 stronicowej oferty konkursowej i zmarnotrawione środki materialne na jej przygotowanie, stąd żądanie przyznania skarżącej sumy pieniężnej w wysokości jednokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim.

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie w całości wywodząc w szerokich motywach, że konkurs został przeprowadzony prawidłowo, co potwierdził organ nadzoru Wojewoda D.; Prezydent ogłosił konkurs, przeprowadził go i rozstrzygnął w sposób prawidłowy. W wyniku konkursu zawarto umowy z dwiema organizacjami, którym powierzono realizację zadania publicznego jakim jest świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej w lokalizacjach przy ul. [...] i [...], natomiast wybór adwokatów i radców prawnych dla lokalizacji przy ul. [...] dokonał dziekan okręgowej rady adwokackiej i dziekan rady okręgowej izby radców prawnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest dopuszczalna gdyż sprawa nią objęta nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 listopada 2011 r., sygn. akt II GSK 2022/11 stwierdził, iż ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. nr 96, poz. 813 ze zm.) nie zawiera przepisu, który stanowiłby podstawę materialnoprawną do wydawania w toku procedury konkursowej przez organ administracji publicznej ogłaszający konkurs, czy też powołaną przez niego komisję konkursową, decyzji administracyjnych czy też innych aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Omawiana ustawa nie zawiera także przepisu szczególnego, w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a. przewidującego sądową kontrolę (Lex nr 1151678).

Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 17 września 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 475/15 odrzucił skargę na rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta R. z dnia 17 kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie otwartego konkursu ofert na wsparcie realizacji zadań publicznych.

W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd przyjął, że konkurs ogłoszony przez Prezydenta, mający wyłonić organizacje pozarządowe na realizację zadań publicznych w zakresie wspierania i upowszechniania kultury fizycznej, nie miał charakteru postępowania administracyjnego, w wyniku którego wydaje się akt podlegający kontroli sądowoadministracyjnej. Zatem zarządzenie Prezydenta z dnia [...] lutego 2015 r., stanowiące informację o wyniku tego otwartego konkursu, nie stanowiąc ani aktu, ani czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także nie będąc poddane kontroli sądu administracyjnego mocą przepisu szczególnego, nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Skoro więc sprawa nie podlegała kontroli sądu administracyjnego, to Sąd nie mógł dokonać żądanej skargą kontroli w zakresie działania Prezydenta w toku przeprowadzonego konkursu (orzeczenie dostępne w internecie).

Stanowisko jakie zostało wyrażone w przywołanych orzeczeniach w całości podziela skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie. Tezy, na jakich się ono opiera mają wprost swoje odniesienie do jej przedmiotu.

Wprawdzie w uzasadnieniu skargi Fundacja zarzuciła, że bezczynność organu narusza przepis art. 26 ust. 4 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej (Dz.U. z 2015 r., poz. 1255) jednakże przepis ten w swej istocie trudno uznać za samoistną podstawę zarzutu bezczynności organu administracyjnego. Stanowi on bowiem, że wybór organizacji pozarządowych, o których mowa w art. 11 ust. 1, nastąpi do dnia 15 grudnia 2015 r. Art. 11 ust. 1 – zaś, że powiat powierza prowadzenie połowy punktów nieodpłatnej pomocy prawnej organizacji pozarządowej prowadzącej działalność pożytku publicznego (...). Podstawy ewentualnego zarządzenia Prezydenta jakiego oczekiwała skarżąca tu brak, a przepisy ustawy o działalności pożytku publicznego – jak wyżej stwierdzono, nie normują również tego rodzaju czynności organu administracyjnego.

Z tych względów, skoro skarga na zarządzenie prezydenta w tego rodzaju sprawie nie jest dopuszczalna to i za niedopuszczalną należy uznać skargę na jego bezczynność.

Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł zatem o odrzuceniu skargi (pkt 1 postanowienia). O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 postanowienia).

H.B.27.06.2016 r.