M. L. złożył na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i czworgiem dzieci w wieku 13 lat, 20 lat, 23 lata i 24 lata. Skarżący wykazał własność domu wielkości 240 m kw o wartości 150 tysięcy złotych, 20 ha gruntów rolnych VI klasy i samochodu marki Audi z 2006 r. o wartości 30 tysięcy złotych. Wnioskodawca oświadczył, że cała jego rodzina utrzymuje się z dochodu z gospodarstwa rolnego w wysokości 1000zł -1500zł miesięcznie i zasiłków. Skarżący podał, że opłaty za media wynoszą 300 zł miesięcznie. Wnioskodawca dołączył do formularza zeznanie podatkowe, z którego wynika, że w roku podatkowym 2016 r. osiągnął dochód w wysokości 9699 zł.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
Biorąc pod uwagę przedstawioną powyżej sytuację majątkową skarżącego, przede wszystkim fakt utrzymywania się sześcioosobowej rodziny z niskodochodowego gospodarstwa rolnego i zasiłków, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony i dzieci. Zatem jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 już uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.
