Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 30 kwietnia 2010 r. sygn. akt I SA/Lu 310/10 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.

M. P. w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia 15 lutego 2010 r. nr [...] zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że sąd administracyjny powinien wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, gdyż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jej mieniu, wynikającej z możliwości potwierdzenia istnienia firmy występującej pod nazwą A. E. w Sz.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. stwierdził, że skarżąca nie przywołała okoliczności, które pozwalałyby stwierdzić, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30s sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Według Sądu I instancji "możliwość potwierdzenia istnienia firmy występującej pod nazwą A. E. w Sz."- eksportera pojazdu nie może stanowić okoliczności uzasadniającej ziszczenie się przesłanki wstrzymania wykonania decyzji.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Sądu I instancji M. P. zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. przez błędną wykładnię i niezasadne uznanie, iż w ocenie Sądu I instancji skarżąca nie wykazała uprawdopodobnienia, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jej mieniu, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy prowadzi do przeciwnego wniosku.

Mając na uwadze powyższe M. P. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji organu II instancji oraz wstrzymanie wykonania postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione i podlega oddaleniu.

Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., który ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – na podstawie art. 193 tej ustawy (por. uchwałę składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07) – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W literaturze przedmiotu podkreśla się, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, "Monitor Prawniczy", 2006 r., nr 14, s. 677).

W rozpoznawanej sprawie żaląca się w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu przed Sądem I instancji nie przedstawiła żadnych okoliczności, które pozwalałby przypuszczać, iż egzekucja wierzytelności podatkowych określonych w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. P. z dnia 27 listopada 2009 r. utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją Dyrektora Izby Celnej w B. P. spowoduje znaczną szkodę w majątku M. P. Żaląca się nie wskazała również jakie ewentualne i trudne do odwrócenia skutki w jej sytuacji finansowej pociągnęłoby wykonanie zaskarżonej decyzji. Powołanie się w uzasadnieniu wniosku na okoliczność, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w mieniu skarżącej, wynikającej z faktu możliwości potwierdzenia istnienia firmy występującej pod nazwą A. E. w Sz. nie jest, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dostatecznie wystarczającą przesłanką w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymania przez Sąd I instancji wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia 15 lutego 2010 r. Podmiot składający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji przed Sądem I instancji powinien wykazać okoliczności, które powodowałyby skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. M. P. takich okoliczności nie przytoczyła we wniosku. Zatem należy stwierdzić, że Sąd I instancji prawidłowo odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., jak w sentencji.