Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego w sprawie zastosowania środka egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia [...] marca 2020 r. P. Z. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego w sprawie zastosowania środka egzekucyjnego.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II pismami z dnia

[...] maja 2020 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi

w kwocie 100 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez podanie numeru PESEL.

Z akt sprawy wynika, że wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu

[...] maja 2020 r. (k. 16 akt sądowoadministracyjnych). Wezwania pozostały bezskuteczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325

z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Wezwanie do przedłożenia numeru PESEL znajduje podstawę w treści art. 46

§ 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., zgodnie z którym pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Ponadto, zasadą wynikającą wprost z art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. jest, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W myśl § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W okolicznościach niniejszej sprawy wskazać należy, że początek biegu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego rozpoczął się już w okresie stanu epidemii wprowadzonego w dniu 20 marca 2020 r. rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii - Dz. U. z 2020 r. poz. 491), a zatem jego bieg nie rozpoczął się zgodnie z obowiązującą wówczas regułą określoną

w art. 15zzs ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych

z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374

z późn. zm.). Niemniej, na podstawie art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r.

o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku

z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875), z dniem 24 maja

2020 r. termin do uzupełnienia braków formalnych rozpoczął swój siedmiodniowy bieg. Mając nadto na względzie treść art. 83 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, uznać należy, że termin do uzupełnienia przez skarżącego braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął w dniu [...] czerwca 2020 r. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżący nie uczynił zadość wezwaniom do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Okoliczności przywołane powyżej obligowały Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.