drukuj    zapisz    Powrót do listy

6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f, Egzekucyjne postępowanie, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Oddalono zażalenie, I GZ 256/22 - Postanowienie NSA z 2022-07-29, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I GZ 256/22 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2022-07-29 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-05
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Joanna Wegner /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
I GZ 487/18 - Postanowienie NSA z 2019-01-17
I GZ 34/20 - Postanowienie NSA z 2020-02-06
III SA/Wr 852/17 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2022-01-27
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329 art. 220 § 1 i 3, art. 239, art 243 i nast.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Wr 852/17 w przedmiocie odrzucenia zażalenia, odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 21 września 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zawieszenia terminu do złożenia uzasadnienia do zażalenia na postanowienie o uznaniu skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 27 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Wr 852/17 odrzucił zażalenie oraz skargę E. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 21 września 2017 r., w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego czynności egzekucyjnej.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Następnie w wyniku zakończenia postępowania o przyznanie prawa pomocy, wezwano skarżącą ponownie do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. Skarżąca nie uiściła wpisu w wymaganym terminie.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że w tej samej sprawie skarżąca 28 grudnia 2020 r. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wniosła o wyłączenie referendarza sądowego, który będzie rozpatrywał jej wniosek. Wobec nieuzupełnienia braku, poprzez wskazanie imienia i nazwiska referendarza sądowego, którego wyłączenia miało dotyczyć, pozostawiono wniosek bez rozpoznania. Na zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, skarżąca wniosła zażalenie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Po umorzeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, została wezwana do uiszczenia wpisu od zażalenia. Skarżąca nie uiściła wpisu od zażalenia.

Pismem z 22 lutego 2022 r., skarżąca wniosła zażalenie, zaskarżając postanowienie w zakresie obu jego punktów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022, poz. 329) – zwanej dalej "p.p.s.a." Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku określają przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie wnosząca skargę oraz zażalenie nie jest zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, czy to na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też na podstawie orzeczenia sądu. Po prawomocnym zakończeniu postępowania, w którym to odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu, doręczone 29 grudnia 2020 r. pozostało niewykonane. Również w przypadku wniesionego zażalenia, wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, gdzie w tym przypadku utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego o umorzeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy i następnie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia, wezwanie doręczone w dniu 11 stycznia 2022 r., pozostało niewykonane. Co prawda w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji błędnie wskazał datę odbioru przez skarżącą wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia jako 18 stycznia 2022 r., zamiast 11 stycznia 2022 r. (k. 227 ), to jednak pozostaje to bez wpływu na fakt, iż skarżąca nie uiściła wpisu od zażalenia.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a wniesione zażalenie nie podważa tej oceny.

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a. oddalił zażalenie.



Powered by SoftProdukt