![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6192 Funkcjonariusze Policji, Odrzucenie skargi, Komendant Policji, Oddalono zażalenie, I OZ 1492/15 - Postanowienie NSA z 2015-11-18, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I OZ 1492/15 - Postanowienie NSA
|
|
|||
|
2015-10-07 | |||
|
Naczelny Sąd Administracyjny | |||
|
Irena Kamińska /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6192 Funkcjonariusze Policji | |||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
II SA/Wa 1113/15 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2015-08-27 | |||
|
Komendant Policji | |||
|
Oddalono zażalenie | |||
|
Dz.U. 2012 poz 270 art.54 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. |
|||
|
Sentencja
Dnia 18 listopada 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2015 r. o sygn. akt II SA/Wa 1113/15 odrzucające skargę M.N. na orzeczenie Komendanta Głównego Policji nr 27 z dnia 13 kwietnia 2015 r. w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej postanawia: oddalić zażalenie. |
||||
|
Uzasadnienie
M.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pismem z dnia 3 czerwca 2015 r., skargę na orzeczenie Komendanta Głównego Policji, nr [...], z dnia 13 kwietnia 2015 r. utrzymujące w mocy orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia 23 lutego 2015 r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej nagany. W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2015 r. o sygn. akt II SA/Wa 1113/15 odrzucił skargę jako wniesioną po terminie. W uzasadnieniu wskazał, że w przedmiotowym postępowaniu kwestionowane orzeczenie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 4 maja 2015 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 184 akt administracyjnych). Termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 3 czerwca 2015 r. Skarżący nie wykazał należycie, aby jego skarga została wniesiona w ustawowym terminie. Co prawda skarga datowana jest na dzień 3 czerwca 2015 r., jednakże znaczenie dla ustalenia terminu jej wniesienia ma jedynie data nadania skargi drogą pocztową lub złożenia w organie. Sąd pierwszej instancji wskazał, że na kopercie, w której przesłano skargę za pośrednictwem Komendy Miejskiej Policji w Koszalinie do Komendanta Głównego Policji, nie widnieje data nadania przesyłki. Również na samej skardze nie znajduje się żadna adnotacja potwierdzająca rejestrację jej wpływu w Komendzie Miejskiej Policji w Koszalinie. Skarga opatrzona jest jedynie datą wpływu do Komendanta Głównego Policji, tj. 11 czerwca 2015 r. i tylko tę datę można przyjąć, jako dzień wniesienia skargi. Oznaczało to, że skarga została wniesiona po terminie. Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu wniósł M.N. Wskazał, że skargę wniósł z zachowaniem drogi służbowej w dniu 3 czerwca 2015 r. w Zespole Prezydialnym Komendy Miejskiej Policji w Koszalinie i zostało to potwierdzone przez pracownika Kancelarii na posiadanej przez skarżącego kopii, której kopię dołączył do akt. W odpowiedzi na powyższe zażalenie, organ wniósł o jego oddalenie, jak również o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Wskazał, że wniesienie skargi do organu niewłaściwego nie skutkuje zachowaniem terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Będące przedmiotem skargi orzeczenie Komendanta Głównego Policji zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 4 maja 2015 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 184 akt administracyjnych). W pouczeniu orzeczenia wskazano (s. 8 orzeczenia), że "Obwiniony może zaskarżyć orzeczenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia". W istocie, zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 3 czerwca 2015 r. Skarga w tym dniu została przez skarżącego wniesiona, jak wynika z dołączonej do zażalenia kopii, lecz do podmiotu niewłaściwego: Zespołu Prezydialnego Komendy Miejskiej Policji w Koszalinie (k. 17 akt sądowych). Do Komendanta Głównego Policji trafiła w dniu 11 czerwca 2015 r. (k. 2 akt sądowych), a zatem po upływie ustawowego terminu. Kwestią sporną jest zatem w niniejszej sprawie to, czy skarżący składając w terminie skargę, ale do niewłaściwego organu, zachował termin do wniesienia skargi. Należy zauważyć, że skarżący wniósł skargę do niewłaściwego organu, mimo prawidłowego pouczenia zawartego w treści orzeczenia Komendanta Głównego Policji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego złożenie skargi do organu niewłaściwego nie powoduje zachowania terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Jak stanowi bowiem wyraźnie art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Wniesienie zatem skargi za pośrednictwem innego organu nie jest skuteczne prawnie, a za datę złożenia skargi liczyć należy wówczas dzień, w którym skarga została przekazana (data nadania) do organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (zob. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2015 r. o sygn. akt II FSK 1051/15, publ. CBOSA). Tym samym w niniejszej sprawie skarżący uchybił terminowi na wniesienie skargi, gdyż ta została przekazana przez niewłaściwy organ do organu właściwego po dniu 3 czerwca 2015 r. Z tego względu zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. O kosztach postępowania zażaleniowego nie orzeczono, gdyż na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) M.N. jest zwolniony w niniejszej sprawie od ponoszenia kosztów sądowych. |
||||