II SA/Sz 210/16 - Wyrok

Data orzeczenia	2016-04-27	
Data wpływu	2016-02-26	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie	
Sędziowie	Maria Mysiak /przewodniczący sprawozdawca/
Renata Bukowiecka-Kleczaj
Stefan Kłosowski	
Symbol z opisem	6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s	
Hasła tematyczne	Budowlane prawo	
Sygn. powiązane	II OSK 2100/16	
Skarżony organ	Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2012 nr 0 poz 270;  art. 3 par 1; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2013 nr 0 poz 1409;  art. 51; Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Dz.U. 2013 nr 0 poz 267;  art. 75 par 1; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku nałożonego decyzją oddala skargę.	
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. M. i A. L. wystąpili do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z wnioskiem o ustalenie, czy B. i I. M. popełnili samowolę budowlaną na działce o numerze ewidencyjnym położonej w miejscowości [...].

W celu ustalenia powyższego organ powiatowy przeprowadził kontrolę robót budowlanych wykonanych w budynku gospodarczym położonym na przedmiotowej działce. Uczestniczący w niej B. i I. M. oświadczyli, że budynek ten jest budynkiem "poniemieckim" i był pozbawiony dachu. Pierwszego remontu, czyli odbudowy dachu dokonał poprzedni właściciel – J.S., w [...] r. nieruchomość tę nabyli oni i do roku [...] byli jej jedynymi użytkownikami. Natomiast w [...] r. budynek podzielono na dwie części, tj. rodziców M. L. oraz I. M. i w tym roku B. i I. M. wykonali w swojej części budynku roboty polegające na pokryciu dachu papą oraz wykonaniu drzwi prowadzących do pomieszczenia na parterze i drzwi na strych. W [...] r. ponownie wykonali w należącej do nich części remont polegający na pokryciu dachu eternitem oraz przemurowaniu ściany frontowej.

Pomimo, że zakres wykonanych robót budowlanych należy do kategorii robót budowlanych wymagających uzyskania stosownego zezwolenia organu administracji architektoniczno-budowlanej, inwestorzy takiej zgody nie uzyskali.

W konsekwencji powyższego, z uwagi na fakt, że przedmiotowe roboty budowlane są inne niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 ww. ustawy i nie ma konieczności ich wstrzymania, decyzją z dnia [...] r., [...] organ powiatowy na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1409) nałożył na inwestorów obowiązek dostarczenia w terminie do dnia 31 sierpnia 2015 r. oceny technicznej robót budowlanych wykonanych w budynku gospodarczym, dobudowanym do ściany szczytowej budynku inwentarskiego.

W wyznaczonym przez organ budowlany terminie zobowiązani wywiązali się z nałożonego obowiązku. Z przedłożonej oceny technicznej, wykonanej przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane wynika, że stan techniczny budynku nie jest zły oraz, że nie zagraża życiu i zdrowiu ludzi i nadaje się do dalszego użytkowania. Ponadto nie zachodzi konieczność nałożenia na inwestorów obowiązku doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Z uwagi na powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...] r., nr [...] wydaną w oparciu o przepis art. 51 ust. 3 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267) stwierdził wykonanie przez B. i I. M. obowiązku nałożonego opisaną decyzją z dnia [...] r.

Odwołanie od decyzji z dnia [...] r. wniosła M. - właścicielka sąsiedniej nieruchomości. Wnosząc o uchylenie kwestionowanego rozstrzygnięcia zarzuciła mu naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik postępowania, tj.:

- art. 40 § 2 K.p.a. poprzez doręczenie decyzji PINB z dnia [...] r. stronie z pominięciem ustanowionego w sprawie pełnomocnika, co powoduje jego bezskuteczność, bowiem w tej sytuacji ma ono wyłącznie charakter informacyjny i nie wywołuje skutków prawnych, a w konsekwencji uniemożliwia zaskarżenie przedmiotowej decyzji w drodze odwołania, niwecząc tym samym skutki staranności strony w dążeniu do ochrony jej interesów oraz otrzymania należytej ochrony w tym zakresie;

- art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., art. 80 K.p.a. w związku z art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności oraz niezebranie i nierozpatrzenie materiału dowodowego, a w szczególności niedokonanie swobodnej oceny przez organ dostarczonej przez B. i I. M. oceny technicznej dotyczącej robót budowlanych wykonanych w budynku gospodarczym dobudowanym do budynku inwentarskiego, posadowionym na działce nr [...] w miejscowości L.;

- art. 36 § 1 K.p.a. przez niewskazanie stronie przez organ, mimo spoczywającego na nim obowiązku, nowego terminu do załatwienia sprawy, co prowadzi do wniosku, że organ wydając zaskarżoną decyzję uchybił podstawowym terminom załatwienia sprawy wynikającym z przepisów K.p.a. i tym samym naruszył prawa strony.

W wyniku rozpatrzenia odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] r., nr [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 51 ust. 3 pkt 1 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że organ powiatowy w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy nałożył na B. i I. M. obowiązek przedłożenia oceny technicznej dotyczącej robót budowlanych wykonanych samowolnie budynku gospodarczym, dobudowanym w okresie międzywojennym do budynku inwentarskiego posadowionego na nieruchomości oznaczonej nr ewid.[...] , położonej w miejscowości [...] . Przedłożona przez zobowiązanych ocena techniczna autorstwa technika budowlanego K. W. dotycząca "określenia stanu technicznego i bezpieczeństwa konstrukcji budynku gospodarczego, uzupełniającego zabudowę działki siedliskowej, usytuowanego na działce nr [...] , położonej w m. L." sporządzona została w celu ustalenia aktualnego stanu technicznego przedmiotowego budynku oraz analizy bezpieczeństwa jego konstrukcji, z uwzględnieniem robót budowlanych wykonanych przez poprzedniego właściciela budynku – J. S. (odbudowa dachu) oraz B. i I. M. (wykonanych w roku[...] , tj. pokrycie dachu papą oraz wykonanie drzwi prowadzących do pomieszczenia na parterze oraz drzwi na strych; wykonanych w [...] r., tj. pokrycie dachu eternitem oraz przemurowanie ściany frontowej). W opinii tej stwierdzono, że stan techniczny budynku nie jest zły i nie zagraża życiu i zdrowiu ludzi oraz, że nadaje się do dalszego użytkowania. Wskazano również, że elementy konstrukcyjne budynku nie mają widocznych pęknięć, ugięć i uszkodzeń wymagających pilnej interwencji.

Tym samym z przedłożonego orzeczenia wynika, że objęte postępowaniem roboty budowlane, wykonane samowolnie w rzeczonym budynku gospodarczym, nie naruszają norm materialno-prawnych i nie stanowią zagrożenia dla ludzi lub mienia. Ponadto z przedłożonej oceny technicznej nie wynika konieczność wykonania jakichkolwiek robót budowlanych, w celu doprowadzenia samowolnie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Konieczności takiej nie dostrzegł także organ powiatowy, a zatem zgodnie z art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego należało uznać, że inwestorzy wykonali nałożony na nich decyzją PINB w P. z dnia [...] r. obowiązek, co powoduje, że postępowanie w sprawie doprowadzenia samowolnie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem zostało zakończone.

W ocenie organu zarzuty podnoszone w odwołaniu pozostają bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. Organ powiatowy nieprawidłowo doręczył zaskarżoną decyzję stronie postępowania zamiast pełnomocnikowi, jednakże z odwołania wynika, że pełnomocnik zapoznał się z jej treścią i skorzystał z prawa wniesienia środka zaskarżenia, a organ odwoławczy nie kwestionuje jego terminowości. Natomiast w przypadku uznania, że skarżona decyzja w ogóle nie została doręczona stronie postępowania, organ odwoławczy byłby zobowiązany wydać postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia przez jej pełnomocnika odwołania. Ponadto skarżąca jest stroną postępowania, ale nie jest adresatem zawartego w zaskarżonej decyzji rozstrzygnięcia. Zatem jedynym jej uprawnieniem, które zostało ograniczone przez błędne przesłanie decyzji jest prawo do wniesienia odwołania, z którego skarżąca skutecznie skorzystała.

M.L. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji skarżąca zarzuciła jej naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 7, art. 77 § 1 K.p.a. i art. 107 § 3 K.p.a. oraz art. 8 K.p.a. poprzez uchybienie obowiązkowi zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego koniecznego do rozstrzygnięcia sprawy oraz niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy co skutkowało poczynieniem błędnych ustaleń faktycznych w kwestii okresu, jakości i zakresu wykonywanych robót budowlanych w budynku gospodarczym dobudowanym do budynku inwentarskiego, czym organ odwoławczy działał w sposób niebudzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, a w konsekwencji doprowadził do niezasadnego utrzymania w mocy decyzji organu I instancji w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a.,

- art. 7, art. 77 § 1 K.p.a. i art. 80 K.p.a. poprzez brak oceny przez organ odwoławczy dostarczonej przez uczestników postępowania oceny technicznej dotyczącej określenia stanu technicznego i bezpieczeństwa konstrukcji budynku gospodarczego uzupełniającego zabudowę działki siedliskowej, usytuowanego na działce nr 95/1, położonej w m. L., sporządzonej przez technika budowlanego mimo ciążącego na organie odwoławczym ustawowego obowiązku oceny wartości dowodowej ww. oceny technicznej.

Uzasadniając podnoszone zarzuty skarżąca wywiodła, że przyjęcie przez organ odwoławczy ustaleń poczynionych przez organ I instancji jako własne, oparte zostało jedynie na gołosłownych twierdzeniach uczestników postępowania zawartych w protokole oględzin nieruchomości z dnia [... ]r. Skarżąca bowiem wykonała roboty na swojej części dachu dopiero w roku [...] , który do tego czasu był zawalony. Ponadto wbrew twierdzeniom uczestników remont dachu na budynku gospodarczym polegający na podniesieniu dachu i oparciu go o ścianę szczytową bez zgody skarżącej wykonali nie w [...] , a w [...] r. Natomiast roboty polegające na wykonaniu przez skarżącą drzwi na parterze prowadzących do pomieszczeń uczestników w ogóle nie były wykonywane, co potwierdzają załączone fotografie. Ponadto żaden z organów nie ustosunkował się do faktu, że dach uczestników tylko w części jest pokryty eternitem, a w drugiej części pokryty jest blachą falistą oraz nie ustalił, kiedy roboty w tym zakresie zostały wykonane. Z tego powodu, w ocenie skarżącej, wydanie decyzji w oparciu o przepis art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego było przedwczesne.

Organ odwoławczy opierając się jedynie na zawartych w ocenie technicznej wnioskach i zaleceniach jej autora błędnie uznał, że objęte postępowaniem roboty budowlane wykonane samowolnie w budynku gospodarczym nie naruszają norm materialno-prawnych i nie stanowią zagrożenia dla ludzi i mienia. Autor oceny zupełnie pominął podnoszoną już okoliczność, że dach pokryty jest różnym materiałem, ponadto wbrew stanowisku autora oceny technicznej elementy konstrukcyjne w budynku gospodarczym, zarówno na zewnątrz jak i wewnątrz mają liczne pęknięcia i uszkodzenia.

W oparciu o powyższe skarżąca na podstawie art. 106 § 3 K.p.a. wniosła o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z załączonych do skargi sześciu fotografii budynku gospodarczego.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie znajdując podstaw do zmiany wydanego w sprawie rozstrzygnięcia wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w S. Sąd w oparciu o przepis art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wniosek dowodowy zawarty w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t.: Dz.U. z 2014, poz. 1647 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontrolę zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Oceniając w świetle przedstawionych kryteriów legalność zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. nie naruszył bowiem przepisów prawa w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że B. i I. M. - współwłaściciele z M.L. budynku gospodarczego położonego na działce o numerze geodezyjnym [...] w miejscowości L., w warunkach samowoli budowlanej, w roku [...] wykonali roboty budowlane polegające na pokryciu dachu papą i wykonaniu drzwi prowadzących do pomieszczenia na parterze i na strych oraz w roku [...] pokryli dach eternitem i przemurowali ścianę frontową.

W tej sytuacji organ nadzoru budowlanego wszczął postępowanie administracyjne w sprawie samowolnie przeprowadzonych robót budowlanych i nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia w zakreślonym terminie oceny technicznej ich wykonania.

Postępowanie to toczyło się w trybie przewidzianym w art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t.: Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) – dalej "ustawa". Zgodnie z powołanym przepisem art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w, w przypadku o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 1 (przypadki inne niż określone w art. 48 i 49b), właściwy organ nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia samowolnie wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania.

Jako inne przypadki art. 50 ust. 1 wskazuje roboty budowlane wykonywane: 1/ bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, 2/ w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3/ na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4/ w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach.

Równocześnie w myśl art. 51 ust. 3 powołanej ustawy, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa wyżej i wydaje decyzję:

1/ o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo

2/ w przypadku niewykonania obowiązku – nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Zatem istotą i zasadniczym celem postępowania unormowanego w art. 51 ustawy pozostaje przywrócenie stanu zgodności z prawem. W zależności od wyników przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego właściwy organ może albo ustosunkować się negatywnie do dalszego prowadzenia robót budowlanych albo podjąć rozstrzygnięcie pozytywne, umożliwiające doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. W tym celu w zależności od rodzaju dokonanego naruszenia przewidziano trzy sposoby przywrócenia tego stanu.

Jednym z nich jest sytuacja, w której roboty budowlane wykonane w warunkach, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 1 - 3 ustawy mogą być doprowadzone do stanu zgodnego z prawem i wówczas właściwy organ nakłada na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych, określając termin ich wykonania (art. 51 ust. 1 pkt 2).

W świetle wskazanego uregulowania wywieść należy, że jeśli organ prowadzący postępowanie uzna, iż wykonane roboty nie odpowiadają standardom prawa, w tym przepisom techniczno–budowlanym, bądź organ nie ma wstępnych zastrzeżeń co do wykonanych robót budowlanych, to jednak ze względu na brak odpowiedniej dokumentacji czy samowolne wykonanie robót, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy nakłada na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności i robót, tak, aby doprowadzić je do zgodności ze standardami.

Zobowiązanie, to – tak jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie - może polegać na obowiązku przedłożenia inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz. W sytuacji stwierdzenia wykonania nałożonego obowiązku organ budowalny w oparciu o przepis art. 51 ust. 3 ustawy, stwierdza zakończenie legalizacji robót budowlanych.

W rozpoznawanej sprawie prawidłowo organy przeprowadziły postępowanie w trybie powołanych przepisów Prawa budowlanego. Nie budzi bowiem wątpliwości Sądu, że skoro wykonane roboty budowlane nie polegały na wzniesieniu nowego obiektu budowlanego lecz przebudowie istniejącego budynku gospodarczego, to w sprawie zastosowanie znajdują przepisy art. 50 i art. 51 ustawy.

Inwestorzy wywiązali się z nałożonego obowiązku i w zakreślonym terminie przedłożyli ocenę techniczną "dotyczącą określenia stanu technicznego i bezpieczeństwa konstrukcji budynku gospodarczego, uzupełniającego zabudowę działki siedliskowej, usytuowanego na działce nr[...] , położonej w m. L." sporządzoną przez specjalistę ds. budownictwa ogólnego, urządzeń elektroenergetycznych K. W. posiadającego uprawnienia budowlane oraz zaświadczenie z Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa.

Zdaniem składu orzekającego organy budowlane dokonały prawidłowej oceny przedłożonej ekspertyzy technicznej, oraz ustaleń dokonanych przez organ I instancji w toku oględzin przedmiotowego budynku i na tej podstawie wyciągnęły zasadny wniosek, że samowolnie wykonane w rzeczonym budynku gospodarczym roboty budowlane nie naruszają norm materialno-prawnych i nie stanowią zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi.

Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, zarzucającym uchybienie obowiązkowi zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego koniecznego do wyjaśnienia przedmiotowej sprawy, skutkującym błędnym ustaleniem jakości i zakresu wykonanych robót budowlanych oraz braku oceny sporządzonej opinii technicznej.

Zdaniem składu orzekającego zarówno organ pierwszej jak i drugiej instancji w motywach wydanych decyzji precyzyjnie omówiły zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, który był wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia i stanowił dowód, o którym mowa w art. 75 § 1 K.p.a. Bezzasadny okazał się wobec tego zarzut naruszenia norm proceduralnych odnoszących się do gromadzenia i oceny materiału dowodowego.

Przedłożona ekspertyza techniczna sporządzona została przez osobę o odpowiednim przygotowaniu zawodowym i posiadającą stosowne uprawnienia budowlane. Wynikało z niej, że roboty budowlane wykonane zostały zgodnie ze sztuką budowlaną i zasadami wiedzy technicznej, a stan budynku nie powoduje zagrożenia bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi. Ponadto nie wynika z niej konieczność wykonania jakichkolwiek robót budowlanych, w celu doprowadzenia samowolnie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Treść tej oceny nie była przez stronę w trakcie postępowania kwestionowana, jeżeli natomiast się z nią nie zgadzała W.na zwrócić się do właściwego organu samorządu zawodowego o przeprowadzenie odpowiedniego postępowania administracyjnego, lub też zlecić opracowanie dokumentacji, która podważyłaby stwierdzenia zawarte w przedłożonej w toku postępowania ekspertyzy technicznej.

Argumentem podważającym zasadność wydanego rozstrzygnięcia nie może być również podnoszony przez skarżącą brak ustalenia rzeczywistej daty dokonanej samowoli budowlanej. W przedmiotowej sprawie ścisłe ustalenie daty popełnienia samowoli budowlanej pozostaje bez wpływu na prawidłowość zastosowania przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy i tym samy na jej końcowe rozstrzygnięcie. Niezależnie bowiem od daty popełnienia samowoli budowalnej, właśnie ten przepis znajduje zastosowanie do jej legalizacji i to w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez organy nadzoru budowlanego.

Sąd tym samym nie podzielił zarzutów skargi dotyczących przeprowadzenia postępowania administracyjnego z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej. W ocenie Sądu organy nadzoru budowlanego wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności sprawy, zebrały kompletny materiał dowodowy, który poddały rzetelnej ocenie, dając temu wyraz w uzasadnieniu wydanych decyzji.

Sąd odmówił przeprowadzenia dowodu z załączonego do skargi materiału zdjęciowego z daty [...] r. Wyjaśnić należy, że sąd administracyjny kontroluje legalność prowadzonego postępowania na podstawie akt sprawy na datę wydania zaskarżonej decyzji, a nie na podstawie materiałów gromadzonych po tej dacie. Stąd powyższe zdjęcia nie mają znaczenia dla oceny legalności działania organów administracyjnych.

Reasumując, organy nadzoru budowlanego stwierdzając wykonanie przez B. i I. M. obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] r. dostarczenia oceny technicznej dotyczącej robót budowlanych wykonanych w budynku gospodarczym, nie naruszyły prawa materialnego oraz procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.