Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 sierpnia 2017r. po rozpoznaniu wniosku [...] Towarzystwa [...]Spółka z o.o. w [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi [...] Towarzystwa [...]Spółka z o.o. w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu postanawia: odmówić[...] Towarzystwu[...] Spółka z o.o. w [...]przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W dniu 17 lipca 2017r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na obowiązującym formularzu PPPr wniosek [...] Towarzystwa [...] Spółka z o.o. w [...], zwana dalej Spółką

w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.

Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych wnioskującej Spółki wynosi 5.000,00 złotych, zaś wartość środków trwałych 2 689 533,12 złotych. Strona podała, że strata za ostatni rok obrotowy według bilansu wynosiła 547 789,22 złotych. Spółka na dwóch rachunkach bankowych posiada na środki pieniężne w wysokości 9.990,21 złotych i w wysokości 9.238,45 złotych.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca uzasadnia brakiem jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów sądowych w całości jak i części.

W tym stanie faktycznym zważono co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie częściowym następuje gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wskazać należy, że przez pojęcie "środki" należy rozumieć środki finansowe gromadzone na rachunkach bankowych, a także wartość środków trwałych.

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa przyznanie stronie prawa pomocy powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez nią środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sadowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że to na wnoszącym wniosek

o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przyznania prawa pomocy.

Oceniając sytuację finansową i majątkową przedstawioną przez stronę skarżącą uznano, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych. Ze złożonego wniosku nie wynika, aby sytuacja finansowa Spółki była trudna i znajdowała się w sytuacji w której nie posiadałaby dostatecznych środków na prowadzenie sprawy sądowej. Wnioskująca Spółka posiada środki pieniężne na dwóch rachunkach bankowych w wysokości 9.990,21 i 9.238,45 złotych w sumie 19.228,66 złotych. Niewątpliwie zatem Spółka dysponuje więc środkami pozwalającymi na samodzielnie pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Nie ma wpływu na podjęte rozstrzygnięcie także wskazywany we wniosku fakt, iż Spółka za ostatni rok bilansu poniosła stratę w wysokości 547 789,22 złotych.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu 24 czerwca 2008r. sygn. akt I FZ 260/08 wskazał, iż strata wynikająca z zeznań podatkowych i bilansu jest jedynie wynikiem bilansowym nadwyżek kosztów nad przychodami, nie oznacza natomiast braku środków finansowych, a co za tym idzie, sama okoliczność nie warunkuje potrzeby udzielania pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych (Lex nr 479125).

Uwzględniwszy powyższe, a przede wszystkim środki którymi dysponuje na rachunkach bankowych, wartość środków trwałych wnioskującej Spółki stwierdzono, że jest ona w stanie samodzielnie ponieść pełne koszty postępowania sądowego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.