Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Rafał Batorowicz Sędzia NSA Jan Bała (spr.) Sędzia NSA Kazimierz Brzeziński Protokolant Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 22 stycznia 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 1904/08 w sprawie ze skargi P.T.C. Sp. z o.o. w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie usług telekomunikacyjnych 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz P.T.C. Sp. z o.o. w W. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 1904/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., po rozpoznaniu sprawy ze skargi P. T. C. Spółki z o. o. w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] kwietnia 2008 r. oraz stwierdził, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu. Ponadto Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Sąd I instancji przedstawił w uzasadnieniu następujący stan faktyczny sprawy.

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej zwrócił się do P. T. C. Spółki z o.o. w W. (PTC) o przekazanie informacji dotyczącej przychodów i wolumenu ruchu oraz liczby użytkowników w zakresie klientów abonamentowych indywidualnych, abonamentowych biznesowych oraz klientów usług przedpłaconych w 2005, 2006, 2007 roku, w formie zgodnej z założeniami, zawartymi w załączniku do pisma z dnia [...] lutego 2008 r., w związku z postępowaniem w sprawie wyznaczenia przedsiębiorców o znaczącej pozycji rynkowej na krajowym rynku świadczenia dostępu i rozpoczynania połączeń w ruchomych publicznych sieciach telefonicznych oraz nałożenia na tych przedsiębiorców obowiązków regulacyjnych.

Skarżąca przekazała organowi wymagane informacje, dokonując jednocześnie ich zastrzeżenia z powołaniem się na okoliczność, że stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej powołując się na art. 9 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm., dalej: Prawo telekomunikacyjne), uchylił zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa w odniesieniu do informacji przetworzonych dotyczących średnich cen usług, obliczonych na podstawie danych w zakresie wolumenu ruchu i przychodów oraz liczby użytkowników.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Prezes UKE decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. utrzymał w mocy swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie w tej sprawie. Organ wskazał, że uchylenie zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa w odniesieniu do informacji przetworzonych dotyczących średnich cen usług, obliczonych na podstawie danych w zakresie wolumenu ruchu i przychodów oraz liczby użytkowników związane jest z corocznym publikowaniem analiz rynku telekomunikacyjnego. W ocenie organu, opublikowanie ww. informacji jest niezbędne w celu umożliwienia zainteresowanym podmiotom zapoznania się z danymi charakteryzującymi rynek.

Powyższą decyzję zaskarżyła P. T. C. Spółka z o.o. w W. zarzucając:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie art. 9 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego – poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe (nieuzasadnione) zastosowanie, polegające na uznaniu, że w niniejszej sprawie uzasadnione było uchylenie dokonanego przez stronę skarżącą zastrzeżenia poufności danych w związku z ochroną tajemnicy przedsiębiorstwa, a to wobec przyjęcia przez organ błędnego założenia, że wystarczające jest w tym celu stwierdzenie niezbędności danych do realizacji planów publikacyjnych Prezesa UKE, niezależnie od stopnia przydatności przedmiotowych danych do realizacji nadrzędnych ustawowych celów, dla których powołany został urząd Prezesa UKE, i niezależnie od realizacji tych celów do uzasadnionych interesów przedsiębiorcy, a także w związku z błędnym uznaniem, że dane co do których strona skarżąca dokonała zastrzeżenia poufności, są niezbędne dla realizacji tychże ustawowych celów działalności Prezesa UKE;

2) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie art. 9 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego w związku z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jednolity: Dz.U. z 2003 r., Nr 153, poz. 1503 ze zm.) – poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że dane, co do których strona skarżąca dokonała w niniejszej sprawie zastrzeżenia poufności, nie stanowiły tajemnicy strony skarżącej;

3) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz.U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.), w związku z art. 192 ust. 1 pkt 4, 12 i 14 Prawa telekomunikacyjnego – poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na stwierdzeniu, że celem uchylenia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa w odniesieniu do przetworzonych informacji dotyczących relacji wolumenu ruchu i przychodów oraz liczby użytkowników strony skarżącej, przekazanych Prezesowi UKE przez stronę skarżącą w dniu [...] marca 2008 r., było umożliwienie konsumentom poznania i porównania średnich usług oferowanych przez operatorów sieci telefonii komórkowej w Polsce, podczas gdy zastosowana przez Prezesa UKE technika kalkulacyjna w rzeczywistości nie może prowadzić do ustalenia średnich cen usług świadczonych przez stronę skarżącą – w rozumieniu ww. przepisu ustawy o cenach.

Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] lipca 2008 r. oraz decyzji ją poprzedzającej w całości, jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa, względnie o uchylenie tych decyzji w całości.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję oraz podniósł, że naruszają one prawo, dając podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

Sąd I instancji stwierdził, że analiza art. 9 ust. 1 i ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego prowadzi do wniosku, że postępowanie dotyczące uchylenia przez Prezesa UKE zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa jest wszczynane z urzędu. Mając na uwadze powyższe WSA wskazał, że w myśl art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.) Prezes UKE powinien zawiadomić o wszczęciu postępowania administracyjnego wszystkie osoby będące stronami w sprawie. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, organ uchybił temu obowiązkowi oraz naruszył zasadę ogólną czynnego udziału strony w postępowaniu, gdyż przed wydaniem decyzji nie pouczył strony o treści art. 10 § 1 k.p.a. Sąd I instancji podkreślił, że skarżąca dowiedziała się o postępowaniu w sprawie uchylenia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa po doręczeniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że powyższe uchybienia stanowią podstawę wznowienia postępowania na wniosek strony (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.) i uzasadniają uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji wydanej w I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz., 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W ocenie Sądu I instancji, naruszenie zasady udziału strony w postępowaniu jest przesłanką wznowienia postępowania uzasadniającą uchylenie decyzji przez sąd bez względu na to, czy miało ono czy też nie miało wpływu na wynik sprawy. Sąd dodał, że dla zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. nie ma znaczenia, że zgodnie z art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania z przyczyn określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. następuje tylko na żądanie strony.

W skardze kasacyjnej Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej zaskarżył powyższy wyrok w całości i wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono:

1) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z art. 9 ust. 1 i ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego oraz w związku z art. 61 § 4 k.p.a. i art. 10 § 1 k.p.a. w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy, poprzez uznanie, że Prezes UKE dopuścił się naruszeń prawa uzasadniających wznowienie postępowania, gdyż nie zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w przedmiocie uchylenia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa, ani nie zapewnił stronie czynnego udziału w tym postępowaniu;

2) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 141 § 4 p.p.s.a., w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez niezawarcie w wyroku wytycznych dla organu administracji, pomimo uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej nie zgodził się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że postępowanie dotyczące uchylenia przez Prezesa UKE zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa wszczynane jest z urzędu. Kasator podniósł, że wspomniane ostatnio postępowanie wszczynane jest na wniosek przedsiębiorcy, który zastrzega przekazywane Prezesowi UKE dane. Żądanie przestrzegania tajemnicy przedsiębiorstwa, jak w każdym przypadku zwrócenia się do organu administracji z wnioskiem o podjęcie określonych działań, podlega weryfikacji przez organ. W ocenie Prezesa UKE, weryfikacja, o której mowa wyżej, ma między innymi miejsce w sytuacji, o której mowa w art. 9 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego, kiedy dane objęte tajemnicą przedsiębiorstwa są niezbędne.

Kasator podkreślił, że o tym, czy dane są niezbędne decyduje tylko i wyłącznie Prezes UKE. Organ wyjaśnił, że na ustalenie czy dane są niezbędne Prezesowi UKE do corocznego publikowania analiz rynku telekomunikacyjnego, gdzie jedną ze składowych są średnie ceny usług telekomunikacyjnych, stanowisko strony nie ma jakiegokolwiek wpływu. Zdaniem kasatora, z brzmienia art. 9 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego wynika, że ustawodawca pozostawił kwestię uchylenia zastrzeżenia danych do uznania organu regulacyjnego.

Kasator podniósł także, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wydając zaskarżony wyrok nie sformułował w sposób jednoznaczny jakichkolwiek wytycznych co do dalszego postępowania w sprawie dla organu administracji, który po wydaniu zaskarżonego wyroku miałby ponownie wydać decyzję. Zdaniem Prezesa UKE, obligatoryjnym elementem uzasadnienia wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego uchylającego zaskarżoną decyzję powinny być wskazania dla organu administracji co do dalszego postępowania w sprawie. Uzasadniając powyższy zarzut Prezes UKE powołał się na wyrok z dnia 13 września 2006 r., II FSK 1099/05, w którym Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "jeśli z uzasadnienia zaskarżonego wyroku uwzględniającego skargę brak jest wskazań co do dalszego postępowania w sprawie, to już z tych względów skarga kasacyjna podlega uwzględnieniu".

W odpowiedzi na skargę kasacyjną P. T. C. Spółka z o.o. w W. wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej.

PTC podkreśliła, że przedsiębiorca telekomunikacyjny, dokonując zastrzeżenia poufności danych, nie formułuje żadnego wniosku ani żądania przeprowadzenia kontroli swego zastrzeżenia, lecz jedynie składa jednostronne oświadczenie, które wiąże organ od chwili jego złożenia wobec organu. Zastrzeżenie, w ocenie spółki, jest aktem jednostronnym, autonomicznym i jednorazowym. Czynność ta nie wszczyna żadnego postępowania administracyjnego i nie zawiera w sobie wniosku ani żądania skontrolowania zastrzeżenia poufności.

Zdaniem PTC, całkowicie nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., zalecenia co do dalszego postępowania wynikają w sposób oczywisty z dokonanego w wyroku omówienia naruszeń prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Prezes UKE oparł skargę kasacyjną wyłącznie na wymienionej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. podstawie kasacyjnej, to jest mającego wpływ na wynik sprawy naruszenia przepisów postępowania.

Stanowisko prezentowane w skardze kasacyjnej wywodzone jest z założenia, że przedsiębiorca telekomunikacyjny, informując Prezesa UKE, że - powołując się na art. 9 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego - zastrzega informacje, dokumenty lub ich części oraz domagając się uwzględniania zastrzeżenia, zgłasza organowi administracji publicznej żądanie (art. 61 § 3 k.p.a.) ze skutkiem wszczęcia postępowania na wniosek strony (art. 61 § 1 k.p.a.). W toku wszczętego na wniosek postępowania, zdaniem Prezesa UKE, weryfikacji podlegałaby zasadność zastrzeżenia. Negatywny wynik weryfikacji byłby przyczyną wydania decyzji w przedmiocie uchylenia zastrzeżenia na podstawie art. 9 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego. Konsekwencją uznania takiego poglądu za prawidłowy byłoby przyjęcie, że nie zachodziłaby potrzeba zawiadamiania na podstawie art. 61 § 4 k.p.a. o wszczęciu postępowania przedsiębiorcy, który doręczył organowi administracji publicznej żądanie. W takiej sytuacji nie można by też twierdzić, że przedsiębiorca telekomunikacyjny nie brał udziału w postępowaniu wszczętym na jego wniosek i zakończonym decyzją w przedmiocie uchylenia zastrzeżenia.

Przedstawione stanowisko Prezesa UKE jest wadliwe. Ustawodawca uregulował w art. 9 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego uprawnienie przedsiębiorcy telekomunikacyjnego do zastrzeżenia informacji, dokumentów lub ich części stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w taki sposób, że to uprawnienie wynika z zawartej w wymienionym przepisie normy prawa materialnego niewymagającej konkretyzacji w formie aktu z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z omawianym przepisem "Przedsiębiorca telekomunikacyjny może zastrzec informacje, dokumenty lub ich części zawierające tajemnicę przedsiębiorstwa, dostarczane na żądanie Prezesa UKE lub na podstawie przepisów ustawy". Już literalne brzmienie przepisu wskazuje, że to przedsiębiorca (zależnie od swojej woli) a nie organ administracji publicznej decyduje o tym, czy należy dokonać zastrzeżenia.

Uprawnienie przedsiębiorcy powiązane jest z obowiązkiem organu administracji publicznej, który - zgodnie z art. 9 ust. 3 Prawa telekomunikacyjnego - uwzględnia zastrzeżenie przy ogłaszaniu informacji lub dokumentów oraz zapewnianiu dostępu do informacji publicznej. Zarówno uprawnienie przedsiębiorcy do zastrzegania informacji i dokumentów, jak i obowiązek organu administracji publicznej ustawodawca określił na tyle precyzyjnie, że dalsza ich konkretyzacja w drodze decyzji jest zbędna i nieuzasadniona. Ewentualna pozytywna decyzja w przedmiocie zastrzeżenia byłaby wydana bez podstawy prawnej, zwłaszcza jeśli zważyć, że ustawodawca w art. 9 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego przewidział jedynie możliwość wydania decyzji o uchyleniu zastrzeżenia.

Ustawodawca w art. 9 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego odnosi się do sytuacji, gdy zastrzeżone przez przedsiębiorcę dane są niezbędne. W takim przypadku Prezes UKE może uchylić zastrzeżenie w drodze decyzji. Wydanie decyzji musi być poprzedzone przeprowadzeniem postępowania administracyjnego. Ustawodawca nie określił jednoznacznie, czy takie postępowanie wszczynane jest na wniosek, czy z urzędu.

Do szczególnych przesłanek prowadzenia postępowania administracyjnego zalicza się oparcie danego rodzaju postępowania na zasadzie skargowości lub na zasadzie oficjalności. Według art. 61 § 1 k.p.a. "Postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu". Artykuł 61 § 1 k.p.a. nie jest normą prawną samoistną do określenia zasady skargowości lub oficjalności. O tym, czy w danym rodzaju postępowania obowiązuje zasada skargowości, czy zasada oficjalności przesądzają przepisy prawa materialnego. W razie, gdy norma prawa materialnego expressis verbis nie przesądza, czy sprawa podejmowana jest na wniosek, czy z urzędu, przyjmuje się, że gdy przedmiotem jest przyznanie uprawnienia - postępowanie oparte jest na zasadzie skargowości, natomiast gdy przedmiotem jest nałożenie obowiązku - postępowanie wszczynane jest z urzędu.

Wydając decyzję na podstawie art. 9 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego Prezes UKE nie przyznaje uprawnienia przysługującego przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu z mocy prawa (art. 9 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego). Wyłączenie skutków wykorzystania uprawnienia poprzez uchylenie zastrzeżenia oznacza nałożenie obowiązku upowszechnienia, za pośrednictwem Prezesa UKE, zastrzeżonych danych. Wobec tego, mimo braku wyraźnego unormowania, postępowanie w przedmiocie uchylenia zastrzeżenia na podstawie art. 9 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego wszczynane jest z urzędu.

Zgodnie z art. 61 § 4 k.p.a. o wszczęciu postępowania z urzędu należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie. Zawiadomienie powinno obejmować wyraźną informację o wszczęciu postępowania z podaniem jego przedmiotu, sposobu wszczęcia oraz daty. Nie może być podważana konieczność zawiadomienia strony o wszczęciu postępowania przed wydaniem decyzji.

W niniejszej sprawie P. T. C. w ogóle nie została zawiadomiona o wszczęciu postępowania. Pierwszą czynnością organu administracji publicznej, o jakiej strona została zawiadomiona, było doręczenie decyzji, od której przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ) p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

W art. 145 § 1 k.p.a. ustawodawca zawarł katalog podstaw wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wznawia się postępowanie, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Wskazana podstawa wznowienia postępowania zachodzi zarówno wtedy, gdy strona bez własnej winy w ogóle nie brała udziału w postępowaniu, jak również gdy nie uczestniczyła tylko w niektórych istotnych jego fazach. Jedną z przyczyn powstania obu takich sytuacji jest zaniechanie zawiadomienia strony o wszczęciu postępowania (por. Komentarz do art. 145 kodeksu postępowania administracyjnego [w:] G. Łaszczyca, A. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom II; Komentarz do art. 104 – 269, LEX, 2007, wyd. II).

W niniejszej sprawie strona, skutkiem niezawiadomienia o wszczęciu postępowania, nie brała udziału w całej fazie postępowania poprzedzającego doręczenie decyzji. W istocie oznaczało to, że strona nie brała udziały w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a jej prawa, wbrew zasadzie wyrażonej w art. 15 k.p.a., chronione były jedynie w postępowaniu wywołanym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tej sytuacji zachodziła podstawa wznowienia postępowania wymieniona w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania stanowi bezwzględną podstawę uchylenia decyzji przez sąd administracyjny. W przeciwieństwie do regulacji zawartych w art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i lit. c ) p.p.s.a. ustawodawca nie odwołuje się do przesłanki wpływu na wynik sprawy. W tej sytuacji nie mogła być skuteczna obszerna argumentacja Prezesa UKE zmierzająca do wykazania, że ocena niezbędności uchylenia zastrzeżenia danych na podstawie art. 9 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego należy do organu administracji publicznej i że strona miała możliwość wyrażenia swego stanowiska we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku stwierdzenia, że zachodziły podstawy wznowienia postępowania, rozważanie takich okoliczności, sprowadzające się do oceny wpływu uchybienia na wynik sprawy, nie jest dopuszczalne. Odmienna sytuacja ma miejsce, gdy uchybienie polega jedynie na zaniechaniu czynności zmierzających do umożliwienia stronie wypowiedzenie się przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, o czym mowa w art. 10 § 1 k.p.a. i podobnie - w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Wówczas takie uchybienie traktowane jest jako naruszenie przepisów postępowania, które może być podstawą uchylenia decyzji zależnie od oceny wpływu na wynik sprawy (por. m. in. uchwałę NSA z dnia 25 kwietnia 2005 r., sygn. akt FPS 6/04, ONSAiWSA 2005/4/66). W niniejszej sprawie organ administracji publicznej nie umożliwił stronie wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, jednak nie tylko to uchybienie składało się na naruszenie zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu poprzez pozbawienie jej udziału w całej fazie postępowania poprzedzającego doręczenie decyzji.

Zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z art. 9 ust. 1 i ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego oraz w związku z art. 61 § 4 i art. 10 § 1 k.p.a., wobec przedstawionych okoliczności, jest chybiony.

Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niezawarcie w wyroku wytycznych dla organu administracji publicznej również nie jest zasadny. Zaniechanie przedstawienia wskazań co do dalszego postępowania stanowi na ogół istotne naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a., z reguły wpływające na wynik postępowania. Opisywane zaniechanie nie stanowi jednak przyczyny uchylenia wyroku wtedy, gdy wskazania można odtworzyć na podstawie innych elementów uzasadnienia i gdy w skardze kasacyjnej nie wskazano, że braki uzasadnienia mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy (por. wyrok NSA z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt II OSK 1082/07, ONSAiWSA 2009/3/52). W niniejszej sprawie uchylono zaskarżoną decyzję wyraźnie wskazując, na czym polegała wada dająca podstawę do wznowienia postępowania. Nie mogło budzić wątpliwości, że obowiązkiem Prezesa UKE ponownie rozpoznającego sprawę jest zapewnienie stronie udziału w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji.

Skarga kasacyjna z wymienionych powodów podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a.

O kosztach postępowania Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 209 p.p.s.a. w związku z art. 204 pkt 2 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) i zasądził od Prezesa UKE na rzecz PTC. kwotę 120 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.