Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 14 lipca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Matczak sędzia WSA Piotr Chybicki (spr.) Protokolant starszy specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2026 roku sprawy ze skargi P. K. na decyzję S. S.A. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od S. S.A. na rzecz P. K. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

[...] (dalej jako: "strona", "skarżący") wnioskiem z 20 kwietnia 2026 r. zwrócił się do Szpitala w [...] S.A. (dalej jako: "organ", "Szpital") o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wydatkowania środków publicznych przez Szpital, tj. o wskazanie danych podmiotów (imienia i nazwiska lub nazwy działalności gospodarczej) będących wystawcami faktur/rachunków odpowiadających pozycjom wskazanym w piśmie z 26 lutego 2026 r., oznaczonym w sposób zanonimizowany jako: lekarze - Oddział chirurgii ogólnej, chirurgii urazowo-ortopedycznej i otolaryngologiczny; lekarzy - Blok operacyjny, choroby zakaźne, pediatria; Anestezjologia i Intensywna Terapia, ginekologia planowa, choroby wewnętrzne (profil kardiologiczny); ratownicy medyczni; pielęgniarki.

Z kolei wnioskiem z 21 kwietnia 2026 r. skarżący zwrócił się do organu o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: wypowiedzi dotyczącej "różnych osób i postaci"; zaangażowania personelu medycznego; udziału w akcji protestacyjnej.

Natomiast wnioskiem z 22 kwietnia 2026 r. skarżący zwrócił się do organu o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wyniku finansowego za rok 2025 (w tym wyniku finansowego netto za rok 2025). Strona zastrzegła, że wnosi o udostępnienie tych danych niezależnie od trwającego badania przez biegłego rewidenta, jako informacji istniejącej i będącej w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Strona zwróciła się również o udostępnienie informacji w zakresie wyniku finansowego za I kwartał 2026 r.; działalności komercyjnej; realizacji programu naprawczego - efekty mierzalne oraz wskazanych we wniosku dodatkowych informacji.

Kolejnym wnioskiem z 23 kwietnia 2026 r. skarżący zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: finansowania z Narodowego Funduszu Zdrowia; kosztów działalności; wynagrodzenia i zatrudnienia.

Z kolei wnioskiem z 24 kwietnia 2026 r. strona zwróciła się do Szpitala o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: zobowiązania – faktury/rachunki (marzec 2026 r.); wpływy finansowe – marzec 2026 r.; załączniki do protokołu Rady Nadzorczej.

Wnioskiem zaś z 27 kwietnia 2026 r. strona wniosła do Szpitala o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej nagród, premii oraz innych gratyfikacji finansowych poza wynagrodzeniem zasadniczym, przyznanych w 2025 r. pracownikom Szpitala, zatrudnionym na podstawie umowy o pracę, w zakresie: w odniesieniu do osób sprawujących funkcje kierownicze; w odniesieniu do pozostałych pracowników (niepełniących funkcji kierowniczych) oraz innych wskazanych informacji ogólnych.

Z kolei wnioskiem z 28 kwietnia 2026 r. skarżący zwrócił się do organu o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej uzyskania przez Szpital certyfikatów "Wysoka Jakość w Ochronie Zdrowia" i "Lider Edukacji Zdrowotnej". Zwrócono się o udostępnienie informacji w zakresie: dokumentacji udziału w procesie certyfikacji; wyników i ocen; informacji w zakresie poniesionych kosztów.

Natomiast wnioskiem z 29 kwietnia 2026 r. skarżący zwrócił się do organu o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej funkcjonowania Szpitala w 2025 r., według stanu na dzień 1 czerwca 2025 r. oraz 31 grudnia 2025 r. w zakresie oddziałów szpitalnych oraz prowadzonych poradni.

Wnioskiem zaś z 4 maja 2026 r. strona zwróciła się do Szpitala o udostępnienie informacji publicznej w postaci kopii (skanów) wszystkich zarządzeń wydanych przez Prezesa Zarządu Szpitala w okresie od dnia 1 marca 2025 r. do dnia udzielenia odpowiedzi na wniosek.

Natomiast wnioskiem z 5 maja 2026 r. skarżący zwrócił się do organu o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: naborów na stanowiska pracy; konkursów na świadczenia usług medycznych.

Decyzją z 6 maja 2026 r. organ odmówił skarżącemu udostępnienia informacji publicznych w zakresie wskazanym w przywołanych wnioskach. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że wnioskodawca dzień po dniu składa kolejne, rozbudowane wnioski o udostępnienie informacji publicznej a w okresie od 20 kwietnia 2026 r. do 5 maja 2026 r. złożył 10 wniosków połączonych do wspólnego rozpoznania. Według organu wnioskodawca sztucznie dzieli wnioski składając je w kolejnych dniach. Dlatego oceniając je z punktu widzenia informacji przetworzonej należy zrobić to łącznie. Według organu suma wniosków złożonych przez stronę wymaga zgromadzenia ogromnej liczby dokumentów i danych. Przede wszystkim jednak w ocenie organu suma tych danych, o które wnioskuje wnioskodawca we wnioskach tworzy informację przetworzoną.

Skargę na decyzję organu z 6 maja 2026 r. wywiódł skarżący, wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1. naruszenie art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez błędne uznanie, że informacje objęte wnioskami stanowią informację przetworzoną, podczas gdy znaczna część żądań złożonych w 10 odrębnych wnioskach dotyczyła informacji prostych - istniejących dokumentów,

2. naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wyszukanie dokumentów, anonimizacja danych, sporządzenie kopii lub eksport danych z systemów stanowi wytworzenie informacji przetworzonej,

3. naruszenie art. 6 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez odmowę udostępnienia dokumentów stanowiących informację publiczną, znajdujących się w posiadaniu organu, w szczególności zarządzeń, protokołów, dokumentacji konkursowej, dokumentacji certyfikacyjnej, wykazów oraz dokumentów finansowych,

4. naruszenie art. 7, art. 8, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez objęcie jedną decyzją dziesięciu odrębnych wniosków o udostępnienie informacji publicznej dotyczących różnorodnej materii, składanych w różnym czasie i wymagających odrębnej analizy prawnej oraz faktycznej,

5. naruszenie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz brak indywidualnej analizy poszczególnych żądań objętych dziesięcioma odrębnymi wnioskami o udostępnienie informacji publicznej,

6. naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia o charakterze zbiorczym, uniemożliwiającego skuteczną kontrolę sądowoadministracyjną poszczególnych rozstrzygnięć,

7. naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez błędne przyjęcie, że skarżący nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego oraz realnej możliwości wykorzystania uzyskanych informacji, mimo że skarżący wykonuje mandat radnego Powiatu będącego właścicielem podmiotu, którego dotyczą wnioski,

8. naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP poprzez nieproporcjonalne ograniczenie prawa dostępu do informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa.

Należy zauważyć, że ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902), w skrócie: u.d.i.p., nie definiuje pojęcia informacji przetworzonej, a tylko w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przewidziano, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Przetworzenie informacji wymaga więc dokonania stosownych działań analitycznych, zebrania lub zsumowania pojedynczych informacji na podstawie różnych kryteriów wynikających z treści wniosku (zob. wyrok NSA z 05.03.2013 r., I OSK 3097/12). Informacją przetworzoną jest taka informacja, która nie była w posiadaniu zobowiązanego, ale została przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy, wedle wskazanych przez niego kryteriów. Podnosi się jednak, że często przygotowanie takiej informacji wiąże się z poniesieniem określonych środków finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami organu państwa (zob. wyrok NSA z 5.09.2013 r., I OSK 865/13). Powstanie tego rodzaju informacji powoduje, że dla jej wytworzenia koniecznym jest zaangażowanie ponadprzeciętnych zasobów zobowiązanego, niezwiązanych z jego zwykłą, codzienną działalnością;

- której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej liczby dokumentów – "informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (por. wyroki NSA z: 2 października 2014 r., I OSK 140/14, 21 września 2012 r., I OSK 1477/12, 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11, 8 czerwca 2011 r., I OSK 426/11, 17 października 2006 r., I OSK 1347/05).

Na tle rozpatrywanej sprawy istotne jest wskazanie, że każdorazowo odrębny wniosek o udostępnienie informacji publicznej powoduje zainicjowanie odrębnego postępowania w zakresie jego rozpatrzenia. Postępowanie w sprawie udostępniania informacji publicznej ma charakter odformalizowany, jednakże przy konieczności wydania decyzji w sytuacji ziszczenia się negatywnej przesłanki udostępnienia informacji publicznej na wniosek (np. jak w niniejszej sprawie w ocenie organu informacja ma charakter przetworzony a wnioskodawca nie ma szczególnie istotnego interesu) zastosowanie mają już przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Na tym etapie zatem postępowanie transformuje się w sformalizowane postępowanie administracyjne zakończone procesową formą decyzji. Każdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej, który ma różny zakres przedmiotowy, musi być zatem osobno rozpatrzony i procedowany w odrębnym postępowaniu.

Oceniając zatem zaskarżoną decyzję przede wszystkim dostrzec wypada, że organ ocenił wszystkie 10 wniosków łącznie z punktu widzenia informacji przetworzonej uznając, że "(...) suma tych danych, o które wnioskuje wnioskodawca we: (...) tworzy informację przetworzoną". Zatem odmowa udostępnienia informacji opiera się na założeniu, że suma informacji zawartych w odrębnych kilku wnioskach może tworzyć samoistnie informację przetworzoną rozumianą jako taką, która wymaga zgromadzenia i przekształcenia znacznej liczby dokumentów i może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. A przecież żądania zawarte w poszczególnych wnioskach mogą dotyczyć informacji prostych, a tylko ich suma zawarta nie w jednym, lecz wielu wnioskach nadaje zbiorczo takiej informacji charakter przetworzony. Stwierdzić przyjdzie stanowczo że suma informacji prostych zawartych w poszczególnych wnioskach po przekroczeniu pewnego progu ich objętości z definicji zostanie oceniona jako informacja przetworzona właśnie z uwagi na konieczność podjęcia działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Ten sposób oceny informacji zawarty w więcej niż jednym wniosku zawsze, po przekroczeniu pewnego zakresu informacji prowadzić będzie do przekonania że mamy do czynienia z informacją przetwarzaną i będzie skutkował odmową jego udostępnienia. To wykładnia contra legem i opiera się na argumentacji ad absurdum, gdyż zawsze prowadzi do odmowy udostepnienia informacji nawet przy jednoczesnym niekwestionowaniu jej oczywiście prostego charakteru w poszczególnych wnioskach. W tej sytuacji wnioskodawca zawsze spotkałby się z odmową udostępnienia informacji, gdyż przyjęcie koncepcji oceny charakteru informacji zawartej łącznie w więcej niż jednym wniosku mogłoby istotnie skutkować oceną, że zakres żądanej informacji czyni ją przetworzoną. Sprzyjałoby to intencjonalności odmowy udzielania informacji i – co paradoksalnie niedorzeczne – mogłoby się nie spotkać z odmienną oceną tegoż charakteru w postępowaniu sdowoadministracyjnym właśnie z uwagi na sposób definiowania informacji przetworzonej także jako tej wymagającej zaangażowania osobowego i organizacyjnego. A to by znaczyło że cel ustawy zostałby definitywnie anihilowany, a obywatel skutecznie pozbawiony skutecznego prawa do sąd.

Sąd za stosowne uznaje odniesienie się do stanowczego powtarzanego jak mantrę stwierdzenia organu że " tymczasem wnioskodawca, nawet pełniąc funkcje radnego powiatu, nie ma rzeczywistego wpływu na tworzenie programu naprawczego Spółki jak i na realizacje programu naprawczego, a tym samym na sytuację finansową Szpitala [...].".

Należy bowiem zauważyć że uprawnienia radnego są emanacją kontrolnych uprawnień rady powiatu, która poprzez komisję rewizyjną kontroluje działalność zarządu powiatu i powiatowych jednostek organizacyjnych, o czym stanowi art. 16 ustawy. Tymi jednostki organizacyjnymi są także spółkji prawa handlowego, czyli Szpital [...] (wyrok NSA z 29 października 2025r. sygn. II GSK 667/25. Twierdzenie o braku mocy sprawczej radnego w wykonywaniu jego uprawnień (obowiązków) to ubezskutecznicie pe excellence kontrolnych uprawnień rady powiatu jako ustawowego organy powiatu. To zaś to podważanie uprawnień (obowiązków) ustawowym powiatów jako osoby prawnej. Jak bowiem radny ma efektywnie wykonywać swoje uprawnienia do uzyskiwania informacji i materiałów ( wstępu do pomieszczeń, w których znajdują się te informacje i materiały, oraz wglądu w działalność starostwa powiatowego, a także spółek z udziałem powiatu, spółek handlowych z udziałem powiatowych osób prawnych, powiatowych osób prawnych, powiatowej jednostki organizacyjnej oraz zakładów i przedsiębiorstw samorządowych - art. 21 ust 2a ustawy z dnia 5 czerwca 1998 o samorządzie powiatowym - Dz. U. 1998.99.631), skoro są one mu uniemożliwiane, a na płaszczyźnie koncepcyjno-ustrojowej kwestionowane. Tego rodzaju interpretacja jako niedorzeczna powinna spotkać się zdecydowanym sprzeciwem.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ winien wziąć pod uwagę powyższe rozważania Sądu i rozpatrzyć każdy z wniosków odrębnie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., Sąd w pkt I uchylił zaskarżoną decyzję.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając wysokość uiszczonego wpisu od skargi (200 zł) oraz opłatę za pełnomocnictwo i wysokość wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego, będącego adwokatem (480 zł), stosownie do § 14 ust.1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2023 r., poz. 1964 ze zm.).