Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Sędzia WSA Sławomir Pauter Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2014 r. sprawy ze skargi F Akcyjna S.K.A. na czynności Zarządu Województwa z dnia [...] r., nr [...] oraz nr [...] w przedmiocie negatywnego wyniku procedury odwoławczej oddala skargę.

1. F Spółka Akcyjna S.K.A. (dawniej F S.A.) w dniu 30 czerwca 2009 roku złożyła, w odpowiedzi na konkurs, ogłoszony przez Zarząd Województwa (określanego dalej jako Instytucja Zarządzająca) w przedmiocie dofinansowania realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego 2007-2013 PRIORYTET II PR "Stymulowanie wzrostu inwestycji w przedsiębiorstwach i wzmacnianie potencjału innowacyjnego" Działanie 2.1 "Mikroprzedsiębiorstwa", Działanie 2.2. "Poprawa konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw poprzez innowację", złożył cztery projekty dotyczące rozbudowy firmy. Dwa z nich zostały wybrane przez Instytucję Zarządzającą do dofinansowania.

Pierwszy projekt nosił nazwę "Rozbudowa firmy F S.A. poprzez zakup innowacyjnej linii technologicznej do produkcji konstrukcji stalowych" i oznaczony został nr [...] (zwany dalej projektem [...]). W ramach tego projektu skarżący zamierzał kupić następujące urządzenia: wypalarkę laserową, wypalarkę tlenową, hydrauliczną prasę krawędziową, gilotynę hydrauliczną, tokarki uniwersalne, walcarkę promieniową, walcarkę hydrauliczną. Wszystkie te urządzenia są przeznaczone do obróbki i produkcji elementów wielkogabarytowych. W ramach realizacji tej inwestycji oferta firmy miała zostać poszerzona o dwa nowe produkty, tj. sito bębnowe przeznaczone do sortowania odpadów komunalnych oraz rozdrabniacz, który ma służyć do rozdrabniania odpadów w procesie surowców wtórnych. Projekt ten miał być realizowany, zgodnie z wnioskiem, w hali produkcyjnej położonej w [...], którą to halę wnioskodawca miał kupić w ramach tego projektu.

Drugi projekt nosił nazwę "Rozbudowa firmy F S.A. poprzez zakup innowacyjnej maszyny do obróbki detali wielkogabarytowych" i oznaczony został nr [...] (zwany dalej projektem [...]). W ramach tego projektu skarżący zamierzał kupić następujące urządzenia: frezarkę bramową (centrum obróbcze) sterowaną numerycznie i przeznaczoną do obróbki elementów o wymiarach maksymalnych 5200x2050mm maksymalnie w 5-ciu osiach, tokarkę karuzelową przeznaczoną do obróbki elementów wielkogabarytowych o maksymalnej średnicy do 3500 mm i wysokości do 1800 mm, która to maszyna posiada magazyn narzędzi i możliwość wykonywania dodatkowych czynności jak wiercenie, frezowanie, szlifowanie, piłę taśmową – przeznaczoną do cięcia materiałów do obróbki oraz elementów konstrukcyjnych, linię lakierniczą, wiertarkę promieniową o wysięgu 2000 mm i średnicy maksymalnej wiercenia 63 mm giętarkę trójrolkową z napędem hydraulicznym, która przeznaczona jest do zwijania profili o różnym kształcie. Realizacja tego projektu miała umożliwić skarżącemu poszerzenie oferty usług świadczonych przez skarżącego o dwie nowe usługi, tj. frezowanie z toczeniem i cięcie laserowe z walcowaniem (patrz wniosek o dofinansowanie, część finansowa Biznes planu punkt B przychody ze sprzedaży towarów, produktów, usług). Projekt ten miał być realizowany, zgodnie z wnioskiem, w hali produkcyjnej znajdującej się w [...], którą to halę wnioskodawca zamierzał kupić w ramach tego projektu. Do obu projektów wnioskodawca dołączył między innymi oświadczenie o posiadaniu statusu MŚP.

W trakcie wstępnej oceny, projekt nr [...] otrzymał 122,5 pkt na 139 pkt możliwych do zdobycia, a projekt nr [...], otrzymał 124 pkt na 139 pkt możliwych do uzyskania.

2. W dniu [...] września 2009 roku Zarząd Województwa podjął uchwałę nr [...] w sprawie dofinansowania projektów w ramach konkursu nr [...] dla działania 2.2 ,,Poprawa konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw poprzez inwestycje" Priorytet II "Stymulowanie wzrostu inwestycji w przedsiębiorstwach i wzmacnianie potencjału inwestycyjnego" Regionalnego Programu Operacyjnego 2007-2013. Zgodnie z tą uchwałą wyżej opisane wnioski złożone przez firmę F S.A. zostały przyjęte do dofinansowania. O powyższym skarżący został zawiadomiony pismem z dnia [...] września 2009 roku. W piśmie tym zobowiązano jednocześnie skarżącego do przekazania informacji dotyczących zmian w harmonogramie finansowo – rzeczowym dotyczącym obu projektów oraz dostarczenie w terminie 28 dni, dodatkowych dokumentów wymienionych w tym piśmie, a niezbędnych do podpisania umowy w przedmiocie dofinansowania projektów inwestycyjnych.

W dniu 2 października 2009 roku skarżący złożył pismo, w którym zwrócił się do Instytucji Zarządzającej, tj. Zarządu Województwa o wyrażenie zgody na zmianę projektu nr [...] dotyczącego "Rozbudowy firmy F S.A. poprzez zakup inwestycyjny maszyny do obróbki detali wielkogabarytowych". Zmiana miała dotyczyć miejsca, gdzie miała być realizowana powyższa inwestycja. W pierwotnym założeniu przewidywano, że będzie ona realizowana w hali produkcyjnej położonej w [...]. Obecnie inwestor postanowił zrezygnować z zakupu tej hali w ramach tego programu i dobudować nową halę do hali położonej w tej samej miejscowości przy ulicy [...], w której miała być realizowana inwestycja w ramach programu nr [...] pod nazwą "Rozbudowa firmy F S.A. poprzez zakup innowacyjnej linii technologicznej do produkcji konstrukcji stalowych". W uzasadnieniu tego wniosku stwierdzono, że przygotowując oba projekty wnioskodawca bazował na istniejących, gotowych już obiektach. Obecnie pojawiła się możliwość dobudowania na nieruchomości położonej w [...] nowej hali, na zbliżonych warunkach i kosztach, określonych przez wnioskodawcę we wniosku o nr [...]. W piśmie tym podkreślono, że jest bardzo prawdopodobne, iż w przyszłości oba te projekty ściśle się ze sobą zwiążą, stąd sąsiedztwo obu hali umożliwi łączenie działalności objętych tymi projektami, a tym samym zmniejszy koszty transportu.

Natomiast w piśmie z dnia [...] października 2009 roku firma F S.A. zwróciła się do Zarządu Województwa o przedłużenie terminu do złożenia dokumentów niezbędnych do podpisania umowy o dofinansowanie projektów oznaczonych nr [...] do dnia 15 grudnia 2009 roku, a w szczególności projektu inwestycji, planu zagospodarowania terenu, zezwoleń na budowę. Powyższy wniosek uzasadniono zmianą usytuowania inwestycji objętej projektem nr [...] i możliwością jej usytuowania w hali, którą firma zamierza wybudować w [...], czyli w sąsiedztwie hali, w której ma być realizowana inwestycja nr [...].

3. Pismem z dnia [...] października 2009 roku skarżący poinformował Zarząd Województwa, że nie może przedstawić harmonogramu finansowo – rzeczowego odnośnie projektu nr [...] pod nazwą "Rozbudowa firmy F S.A. poprzez zakup innowacyjnej maszyny do obróbki detali wielkogabarytowych" z uwagi na oczekiwanie rozpatrzenia wcześniejszego wniosku firmy o wyrażenie zgody na zmianę założeń tego projektu, tj. miejsca usytuowania hali, w której ma być realizowana oraz złożony wniosek o przedłużenie terminu do złożenia dokumentów niezbędnych do zawarcia umowy o dofinansowanie. Jednocześnie złożono inne dokumenty, które firma winna złożyć zgodnie z pismem z dnia [...] września 2009 roku.

W związku z pismem skarżącego z dnia [...] października 2009 r. organ administracji zwrócił się, w piśmie z dnia [...] października 2009 roku, z wnioskiem o dokładne wyjaśnienie, na czym polega powiązanie między przyjętymi do dofinansowania projektami nr [...] oraz dlaczego w związku z tym realizacja planowanych działań i osiągnięcie założonych celów nie została uwzględniona w jednym projekcie.

W piśmie z dnia [...] listopada 2009 roku skarżący podniósł, że ścisłe powiązanie między projektami nr [...] wynika z zasad produkcji konstrukcji i części metalowych wykonywanych przez przedsiębiorstwo opisując szczegółowo proces produkcyjny. Wskazał, że produkcja prowadzona w obu halach musi siłą rzeczy być ze sobą powiązana, w związku z potrzebą dokonywania lakierowania elementów produkowanych w obu halach. Każdy z wniosków obejmował zakup innej dostępnej na rynku nieruchomości i dlatego też nie zostały one ze sobą połączone, niemniej jednak zakres części produkcji F S.A. będzie wymagał użycia obu hal. Z uwagi na planowanie zakupu dwóch nieruchomości F musiał rozwiązać problem podziału zbioru maszyn pomiędzy halami w taki sposób, żeby zminimalizować całkowite koszty transportu wewnętrznego półproduktów w celu ich lakierowania. Podział maszyn pomiędzy dwoma obiektami, z uwagi na ograniczenie kosztów transportu, musiała uwzględniać odległość miedzy obiektami, częstotliwość produkcji elementów, które winny być transportowane między obiektami celem ich lakierowania.

Skarżący podniósł również, że na rynku pojawia się zapotrzebowanie na elementy konstrukcyjne przekraczające 20 ton. W projekcie inwestycyjnym nr [...] przewidziano produkcję elementów konstrukcyjnych o maksymalnej masie 12-15 ton. W związku z rozszerzającym się popytem na większe elementy konstrukcyjne, zarząd spółki podjął decyzję o rozszerzeniu zakresu działalności gospodarczej, a mianowicie o elementy konstrukcyjne metalowe przekraczające 20 ton. Wymiary hali przy ulicy [...] nie pozwalają na prowadzenie produkcji konstrukcji stalowych o tak dużej masie. Dlatego zasadnym wydaje się wybudowanie drugiej hali (większej niż przy ulicy [...]) przy hali znajdującej się przy ulicy [...].

Pismem z dnia [...] grudnia 2009 roku F S.A. poinformował Zarząd Województwa, że z uwagi na fakt nieotrzymania odpowiedzi na wniosek z dnia [...] października 2009 roku w przedmiocie zmiany projektu nr [...] odnośnie nowej lokalizacji, harmonogram rzeczowo-finansowy zostanie dostarczony w ciągu tygodnia od dnia otrzymania w tym przedmiocie decyzji, a pozostałe brakujące dokumenty w tak szybkim terminie, jak to będzie możliwe.

4. W dniu [...] grudnia 2009 roku została sporządzona opinia dotycząca wniosków o dofinansowanie inwestycji nr [...], z której wynikało, iż projekty te są ze sobą ściśle powiązane (wydatki kwalifikacyjne się zazębiają) i zachodzi prawdopodobieństwo sztucznego podziału obu inwestycji celem ominięcia zapisów Linii demarkacyjnej pomiędzy Programami Operacyjnymi Polityki Spójności, Wspólnej Polityki Rolnej i Wspólnej Polityki Rybackiej, zgodnie z którą w ramach programu RPO mogą być realizowane inwestycje o wydatkach kwalifikowanych do 8 mln PLN. Łącznie oba te projekty przewidują wydatki kwalifikowane przekraczające 15.000.000 PLN.

Pismem z dnia [...] grudnia 2009 roku Zarząd Województwa poinformował, w odpowiedzi na pisma skarżącego z dnia [...] listopada 2009 roku i [...] grudnia 2009 roku, że w styczniu powołany ekspert wyda opinię na temat zaproponowanej zmiany projektów.

W dniu 4 lutego 2010 roku do Urzędu Wojewódzkiego wpłynęła opinia sporządzona przez innego eksperta Ł.R.. Powołany ekspert stwierdził, że zmiana w projekcie nr [...] odnośnie rezygnacji zakupu hali położonej w [...] i w to miejsce wybudowanie nowej hali przy ulicy [...], nie jest tylko zmianą "kosmetyczną" wniosku o dofinansowanie tej inwestycji. Zmiana ta implikuje zmiany w innych częściach składowych wniosku o dofinansowanie, np. zmiany zadeklarowanych wskaźników, zmiany w harmonogramie prac, zmiany w budżecie. Nie jest prawdopodobne, bez przygotowania kosztorysu, że wartość budowy nowej hali, będzie zbliżona do przewidywanego uprzednio zakupu innej, już istniejącej hali. Zdaniem rzeczoznawcy nie ma możliwości rzetelnej oceny wniosku o dofinansowanie, bez przedłożenia pełnej, nowej wersji wniosku. Nadto rzeczoznawca podniósł, że beneficjent sztucznie podzielił kompleksową inwestycję na dwa odrębne wnioski, oszacował je na wartości zbliżone do maksymalnej wartości dopuszczalności określonej przez linię demarkacyjną pomiędzy Programami Operacyjnymi Polityki Spójności, Wspólnej Polityki Rolnej i Wspólnej Polityki Rybackiej, zgodnie z którą w ramach programu RPO mogą być realizowane inwestycje o wydatkach kwalifikowanych do 8 mln PLN.

5. Pismem z dnia [...] lutego 2010 roku Zarząd Województwa poinformował skarżącego, że w sprawie z projektów pt. "Rozbudowa firmy F S.A. poprzez zakup innowacyjnej linii technologicznej do produkcji konstrukcji stalowych" (projekt nr [...]) oraz "Rozbudowy firmy F S.A. poprzez zakup innowacyjnej maszyny do obróbek detali wielkogabarytowych" (projekt nr [...]), występują wątpliwości dotyczące powiązań pomiędzy firmą F S.A. a firmą P S.A., mające wpływ na określenie statusu tych przedsiębiorstw.

Podniesiono, że beneficjent nie wykazał wszystkich powiązań pomiędzy firmami I S.A., P S.A., H Spółka z o.o. Wobec powyższego mogą zachodzić powiązania pomiędzy firmą F S.A. a firmą P S.A., które mogą mieć wpływ na status obu firm. Zgodnie bowiem z zapisami Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 w ramach działania 2.2, Poprawa konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw poprzez inwestycje Priorytet II "Stymulowanie wzrostu inwestycji w przedsiębiorstwach i wzmacnianie potencjału inwestycyjnego" możliwe jest udzielenie dofinansowania jedynie małym i średnim przedsiębiorstwom. W piśmie tym organ administracyjny zobowiązał jednocześnie skarżącego do uaktualnienia oświadczenia o posiadanym statusie MŚP w związku z rozpoczęciem nowego roku kalendarzowego.

Pismem z dnia [...] lutego 2010 roku F S.A. poinformowała organ, że przedsiębiorstwem posiadającym w F S.A. większość udziałów (ponad 50 %) jest Spółka Akcyjna I i taką informację zawarto w dokumentacji aplikacyjnej. Stwierdzono, że F S.A. nie jest przedsiębiorstwem związanym dla żadnej innej firmy. Nie istnieją powiązania pomiędzy F S.A. a P S.A poprzez firmy H Spółka z o.o. bądź I S.A. Wprawdzie I S.A. była w przeszłości jedynym właścicielem firmy H Spółka z o.o., jednak z dniem [...] grudnia 2006 roku odsprzedała wszystkie swoje udziały Spółce Akcyjnej P. Tym samym, zdaniem skarżącego, w latach 2007 i nadal, tj. do dnia [...] lutego 2010 roku między F S.A. a P S.A. nie istniała ani relacja związania ani partnerstwa. Skarżący przekazał jednocześnie organowi administracji publicznej uaktualnione oświadczenie o posiadaniu statusu MŚP.

W piśmie noszącym datę [...] marca 2010 roku organ administracji publicznej, rozpatrując wnioski skarżącego o dofinansowanie obu projektów stwierdził, że nadal występują wątpliwości dotyczące powiązań pomiędzy firmą F S.A. a firmą P S.A. Podniesiono, że P.G. jest prezesem zarządu w firmie P S.A. oraz wchodzi w skład rady nadzorczej firmy F S.A. Zwrócono się o podanie danych dotyczących zatrudnienia i danych finansowych dotyczących wszystkich spółek powiązanych i partnerskich. Ponadto poinformowano, że instytucja zarządzająca nie wyraża zgody na dobudowanie do hali obiektu przy ulicy [...] w ramach projektu [...].

Powyższe stanowisko uzasadniono ścisłym powiązaniem projektów nr [...]. W odpowiedzi na powyższe pismo, skarżący pismem z dnia [...] kwietnia 2010 roku poinformował, że nie posiada akcji ani udziałów w innych podmiotach za wyjątkiem Spółki Akcyjnej I. P.G. jest członkiem rady nadzorczej Spółki Akcyjnej F i nie posiada w niej akcji jako osoba fizyczna. Jednocześnie stwierdzono, że do ustalenia pułapu finansowego i zatrudnienia w firmie F S.A. przyjęto dane dotyczące zatrudnienia i dane finansowe I S.A. Nadto w piśmie z dnia [...] czerwca 2010 roku skarżący zakwestionował stanowisko instytucji zarządzającej w części dotyczącej powiązania obu zgłoszonych projektów Projekt oznaczony jako [...] wzbogaca ofertę spółki o dwa nowe produkty: sito bębnowe do zmieszanych odpadów oraz rozdrabniacz do wstępnego rozdrabniania odpadów. Natomiast realizacja projektu oznaczonego jako [...] umożliwi między innymi frezowanie detali o dużych wymiarach, toczenie elementów o dużej średnicy, cięcie i walcowanie blach nierdzewnych i świadczenie w tym zakresie usług.

Pismem z września 2010 roku Zarząd Województwa jako instytucja zrządzająca ponownie poinformował skarżącego, że nie wyraża zgody na dobudowanie w ramach projektu [...] do hali kupowanej w ramach projektu [...] obiektu produkcyjnego przy ulicy [...], ze względu na ścisłe powiązanie w ten sposób obu projektów, co wskazuje na powiązanie obu inwestycji i stoi w sprzeczności z zapisami tzw. linii demarkacyjnej. W związku z powyższym zwrócono się do skarżącego o udzielenie informacji, czy oba projekty będą realizowane zgodnie z pierwotnymi założeniami lub przesłanie propozycji ewentualnie innych zmian.

W piśmie z dnia [...] listopada 2010 roku skarżący poinformował Zarząd Województwa, że aktualnie nie jest możliwy zakup hali produkcyjnej przy ulicy [...] w ramach projektu [...] z uwagi na fakt, że właściciel wycofał się z jej sprzedaży, na co miał wpływ fakt przedłużania się procedury weryfikacji zgłoszonego projektu. W związku z powyższym skarżący chciałby realizować drugi projekt poprzez dobudowanie hali przy ulicy [...], na terenie nieruchomości zakupionej, w ramach realizacji projektu nr [...].

6. Dokonując ponownie analizy argumentów przedstawianych w pismach skarżącego instytucja zarządzająca postanowiła przekazać oba projekty wraz z całą dotychczas zgromadzoną dokumentacją do sporządzenia opinii przez niezależnego eksperta.

W dniu [...] lutego 2011 roku niezależny ekspert Ł.B. sporządził opinię, w której stwierdził, że projekt o nr [...] nie może uzyskać dofinansowania ze środków PRO z powodu braku możliwości samodzielnego osiągnięcia zakładanych celów oraz ścisłego powiązania z projektem nr [...]. Zdaniem rzeczoznawcy, wnioskodawca sztucznie podzielił inwestycję na dwa projekty, by uniknąć przekroczenia linii demarkacyjnej między RPO a Programem Operacyjnym Innowacyjna Gospodarka. Wynika to przede wszystkim z powiązania technologicznego obu projektów oraz z faktu, że projekt nr [...] nie może funkcjonować bez drugiego projektu, gdyż nie jest możliwe świadczenie usług cięcia laserowego i walcowania blachy nierdzewnej, wskazanej we wniosku nr [...] bez wypalarki laserowej, nabywanej w ramach projektu [...].

W kosztorysie projektu nr [...] brak jest bowiem maszyny umożliwiającej wykonanie cięcia laserem, której zakup jest przewidziany w drugim projekcie o nr [...]. W ramach projektu o nr [...] nie zostanie nadto osiągnięty wskaźnik rezultatu, albowiem nie powstanie nowa usługa pod nazwą cięcie laserowe i walcowanie blach nierdzewnych z uwagi na fakt, że nie zostanie w ramach tego projektu nabyta odpowiednia maszyna – maszyna do cięcia laserem. Oznacza to, zdaniem rzeczoznawcy, jednocześnie brak możliwości osiągnięcia zakładanych przychodów. Rzeczoznawca podniósł nadto, że hala przy ulicy [...] nie daje możliwości realizacji projektu nr [...]. Nadto nabycie w ramach tego projektu linii lakierniczej jest bezpodstawne z uwagi na brak efektów i wskaźników na poziomie rezultatu. Aby osiągnąć cele wskazane w projekcie nr [...] wnioskodawca winien przewidzieć zakup maszyny do cięcia laserem. W takim jednak przypadku koszt inwestycji przewidzianej w tym projekcie przekroczyłby kwotę 8.000.000 złotych, a tym samym naruszono by tym linię demarkacyjną między PRO a Programem Operacyjnym Innowacyjna Gospodarka w latach 2007-2010. Rzeczoznawca stwierdził, że z powyższych powodów realizacja projektu tj. o nr [...] nie spełnia kryterium "wykonalności technicznej". Natomiast projekt określony nr [...] jest wykonalny, albowiem produkty określone w tym projekcie są możliwe do wytworzenia w wyniku jego realizacji, inwestycję objętą tym projektem można uznać za samodzielną – możliwą do wykonania pod względem technicznym oraz pod kątem rezultatu, tj. poszerzenie oferty produktów oraz zwiększenia przychodów.

Następnie pismem z dnia [...] lutego 2011 roku skarżący został poinformowany, że jego prośba o zgodę na dobudowę w ramach projektu o nr [...] hali do kupowanego w ramach projektu o nr [...] obiektu produkcyjnego na terenie nieruchomości przy ulicy [...] nie została zaakceptowana. Instytucja zarządzająca stwierdziła nadto, że w ramach tego samego konkursu wniosek o dofinansowanie złożyła inna spółka tj. P S.A. (obecnie P S.A.). Organ administracji publicznej dokonał analizy odpisów z rejestru KRS spółek w zakresie danych osób fizycznych wchodzących w skład organów spółek – rady nadzorczej i zarządu spółek. Nadto dokonano analizy faktur, protokołów odbioru i przekazania, umowy o roboty budowlane dołączone do projektu – wniosku P S.A.

7. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2011 roku Zarząd Województwa poinformował skarżącego o negatywnej ocenie projektu pod nazwą "Rozbudowa Firmy F S.A." poprzez zakup innowacyjnej linii technologicznej do produkcji konstrukcji stalowych (oznaczonego nr [...]). W uzasadnieniu powyższej oceny podniesiono, że P.G. w chwili składania wniosku był również prezesem zarządu spółki P S.A. Tym samym spółkę tą należało traktować jako związaną z przedsiębiorstwem F S.A. W związku z powyższym należało do danych dotyczących przedsiębiorstwa F S.A., a decydujących o jej statusie dodać dane dotyczące przedsiębiorstwa P S.A. Tym samym przedsiębiorstwo F S.A. nie posiadało w chwili składania wniosku statusu średniego przedsiębiorstwa, lecz dużego. Nadto stwierdzono, że P.G. jest jedynym właścicielem i prezesem zarządu komplementariuszy tworzących spółki komandytowo- akcyjne F i P. Powyższe oznacza, że P.G. de facto kontroluje działalność komplementariuszy wchodzących w skład wskazanych spółek, a w konsekwencji poprzez komplementariuszy kontroluje działalność tych spółek. Powyższa zależność wskazuje, że jedna osoba fizyczna może faktycznie wpływać na sposób prowadzenia działalności zarówno F S.A. S.K.A. oraz P S.A. S.K.A., łącząc potencjał ekonomiczny każdego z tych przedsiębiorstw, tworząc tym samym większy organizm gospodarczy.

Odnośnie projektu nr [...], w piśmie z dnia [...] marca 2011 roku, instytucja zarządzająca poinformowała skarżącego, że projekt ten nie może uzyskać dofinansowania z powodu braku możliwości samodzielnego osiągnięcia zakładanych celów oraz ścisłego powiązania z projektem oznaczonym nr [...]. Podniesiono, że założona w nim hala nie daje możliwości realizacji projektu, brak jest maszyny niezbędnej do świadczenia jednej z zakładanych usług – cięcie laserowe i walcowanie blach nierdzewnych (maszyna ta znalazła się natomiast w projekcie oznaczonym nr [...]).

Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 roku instytucja zarządzająca poinformowała skarżącego, że umowa w przedmiocie dofinansowania projektu o nr [...] nie zostanie zawarta.

W piśmie z dnia [...] kwietnia 2011 roku zatytułowanym "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" wnioskodawca podniósł, że początkowo oba projekty uzyskały pozytywną ocenę, oba projekty uzupełniają się, co nie oznacza, że nie są samodzielne, bowiem każdy z nich może być realizowany indywidualnie i dotyczy zupełnie innego procesu technologicznego.

Pismem z dnia [...] maja 2011 roku instytucja zarządzająca podtrzymała stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] marca 2011 roku, powtarzając zawartą tam argumentację uzasadniającą jej zdaniem negatywną ocenę projektu nr [...].

8. W postanowieniu z dnia 9 stycznia 2013 r., II GSK 1404/12, uchylającym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 7 maja 2012 r., II SA/Go 12/12 w sprawie ze skargi F Spółki Akcyjnej S.K.A. na uchwałę Zarządu Województwa z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że informacja z dnia 25 sierpnia 2011 r. o odmowie podpisania umowy o dofinansowanie stanowiła negatywną ocenę projektu, o której mowa w treści art. 30b ust.1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Następnie F S.A. S.K.A. wniosła w dniu 18 stycznia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargi na:

- pismo Zarządu Województwa z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu wnioskodawcy pt. "Rozbudowa firmy Rozbudowa firmy F S.A. poprzez zakup innowacyjnej maszyny do obróbki detali wielkogabarytowych" (sprawę zarejestrowano pod sygn. akt II SA/Go 37/13),

- pismo Zarządu Województwa nr [...], nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektów w ramach złożonych wniosków nr [...] i nr [...] pt.: "Rozbudowa firmy F S.A. poprzez zakup innowacyjnej linii technologicznej do produkcji konstrukcji stalowych" (sprawę zarejestrowano pod sygn. akt II SA/Go 38/13).

Wraz ze skargami zostały złożone wnioski o przywrócenie terminu do ich wniesienia".

9. Postanowieniem z dnia 21 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Go 37/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. przywrócił F Spółce Akcyjnej S.K.A. termin do wniesienia skargi na pismo Zarządu Województwa z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu.

Podobnie postanowieniem z dnia 21 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Go 38/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. przywrócił F Spółce Akcyjnej S.K.A. termin do wniesienia skargi na pismo Zarządu Województwa nr [...], nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektów w ramach złożonych wniosków nr [...].

Po uprawomocnieniu się wskazanych wyżej postanowień o przywróceniu terminu, postanowieniem z dnia 6 czerwca 2013 r., II SA/Go 38/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 270 ze zm.) połączył obydwie sprawy do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Połączone sprawy były odtąd prowadzone pod wspólną sygnaturą akt II SA/Go 37/13.

Wyrokiem z dnia 19 września 2013 r., II SA/Go 37/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę F Spółka Akcyjna S.K.A. na pisma Zarządu Województwa z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] oraz [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektów.

Następnie wyrokiem z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2220/13, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, wniesioną przez skarżącą spółkę od wskazanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 19 września 2013 r.

10. Odrębnie w tym samym zakresie przedmiotowym (przed przywróceniem wskazanymi w punkcie poprzednim postanowieniami tutejszego Sądu z dnia 21 marca 2013 r., terminów do wniesienia skargi na informacje negatywne z dni [...] maja 2011 r., oraz dnia [...] sierpnia 2011 r. skarżący w dniu 16 stycznia 2013 r. złożył dwa protesty na pismo Instytucji Zarządzającej z dnia [...] października 2011 r. (doręczone skarżącemu w dniu 3 listopada 2011 r.), dotyczące projektu nr [...] oraz pismo z dnia [...] maja 2011r. (doręczone skarżącemu w dniu 31 maja 2011r.) dotyczące projektu nr [...].

W następstwie rozpoznania tych protestów, pismami z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] oraz [...] Zarząd Województwa, działając na podstawie art. 30b ust. 2, ust. 4 oraz ust. 5 pkt. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), poinformował wnioskodawcę, że wniesione protesty nie podlegają rozpatrzeniu wskazując, że zostały one wniesione po upływie 14 dniowego terminu określonego w postanowieniach Wytycznych dla Beneficjentów Województwa przyjętych uchwałami Zarządu Województwa z dnia [...] kwietnia 20089 r i [...] września 2009 r. obowiązujących dla konkursu, w którym uczestniczyły projekty.

Nadto w obu pismach Instytucja Zarządzająca odniosła się merytorycznie do zarzutów protestów podnosząc te same okoliczności, które stanowiły podstawę nieuwzględnienia protestu w informacjach negatywnych będących przedmiotem rozpoznania w opisanej wyżej, prawomocnie zakończonej sprawie II SA/Go 37/13.

11. Na obie wskazane w punkcie powyżej pisma Zarządu Województwa z dnia [...] marca 2013 r. (obejmujące projekty nr [...]) F S.A. S.K.A. wniosła w terminie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. zarzucając Instytucji Zarządzającej dokonanie błędnej wykładni rozporządzenia Rady nr 800/2008 i załącznika nr 1 do niniejszego rozporządzenia, w szczególności art. 3 ust. 3 akapit 4 Załącznika I poprzez uznanie, że nie ma potrzeby badania tożsamości/pokrewności rynków właściwych, podczas gdy norma zawarta w tym przepisie mówi dokładnie odwrotnie, co doprowadziło do dokonania ustaleń skutkujących wysunięciem błędnych wniosków co do statusu przedsiębiorstwa wnioskodawcy i uznanie tym samym, że wnioskodawca nie ma statusu MŚP.

W uzasadnieniu skargi przedstawiono analogiczną jak w sprawie II SA/Go 37/13 argumentację dotyczącą braku wskazywanych przez Instytucję Zarządzająca powiązań między skarżącą Spółką a P S.A. S.K.A.

Skarżąca Spółka nie zgodziła się również z twierdzeniami organu, że w projekcie nr [...] nie ujęto maszyny do cięcia laserowego i walcowania blach, która jest niezbędna do produkcji planowanych wyrobów.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2013 r. postępowanie w sprawie zostało zawieszone do czasu zakończenia postępowania w sprawach II SA/Go 37/13 i II SA/Go 390/12 (k. 55-58 akt sądowych). Postępowanie w sprawie zostało podjęte w dniu 3 lutego 2014 r. (k. 69 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

12. Zgodnie z art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skarga na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej dotyczącej oceny projektu podlega kontroli sądu administracyjnego w trybie art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.).

Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zawiera jednak szczególne rozwiązania dotyczące sposobu rozstrzygnięcia sądu administracyjnego (art. 30c ust. 3 i 5), a także wskazuje (w art. 30e), że zaskarżona do sądu administracyjnego informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej jest traktowana jako akt niebędący decyzją lub postanowieniem administracyjnym lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., przy czym wyłączone jest stosowanie art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 oraz 152 p.p.s.a.

Zgodnie z założeniami zawartymi w art. 1 i art. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, określa ona zasady prowadzenia polityki rozwoju w celu zapewnienia trwałego i zrównoważonego rozwoju kraju, spójności społeczno-gospodarczej, regionalnej i przestrzennej, podnoszenia konkurencyjności gospodarki oraz tworzenia nowych miejsc pracy w skali krajowej, regionalnej lub lokalnej.

Jak określa to art. 4 ustawy, rozwój ten ma być realizowany z wykorzystaniem środków publicznych, przy czym są to środki pochodzące z budżetu państwa, z Unii Europejskiej lub z innych źródeł zagranicznych (art. 3a). Ustawa zawiera uregulowania mające na celu usprawnienie i przyspieszenie rozdziału środków przeznaczonych na współfinansowanie rozwoju. Chodzi m.in. o przepisy upoważniające instytucje zarządzające programami operacyjnymi do określenia systemu realizacji programu operacyjnego (art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju), a następnie ogłoszenia i przeprowadzenia konkursu w celu wyłonienia projektów do dofinansowania (art. 28 ust. 1 pkt 3 i art. 29 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju).

Zgodnie z art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju instytucja zarządzająca lub pośrednicząca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnić przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Tak określone cele ustawowe mogą być prawidłowo zrealizowane, gdy ocena zgłoszonego projektu będzie wnikliwym badaniem wniosku z punktu widzenia spełniania wymogów ustawowych. A zatem przeprowadzona przez instytucję ocena projektu będzie mogła być uznana za zgodną z prawem, gdy będzie ona zgodna z ustalonymi na podstawie ustawy zasadami systemu realizacji programu operacyjnego oraz treścią informacji o konkursie.

13. W świetle treści przepisu art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. W takim przypadku w pisemnej informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, właściwa instytucja zamieszcza uzasadnienie wyników oceny projektu oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobie wniesienia oraz właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść.

Natomiast, w myśl ust. 2 powołanego wyżej artykułu, system realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie. Na tym tle kształtuje się zasadniczy problem prawny niniejszego sporu, dotyczący trybu warunków rozstrzygania protestu, a zatem ponownej oceny projektu.

Uwzględniając specyfikę dziedziny oraz jej kontekst systemowy należy mieć na względzie, że ustawa nie tworzy dla ocen swoistej rei iudicatae i nie ogranicza prawa Instytucji Zarządzającej do ponownej weryfikacji projektów (zasada monitorowania). Konsekwencją ponownych ocen jest jednak prawo beneficjentów do zaskarżenia kolejnej informacji negatywnej. Jak wynika z postanowień "Wytycznych dla Beneficjentów RPO na lata 2007-2013 w zakresie środków odwoławczych wnoszonych w ramach konkursów ogłaszanych po 20 grudnia 2008 r." (publikowanych na stronie internetowej Instytucji Zarządzającej) "wnioskodawca ma prawo do odwołania się od podjętych decyzji przez IZ RPO terminie 14 dni kalendarzowych od dnia otrzymania informacji o negatywnym rozpatrzeniu wniosku o dofinansowanie/karty preselekcji. Termin kończy się z upływem czternastego dnia od daty otrzymania pisemnej informacji o negatywnym wyniku rozpatrzenia danego wniosku o dofinansowanie/karty preselekcji".

Przyjmując, że obie zaskarżone protestami czynności (pisma) stanowiły informacje negatywne, o których mowa w art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonych informacji) nie ulega wątpliwości, że protesty zostały wniesione po wskazanym w systemie realizacji terminie 14 dni od daty doręczenia pism.

14. W perspektywie skutku, jakim było pozostawienia protestów bez rozpatrzenia co stanowiło istotę informacji negatywnej podlegającej zaskarżeniu do sądu pojawia się jednak kilka istotnych problemów wynikających z niedoskonałości regulacji ustawowych. Pierwszy z nich dotyczy związania stron postanowieniami systemu realizacji programu, którego elementami są powołane Wytyczne. System ten, w dacie wydania zaskarżonych czynności, znajdował umocowanie w przepisach art. 5 pkt 11 i art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W tym zakresie należy przypomnieć, że w wyroku z dnia 12 grudnia 2011 r., sygn. akt P 1/11, Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z art. 87 Konstytucji:

- art. 5 pkt 11 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie, w jakim dopuszcza uregulowanie praw i obowiązków wnioskodawców w trakcie naboru projektów finansowanych z programu operacyjnego poza systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego,

- art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze oraz ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie, w jakim dopuszcza uregulowanie środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w toku postępowania o dofinansowanie z programu operacyjnego poza systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego,

- art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie, w jakim uzależnia prawo do skorzystania ze skargi do sądu administracyjnego od wyczerpania środków odwoławczych przewidzianych w aktach niebędących źródłem prawa powszechnie obowiązującego.

Jednakże w wyroku tym Trybunał stwierdził, że zakwestionowane przepisy tracą moc z upływem 18 miesięcy od dnia ogłoszenia wskazanego wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej to jest z dniem 28 czerwca 2013 r. Przepisy te zostały uchylone mocą nowelizacji ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 19 kwietnia 2013 r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 714), która nie znajduje jednak zastosowania do stanów prawnych ukształtowanych pod reżimem poprzedniego brzmienia ustawy (tempus regit actum).

Uznając generalną kompetencję Trybunału do wydawania orzeczeń z klauzulą odraczającą należy mieć na uwadze, że czasowe obowiązywanie niekonstytucyjnych przepisów znajduje wyraz w potrzebie ochrony określonych wartości i zasad konstytucyjnych, w szczególności zaś zapobieżenia stanu o skutkach dolegliwszych, niż wynikające z derogowanego przepisu. Wyeliminowanie art. 5 pkt 11, 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 oraz art. 30c ust. 1 o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ze skutkiem ex tunc, zdestabilizowałoby system prawa bezpośrednio godząc w funkcje oraz cele tej instytucji oraz jej beneficjentów.

Obalenie domniemania konstytucyjności wskazanych przepisów, w szczególności zaś zasady kształtowania procedury odwoławczej poza systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego, ma jednak te konsekwencje, że również w czasowym ich funkcjonowaniu konieczne jest zagwarantowanie, by poszczególne rozwiązania przewidziane w procedurze konkursowej określanej przez jednostkę zarządzająca spełniały podstawowe standardy konstytucyjne. Podstawowym standardem każdego postępowania przed organami administracji publicznej (tak w znaczeniu ustrojowym, jak i funkcjonalnym) w demokratycznym państwie jest prawo do odwołania rozumianego jako prawo domagania się weryfikacji zaskarżonego aktu lub czynności, polegającej na ponownym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy, co do zasady przez inny, zwykle nadrzędny organ. Najszerzej zasadę tę formułuje przepis art. 78 Konstytucji RP, według którego każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji.

Analizując przepisy pkt 3 i 4 wytycznych, w szczególności dotyczące sposobu i formy wniesienia protestu oraz zasad obliczania terminu w kontekście wzorca konstytucyjnego należy uznać, że spełniają one standardy sprawiedliwości proceduralnej, gwarantując stronie prawo do merytorycznego środka zaskarżenia. System realizacji obowiązujący w konkursie obejmującym projekty zapewniał bowiem co najmniej dwukrotne rozpatrzenie sprawy (dwukrotną merytoryczną ocenę projektu), zaś tryb i forma wnoszenia protestu odpowiadała typizacjom kodeksowym.

15. Kolejnym problemem, który zrodził się na tle specyficznego stanu faktycznego sprawy jest luka konstrukcyjna dotycząca zasad przywrócenia terminu do wniesienia protestu. Instytucji takiej nie przewiduje bowiem ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (także w wersji znowelizowanej) ani też przepisy systemu realizacji (Wytycznych). Zgodnie bowiem z art. 30g i 37 tej ustawy informacje otrzymywane przez beneficjentów (wnioskodawców) dotyczące oceny wniosku nie stanowią decyzji administracyjnej, zaś w postępowaniu konkursowym nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Rozwiązanie takie, choć restryktywne, znajduje uzasadnienie w celach i funkcjach Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, (Dz.Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 r.; obowiązującego dla okresu programowania w latach 2007-2013, por. art. 152 rozporządzenia rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/200 (Dz. Urz. UE L. z 20.12.2013, s. 320).

Wprowadzenie do procedury konkursowej instytucji przywrócenie terminu groziłoby destabilizacją procedur konkursowych i ograniczało równość innych beneficjentów w dostępie do pomocy, godząc również w zasady koncentracji i efektywności wdrażania środków pomocowych.

Wątpliwości dotyczącego tego, czy bezwzględny brak takiej możliwości na etapie postępowania protestowego nie ogranicza prawa beneficjentów na gruncie tej sprawy rozwiewa przede wszystkim jej historia. Mianowicie te same pod względem merytorycznym, choć odrębne pod względem formalnym, oceny projektów były przedmiotem zaskarżeń w różnym reżimie: skarg F Spółka Akcyjna S.K.A. na uchwały Zarządu Województwa oraz skarg Spółki na informacje tej samej instytucji z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...], nr [...] oraz z dnia [...] maja 2011 r. nr [...]. W szczególności drugie ze skarg rozstrzygnięte prawomocnie wyrokiem NSA z dnia 30 grudnia 2013 r. (II GSK 2220/13), oddalającym skargę kasacyjną na wyrok wydany oddalający skargi w sprawie II SA/Go 37/13, dotyczyły tych samych kwestii, które zostały objęte skargą rozpoznawaną w niniejszej sprawie. Co istotne, rozpoznanie skarg w powołanej sprawie nastąpiło na skutek przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skarg na zasadach określonych, niewyłączonymi przez ustawę o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przepisami prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Jak wynika z akt sprawy II SA/Go 37/13, wydany w dniu 19 września 2013 r. wyrok odnosił się do wszystkich kwestii merytorycznych zawartych w ocenach obu projektów oraz zarzutów protestów i skarg. Tym samym prawo skarżącej do merytorycznej kontroli procedury odwoławczej zostało już zrealizowane i poddane prawomocnej kontroli sądowej. Pomijając nawet omówiony wyżej brak podstaw normatywnych do przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia protestów w niniejszej sprawie, ze względu na zrealizowanie prawa do środka odwoławczego dotyczącego oceny projektów brak jest argumentów do konstruowania dla strony skarżącej surogatu instytucji przywrócenia terminu na gruncie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Byłaby to interpretacja zbyt szeroka i godząca w interesy innych uczestników postępowania konkursowego.

16. Należy zatem uznać, że trafne jest stanowisko strony przeciwnej, że protesty wniesione od czynności (informacji) z dnia [...] marca 2013r., nr [...] oraz [...] nie podlegały rozpatrzeniu. Natomiast dokonana przez Instytucję Zarządzającą w uzasadnieniu tych informacji ocena merytoryczna, sprowadzająca się do powielenia treści stanowiska zawartego w informacjach objętych rozpoznaniem w sprawie II SA/Go 37/13, nie była potrzebna. Nie ma to jednak wpływu na zgodność z prawem zaskarżonych czynności w rozumieniu art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjmując jego racjonalną interpretację czyli uznając, że tylko naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynika sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć wpływ na wynik sprawy bądź też naruszenia kwalifikowane, mogą stanowić podstawę do uwzględnienia skargi na zasadzie przewidzianej tym przepisem.

Z tych względów skarga podlegała oddaleniu (art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju).