Zgodnie z dyspozycją art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Stosownie natomiast do treści § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r. Nr 89, poz. 506 ze zm.), rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r., poz. 874 z późn. zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Z powyższego wynika, że tylko sprawy w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych należą do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych, na obszarze których strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Skoro w niniejszej sprawie do sądu administracyjnego zaskarżone zostało postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie odmowy wydania uwierzytelnionych kopii akt sprawy, a nie decyzja w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym, to uznać należy, iż do rozpoznania sprawy właściwy miejscowo jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 59 § 1 w związku z art. 13 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
