Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Rady Gminy Staroźreby o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2024 r., sygn. akt II OSK 2309/22 w sprawie ze skarg kasacyjnych M. J. oraz T. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 497/22 w sprawie ze skarg M. J. oraz T. M. na uchwałę Rady Gminy w Staroźrebach z dnia 13 grudnia 2021 r., nr 281/LI/2021 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2024 r., sygn. akt II OSK 2309/22 w ten sposób, że dotychczasowe rozstrzygnięcie oznaczyć jako pkt 1 oraz dodać pkt 2 o treści: "zasądza od M. J. na rzecz Gminy Staroźreby kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego", dodać pkt 3 o treści "zasądza od T. M. na rzecz Gminy Staroźreby kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wyrokiem z dnia 13 lutego 2024 r., sygn. akt II OSK 2309/22 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargi kasacyjne M. J. oraz T. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 497/22 w sprawie ze skarg M. J. oraz T. M. na uchwałę Rady Gminy w Staroźrebach z dnia 13 grudnia 2021 r., nr 281/LI/2021 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W powyższym wyroku NSA nie wypowiedział się odnośnie do zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego organu reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika.

W piśmie z 25 marca 2024 r. pełnomocnik Rady Gminy Staroźreby złożył wniosek o uzupełnienie ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz reprezentowanego przez niego organu o co wnosił w odpowiedzi na skargę kasacyjną z 12 października 2022 r. Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi 30 września 2022 r. (zpo. k. 282 akt).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek taki, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu (§ 1a). Jeżeli uzupełnienie wyroku dotyczy wyłącznie kosztów, to sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym (§ 2 i § 3 a contrario P.p.s.a.).

Jednym z takich orzeczeń, które sąd zamieszcza z urzędu jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż art. 209 P.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a.

Stosownie do brzmienia art. 204 pkt 1 P.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Zatem NSA powinien zasądzić na rzecz organu, który wniósł w terminie wniosek o uzupełnienie wyroku o koszty sądowe a wcześniej wystąpił o ich zasądzenie w odpowiedzi na skargę kasacyjną stosowne koszty sądowe.

Zgodnie zaś z treścią art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego osobistego stawiennictwa strony.

W niniejszej sprawie zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 j.t. ze zm.) obowiązującego od 1 stycznia 2016 r. o treści ustalonej tekstem jednolitym ogłoszonym 20 września 2023 r.

Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik organu radca prawny K. N. w terminie do tego przewidzianym w art. 179 P.p.s.a. tj. 14 dni od doręczenia jej odpisu skargi kasacyjnej (co nastąpiło 30 września 2022 r.), w dniu 12 października 2022 r. udzieliła odpowiedzi na skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego (verte k. 283 akt) od skarżących kasacyjnie na rzecz organu, w tym kosztów zastępstwa prawnego stosownie do art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 lutego 2024 r., sygn. akt II OSK 2309/22 oddalił obie skargi kasacyjne jednak nie orzekł o kosztach postępowania, do czego był zobowiązany na podstawie art. 209 P.p.s.a. Wobec powyższego przedmiotowy wniosek o uzupełnienie powyższego wyroku odnośnie do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego jako złożony w terminie przewidzianym w art. 157 § 1 P.p.s.a. tj. 25 marca 2024 r. (14 dni od doręczenia wyroku, co nastąpiło 18 marca 2024 r.) uznać należało za uzasadniony. Należało zasądzić wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie odpowiedzi na skargi kasacyjne M. J. oraz T. M. na rzecz Gminy Staroźreby od każdego z osobna w kwocie po 240 złotych.

Powyższe wynika z tego, że do wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika za terminowe sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną, zgodnie z uchwałą NSA z 9 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12 stosuje się odpowiednio art. 204 i art. 205 § 2-4 w związku z art. 207 § 1 P.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy. Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdzie w II instancji występował ten sam radca prawny wynosi 50% stawki wskazanej w pkt 1 § 14 rozporządzenia (480 zł), jednak nie mniej niż 240 zł. Skoro tak to wynagrodzenie pełnomocnika organu za sporządzenie odpowiedzi na skargi kasacyjne w niniejszej sprawie wynosiło 2 razy po 240 zł.

Do kosztów postępowania należnych stronie reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się też koszty sądowe, którymi są opłaty sądowe i zwrot wydatków. Z kolei do opłat sądowych zalicza się wpis i opłatę kancelaryjną (art. 205 § 2 w zw. z art. 211 i 212 P.p.s.a.). W związku z tym, że pełnomocnik tego rodzaju kosztów nie ponosił na etapie postępowania kasacyjnego nie było podstaw do zasądzenia ich zwrotu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 2 i § 3 w związku z art. 204 pkt 1 P.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, orzekł jak w sentencji postanowienia.