Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.),, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r., Nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej na rzecz skarżącego Spółki A. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Decyzją z dnia 31 sierpnia 2009 r. Prezydent Miasta [...], na podstawie

art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późń. zm.), zwanej dalej "Kpa", art. 122 ust.1 pkt 1, art. 37 pkt 1, art. 123 ust.2, ust.3, art. 127 ust. 1, ust.2, ust. 6, ust. 7, art. 128 ust.1, ust.2, art. 131 ust.1, ust.2, art. 135 pkt 1, art.140 ust.1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku S.P., reprezentującej Spółkę "S" w [...] działającą w imieniu R.N.:

1. stwierdził wygaśnięcie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] znak: [...], zezwalającej R.N. na:

- wykonanie ujęcia brzegowego z pompownią o wydajności Qmax=65,3 dm3/s, zlokalizowanego w km 17+015 rzeki [...],

- pobór wody z rzeki [...] do napełniania stawów rybnych zlokalizowanych

w [...], w ilości Qcałk =394800 m3/rok,

- odprowadzanie wody z ww. stawów do rzeki [...]poprzez kanał nawadniająco-odwadniający.

2. orzekł o udzieleniu R.N. pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód, w tym między innymi przy zachowaniu poniższych ustaleń:

Pobór wody powierzchniowej z rzeki [...], dla potrzeb stawów rybnych Gospodarstwa rolno - rybackiego "G", z zachowaniem następujących warunków:

-ilość pobieranej wody:

w latach parzystych w ilości 417 tys. m3 rocznie,

z zachowaniem: Qmax.h. = 252 m3/h,

Qśr.d. = 1142 m3/d,

w latach nieparzvstvch w ilości346 tys. m3 rocznie

z zachowaniem: Qmax.h. = 252 m3/h,

Qśr.d. = 948 m3/d.

Pobierana woda w latach parzystych zapewnia pokrycie potrzeb wodnych na:

-wiosenne napełnianie wszystkich stawów St.-1A, St.-1 B, St.-2 do St.-9, (pobór wody w m-cach marzec i kwiecień),

-straty wody we wszystkich stawach z uwagi na jej parowanie, (pobór wody od m-ca marca do m-ca listopada włącznie),

-zabezpieczenie potrzeb tlenowych w stawach magazynowych St.-4, St.-5, St.-7 (wymiana wody w m-cu styczniu i lutym),

-Pobór wody przez 153 dni w roku (łączny czas pracy pomp 1653,6 h), wg. harmonogramu stanowiącego załącznik nr 1 do decyzji.

-Pobierana woda w latach nieparzystych zapewnia pokrycie potrzeb wodnych na: wiosenne napełnianie stawów St.-2 do St.-g, (pobór wody w m-cach marzec kwiecień),

-uzupełnianie ubytku wody w stawach St.-1A i St.-1B w okresie zimy,

-straty wody we wszystkich stawach z uwagi na jej parowanie, (pobór wody od m-ca marca do m-ca listopada włącznie),

-zabezpieczenie potrzeb tlenowych w stawach magazynowych St.-4, St.-5, St.-7 (wymiana wody w m-cu listopadzie i grudniu),

-Pobór wody przez 155 dni w roku (łączny czas pracy pomp 1370,8 h),

wg harmonogramu stanowiącego załącznik nr 2 do decyzji.

-Pobór wody dla zapewnienia potrzeb wodnych stawów rybnych może następować wyłącznie jeśli przepływ wody w rzece [...]w miejscu poboru wody jest większy (lub równy) od przepływu nienaruszalnego, ustalonego dla przekroju rzeki

w miejscu poboru wody dla potrzeb stawów, w wysokości Qn=O.57 m3/s

-urządzenia do poboru wody:

ujęcie brzegowe w km 17+015 rzeki [...], w postaci doku żelbetowego

o wymiarach 1,60 x 4,20m i wysokości 1,75 m, agregat pompowy P1 o wydajności Qnom== 252 m3/h (70 dm3/s), kanał dopływowy R1 o długości 67m zasilający staw St.3,

W przypadku awarii pompy P1 uruchomiona będzie pompownia awaryjna P2, pracująca z maksymalną wydajnością nie większą niż pompownia podstawowa, t.j. 70 dm3/min.

- parametry techniczno-eksploatacyjne stawów:

St.-1A, o pow.12,96 ha,

St.-1 B, o pow. 1,46 ha,

St.-2, o pow. 1,40 ha,

St.-3, o pow. 0,10 ha,

St.-4, o pow. 0,01 ha,

St.-5, o pow. 0,01 ha,

St.-6, o pow. 0.02 ha,

St.-7, o pow. 0,07 ha,

St.-8, o pow. 0,17 ha,

St.-9, o pow. 0,19 ha.

Ponadto wnioskodawca został zobowiązany do:

- oznaczenia na przyczółku betonowym ujęcia brzegowego w km 17+015 rzeki [...]

w sposób trwały (poprzez zainstalowanie bolca metalowego, łaty wodowskazowej lub farbą odblaskową wodoodporną) poziomu wody odpowiadającemu przepływowi nienaruszalnemu, ustalonemu dla przekroju rzeki w miejscu ujęcia wody w wysokości Qn=0,57 m3/s,

- wyłączenia ujęcia z eksploatacji, w przypadku, jeżeli zaobserwowany poziom wody

w rzece [...]w miejscu ujęcia będzie niższy od poziomu wody odpowiadającemu przepływowi nienaruszalnemu Qn=0,57 m3/s, oznaczonemu na przyczółku ujęcia brzegowego,

- utrzymywania w należytym stanie technicznym stawów i urządzeń stawowych związanych z eksploatacją obiektu: budowli stawowych, ujęcia brzegowego z pompą P1, pompowni awaryjnej P2 (do czasu jej technicznego zużycia), oraz kanałów R1 (doprowadzalnika) i R2 (odprowadzalnika),

- utrzymywania we właściwym stanie technicznym skarp rzeki [...]w rejonie ujęcia brzegowego oraz w rejonie wylotu z odprowadzalnika,

- oznaczenia na przyczółkach budowli stawowych w sposób trwały (zainstalowanie bolców metalowych lub farbą odblaskową wodoodporną) maksymalnych poziomów wody w poszczególnych stawach, oraz przestrzeganie nie przekraczania tych poziomów,

- przestrzegania zasad gospodarowania wodą, w szczególności: przestrzegania ilości dni poboru wody w poszczególnych miesiącach, dobowej ilości czasu pracy pomp", okresów spuszczania wody itp.,

- rejestrowania ilości pobieranej wody poprzez prowadzenie ewidencji czasu pracy pomp P1 i P2,

- nie dopuszczania do odpływu namułów i osadów ze stawów do rzeki [...], w trakcie zrzutu wody ze stawów,

- przestrzegania właściwych warunków eksploatacji stawów, min. okresowego odkażania czaszy stawów po spuszczeniu z nich wody, badania w okresie letnim ryb pod względem zdrowotności,

- umożliwienia firmie "E" Sp. z o.o. w [...] dostępu do urządzenia elektroenergetycznego w postaci słupa energetynego nr 95 i linii napowietrznej 15 kV zlokalizowanego w stawie 1B, bez prawa do roszczenia odszkodowania z tytułu strat jakie mogą wyniknąć z faktu pozostawienia tego urządzenia w stawie, oraz konieczności przeprowadzenia jego obsługi,

- prowadzenia aktualizowanej co pół roku ewidencji zawierającej informacje o ilości pobieranej wody powierzchniowej, oraz informacje o wielkości produkcji ryb innych niż łososiowate lub innych organizmów wodnych oraz powierzchni użytkowej stawów eksploatowanych w cyklu produkcyjnym w obiektach chowu lub hodowli tych ryb lub tych organizmów, za okres od dnia 1 maja roku rozpoczynającego cykl do dnia 30 kwietnia roku następującego po zakończeniu tego cyklu produkcyjnego,

- w przypadku zmiany warunków poboru lub odprowadzania wód, albo eksploatacji urządzeń do poboru wody, wystąpienia do stosownego organu z wnioskiem

i odpowiednimi dokumentami o aktualizację pozwolenia wodnoprawnego,

W decyzji ustalono także termin ważności pozwolenia wodnoprawnego do

[...].

W uzasadnieniu wydanej decyzji organ I instancji stwierdził między innymi,

iż zgodnie z informacją przedstawioną w operacie Gospodarstwo rolno - rybackie "G" będące własnością R.N. obejmuje [...] stawów rybnych o łącznej powierzchni [...] ha. Produkcja ryb wynosi ok. 400 kg/1 ha powierzchni stawów. Obiekty stawowe realizowane były etapowo, od [...] r. Obecny właściciel stawów w [...]r. nabył na własność teren na którym usytuowane są stawy. Ostatnie zmiany polegające na powiększeniu stawu St.-2 i wykonaniu stawów St.-8 i St.-3, oraz budowa grobli rozdzielającej staw nr 1 na stawy St.-1A i St.-1 B, wykonane zostały w latach [...].

Wnioskodawca posiadał kolejne pozwolenia wodnoprawne wymagane ówczesnymi przepisami na wykonanie i przebudowę poszczególnych stawów, oraz na wykonanie ujęcia brzegowego i kanałów zasilającego i odwadniającego stawy.

Ostatnie pozwolenie wodnoprawne wydane przez Wojewodę [...]

w dniu [...] znak: [...], zezwalające wnioskodawcy na wykonanie ujęcia brzegowego z pompownią w km 17+015 rzeki [...], pobór wody z rzeki [...]do napełniania stawów rybnych oraz odprowadzanie wody z ww. stawów do rzeki [...]utraciło ważność w dniu [...].

W trakcie postępowania organ spełnił ustawowy obowiązek wynikający

z art. 127 ust. 6 ustawy Prawo wodne i podał informację o wszczęciu postępowania

do publicznej wiadomości. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód dla potrzeb stawów Gospodarstwa rolno-rybackiego "G" przesłane zostało również do "E" Sp.z o.o. z siedzibą w [...], Oddziału Dystrybucji [...], zgłaszającego wcześniej problem kolizji infrastruktury energetycznej ze stawem rybnym tego gospodarstwa i wnioskującego o zawiadomienie Spółki o prowadzeniu postępowania w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego na rzecz R.N..

Organ stwierdził, iż decyzja uwzględnia wniosek strony w całości.

Uczestnicząca w postępowaniu "E" Sp. z o.o. z siedzibą

w [...], Oddział Dystrybucji [...], uznana w dalszej części postępowania za stronę postępowania, sprzeciwiła się wydaniu pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód, wskazując, że na przedmiotowym terenie (w stawie użytkowanym przez R.N.) znajdują się urządzenia infrastruktury elektroenergetycznej, będące własnością Spółki, co stanowi przeszkodę do wydania pozwolenia wodnoprawnego do czasu uregulowania tej kwestii w sposób zgodny

z obowiązującymi przepisami. W dalszej korespondencji Spółka wykazała, że linia elektroenergetyczna posadowiona na (obecnej) nieruchomości R.N. powstała w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku i została wybudowana przez przedsiębiorstwo państwowe na nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa, (stanowiącej w momencie budowy podmokły teren i łąkę), co nie wymagało w tamtym czasie dodatkowego pozwolenia.

Zdaniem "E" Sp. z o.o., wydanie pozwolenia wodnoprawnego

w zakresie objętym wnioskiem może naruszać zapisy art.125 pkt2 i pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, a więc ustalenia miejscowego planu. zagospodarowania przestrzennego oraz wymagania ochrony zdrowia i bezpieczeństwa ludzi. Formułowane zarzuty dotyczą naruszenia polskiej normy-PN-E-5100 oraz przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz.1650 z późn. zm.). Ponadto, zdaniem Spółki, organ wydający pozwolenie winien wziąć pod uwagę zapis art. 133 ust. 1 ust.2 Prawa wodnego, zgodnie z którym w przypadku naruszenia interesów osób trzech lub zmiany w sposobie użytkowania wód w regionie wodnym organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego, w drodze decyzji może nałożyć na zakład posiadający pozwolenie obowiązek wykonania ekspertyzy i opracowania lub aktualizowania instrukcji gospodarowania wodą, oraz w konsekwencji zmienić pozwolenie wodnoprawne ograniczając zakres korzystania z wód.

W trakcie prowadzonego postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego w dniu [...] odbyła się rozprawa wodnoprawna. Przedstawiciel Spółki "E" wniósł sprzeciw przeciwko wydaniu pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód, zgodnie ze złożonym wnioskiem. Jednocześnie Spółka, wniosła o zapewnienie dostępu do słupa znajdującego się w stawie będącym obecnie własnością R.N., poprzez wykonanie grobli zgodnie z pozwoleniem wodnoprawnym wydanym przez Wojewodę [...] w dniu [...] znak [...] (zezwalającym ówczesnemu dzierżawcy terenu na którym zlokalizowane są stawy rybne, W.J., na pobór (i zrzut) wody z rzeki [...]dla potrzeb projektowanych stawów i nakładającym użytkownikowi obowiązek wykonanie grobli umożliwiających dojście do słupów linii energetycznej znajdujących się na działce), lub przez zobowiązanie właściciela stawu do przesunięcia linii energetycznej SN 15 KV, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami i procedurami, poza obrys stawu.

Organ wydający pozwolenie wodnoprawne wziął pod uwagę wszystkie zastrzeżenia i uwagi stron i wyjaśnił, iż w świetle przepisów art. 125 ustawy z dnia

18 lipca 2001 r. Prawo wodne, pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać: ustaleń warunków korzystania z wód regionu wodnego lub warunków korzystania z wód zlewni, ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy, wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów.

W przypadku jeśli projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia dokumentów lub nie spełnia wymagań o których mowa w art. 125 Prawa wodnego, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia wydania takiego pozwolenia.

Według informacji uzyskanej w Regionalnym Zarządzie Gospodarki Wodnej

w [...] , dla zlewni rzeki [...]nie zostały opracowane warunki korzystania z wód regionu wodnego, co oznacza, że dla tego terenu nie obowiązują szczególne wymagania i ograniczenia korzystania z wód poza wynikającymi z przepisów ogólnych. Dla terenu gdzie zlokalizowane jest gospodarstwo rolno-rybackie brak jest aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego. Przepisy ustawy Prawo wodne nie wskazują jakie "odrębne przepisy", w zakresie wymagań ochrony zdrowia ludzi, muszą być przestrzegane przy wydawaniu pozwoleń wodnoprawnych. Wobec tego należy wnioskować, iż chodzi o wszystkie przepisy zawarte w aktach prawnych powszechnie obowiązujących dotyczących tematyki w zakresie ochrony zdrowia ludzi.

Odnosząc się do formułowanych przez stronę postępowania zarzutów dotyczących naruszenia polskiej normy PN-E-5100 oraz przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy organ wskazał, że zgodnie art.5 ust.3 ustawy z dnia 12 września o normalizacji (Dz. U. Nr 169 poz. 1386 z późn. zm.) stosowanie Polskich Norm jest dobrowolne, co oznacza, że w przeciwieństwie do przepisów zawierających obowiązek prawny dla obywateli, normy są dokumentami technicznymi do dobrowolnego stosowania. Opracowują je specjaliści z jednostek normalizacyjnych, które nie mają jednak kompetencji legislacyjnych ani też regulacyjnych. Często normy wspomagają ustawodawstwo, ponieważ przedstawiają sposób realizacji wyrobu lub procesu tak, by spełniał wymagania prawne zawarte w przepisach. W szczególnych przypadkach (tam gdzie w grę wchodzą ochrona zdrowia, życia czy środowiska), ustawodawca może w przepisach powoływać się na konkretne normy. Takie przywołanie, jeśli ma charakter wyłączny, nakłada wówczas obowiązek stosowania normy, a moc prawna normy staje się równoznaczna z mocą prawną przepisu nakładającego ten obowiązek. Norma PN-E-5100 takiego charakteru nie posiada.

Również przywoływane przez "E" Sp. z o.o. przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej, w ocenie organu nie sprzeciwiają się wydaniu przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego. Rozporządzenie to reguluje warunki w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy (m.in. przy pracy na wysokościach) - przy czym, nie odnosi się ono do samych warunków umiejscowienia i użytkowania słupów linii energetycznej - a ponadto, adresatem cytowanego przepisu są przede wszystkim osoby odpowiedzialne za zapewnienie bezpiecznych warunków pracy dla pracowników, a więc pracodawcy. Mają oni obowiązek zapewnienia stosowania odpowiedniego do rodzaju wykonywanych prac sprzętu chroniącego przed upadkiem, przy czym przepis ten nie określa jakiego dokładnie rodzaju sprzęt może być używany przy pracach wykonywanych na słupach usytuowanych tak jak w przedmiotowej sprawie. Dobór tego sprzętu jest uzależniony od specyfiki miejsca w którym dane prace mają być wykonywane, przy czym nie wydaje się, aby cytowany przepis w ogóle zabraniał wykonywania prac na słupach energetycznych znajdujących się na środku zbiornika wodnego.

Prace związane z konserwacją słupa i linii elektroenergetycznej były i mogą nadal być wykonywane, o czym najdobitniej świadczy fakt, że przez okres ponad 20 lat spółka "E" i jej poprzednik prawny korzystały z przedmiotowego słupa. Można więc uznać, że strony postępowania w sposób dorozumiany uzgodniły pomiędzy sobą sposób korzystania ze słupa linii energetycznej. Pomimo tego, że organowi nie jest znane aby strony postępowania na piśmie uzgodniły między sobą sposób korzystania ze słupa, to jednak przez sam fakt, że spółka "E" miała faktyczny dostęp do niego można wywieść, że właściciel stawu co najmniej godził się na taki sposób korzystania z jego gruntu.

Wydaje się więc, że spółka "E" będzie mogła dalej korzystać

z przedmiotowego słupa także po wydaniu pozwolenia wodnoprawnego, nakładającego na właściciela stawu obowiązek umożliwienia Spółce "E"dostępu do urządzenia elektroenergetycznego w postaci słupa energetycznego nr 95 i linii napowietrznej 15 kV zlokalizowanego w stawie 1B, bez prawa do roszczenia odszkodowania z tytułu strat jakie mogą wyniknąć z faktu pozostawienia tego urządzenia w stawie, oraz konieczności przeprowadzenia jego obsługi, oczywiście pod warunkiem uregulowania stanu prawnego słupa oraz sposobu korzystania z niego. Regulacja taka powinna nastąpić na drodze cywilnoprawnej lub ewentualnie w uzgodnieniu z właścicielem stawu.

Obowiązek wykonania grobli nałożony na poprzedniego właściciela stawu (dzierżawcę terenu) decyzją z [...] wygasł wraz z decyzją w [...]. Z uwagi na to, że w kolejnych decyzjach ([...]) nowy właściciel nie był zobowiązywany do wykonania grobli, brak jest podstaw prawnych do wszczęcia postępowania przymuszającego go do wykonania tej budowli.

Przywoływany przez spółkę "E" przepis art. 133 ust. 1 pkt.1 Prawa wodnego również nie znajduje zastosowania w prowadzonym postępowaniu gdyż obowiązek sporządzenia ekspertyzy może być nałożony przez organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego dopiero po wydaniu pozwolenia wodnoprawnego. W analizowanej sprawie, wnioskodawca dopiero ubiega się o wydanie takiego pozwolenia, stąd też nałożenie obowiązku wykonania tej ekspertyzy na tym etapie postępowania mogłoby być potraktowane jako przedwczesne.

Udzielone pozwolenie wodnoprawne nie narusza zapisów art.125 ustawy Prawo wodne.

Wnioskodawca posiadał pozwolenie wodnoprawne na wykonanie ujęcia brzegowego z pompownią oraz pobór wody z rzeki [...]do napełniania stawów rybnych i odprowadzanie wody z tych stawów, wydane przez Wojewodę [...] w dniu [...] znak: [...], z terminem ważności tego pozwolenia do [...]. Wobec upływu terminu ważności tego pozwolenia, w oparciu art.135 pkt 1 ustawy Prawo wodne, należało orzec o wygaśnięciu pozwolenia wodnoprawnego.

Od powyższej decyzji "E" Spółka z o.o. w [...] odwołała się. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] numer [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy przywołał pokrótce treść decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stwierdzającej wygaśnięcie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] i udzielającej R.N. pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód rzeki [...]i stanowisko organu I instancji.

Następnie podniósł, iż odwołująca się Spółka "E" zarzuciła wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów art. 125 pkt 2 ustawy - Prawo wodne w związku z art. 59 ust. 2 w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717) poprzez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż w przedmiotowej sprawie pozwolenie wodnoprawne nie narusza ustaleń i decyzji określonych w tym przepisie,

z uwagi na brak aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego właściwego dla tego terenu oraz braku opracowania warunków korzystania z wód regionu w zakresie objętym wnioskiem, jednakże bez uwzględnienia tego, iż korzystanie przez wnioskodawcę z terenu polegające na zalaniu wodą obszaru na którym znajdują się urządzenia elektroenergetyczne, stanowi zmianę sposobu zagospodarowania terenu

i wymaga uprzedniego wydania decyzji o warunkach zabudowy, a nadto naruszenie przepisów art. 125 pkt 3 ustawy - Prawo wodne poprzez wadliwe uznanie, iż pozwolenie wodnoprawne nie narusza wymagań ochrony zdrowia ludzi i środowiska. W tym względzie odwołująca się wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez oddalenie wniosku o udzielenie wnioskodawcy pozwolenia wodnoprawnego, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu odwołania, "E" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością podniosła, że organ I instancji dokonał błędnej oceny przepisów art. 125 ustawy - Prawo wodne, przyjmując bezzasadnie, że wobec braku dla terenu objętego wnioskiem, aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest konieczne podejmowanie jakichkolwiek innych ustaleń, w tym także nie jest wymagane uprzednie wydanie decyzji bądź ustalenie, że wydane pozwolenie wodnoprawne jest zgodne z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zdaniem odwołującego się, okoliczność, że w momencie posadowienia urządzeń elektroenergetycznych na nieruchomości wnioskodawcy znajdował się teren podmokły oraz łąka, a w momencie wydawania decyzji urządzenia te znajdowały się pod wodą

w stawie będącym w użytkowaniu wnioskodawcy, stanowi, iż nastąpiła zmiana sposobu zagospodarowania terenu. Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 59 ust. 2 w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wydania decyzji o warunkach zabudowy wymaga każda zmiana sposobu zagospodarowania terenu nawet taka, która nie wymaga pozwolenia na budowę, chyba, że jest to zmiana

o charakterze jednorazowym, tymczasowym trwającym do roku. Z tych względów, zdaniem Spółki "E", organ I-instancji był obowiązany, przed wydaniem zaskarżonej decyzji, do zbadania czy pozwolenie wodnoprawne nie narusza warunków określonych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Ponadto odwołująca się Spółka podniosła, iż nie uwzględnienie przez organ

I instancji zarzutu naruszenia polskiej normy PN-E-5100-1, wpłynęło na to, iż zaskarżona decyzja narusza przepis art. 125 pkt 3 ustawy - Prawo wodne.

Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] rozpatrując odwołanie stwierdził, iż w całości podziela ustalenia faktyczne organu I instancji i uznaje za prawidłową dokonaną przez niego subsumcję stanu faktycznego do mających zastosowanie w sprawie przepisów.

Zgodnie z przepisami ustawy - Prawo wodne pozwolenie wodnoprawne stanowi dokument o randze decyzji administracyjnej, która nadaje podmiotowi prawo do szczególnego korzystania z wód, do wykonywania urządzeń wodnych, jak również do wykonywania innych czynności i wykonywania innych budowli i robót, które mają znaczenie w gospodarowaniu wodami i korzystaniu z wód. Przepis art. 125 ustawy - Prawo wodne ustanawia zasadę zgodności treści pozwolenia wodnoprawnego

z przepisami sytemu obowiązującego prawa, w szczególności regulującymi warunki korzystania z wód regionu i wód zlewni, z ustaleniami ujętymi w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego oraz z lokalizacją inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy, a nadto musi spełniać wymogi ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dób kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów. Od spełnienia powyższych warunków uzależnione jest wydanie pozwolenia wodnoprawnego.

Z przedłożonych akt sprawy wynika, że organ I instancji słusznie przyjął, iż

w sprawie nie zachodzą przesłanki warunkujące odmowę uwzględnienia żądania wnioskodawcy co do wydania pozwolenia wodnoprawnego.

Zarzut wskazany przez Spółkę "E" polegający na naruszeniu przepisu

art. 125 pkt 2 ustawy Prawo wodne w związku z art. 59 ust. 2 w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie zasługuje na uwzględnienie. Z merytorycznej analizy akt nie wynika, aby na skutek wydanego pozwolenia wodnoprawnego nastąpiła zmiana przeznaczenia terenu, co dalej mogłoby skutkować obowiązkiem uprzedniego wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Istotnym jest zaznaczenie, że przyczyną wszczęcia postępowania administracyjnego o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód w zakresie: poboru wody powierzchniowej z rzeki [...] dla potrzeb stawów rybnych Gospodarstwa rolno-rybackiego "G" oraz odprowadzania ze stawów rybnych ww. gospodarstwa wykorzystywanych wód do rzeki [...], była konieczność uzyskania nowego pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód, z uwagi na upływ ważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...], znak [...] wydanej na okres [...] lat, zezwalającej na pobór wód powierzchniowych za pośrednictwem pompowni w ilości całkowitej 394800 tys. m3 rocznie. Również analogicznie należy potraktować twierdzenie odwołującego się odnośnie charakteru terenu, na którym znajdują się urządzenia infrastruktury elektroenergetycznej, zarówno w momencie wydania decyzji Wojewody [...], jak i również w momencie wydania zaskarżonej decyzji, a z których to odwołujący wywodzi, iż nastąpiła zmiana zagospodarowania terenu.

Zdaniem organu odwoławczego, z akt sprawy wynika, że obiekt stawowy Gospodarstwo rolno-rybackie w [...] realizowany był począwszy od [...] r., co wynika z decyzji Wojewody [...] z dnia [...], znak [...], na mocy której zezwolono W.J, na pobór z rzeki [...]dla potrzeb projektowanego stawu o powierzchni 16,0 ha na określonych w/w opisanych w tej decyzji, a nadto zobowiązano użytkownika m.in. do wykonania grobli umożliwiających dojście do słupów linii energetycznej znajdującej się na działce. Uczestnikiem tego postępowania był Zakład Energetyczny w [...]. W związku

z tym trudno przyjąć za uwiarygodnione twierdzenie odwołującej się, że w momencie posadowienia urządzeń elektroenergetycznych na terenie objętym pozwoleniem wodnoprawnym, teren ten był jedynie terenem podmokłym, co stoi w sprzeczności

z ustaleniami organu poczynionymi w ramach powołanej powyżej decyzji z dnia

[...]. Ponadto, wbrew tezom podniesionym przez odwołującą się, należy podnieść, iż na skutek wydania pozwolenia wodnoprawnego nie nastąpiła zmiana zagospodarowania terenu. W rzeczywistości przedmiotowa decyzja stanowi niejako "kontynuację" uprawnień i obowiązków wykonywanych przez wnioskodawcę, które realizował dotychczas na podstawie decyzji Wojewody [...] wydanej w dniu [...] r.

Wobec powyższego, w sprawie nie zaistniała przesłanka opisana w art. 59 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, która nakładałaby obowiązek uprzedniego wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W ocenie organu, mając na uwadze całokształt okoliczności nie nastąpiła zmiana zagospodarowania terenu objętego przedmiotową decyzją.

Zdaniem organu odwoławczego, nie w każdym przypadku przy wydawaniu pozwolenia wodnoprawnego będzie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a w razie jego braku decyzja o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu.

Organ I instancji w przedmiotowej decyzji zobowiązał wnioskodawcę (pkt II 3 decyzji) do umożliwienia "E" Spółce z o.o. w [...] dostępu do urządzenia elektroenergetycznego w postaci słupa energetycznego nr 95 i linii napowietrznej 15 kV, zlokalizowanego w stawie 1B, bez prawa do roszczenia odszkodowawczego z tytułu strat jakie mogą wyniknąć z faktu pozostawienia tego urządzenia w stawie oraz konieczności prowadzenia jego obsługi. W związku z tym odwołujący nadal zachował swoje uprawnienie do korzystania z ww. urządzeń znajdujących się w stawie należącym do wnioskodawcy. Z kolei uszczegółowienie sposobu realizacji uprawnień i obowiązków wynikających z tego tytułu, jak to słusznie wskazał organ I instancji, powinno nastąpić w drodze stosownego porozumienia cywilnoprawnego pomiędzy Spółką a właścicielem stawu – R.N..

Ponadto organ odwoławczy zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji,

w aspekcie wskazania, że przedmiotowa decyzja nie narusza wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów - art. 125 pkt 3 ustawy - Prawo wodne. Zarzuty Spółki "E" dotyczące naruszenia polskiej normy PN-E-51 00-1, nie zasługują na uwzględnienie.

W ślad za organem I-instancji, organ odwoławczy podniósł, iż zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji (Dz. U. Nr 169, poz. 1386, z późn. zm.) stosowanie Polskich Norm jest dobrowolne i tym samym nie stanowią źródła prawa. Polskie Normy nie są same przez się przepisami bhp (przepisami prawa pracy). Nie można skutecznie organom administracji postawiać zarzutu naruszenia prawa przez odwołanie się do Polskiej Normy, która w sposób optymalny zapewnia realizację spoczywającego na pracodawcy obowiązku stworzenia pracownikom bezpiecznych i higienicznych warunków pracy - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2008r., I OSK 785/07.

Powyższa decyzja została zaskarżona przez "E" Sp.z o.o.

w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...].

Skarżąca Spółka zarzuciła:

1) naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy : art. 75 § 1 Kpa, art. 77 § 1 Kpa, art. 80 Kpa, art. 81 Kpa polegające na błędnym uznaniu, iż niewiarygodne jest twierdzenie skarżącego, że w przedmiotowej sprawie w momencie posadowienia urządzeń elektroenergetycznych na terenie objętych pozwoleniem wodnoprawnym, teren ten był jedynie terenem podmokłym podczas gdy, zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci między innymi zdjęć fotograficznych map - projektu technicznego przedstawiającego fragment linii napowietrznej nr 167 nad nieruchomością R.N. sporządzonego dnia [...] oraz stanowiska osób reprezentujących "E" Spółka z o.o. stanowią wystarczającą podstawę do uznania powyższej okoliczności za udowodnioną;

2) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy :

- obrazę przepisów art. 125 pkt. 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne

w związku z art. 59 ust. 2 w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r.

o planowaniu przestrzennym i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez ich błędną wykładnię, polegająca na uznaniu, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki warunkujące odmowę wydania pozwolenia wodnoprawnego, pomimo tego, że prawidłowa wykładnia wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, że pozwolenie wodnoprawne wiąże się ze zmianą zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a nadto bez uwzględnienia tego, iż korzystanie przez wnioskodawcę z terenu polegające na zalaniu wodą obszaru na którym znajdują się urządzenia elektroenergetyczne, stanowi zmianę sposobu zagospodarowania terenu i wymaga uprzedniego wydania decyzji o warunkach zabudowy;

- obrazę przepisów art. 125 pkt. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne poprzez wadliwe uznanie, iż pozwolenie wodnoprawne nie narusza wymagań ochrony zdrowia ludzi i środowiska.

Wskazując na powyższe zarzuty, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 oraz art. 200 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżąca wniosła o:

1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej prawo;

2) przyznanie skarżącej od organu administracyjnego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zdaniem skarżącej, organ administracyjny wydając zaskarżoną decyzję naruszył przepisy postępowania wskazane w petitum skargi, tj. przepisy art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 81 Kpa. Organ administracyjny dysponował bowiem materiałem dowodowym w postaci między innymi zdjęć fotograficznych map - projektu technicznego przedstawiającego fragment linii napowietrznej nr 167 nad nieruchomością R.N. sporządzonego dnia [...] oraz stanowiska osób reprezentujących Spółkę "E", z których to dowodów jednoznacznie wynika, że w momencie posadowienia urządzeń elektroenergetycznych na terenie objętych pozwoleniem wodnoprawnym, teren ten był jedynie terenem podmokłym. Wbrew stanowisku organu administracyjnego skarżący wykazał ten fakt przy pomocy dowodów z dokumentów i ten sposób wykazania tej okoliczności został wadliwie oceniony przez organ administracyjny jako jedynie nie uwiarygodnione twierdzenie.

Dodatkowo Spółka podkreśliła, że ocena dowodów złożonych przez nią, dokonana przez organ administracyjny, jest wadliwa, albowiem Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] podzielając pogląd Prezydenta Miasta [...], nie uzasadnił nawet z jakiego powodu odmówił wiarygodności tym dowodom.

Nadto skarżąca wskazała, że zgodnie z przepisami art. 125 ustawy z dnia

18 lipca 2001 r. Prawo wodne pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać: ustaleń warunków korzystania z wód regionu wodnego lub warunków korzystania z wód zlewni, ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy, wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów.

W przypadku jeśli projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia dokumentów lub nie spełnia wymagań o których mowa w art. 125 Prawa wodnego, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia wydania takiego pozwolenia.

Stosownie do treści przepisu art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zmiana zagospodarowania terenu

w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub jego części, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Natomiast stosownie do art. 59 ust. 2 powołanej ustawy przepis ust. 1 stosuje się również do zmiany zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolenia na budowę,

z wyjątkiem tymczasowej, jednorazowej zmiany zagospodarowania terenu, trwającej do roku.

Wbrew stanowisku organu administracyjnego podzielającego pogląd Prezydenta Miasta [...], zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów art. 125 pkt. 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne w związku z art. 59 ust. 2 w zw. z art. 59 ust.1 ustawy o planowaniu przestrzennym i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ administracyjny błędnie uznał, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą podstawy do odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, albowiem w jego ocenie nie nastąpiła zmiana przeznaczenia terenu.

Powyższy pogląd jest całkowicie chybiony, albowiem pozostaje w sprzeczności z treścią przepisów art. 59 ustawy o planowaniu przestrzennym i zagospodarowaniu przestrzennym, iż wydania decyzji o warunkach zabudowy wymaga każda zmiana sposobu zagospodarowania terenu, nawet taka, która nie wymaga pozwolenia na budowę, chyba, że jest to zmiana o charakterze jednorazowym, tymczasowym trwającym do roku.

W niniejszej sprawie brak jest podstaw do uznania, że zalanie obszaru wodą miało charakter tymczasowy czy też jednorazowy już chociażby z tego powodu, że jak to wynika z akt sprawy uprzednie pozwolenie wodnoprawne obowiązywało przez okres 10 lat.

Jako wadliwe, w ocenie skarżącej, uznać należy ustalenie organu administracyjnego, iż uprzednio teren ten nie był terenem podmokłym, albowiem pozostaje to w sprzeczności z ustaleniami organu poczynionymi w ramach decyzji Wojewody [...] z dnia [...] i przedmiotowa decyzja stanowi niejako kontynuację uprawnień i obowiązków wnioskodawcy, które realizował na podstawie powołanej decyzji.

Zdaniem Spółki, okoliczność, że wnioskodawca posiadał już od 10 lat pozwolenie wodnoprawne nie jest wystarczająca do przyjęcia, że decyzja o której mowa w przepisie art. 125 pkt 2 ustawy Prawo wodne, jako akt prawny indywidualny, określający sposób zagospodarowania terenu nie musi być wydana, aby strona mogła ubiegać się skutecznie o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego. Jeżeli bowiem podmiot dokonuje zmiany sposobu zagospodarowania terenu jest obowiązany spełnić również warunki wynikające z przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Brak jest również podstaw do uznania za trafny pogląd organu, że nie w każdym przypadku przy wydawaniu pozwolenia wodnoprawnego będzie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a w razie jego braku decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Z podanego powodu organ pierwszej instancji przed wydaniem pozwolenia wodnoprawnego winien sprawdzić wobec braku ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, czy pozwolenie wodnoprawne nie narusza warunków określonych w decyzji o warunkach zagospodarowania terenu wydanej

z uwzględnieniem norm art. 59 ustawy o planowaniu przestrzennym

i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozwolenie wodnoprawne wiąże się ze zmianą zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego.

Powyższy pogląd, zdaniem skarżącej Spółki, znajduje uzasadnienie w wyroku

z dnia 31 stycznia 2006 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie II OSK 469/05, opublikowanym LEX nr 206489.

Wydając zaskarżoną decyzję organ administracyjny obraził także przepis art. 125 pkt. 3 ustawy Prawo wodne poprzez wadliwe uznanie, iż pozwolenie wodnoprawne nie narusza wymagań ochrony zdrowia ludzi i środowiska

Organ administracyjny wyjaśnił, że zarzut naruszenia polskiej normy PN-E-51 00-1 jest nieuzasadniony, albowiem zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji stosownie polskich norm jest dobrowolne i z tego powodu przepisy te nie nakładają obowiązku ich stosowania. Powyższa ocena jest całkowicie błędna, albowiem zarzut podniesiony w odwołaniu dotyczył naruszenia przepisu art. 123 pkt 3 ustawy Prawo wodne, a nie naruszenia ustawy z dnia 12 września 2002 r.

o normalizacji.

Ustawa o normalizacji została przytoczona jedynie posiłkowo celem wykazania, że celem normalizacji, a w konsekwencji przestrzegania polskiej normy PN-E-5100-1 jest zapewnienie ochrony życia, zdrowia i środowiska. Tym samym przestrzeganie norm nie jest dowolne, lecz wynika z zapewnienia ochrony zdrowia i życia ludzkiego.

W toku postępowania wykazane zostało, że umiejscowienie urządzeń energetycznych na terenie zalanym wodą - w stawie może skutkować powstaniem szkody znacznych rozmiarów i zagrożeniem dla życia i zdrowia. Odwołanie do wskazanej wyżej normy miało na celu wykazanie więc, że pozwolenie wodnoprawne może naruszać zdrowie ludzi i środowisko.

Z podanych wyżej powodów organ administracyjny błędnie uznał, że nie zachodzą przeszkody w rozumieniu art. 125 pkt. 3 ustawy Prawo wodne do wydania pozwolenia wodnoprawnego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej

w [...] wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą

w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami, zarówno prawa materialnego jak i procesowego, w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).

Rozpoznając sprawę pod kątem kryterium legalności Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie do końca z przyczyn w niej podniesionych.

Zgodnie z art. 125 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 239, poz.2019 z późn. zm.), pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać:

1) ustaleń warunków korzystania z wód regionu wodnego lub warunków korzystania

z wód zlewni,

2) ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji

o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,

3) wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska oraz dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków, wynikających z odrębnych przepisów.

Okoliczność, iż skarżący R.N. posiadał pozwolenie wodnoprawne już od szeregu lat, nie jest wystarczająca do przyjęcia, że decyzja, o której mowa

w przepisie art. 125 pkt 2, jako akt prawny indywidualny, określający sposób zagospodarowania terenu, nie musi być wydana, aby strona mogła ubiegać się skutecznie o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego. Pozwolenie wodnoprawne wydane w roku [...] r. obejmowało [...] stawów hodowlanych o pow. [...] ha i nigdy nie zostało zmienione, natomiast obecnie strona ubiega się o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na [...] stawów o pow. [...] ha, podnosząc, iż nowe stawy zostały wybudowane w latach [...]. W ocenie Sądu, jeżeli R.N. dokonał zmiany sposobu zagospodarowania terenu, budując stawy będące urządzeniami wodnymi, a obecnie podejmuje czynności zmierzające do legalnego korzystania z terenu z zachowaniem przepisów obowiązującego Prawa wodnego, a w tym art. 125, obowiązany jest spełnić również warunki wynikające z przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, określającej między innymi zasady polityki przestrzennej i ładu przestrzennego.

W tej sytuacji, przed wydaniem pozwolenia wodnoprawnego organ właściwy do jego wydania winien sprawdzić, czy nie narusza to ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, skoro zaś takiego planu nie uchwalono dla określonego terenu, czy pozwolenie wodnoprawne nie narusza warunków określonych w decyzji o warunkach zagospodarowania tego terenu wydanej z uwzględnieniem norm art. 59 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu terenu (Dz. U. Nr 80, poz.717 z późn. zm.). W ocenie Sądu wydane pozwolenie wodnoprawne wiąże się ze zmianą zagospodarowania terenu (patrz także wyrok NSA z dnia 31.01.2006 r. sygn. akt II OSK 469/05 LEX 206489), a brak zbadania zgodności pozwolenia wodnoprawnego z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu stanowi naruszenie prawa materialnego tj. art.125 pkt 2 Prawa wodnego w zw. z art. 59 ust. 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Dla Sądu nie do końca wyjaśniona została przez organy również kwestia czy pozwolenie wodnoprawne nie narusza wymagań ochrony środowiska (art.125 pkt 3 ustawy Prawo wodne). Pomimo, że teren objęty pozwoleniem wodnoprawnym leży

w otulinie [...] Parku Krajobrazowego "Puszcza [...]" oraz w granicach zespołu przyrodniczo-krajobrazowego "[...]", którego celem jest ochrona wartości estetycznych i przyrodniczych cennego krajobrazu dolinnego w strefie ochronnej Parku Krajobrazowego "Puszcza [...]" i położenie w proponowanym specjalnym obszarze ochrony siedlisk Natura 2000 (Dz. Urz. Woj. Zach. z 2007r. Nr 86, poz. 1430) i obowiązuje na nim szereg zakazów i ograniczeń, żadna z wydanych decyzji nie porusza tego tematu. Organy nie dokonały więc własnych ustaleń i oceny zgodności pozwolenia z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, a w tym także przepisami prawa miejscowego, a poprzestały jedynie na informacjach zawartych w operacie wodnoprawnym i ogólnym stwierdzeniu, że pozwolenie nie narusza art.125 ustawy Prawo wodne.

Za słuszny należy uznać także zarzut skarżącej "E" Spółki z o.o.

w [...], iż organy z naruszeniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 75 § 1, art.77 i 80 Kpa) nie odniosły się do dowodów przedłożonych przez stronę postępowania, wskazujących jej zdaniem na to,

iż wcześniej słup energetyczny nr 95 linii napowietrznej zlokalizowany był jedynie na terenie podmokłym, a obecnie znajduje się w stawie. Organy za wystarczające uznały, że jest to kontynuacja pozwolenia wodnoprawnego, zaś przy wydawaniu kolejnych pozwoleń Spółka bądź jej poprzednicy prawni, brali udział w postępowaniu administracyjnym, a twierdzenie strony stoi w sprzeczności z ustaleniami decyzji z dnia 23 lutego 1981 r., nie przytaczając konkretnych argumentów wskazujących

na "niewiarygodność" twierdzeń strony.

Natomiast, w ocenie Sądu, stanowisko organów odnośnie do wymagań ochrony zdrowia ludzi należy uznać za słuszne.

Zauważyć ponadto należy, że zgodnie z art. 127 ust. 7 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, po.2019 z późn. zm.) Prawo wodne: "Stroną postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego jest ubiegający się o nie wnioskodawca, właściciel wody, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej,

a także właściciel urządzenia wodnego, władający powierzchnią ziemi oraz uprawniony do rybactwa znajdujący się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych." Jest to przepis proceduralny, szczególny wobec art. 28 Kpa, z którego wypływa obowiązek organu prowadzącego postępowanie w pierwszej instancji - ustalenia stron postępowania. Jakkolwiek w aktach sprawy znajduje się wykaz władających powierzchnią ziemi zamieszczony w części opisowej operatu wodnoprawnego (obejmujący właścicieli i współwłaścicieli ok.40 działek - osoby fizyczne, Gmina [...], Skarb Państwa), jest to jednak wykaz sporządzony przez stronę, a nie przez organ, do którego obowiązków należy ustalenie stron postępowania.

Ponadto zgodnie z art.127 ust. 9 ustawy Prawo wodne, w przypadku wielości stron – powyżej 20 – do stron innych niż wymienione w tym przepisie stosuje się art. 49 Kpa, w oparciu o który strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny, zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia.

W aktach sprawy znajdują się dowody potwierdzające jedynie wywieszenie na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w [...], w określonym czasie, zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania pozwolenia wodnoprawnego (zgodnie z art.127 ust.6 ww. ustawy ).

Należy stwierdzić, że taka sytuacja powoduje niemożność zbadania przez Sąd prawidłowości prowadzenia postępowania administracyjnego pod kątem udziału w nim wszystkich stron postępowania. Brak jest ustalenia czy stron jest więcej niż 20 i czy winien być stosowany tryb doręczania określony w art.49 Kpa. Dodać trzeba, że

w aktach sprawy brak jest także dowodów doręczania wszystkim stronom dokumentów (decyzja I instancji, decyzja II instancji, itd. ) poprzez podanie do publicznej wiadomości, sam fakt bowiem przesłania danego dokumentu do Urzędu Miasta [...] nie może być uznany za doręczenie w trybie art.49 Kpa, zaś z rozdzielnika zamieszczonego na decyzjach nie wynika doręczenie wszystkim stronom decyzji w trybie art.42 Kpa.

Naruszenie wyżej wskazanych przepisów praw materialnego, polegające na niezbadaniu zgodności pozwolenia wodnoprawnego z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisami regulującymi ochronę środowiska, a także prawa procesowego miało, w ocenie Sądu, istotny wpływ na wynik sprawy. Zatem zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję pierwszoinstancyjną mimo tych naruszeń, a także decyzja pierwszoinstancyjna nie mogą się ostać.

Ponownie rozpatrując sprawę organy winny mieć na uwadze, iż są związane oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu Sądu.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...], na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie w pkt II sentencji wyroku zapadło na podstawie art.152, zaś w pkt III na podstawie art.200 w zw. z art.205 ww. ustawy.