Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk – Moskal po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a : przywrócić [...] termin do wniesienia skargi.

Decyzją z dnia [...] Wójt Gminy [...] ustalił [...] opłatę adiacencką – z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w [...]wskutek stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do gminnej sieci kanalizacyjnej – w kwocie po 487 zł.

Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy ww. rozstrzygnięcie organu I instancji. Decyzja organu odwoławczego została doręczone [...], działającej w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik [...] (dokumenty pełnomocnictwa na k. 71 oraz 71a akt administracyjnych) w dniu 21 grudnia 2015r. wraz z pouczeniem o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ul. [...] 19, – w terminie 30 dni od dnia doręczenia przedmiotowej decyzji.

W dniu 28 stycznia 2016r. [...] , działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik [...], wniosła skargę na ww. decyzję organu II instancji, przedstawiając w załączeniu wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W tym ostatnim zakresie powołano się na wysłanie w ustawowym terminie (w dniu 18 stycznia 2016r.) skargi, która jednakże została zwrócona przez pocztę z datą 20.01.2016r. – z uwagi na wskazanie jako adresu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "ul. [...] 10" z adnotacją "adresat nieznany".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli strona nie dokonała tej czynności w ustawowym terminie bez swojej winy. Z kolei stosownie do przepisu art. 87 tej ustawy uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (§ 4).

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zaś wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005r., sygn. FZ 713/04). Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. II OSK 479/07).

W rozpoznawanej sprawie termin do wniesienia skargi upływał skarżącym z dniem 20 stycznia 2016r., gdyż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została doręczona [...] (działającej w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik [...]) w dniu 21 grudnia 2015r. (art. 53 § 1 w zw. z art. 83 § 2 Ppsa). Tymczasem skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 28 stycznia 2016r. – a zatem z tygodniowym uchybieniem ustawowego 30 – dniowego terminu.

Analizując uzasadnienie rozpatrywanego wniosku pod kątem przytoczonych wyżej tez orzeczeń sądów administracyjnych należy zauważyć, że przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi w rozpatrywanej sprawie jest błędne wskazanie na kopercie z przesyłką numeru ulicy, przy której znajduje się siedziba organu. Mianowicie, jakkolwiek [...]nadała skargę w Urzędzie Pocztowym w ustawowym terminie (w dniu 18 stycznia 2016r.), to wskutek błędnego wskazania jako adresu Samorządowego Kolegium Odwoławczego– "ul. [...] 10" przesyłka ta nie została doręczona, lecz zwrócona do nadawcy –

z adnotacją "adresat nieznany" (k. 11 akt sądowych).

Jednakże pomyłka polegająca na pominięciu lub przestawieniu niektórych cyfr (bądź liter) nie może być poczytana za winę w rozumieniu art. 86 P.p.s.a., ponieważ tego rodzaju uchybienie zdarzyć się może nawet przy zachowaniu należytej staranności i nie sposób traktować go jako niedbalstwo (por. postanowienia: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 listopada 2015r. o sygn. akt I FZ 427/15 oraz Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2003, sygn. akt I CZ 18/03).

Uwzględniając powyższe, w ocenie tut. Sądu, w złożonym wniosku wykazano brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Zaznaczyć przy tym trzeba, że jakkolwiek wskutek omyłki nadawcy na kopercie z przesyłką wskazano błędny numer ulicy adresata (zamiast "19" wskazano "10"), to prawidłowo wskazano organ (Samorządowe Kolegium Odwoławcze), ulicę ([...]) oraz adres kodowy ([...]). W konsekwencji ,w okolicznościach przedmiotowej sprawy należy przyjąć, że dochowano należytej staranności w wysłaniu skargi w ustawowym terminie, a jedyną przyczyną uchybienia terminu była w istocie omyłka techniczna – za jaką należy uznać niewielką różnicę cyfrową pomiędzy prawidłowym i błędnym adresem organu odwoławczego.

Tym samym nie budzi wątpliwości Sądu, że do uchybienia terminu do wniesienia skargi doszło bez winy [...] (art. 87 § 2 ustawy P.p.s.a.), działającej również jako pełnomocnik [...]. Ponadto wniosek złożono w terminie o jakim mowa w art. 87 § 1 ustawy P.p.s.a., dopełniając jednocześnie czynności, której terminowi uchybiono (art. 87 § 4 ustawy P.p.s.a.).

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a.