Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski Sędziowie WSA Maria Mikolik WSA Karina Gniewek – Berezowska/spr./ Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 19 sierpnia 2025 r. nr SKO.4105.15.2025 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej – skargę oddala –

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu (dalej: "SKO", "Kolegium") z 19 sierpnia 2025 r. nr SKO 4105.15.2025 utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z [...] lipca 2025 r. nr [...] w zakresie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

W podstawie prawnej decyzji organ powołał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (tj. Dz. U. z 2025 r., poz. 1691 ze zm.) oraz art. 5 ust.1 oraz art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm. – dalej: "u.d.i.p.").

Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym sprawy:

Wnioskiem z 20 czerwca 2025 r. KC (dalej: "wnioskodawca", "skarżący") zwrócił się do Wójta Gminy [...] (dalej: "Wójt") z żądaniem udostępnienia w formie elektronicznej informacji następującej treści:

1. czy Gmina [...] eksploatuje system zdalnego monitoringu i sterowania oświetleniem ulicznym (np. Philips CityTouch, Schreder Exedra, Lumion, Pollight itp.) a jeżeli tak to jakiego używa oprogramowania; wskazanie liczby punktów świetlnych objętych systemem oraz jakie procentowo występuje pokrycie systemem względem wszystkich opraw oświetlenia ulicznego będącego w użytkowaniu Gminy;

2. udostępnienie pliku zawierającego aktualną inwentaryzację opraw wygenerowanego bezpośrednio z systemu (preferowany format CSV, XLSX lub JSON), zawierający jak najszerszy zakres informacji dostępnych w systemie;

3. udostępnienie raportu aktualnego stanu błędów/awarii wygenerowanego z systemu zdalnego monitoringu i sterowania oświetleniem ulicznym (np. plik CSV/XLSX);

4. udzielenie informacji czy Urząd posiada techniczne możliwości cyklicznego generowania raportów usterek z systemu zarządzania oświetleniem ulicznym (np. cotygodniowy raport błędów/opraw niesprawnych zawierających daty, lokalizacje itp.);

5. w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie 4, podanie, czy raporty te mogą być publikowane cyklicznie w Biuletynie Informacji Publicznej;

6. jeśli publikacja cykliczna nie jest obecnie możliwa, wyjaśnienie jakie są tego przyczyny (braki organizacyjne, prawne, techniczne).

Wójt uznał wnioskowane dane za informację przetworzoną i pismem z 3 lipca 2025 r., wezwał stronę do wykazania, że złożone żądanie jest szczególnie istotne dla lintersu publicznego.

W odpowiedzi wnioskodawca wskazał, że występuje o dane, którymi Urząd już dysponuje lub dysponować powinien. Ponadto informacje, o jakie występuje mają charakter deklaratywny i nie wymagają przetworzenia. W jego ocenie stanowią informacje proste.

Decyzją z [...] lipca 2025 r. nr [...] Wójt odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Organ wskazał, że ważny interes publiczny wymaga ograniczenia prawa dostępu do informacji publicznej.

W odwołaniu od tej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p., poprzez niewskazanie osób uczestniczących w postępowaniu i podmiotów chronionych; art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. poprzez bezzasadne powołanie się na wyjątki ustawowe bez szczegółowej analizy i wykazania przesłanek do ograniczenia prawa do informacji; art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak dostatecznego uzasadnienia faktycznego i prawnego.

SKO w Przemyślu wskazaną na wstępie decyzją z 19 sierpnia 2025 r. utrzymało w mocy decyzję Wójta z [...] lipca 2025 r.

Kolegium wskazało, że choć zaskarżone rozstrzygnięcie zawiera wady formalnoprawne, to co do zasady uznać należy, że odmowa udostępnienia żądanej informacji publicznej jest uzasadniona.

SKO wywiodło, że żądana informacja stanowi informację publiczną a Wójt Gminy [...] jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji. Obowiązek zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie oświetlenia ulicznego oraz zorganizowania systemów jego zarządzania należy do jednych z podstawowych zadań własnych gminy stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 146 ze zm.). Tym samym informacje związane z tymi zagadnieniami stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.

Kolegium zauważyło, że prawo do informacji może podlegać ograniczeniu m. in. na mocy art. 5 ust. 1 u.d.i.p. W ocenie organu żądane przez wnioskodawcę informacje posiadają cechy informacji, której nieuprawnione ujawnienie spowodowałoby lub mogłoby spowodować szkody nie tylko dla mieszkańców Gminy [...], ale i dla innych obywateli Rzeczypospolitej Polskiej albo byłoby z punktu widzenia jej interesów niekorzystne, także w trakcie ich opracowywania oraz niezależnie od formy i sposobu ich wyrażania (art. 1 ustawy o ochronie informacji niejawnych). Wnioskowane informacje obejmują szczegółowe dane techniczne i lokalizacyjne elementów systemu, które bezsprzecznie stanowią wrażliwy komponent systemu teleinformatycznego i są częścią szerszej infrastruktury gminnej a ich znajomość może ułatwić działania sabotażowe lub cyberataki, w tym: o wyłączenie lub przejęcie kontroli nad fragmentem sieci oświetleniowej, o próbę lateralnego wejścia do innych zasobów cyfrowych gminy. Udostępnienie szczegółowych informacji o rozmieszczeniu, identyfikatorach urządzeń, systemach sterowania i protokołach komunikacyjnych mogłoby: narazić Gminę [...] na zagrożenia dla cyberbezpieczeństwa, osłabić odporność systemów zarządzania infrastrukturą publiczną, potencjalnie umożliwić identyfikację podatnych punktów dostępowych, co godzi w interes publiczny. Ponadto jak zauważyło Kolegium Prezes Rady Ministrów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 roku o działaniach antyterrorystycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 194) podpisał Zarządzenia: nr 19 z dnia 28 maja 2025 r. w sprawie wprowadzenia drugiego stopnia alarmowego (stopień BRAVO) na całym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nr 20 z dnia 28 maja 2025 r. w sprawie wprowadzenia drugiego stopnia alarmowego CRP (stopień BRAVO-CRP) na całym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Nieautoryzowane wejście do systemu (na podstawie udostępnionych żądanych informacji) mogłoby wiązać się ze znaczonymi szkodami. Mogłoby wiązać się z ingerencją w system, utratą jego autentyczności, bezpieczeństwa i rzetelności, który służy celom publicznym. Potencjalny cyberatak, przy znajomości systemu, umożliwiłby ingerowanie w niego, łącznie z wprowadzeniem zmian w programie, jego zablokowanie i zakłócenie pracy a zapobieganie tym zagrożeniom jest szczególnie istotne z punktu widzenia sprawnego działania organów administracji publicznej. W ocenie organu dane mające znaczenie dla bezpieczeństwa instytucji publicznych, powinny podlegać specjalnej ochronie nie tylko technicznej, ale i prawnej. Powszechna dostępność danych tego rodzaju zagraża bezpieczeństwu państwa i porządkowi publicznemu, które zgodnie z art. 61 ust. 3 Konstytucji RP stanowią podstawę ograniczenia prawa do informacji.

Z powyższych powodów Kolegium uznało, że odmowa udostępnienia wnioskowanej informacji na podstawie art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 4 ust. 1 u.o.i.n. była uzasadniona.

Kolegium zwróciło także uwagę, że w świetle art. 32 ust. 1 lit. b RODO, uwzględniając stan wiedzy technicznej, koszt wdrażania oraz charakter, zakres, kontekst i cele przetwarzania oraz ryzyko naruszenia praw lub wolności osób fizycznych o różnym prawdopodobieństwie wystąpienia i wadze administrator i podmiot przetwarzający wdrażają odpowiednie środki techniczne i organizacyjne, aby zapewnić stopień bezpieczeństwa odpowiadający temu ryzyku, w tym między innymi w stosownym przypadku zdolność do ciągłego zapewnienia poufności, integralności, dostępności i odporności systemów i usług przetwarzania. Oceniając, czy stopień bezpieczeństwa jest odpowiedni, uwzględnia się w szczególności ryzyko wiążące się z przetwarzaniem, w szczególności wynikające z przypadkowego lub niezgodnego z prawem zniszczenia, utraty, modyfikacji, nieuprawnionego ujawnienia lub nieuprawnionego dostępu do danych osobowych przesyłanych, przechowywanych lub w inny sposób przetwarzanych. Zasadność ujawnienia danych o zarządzaniu system oświetlenia na terenie Gminy [...] w przestrzeni publicznej, w kontekście zagrożeń związanych z aktywnością cyberprzestępczą, jest wątpliwa, jeśli się zwróci uwagę na opisane wyżej zagrożenia.

W tym zakresie również ograniczenie dostępu do żądanej informacji na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 24 i art. 32 ust. 1 i 2 RODO, Kolegium oceniło jako uzasadnione i zgodne z prawem.

KC nie zgodził się z powyższą decyzji i złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę. Jego zdaniem zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego i procesowego. W szczególności: art. 1, art. 2 i art. 6 u.d.i.p. - przez błędną kwalifikację informacji, art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. - przez bezzasadne ograniczenie prawa do informacji, art. 107 § 3 k.p.a. - przez brak należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego. Skarżący zwrócił się o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją Wójta, o zobowiązanie organu do ponownego rozpoznania sprawy z przyjęciem, że żądane dane (procent pokrycia systemem, inwentaryzacja opraw, raport usterek) mają charakter informacji publicznej w rozumieniu art. 1 i art. 6 u.d.i.p. oraz wskazanie, że ewentualne ograniczenia mogą być stosowane wyłącznie w trybie i zakresie art. 5 u.d.i.p., z pierwszeństwem dla udostępnienia częściowego (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że organy odmówiły udostępnienia informacji z uwagi na zagrożenie cyberbezpieczeństwa i konieczność ochrony w trybie art. 5 ust. 1 u.d.i.p. Zdaniem skarżącego taka argumentacja abstrahuje od materialnego charakteru żądanych danych i pozostaje w sprzeczności z linią orzeczniczą sądów. Zasada jawności nie pozwala na traktowanie jako tajnych takich danych, które są elementem dokumentacji przetargowej, powykonawczej, czy też wynikają z faktu fizycznej obecności urządzeń w przestrzeni publicznej. Samo ogólne powołanie się na względy bezpieczeństwa nie stanowi wystarczającej podstawy odmowy udzielenia informacji publicznej. Organ obowiązany jest wskazać, w jaki sposób ujawnienie konkretnych danych mogłoby rzeczywiście zagrozić bezpieczeństwu państwa lub obywateli. SKO pominęło ten aspekt i arbitralnie przyjęło, że żądane informacje posiadają cechy informacji, której nieuprawnione ujawnienie spowodowałoby lub mogłoby spowodować szkody nie tylko dla mieszkańców Gminy [...], ale i dla innych obywateli Rzeczypospolitej Polskiej. SKO nie ustaliło jakie właściwie dane zawarte są we wnioskowanym raporcie ani w jaki sposób wnioskowane dane miałyby do spowodowania szkody doprowadzić.

Skarżący zauważył, że wnioskowane przez niego dane - plik inwentaryzacyjny opraw i raport usterek - odzwierciedlają stan majątku komunalnego i jako takie zostały wprost zaliczone do katalogu art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Są to dane obserwowalne (liczba i lokalizacja lamp), występujące w dokumentach jawnych (SIWZ, protokoły odbioru) i powszechnie dostępne dla każdego, kto podejmie obserwację obiektu latarni w przestrzeni publicznej. Zebranie ich w postaci agregatu nie tworzy nowej jakości ani nie generuje dodatkowego ryzyka.

Wnioskowane dane nie mają charakteru niejawnego. Co do swej natury są jawne i nie mogą być wyłączone z reżimu informacji publicznej, tylko dlatego, że organ powołał się na hipotetyczne ryzyko.

Przedmiotem wniosku były dane oparte na dokumentach generowanych przez system zarządzania oświetleniem ulicznym: plik inwentaryzacyjny oraz raport usterek. SKO błędnie utożsamiło informacje o inwentaryzacji opraw oświetleniowych i raportach awarii z kategorią informacji niejawnych, mimo braku nadania im klauzuli i braku formalnej podstawy prawnej do takiej kwalifikacji. Zdaniem skarżącego tego rodzaju podejście narusza art. 5 ust. 1 u.d.i.p., art. 61 ust. 3 Konstytucji RP oraz art. 5 ustawy o ochronie informacji niejawnych, a także zasadę proporcjonalności ograniczeń w dostępie do informacji publicznej.

Skarżący nie zgodził się z argumentacją organu, że dane dotyczące oświetlenia ulicznego mogą stanowić element infrastruktury krytycznej. Ustawa o zarządzaniu kryzysowym w art. 3 pkt 2 zawiera zamknięty katalog systemów uznawanych za infrastrukturę krytyczną. Należą do niego m. in. systemy zaopatrzenia w energię, wodę, transport, ochronę zdrowia czy systemy finansowe. Infrastruktura oświetlenia ulicznego nie została w nim wymieniona. Nawet gdyby przyjąć szeroką interpretację, organ musiałby wykazać, że system oświetlenia Gminy [...] został formalnie ujęty w wykazie prowadzonym przez Rządowe Centrum Bezpieczeństwa. Żadnego dowodu na to nie przedstawiono. Samo powołanie się na potencjalne ryzyko "cyberzagrożeń" nie spełnia wymogu ustawowej podstawy ograniczenia jawności.

Jako bezzasadne skarżący ocenił powoływanie się na RODO (art. 32 ust. 1-2). Jak zauważył, RODO dotyczy wyłącznie danych osobowych, tj. informacji pozwalających na identyfikację osoby fizycznej. Przedmiotem jego wniosku były pliki inwentaryzacyjne opraw i raporty usterek - dane opisujące stan majątku gminy i sposób wykonywania zadania własnego w postaci utrzymania oświetlenia ulicznego. Dane te nie mają żadnego związku z osobami fizycznymi, a tym samym nie podlegają reżimowi RODO. Nawet gdyby w treści eksportów pojawiały się incydentalnie dane mogące podlegać ochronie (np. identyfikatory użytkowników systemu), organ zobowiązany jest do zastosowania instrumentów częściowego udostępnienia i anonimizacji.

Skarżący wskazał także, że jeżeli system sterowania oświetleniem był przedmiotem postępowania o udzielenie zamówienia publicznego lub robót budowlanych, to jego parametry musiały znaleźć się w SIWZ/OPZ oraz w dokumentacji powykonawczej. Dokumenty przetargowe są publikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych lub na platformie zakupowej, a dokumentacja powykonawcza jest jawna w trybie UDIP. Skoro część tych danych już funkcjonuje w obrocie publicznym, organ nie może logicznie twierdzić, że ich udostępnienie wnioskodawcy rodzi nowe ryzyko. Lokalizacja lamp oraz ewentualne problemy są informacjami publicznie znanymi. Zestawienie danych o latarniach (typ, moc, lokalizacja) to informacja techniczna i majątkowa dotycząca sposobu wykonywania zadania publicznego i gospodarowania mieniem komunalnym, zebrana z obserwacji w terenie oraz publicznie dostępnych danych w przystępnej formie w oprogramowaniu do zarządzania infrastrukturą.

W odpowiedzi na skargę Kolegium zwróciło się o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Z przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( Dz.U. z 2020 r., poz. 2176; dalej: "u.d.i.p."), wynika, że realizacja prawa dostępu do informacji publicznej w przewidzianych ustawą formach (art. 2 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1-3), wymaga jednoczesnego zaistnienia trzech pozytywnych przesłanek. Po pierwsze, przedmiotem żądania musi być informacja mająca charakter publiczny w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., po drugie adresatem żądania musi być podmiot obowiązany do jej udzielenia, określony w art. 4 ust. 1 lub 2 tej ustawy, a po trzecie, żądana informacja musi znajdować się w posiadaniu podmiotu, do którego zwrócono się o jej udzielenie (art. 4 ust. 3). Powołana ustawa reguluje zakres podmiotowy i przedmiotowy oraz zasady i tryb udostępniania informacji publicznej, stanowiąc realizację zagwarantowanego w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP jednego z praw politycznych - prawa do informacji o sprawach publicznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje również uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Co do zasady udzielenie informacji publicznej następuje w formie czynność materialno -technicznej, polegającej na przekazaniu żądanej informacji.

Zgodnie zaś z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.

Gwarantowane konstytucyjnie prawo do informacji publicznej nie jest nieograniczone. Przede wszystkim, z powołanych wyżej przepisów wynika, że dotyczy określonych informacji, a także określonych podmiotów.

W sprawie wniosek o udzielenie informacji publicznej dotyczy systemu zdalnego monitorowania i sterowania oświetleniem ulicznym w zakresie nazwy oprogramowania, punktów świetlnych, procentowego pokrycia systemem, inwentaryzacji, raportu błędów, raportów usterek.

Organ I instancji stwierdził, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej w związku z czym wezwał wnioskodawcę o wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego, a po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej. Z kolei Organ II instancji utrzymując decyzję w mocy stwierdził, że żądane informacje podlegają szczególnej ochronie, obejmują bowiem szczegółowe dane techniczne, lokalizacyjne elementów systemu, które stanowią wrażliwy komponent systemu teleinformatycznego i są częścią szerszej infrastruktury gminnej, ich znajomość może ułatwić działania sabotażowe lub cyberataki w tym: wyłączenie lub przejęcie kontroli nad fragmentem sieci oświetleniowej, bądź próbę lateralnego wejścia do innych zasobów cyfrowych gminy.

W opozycji Skarżący twierdzi, że żądane przez niego informacje odzwierciedlają stan majątku komunalnego i jako takie wprost zostały zaliczone do katalogu art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Zdaniem Skarżącego informacje te nie mają charakteru niejawnego. Podkreśla że przedmiotem wniosku nie były żądane parametry konfiguracyjne, kody źródłowe ani algorytmy działania systemu, a jedynie zestawienia generowane standardową funkcją eksportu, rezultat działania narzędzia, a nie jego konstrukcja.

W sporze Sąd przyznaje rację Kolegium.

Sąd zgadza się ze stanowiskiem Kolegium, że żądane informacje mają charakter informacji niejawnych, a ich ujawnienie mogłoby spowodować szkodę dla Gminy [...].

Wyjaśnić należy, że informacje niejawne to takie, których nieuprawnione ujawnienie spowodowałoby lub mogło spowodować szkody dla Rzeczypospolitej Polskiej albo byłoby z punktu widzenia jej interesów niekorzystne.

Informacja jest niejawna ze względu na jej treść. Oznaczenie jej odpowiednią klauzula tajności jest tylko wskazówką dla odbiorcy do właściwej jej ochrony przed nieuprawnionym ujawnieniem czy zniszczeniem.

Zatem zakwalifikowanie danej informacji jako informacji niejawnej wystarczy stwierdzenie elementu materialnego, tzn. istnienie takiej cechy, przez którą stanowi ona informację, której nieuprawnione ujawnienie spowodowałoby lub mogłoby spowodować opisane wyżej zagrożenie.

W orzecznictwie, jak i w doktrynie postulowane jest stosowanie wykładni celowościowej. To w oparciu o nią powinno dochodzić do ustalenia, czy ujawnienie żądanych informacji może zagrozić interesom państwa, porządkowi publicznemu, bezpieczeństwu funkcjonariuszy albo bezpieczeństwu prowadzonych przez ich operacji. Wbrew zatem stawianym zarzutom do uznania, że dana informacja publiczna stanowi prawnie chronioną informację niejawną, nie jest konieczne opatrzenie jej jedną z klauzul przewidzianych przez art. 5 ustawy o ochronie informacji niejawnych.

Brak wymogu nadania informacji klauzuli tajności nie oznacza jednak zakazu posługiwania się wyznaczonymi w tej regulacji wytycznymi kwalifikowania określonej informacji jako informacji niejawnej. Są one bowiem bardzo przydatne. Przyjmuje się, że zakres informacji uznawanych za informacje niejawne wyznacza art. 1 w zw. z art. 5 u.o.i.n. Inaczej zależność wymienionych regulacji można ująć w ten sposób – element materialny określa art. 1 ust. 1 u.o.i.n., wskazujący na możliwość powstania określonej szkody czy zagrożenia dóbr, natomiast element formalny wyraża się w nadanej klauzuli tajności zgodnie z art. 5 u.o.i.n. Klauzulę tajności można nadać tylko informacjom niejawnym w znaczeniu materialnym. Dla zakwalifikowania informacji jako informacji niejawnych istotna jest nie tylko treść informacji, lecz także skutek ich nieuprawnionego ujawnienia. Jest ono bezprawne, jeżeli informacja posiadająca atrybut tajności zostanie przekazana poza krąg osób prawnie do niej dopuszczonych lub wówczas, gdy zostanie pozbawiona tego atrybutu wbrew obowiązkowi dyskrecji. Podkreślić trzeba, że czynność "ujawnienia" musi być tutaj interpretowana szeroko, z położeniem nacisku na powstanie skutku, jakim będzie zapoznanie się z informacją osoby nieupoważnionej.

Sąd podziela argumentację organu, że żądane informacje mają charakter informacji niejawnych, bowiem ich udostępnienie może wiązać się z zagrożeniem bezpieczeństwa Gminy [...]. Znajomość oprogramowania monitoringu oświetlenia, informacji dotyczących procentowego pokrycie oświetleniem, dokumentów inwentaryzacji oświetlenia z: "jak najszerszym zakresem informacji dostępnych o systemie", raportu błędów czyni zasadnym pytanie o cel jakiemu mają służyć te informacje.

Skarżący próbuje dowieść, że jest to pytanie dotyczące stanu majątku komunalnego, niemniej jednak zakres żądania znacznie wykracza poza wiedzę w tym zakresie. Pytanie o system i sposób działania oświetlenia miejskiego nie jest pytaniem o majątek, nie jest również pytaniem o sposób jego rozdysponowanie, jest natomiast pytaniem o sposób działania urządzeń infrastruktury technicznej zapewniającej bezpieczeństwo mieszkańców gminy.

Sąd jeszcze raz podkreśla, że tego rodzaju informacje powinny być chronione co uzasadnione jest potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa, tak pod względem technicznym jak i prawnym poprzez zagwarantowanie niejawności tych informacji.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.