Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Łukasz Cieślak po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2026 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V.A. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia odrzucić skargę.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 lutego 2026 r. (dowód doręczenia - k. 14 akt sądowych).

Jak wynika z akt sądowych, wpis od skargi nie został uiszczony. Natomiast pismem złożonym w Sądzie w dniu 12 lutego 2026 r. (k. 15 akt sądowych) pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

W myśl art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Pismem takim w niniejszej sprawie była skarga. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w dniu 10 lutego 2026 r., a zatem 7-dniowy termin do dokonania tej czynności upłynął z dniem 17 lutego 2026 r. (wtorek). Wpis od skargi nie został uiszczony.

Odnosząc się do oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi, wskazać należy, że pismo nieopłacone nie wywołuje skutków, a do czasu uzupełnienia jego braków fiskalnych sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony. Skoro zatem strona skarżąca cofnęła skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, to brak było podstaw do rozpatrywania skuteczności tej czynności procesowej w sytuacji bezskutecznego upływu terminu do opłacenia skargi (zob. H. Knysiak-Sudyka [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, red. T. Woś, Warszawa 2016, art. 220, pkt 2 i powołane tam orzecznictwo).

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.