Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Gminy K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Gminy K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

Pismem z [...] lipca 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Gmina K. (skarżąca), działając przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość.

Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji podnosząc, że wykonanie zaskarżonych rozstrzygnięć doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody majątkowej oraz trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie na obecnym etapie postępowania nałożonego na skarżącą obowiązku może spowodować konieczność ponownego przeprowadzenia operacji finansowych. Po pierwsze wypłacenie pieniędzy wiązać się będzie z koniecznością ponoszenia prowizji bankowej. Kwota prowizji bankowej nawet w przypadku późniejszego zwrotu odszkodowania w razie uznania za niesłusznego nie będzie podlegała zwrotowi. Ponadto wypłata kwoty odszkodowania w wysokości ponad [...] zł stanowi obciążenie dla budżetu gminy i grozi naruszeniem płynności bieżącego finansowania celów statutowych gminy. W ramach tych obowiązków spoczywa na Gminie obowiązek finansowania chociażby kwestii związanych

z ochroną zdrowia, pomocą społeczną edukacją publiczną polityki prorodzinnej czy porządku publicznego. Wypłata przez Gminę tak wysokiego odszkodowania, będzie stanowiła istotne zagrożenie dla prawidłowości funkcjonowania podmiotów podległych Gminie

i realizujących te elementarne i podstawowe potrzeby jej obywateli. Podniosła, iż przykładowo zgodnie z przyjętym na 2013 r. budżetem kwota ta będzie stanowić ponad 50% wydatków przeznaczanych przez Gminę na ochronę zdrowia. Wstrzymanie wykonania decyzji pozwoli na zabezpieczenie interesu stron oraz na uniknięcie nieprawidłowych zachowań.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że podstawą prawną rozpoznania wskazanego wniosku jest przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), stanowiący że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zaskarżona decyzja jest zatem wykonalna i mimo zaskarżenia do sądu może stać się przedmiotem postępowania egzekucyjnego. Wyjątek od tej zasady statuuje art. 61 § 3 p.p.s.a., wedle którego w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, iż wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania przez Sąd zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie.

Zauważyć należy, że adresatem wskazanej normy prawnej jest Sąd, który rozważa kwestię wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji po złożeniu wniosku przez stronę. Rozstrzygając więc w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji wskazanego przepisu wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, to jest przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

Jak przyjęto w judykaturze, sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 ustawy nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się także, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 sierpnia 2006 r., I OZ 1144/06, publ. cbois).

Uzasadniając wniosek inicjujący postępowanie w tym przedmiocie skarżąca podała, iż wykonanie nałożonego nań obowiązku może spowodować konieczność ponownego przeprowadzenia operacji finansowych. W pierwszej kolejności wiązać się będzie z koniecznością ponoszenia prowizji bankowej, a kwota prowizji bankowej nawet

w przypadku późniejszego zwrotu odszkodowania w razie uznania za niesłusznego nie podlega zwrotowi. Ponadto wypłata odszkodowania w kwocie ponad [...] zł stanowi obciążenie dla budżetu gminy i grozi naruszeniem płynności bieżącego finansowania celów statutowych gminy, w ramach których ma ona obowiązek finansowania m.in. świadczeń zdrowotnych,

z pomocy społecznej, edukacji publicznej. Wypłata przez Gminę tak wysokiego odszkodowania, będzie stanowiła istotne zagrożenie dla prawidłowości funkcjonowania podmiotów podległych Gminie i realizujących te elementarne i podstawowe potrzeby jej obywateli.

Zdaniem Sądu przedstawione argumenty dotyczące możliwości wystąpienia

w sprawie niebezpieczeństwa wypłaty zawyżonego odszkodowania, świadczą

o wystąpieniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody majątkowej w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy więc zgodzić się ze skarżącym, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki po stronie podmiotu publicznoprawnego, natomiast interes prywatny właścicieli wobec wstrzymania wykonania aktu nie ucierpi, ponieważ spór w niniejszej sprawie toczy się jedynie o wysokość zasądzonego odszkodowania, a nie o uprawnienie do jego otrzymania.

Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.