Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi K. L. na decyzję T. S.A. z siedzibą w K. z dnia 24 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej oddala skargę.

Przedmiotem skargi jest decyzja T S.A. w K. (dalej: organ, Spółka) z dnia 24 października 2025 r. nr [...] odmawiająca K.L.(dalej: skarżąca) udostępnienia informacji publicznej.

Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawym.

1. Pismem z 22 marca 2023 r. skarżąca zwróciła się z wnioskiem

o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej inwestycji wykonanych przez firmę PPHU E s.c. P. w powiecie [...] na zlecenie T S.A. Oddział w C. w latach 2018 – 2022 określających:

- rodzaj i miejsce inwestycji,

- termin wykonania i koszt inwestycji,

- tryb uzyskania zlecenia (rodzaj przetargu, brak przetargu, z wolnej ręki, inne).

2. Następnie organ pismem z 6 kwietnia 2023 r. wezwał skarżącą do wykazania w terminie 7 dni, że wnioskowana informacja będzie miała szczególną istotność dla interesu publicznego, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej: u.d.i.p.).

3. W odpowiedzi skarżąca zakwestionowała przetworzony charakter wnioskowanych informacji. Skarżąca nie wykazała przy tym, że wnioskowana informacja będzie miała szczególną istotność dla interesu publicznego.

4. Decyzji z 10 czerwca 2023 r. nr [...] organ odmówił udostępnienia informacji publicznej. W jej uzasadnieniu wskazał, że szeroki zakres wniosku wymagający dokonania stosownych analiz i zestawień, zgromadzenia i przekształcenia danych niesie za sobą konieczność podjęcia znacznych działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych. Informacja wytworzona w ten sposób, powinna być uznana za informację przetworzoną.

5. Skarżąca nie zgodziła się z wydanym rozstrzygnięciem i wniosła skargę, którą następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wyrokiem z 9 stycznia 2024 r., sygn. akt III SA/Gl 550/23. Zdaniem Sądu, wobec braku wykazania przez skarżącą szczególnego interesu publicznego, organ zasadnie odmówił udzielenia wnioskowanej informacji publicznej.

6. W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej skarżącej Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z 27 czerwca 2025 r. sygn. akt III OSK 1465/24, uchylił zaskarżony wyrok Sądu I instancji oraz decyzję organu z 10 maja 2023 r., a ponadto zasądził na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.

W uzasadnieniu wskazał, że aby móc uznać, że żądane informacje publiczne stanowią przetworzona informację publiczną, to zobowiązany organ musi wykazać te okoliczności. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie organ ograniczył się jedynie do gołosłownego twierdzenia, że żądane przez wnioskodawczynię informacje mają charakter przetworzony, a Sąd I instancji bezkrytycznie zaakceptował te twierdzenia. Organ w żaden sposób nie wykazał, że żądana informacja publiczna ma charakter przetworzony. Skoro przyczyną wydania decyzji odmownej było niewykazanie przez skarżącą (na wezwanie organu) szczególnej istotności dla interesu publicznego, to Spółka powinna przedstawić argumenty przemawiające za przyjętą przez nią kwalifikacją żądanej informacji.

7. Pismem z 9 września 2025 r. organ poinformował skarżącą o konieczności wydłużenia terminu realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wyjaśnił, że żądane informacje nie są dostępne wprost w posiadanych zasobach Spółki i nie mogą zostać wygenerowane w formie prostego raportu. Szeroki zakres wniosku wymaga bowiem dokonania stosownych analiz i zestawień, a ponadto Spółka nie posiada narzędzi do raportowania żądanych przez skarżącą informacji, dlatego też konieczne jest przeanalizowanie dokumentacji archiwalnej wszystkich zleceń z tego okresu i określenie, które z zadań były wykonywane przez firmę PPHU E s.c. Proces ten jest czasochłonny i wymaga szczególnej weryfikacji danych. Jednocześnie organ ponownie wezwał skarżącą do wykazania, że wnioskowana informacja będzie miała szczególną istotność dla interesu publicznego.

8. W odpowiedzi skarżąca wniosła o podanie rodzaju oprogramowania do archiwizacji danych w T S.A. w K. lub, jeśli oddział w C. ma oddzielne oprogramowanie, to do wskazania tego oprogramowania.

9. Zaskarżoną decyzją z 24 października 2025 r. organ odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej stwierdzając, że stanowi ona informację przetworzoną,

a skarżąca nie wykazała wystąpienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego.

Organ wyjaśnił, że zadania inwestycyjne w latach 2018-2022 były realizowane przez głównego wykonawcę obszarowego - lidera, a także przez szereg firm podwykonawczych. Jedną z takich firm była firma PPHU E s.c. P.. Ponadto w roku 2018 została zawarta umowa na modernizację sieci średniego i niskiego napięcia, w ramach której firma E (której dotyczy zapytanie) realizowała część zleceń jako główny wykonawca. Firma E wykonywała zlecenia również na obszarze innych powiatów. Dlatego analizie należałoby poddać nie tylko kwestie związane z firmą wykonującą zlecenie, ale również lokalizację konkretnego zlecenia. Spełnienie żądania skarżącej wymagałoby ręcznej weryfikacji blisko 1800 zleceń zrealizowanych w latach 2018-2022 na terenie powiatu [...], przeglądania dokumentacji źródłowej (teczek z poszczególnymi zleceniami) w celu ustalenia lokalizacji inwestycji, powiązania z konkretnymi umowami zawartymi na realizację prac, weryfikacji trybu zawarcia umowy oraz identyfikacji podmiotu wykonawczego oraz zestawienia danych z protokołami odbioru technicznego oraz wprowadzeniu ich do raportu tabelarycznego. Szacowany czas niezbędny na przeanalizowanie pojedynczego zlecenia/teczki wynosi ok. 8 minut, co przy liczbie ok. 1800 zleceń daje 240 godzin pracy. Jednocześnie ze względu na ograniczone zasoby kadrowe oraz konieczność zapewnienia bieżącej realizacji zadań operacyjnych Spółki, wykonanie takiego opracowania wymagałoby znacznego zaangażowania pracowników i zakłóciłoby realizację podstawowych obowiązków.

Dodatkowo organ podkreślił, że Spółka nie posiada w swoich systemach informatycznych danych, które umożliwiłyby w prosty sposób wygenerowanie lub wyselekcjonowanie żądanych informacji według kryteriów wskazanych we wniosku. Część danych istnieje w formie tabelarycznej, jednak brak w nich szczegółowych informacji dotyczących przyporządkowania zleceń do poszczególnych gmin oraz konkretnego wykonawcy poszczególnego zlecenia.

Zebranie wnioskowanych danych przez organ, z uwagi na ograniczenia techniczno- kadrowe, wymaga znacznego nakładu pracy oraz nadprogramowych czynności organizacyjnych, polegających na zgromadzeniu ich w jednym miejscu, zestawieniu do jednej formy, a także na ewentualnym zanonimizowaniu informacji zawartych w dokumentach stanowiących podstawę żądania, stanowiących dane osobowe, które nie mogą ulec ujawnieniu.

W konsekwencji szeroki zakres wniosku wymagający dokonania stosownych analiz i zestawień, zgromadzenia i przekształcenia danych niesie za sobą konieczność podjęcia znacznych działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, a wytworzona w ten sposób informacja, powinna być uznana za informację przetworzoną.

10. W skardze skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania wedle norm przepisanych. Rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:

- art. 19 ust.2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych oraz art. 10 ust.1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez nieudostępnienie informacji na wniosek i tym samym naruszenie prawa człowieka do otrzymywania informacji,

- art. 3 ust.1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez błędne przyjęcie, że wnioskowana informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej.

Motywując zasadność skargi wskazał, że organ błędnie utożsamia przekształcenie informacji (obejmującej potencjalnie żmudne, ale nie wymagające pracy kreatywnej czynności techniczne) od jej przetworzenia. Dodała, że w ramach wniosku domagałam się informacji o inwestycjach Spółki - a więc takich, które bez wątpienia istnieją i pozostają do dyspozycji organu. Nie sposób bowiem przyjąć, aby tajemnicą, czy nawet informacją jakościowo nową byłaby dla organu wiedza o tym, jakie inwestycje zlecił spółce PPHU E, jak były one rozlokowane, w jakim odbyło się terminie i za jakim kosztem, a także jaki był tryb uzyskania zlecenia. Każda z tych informacji bezsprzecznie istnieje i organ nią dysponuje. Do udostępnienia informacji wystarczy więc jej wyszukanie i odpowiednie zagregowanie tak, aby można było ją udostępnić. Taki proces może być praco- i czasochłonny, ale nie prowadzi do powstania informacji jakościowo nowej, a więc do przetworzenia informacji. Realizacja wniosku nie wymaga zatem żadnych działań analitycznych ani zmian jakościowych gromadzonych informacji, dlatego też mamy do czynienia z informacją prostą, a nie przetworzoną. Ponadto, zdaniem skarżącej, wyliczenia odnoszące się do szacowanego czasu zaangażowania pracownika wydają się znacznie zawyżone, tym bardziej jeśli Spółka dysponuje jakimkolwiek elektronicznym obiegiem i wyszukiwaniem dokumentów.

11. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Ponadto stosownie do art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ, ani sąd orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże w sprawie. Związanie samego sądu, w myśl art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu do wskazań w zakresie dalszego postępowania (por. wyroki NSA z: 21 października 1999 r. sygn. akt IV SA 1681/97 oraz z 21 marca 2014 r. sygn. akt I GSK 534/12, wszystkie powołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów są dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji według wskazanych wyżej kryteriów wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przypomnieć należy, że w wyroku z dnia 27 czerwca 2025 r. sygn. akt III OSK 1465/24 NSA nie miał wątpliwości, że T S.A. jest podmiotem obowiązanym do udzielania informacji publicznej, jako podmiot wymieniony w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., tj. podmiot wykonujący zadania publiczne. Podobnie, że wnioskowane informacje, dotyczące inwestycji wykonanych w powiecie [...] w latach 2018-2022 przez firmę PPHU E s.c. w P. stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. NSA stanął jednak na stanowisku, że Spółka w żaden sposób nie wykazała, że żądana od niej informacja ma charakter przetworzony.

Należy zauważyć zatem, że w rozpoznawanej sprawie kwestie powyższe, związane z ustaleniem, czy żądane informacje są informacjami publicznymi oraz czy na adresacie wniosku ciążył obowiązek ich udostępnienia, nie były już pomiędzy stronami sporne. Istota sprawy sprowadza się zatem do odpowiedzi na dwa zasadnicze pytania: po pierwsze, czy informacje, których domaga się skarżąca stanowią informacją publiczną prostą, czy przetworzoną; po drugie – w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pierwsze pytanie – czy uzyskanie tej informacji przez skarżącą we wskazanym zakresie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia "informacji publicznej przetworzonej". Stanowi ona jedynie w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej, w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wypracowane w tym zakresie orzecznictwo sądowe przyjmuje jednak, że informacją publiczną przetworzona jest informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany z użyciem dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Innymi słowy, jest to informacja nowa (nieistniejąca przed złożeniem wniosku o jej udostępnienie), przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Informacja przetworzona to taka informacja, której wytworzenie wymaga intelektualnego zaangażowania podmiotu zobowiązanego (tak np. NSA w wyroku z 26 lutego 2016 r. sygn. akt I OSK 833/15). W pewnych przypadkach jednak suma informacji prostych w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (zob. np. wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 863/14, wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r. sygn. akt I OSK 1645/14, wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 977/11). Innymi słowy informacja publiczna przetworzona to także taka informacja, na którą składa się pewna suma tzw. informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Szeroki zakres wniosku może zatem wymagać takich ponadstandardowych działań organizacyjnych, angażowania środków osobowych oraz nakładu pracy, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, może być uznana w takim przypadku za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej.

Nie ulega wątpliwości, że ratio legis ograniczenia wynikającego z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wyraża się w zapobieganiu sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej, jednakże w świetle art. 61 ust. 1 Konstytucji RP gwarantującemu szerokie uprawnienia w zakresie dostępu do informacji publicznej, w każdym wypadku, gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powołuje się na to, że żądana informacja ma charakter przetworzony i okoliczność ta stanowi podstawę decyzji o odmowie jej udostępnienia zobowiązany jest wskazać fakty, które tę ocenę będą potwierdzać. NSA w wyroku z 11 kwietnia 2025 r. sygn. akt III OSK 813/24 wyraził pogląd, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, że w każdym takim wypadku konieczne jest wykazanie, jakie konkretnie działania należy podjąć celem przetworzenia informacji, ilu pracowników i przez jaki czas będzie zaangażowanych w ten proces, czy żądane informacje składają się z informacji prostych, a jeżeli tak, to gdzie i w jakich kategoriach zbiorów się znajdują, w jakim zakresie i przez jaki okres praca organu będzie zakłócona, czy przetworzenie informacji będzie się wiązało z ponadstandardowymi nakładami finansowymi itd. Chodzi więc o podanie takiego zbioru informacji, które pozwolą sądowi na pozytywną weryfikację przyjętego w decyzji stanowiska, że żądana informacja publiczna jest informacją przetworzoną.

W świetle powyższego Sąd nie miał wątpliwości, że Spółka prawidłowo zakwalifikowała sporną informację jako informację publiczną przetworzoną. Wniosek taki usprawiedliwia zarówno rozpiętość czasowa wskazana we wniosku, znaczny nakład pracy niezbędnej do wykonania przez organ, jak i konieczność przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem.

Zarówno w piśmie z 9 września 2025 r. wzywającym skarżącą do wskazania szczególnie istotnego interesu publicznego jak i w zaskarżonej decyzji, wskazano na szeroki zakres tematyczny wnioskowanych informacji oraz okres którego wniosek dotyczy. Zwrócono także uwagę, że Spółka nie dysponuje odrębną bazą informatyczną pozwalającą na automatyczne wygenerowanie żądanych informacji.

W konsekwencji realizacja wniosku wymagałaby ręcznej weryfikacji dokumentacji źródłowej, obejmującej ok 1800 zleceń wykonanych w latach 2018-2022. Tego rodzaju czynności nie mają charakteru technicznego, lecz wymagają każdorazowo analizy treści dokumentów oraz ich selekcją w celu ustalenia lokalizacji inwestycji, powiązania z konkretnymi umowami zawartymi na realizację prac, weryfikacji trybu zawarcia umowy oraz identyfikacji podmiotu wykonawczego, zestawienia danych z protokołami odbioru technicznego oraz wprowadzeniu ich do raportu tabelarycznego, a także wiążą się z koniecznością zanonimizowania informacji stanowiących dane osobowe, które nie mogą ulec ujawnieniu. Sąd zważył również, że szacowany nakład pracy niezbędny do przygotowania odpowiedzi na wniosek wynosiłby ok 240 godzin pracy i wiązałby się z koniecznością zaangażowania pracowników, zakłócając tym samym bieżącą działalność Spółki. Okoliczności te dodatkowo potwierdzają, że zadośćuczynienie wnioskowi skarżącej wymaga ponadstandardowego nakłady czasu, sił i środków.

W ocenie Sądu brak jest podstaw by kwestionować prawdziwość wyjaśnień organu w zakresie czasu niezbędnego do realizacji wniosku, a także konieczności ręcznego wyszukiwania danych, czego domaga się skarżąca. Zarówno bowiem Sąd jak i wnioskodawca nie może narzucać organowi sposobu organizacji wewnętrznych czynności służących realizacji wniosku, czy też ingerować w systemy zarządzania dokumentacją, nawet wówczas gdy strona jest przeświadczona o nieefektywnym i nieoptymalnym wykorzystaniu zasobów znajdujących się w posiadaniu organu.

Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że informacje, których domaga się skarżąca nie istnieją w żądanym przez nią kształcie. Niezbędnym warunkiem ich ewentualnego wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany istotnych i czasochłonnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych na podstawie posiadanych informacji prostych. Tym samym spełnia ona przesłanki uznania jej za informację przetworzoną.

Wobec stwierdzenia, że informacja, której udostępnienia odmówiono skarżącej stanowi informację przetworzoną, jako zasadne należało uznać działanie Spółki polegające na wezwaniu skarżącej do wykazania, że uzyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Informacja publiczna przetworzona może być bowiem udostępniona tylko wtedy, gdy jest spełniona przesłanka określona w art. 3 ust pkt 1 u.d.i.p., a mianowicie "gdy jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Według NSA użyte w ustawie wyrażenie "szczególnie istotne dla interesu publicznego" jest wyrażeniem niedookreślonym. Nie może być zdefiniowane w sposób abstrakcyjny, w oderwaniu od konkretnej sytuacji. Ustalenie, czy coś jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, zależy od okoliczności danej sprawy oraz miejsca i czasu. Każdą sprawę należy więc zbadać i ocenić indywidualnie (wyrok NSA z 5 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 1600/02). Wobec takiego rozumienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego należy przyjąć, że prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej (por. wyrok NSA z 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2111/13).

Niewątpliwie ocena tego, czy w konkretnej sprawie występuje szczególnie istotny interes publiczny należy do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej i to on musi wykazać brak istnienia tej przesłanki ustawowej decyzji odmownej. Przy czym ocena charakteru interesu leżącego u podstaw wniosku powinna być dokonywana według kryteriów obiektywnych i abstrahować od subiektywnych intencji wnioskodawcy. Natomiast rozstrzygnięcie organu w przedmiocie udostępnienia informacji przetworzonej nie ma charakteru uznaniowego. W przypadku stwierdzenia przez podmiot zobowiązany, że udostępnienie informacji przetworzonej w jakimkolwiek zakresie objętym wnioskiem nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, podmiot ten nie ma obowiązku udzielenia informacji objętych żądaniem wniosku.

Wobec uznania, że żądana przez skarżącą informacja stanowi informację publiczną przetworzoną prawidłowo Spółka, pismem z 19 kwietnia 2023 r., a następnie z 9 września 2025 r., wezwała skarżącą do wykazania szczególnego interesu. W odpowiedzi skarżąca ograniczyła się jedynie do przedstawienia swojego stanowiska, co do kwalifikacji wnioskowanych informacji oraz żądania podania rodzaju oprogramowania do archiwizacji danych stosowanego w Spółce.

W konsekwencji należy uznać za zasadne stanowisko organu, że skarżąca w żaden sposób nie wykazała, że tak szerokie i szczegółowe dane mają być szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W sytuacji zatem, gdy wnioskodawca w sposób skuteczny nie uczynił zadość obowiązkowi wykazania istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, uzasadniającego pozyskanie informacji publicznej przetworzonej, organowi nie pozostawała inna możliwość jak tylko wydanie, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzji odmawiającej udzielenia spornej informacji.

W związku z powyższym, uznając że skarżona decyzja nie narusza prawa, zaś zarzuty zawarte w skardze są chybione, Wojewódzki Sad Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.