III SA/Gd 949/17 - Wyrok

Data orzeczenia	2018-02-15	
Data wpływu	2017-11-23	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku	
Sędziowie	Alina Dominiak /sprawozdawca/
Felicja Kajut
Jacek Hyla /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6559	
Hasła tematyczne	Środki unijne	
Sygn. powiązane	I GSK 2523/18	
Skarżony organ	Zarząd Województwa	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2017 nr 0 poz 1369; art. 151; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U.UE.L 2004 nr 134 poz 114; art. 48; Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień  publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi
Dz.U.UE.L 2006 nr 210 poz 25; ; ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu  Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999
Dz.U. 2013 nr 0 poz 885; art. 184 ust. 1; Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jednolity	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędzia WSA Felicja Kajut, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2018 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia 3 października 2017 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu przyznanych środków w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa [...] na lata 2007-2013 oddala skargę.	
Uzasadnienie
W dniu 2 lipca 2012 r. pomiędzy Województwem a beneficjentem - Gminą zawarto umowę nr [...], aneksowaną w dniach: 17.04.2014 r., 11.06.2014 r. oraz 14.11.2014 r., o dofinansowanie projektu "Zagospodarowanie zdegradowanej przestrzeni publicznej w miejscowości N. wraz z nadaniem jej funkcji turystyczno-rekreacyjnej" w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa na lata 2007-2013.

Zgodnie z umową beneficjent otrzymał na realizację w/w projektu dofinansowanie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w kwocie łącznej nieprzekraczającej 3.429 115,20 PLN.

Decyzją z dnia 22 grudnia 2015 r. nr [...] Zarząd Województwa zobowiązał stronę do zwrotu środków przyznanych w ramach umowy

w kwocie 197.716,48 PLN, na którą składały się należności z tytułu niezrealizowanych robót przewidzianych umową nr 272.35.2014 oraz robót zamiennych i zaniechanych, które nie były przewidziane umową nr 272.35.2014, a także korekty finansowej w wysokości 5% nałożonej na umowę nr 272.35.2014.

Beneficjent zawnioskował o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie korekty finansowej oraz poinformował, że nie wnosi zastrzeżeń co do kosztów uznanych za niekwalifikowalne z tytułu niezrealizowanych robót (zwrócił wskazane w decyzji kwoty).

Decyzja Zarządu Województwa z dnia 25 lutego 2016 r. , utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję z dnia 22 grudnia 2015 r. uchylona została wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 566/16. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że brak w aktach sprawy dokumentów- Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia oraz ogłoszenia o warunkach zamówienia uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny ustaleń organu co do treści zapisu zawartego w tych dokumentach i prawidłowości tego zapisu z treścią rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2013 r. oraz ustawą Prawo zamówień publicznych. Organ ponownie rozpoznając sprawę miał uzupełnić materiał dowodowy o wymienione dokumenty.

Wyrokiem z dnia 8 czerwca 2017 r. sygn. akt II GSK 266/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Zarządu Województwa [...] od powyższego wyroku.

Decyzją z dnia 3 października 2017 r. Nr [...] Zarząd Województwa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję nr [...] z dnia 22 grudnia 2015 r.

Organ wskazał, że w okresie od 8 do 10 kwietnia 2015 r. oraz 3 czerwca 2015 r. Zespół Kontrolujący przeprowadził kontrolę w miejscu realizacji projektu. Kontrola obejmowała zakres finansowy, rzeczowy, w tym kontrolę dokumentacji i sprawdzenie efektu rzeczowego. W jej wyniku stwierdzono nieprawidłowości skutkujące niekwalifikowalnością części wydatków. Beneficjent nie zrealizował określonych robót, nie zrealizował robót zamiennych, zaniechał wykonania robót , które nie były przewidziane umową nr 272.35.2014 z dnia 25.03.2014 r. zawartą ze [...] S.A. z Warszawy. Stanowiło to niezgodność z § 3 ust. 1 i ust. 4 umowy

o dofinansowanie, wobec czego ustalono koszty niekwalifikowane z tytułu niezrealizowanych robót przewidzianych umową nr 272.35.2014 oraz koszty niekwalifikowalne z tytułu wydatków dot. robót zamiennych i zaniechanych, które nie były przewidziane w/w umową. Strona zwróciła powyższe kwoty i nie kwestionowała zasadności ani wysokości ich naliczenia we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Dalej wskazano, że strona dopuściła się naruszenia przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych , bowiem w ogłoszeniu o zamówieniu oraz w Specyfikacji Istotnych Warunkach Zamówienia ujęto w pkt VIII.1 zastrzeżenie, że o udzielenie zamówienia mogą ubiegać się wykonawcy, którzy wykażą, że w ciągu ostatnich pięciu lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie wykonali w sposób należyty (rozpoczęli i zakończyli) co najmniej dwie roboty budowlane polegające na budowie obiektów infrastruktury rekreacyjno-sportowej, a wartość każdej z tych robót wynosiła co najmniej 1 500 000,00 zł.

Organ wskazał, że zgodnie z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2013 r. w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy, oraz form w jakich te dokumenty mogą być składane, w celu oceny spełniania przez wykonawcę warunków, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy pzp zamawiający może żądać wykazu robót budowlanych wykonanych w okresie ostatnich pięciu lat przed upływem terminu składania ofert w postępowaniu.

Zdaniem organu odwoławczego postawienie warunku wykazania w ciągu ostatnich pięciu lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy- w tym okresie, rozpoczęcia i zakończenia co najmniej dwóch robót budowlanych jest bardziej restrykcyjne dla wykonawców niż wynikający z rozporządzenia warunek wykazania w ciągu ostatnich pięciu lat wykonania co najmniej dwóch robót budowlanych. Warunek taki zawęża krąg ewentualnych wykonawców, jest niezgodny z treścią rozporządzenia i może potencjalnie dyskryminować wykonawców prowadzących większe , trudniejsze inwestycje, które wykonali w ciągu ostatnich pięciu lat, ale rozpoczęli je jeszcze przed tym okresem.

Zdaniem organu odwoławczego poprzez żądanie od wykonawców dokumentów niezgodnych z rozporządzeniem, których niezgodność polega na zawężeniu grupy potencjalnych wykonawców doszło do uniemożliwienia złożenia ofert pewnej grupie wykonawców, którzy powinni mieć możliwość ubiegania się o zamówienie publiczne. Naruszono zatem zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, wyrażone w art. 7 ust. 1 w zw. art. 22.ust.4 ustawy prawo zamówień publicznych, a także zasad wspólnotowych opisanych w Dyrektywie 2004/18/WE. Naruszenie odpowiada legalnej definicji nieprawidłowości zawartej w art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. Nieprawidłowość ta miała bezpośredni wpływ na warunki udziału w postępowaniu i krąg potencjalnych wykonawców i nie można jej traktować jedynie jako błędu formalnego dotyczącego składanej dokumentacji. Katalog dokumentów, zawarty w rozporządzeniu, których można żądać , jest katalogiem zamkniętym i nie można go rozszerzać.

Zgodnie z wiążącym Beneficjenta § 11 ust.7 umowy o dofinansowanie , w przypadku naruszenia ustawy pzp, zasad określonych w Traktacie , dyrektywach UE oraz orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości dotyczących udzielania zamówień publicznych , stosuje się korekty finansowe obniżające dofinansowanie.

W tej sytuacji za powyższe naruszenie na umowę nr 272.35.2014.została nałożona korekta finansowa ( zmniejszenie dofinansowania) w wysokości 5% .

Beneficjent naruszył obowiązujące go procedury , o których mowa w art. 184 ustawy o finansach publicznych, wobec czego organ na podstawie art. 207 ust. 1 pkt 2 tej ustawy wydał decyzję określając kwotę przypadającą do zwrotu.

Organ odwoławczy uznał, że w decyzji pierwszej instancji prawidłowo ustalono stan faktyczny i jego kwalifikację prawną , wobec czego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

Gmina wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję Zarządu Województwa , domagając się uchylenia rozstrzygnięć obu instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Skarżąca zarzuciła naruszenie:

̶ art. 26 ust. 1 pkt 15 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz art. 207 ust. 1 pkt 2 i ust. 9 ustawy o finansach publicznych, polegające na utrzymaniu w mocy decyzji nakazującej zwrot środków wydanej pomimo braku podstaw do jej wydania;

̶ 138 § 1 k.p.a., polegające na zaniechaniu uchylenia wadliwej decyzji wydanej w I instancji.

Zdaniem skarżącej, określony przez nią warunek udziału w postępowaniu nie powodował naruszenia uczciwej konkurencji ani nie był sprzeczny z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Organ błędnie utożsamia zapisy rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy, oraz form, w jakich te dokumenty mogą być składane z zasadami określenia przez zamawiającego warunków udziału w postępowaniu na podstawie art. 22 ust. 1 Prawa zamówień publicznych. Rozporządzenie określa rodzaje dokumentów, których może żądać zamawiający na potwierdzenie warunków udziału w postępowaniu, ale nie oznacza to, że określenie warunków udziału w postępowaniu musi nawiązywać do treści rozporządzenia.

Zgodnie z delegacją ustawową, Prezes Rady Ministrów mógł tylko określić rodzaje dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy, oraz formy, w jakich dokumenty te mogą być składane. Organ wykonawczy nie został upoważniony do określenia zakresu warunków udziału w postępowaniu, jaki może ustalić zamawiający i tych kwestii rozporządzenie nie dotyczy.

Zamawiający miał prawo ustalić warunek udziału w postępowaniu w taki sposób, jak określono w ogłoszeniu , nie miał tylko prawa żądać innych dokumentów na potwierdzenie spełnienia warunków, niż dokumenty określone w rozporządzeniu. Zamawiający może zażądać mniej, niż określa rozporządzenie – może zawęzić zakres żądanych dokumentów. Nie może zażądać więcej - np. wykazu robót wykonanych przed więcej niż 5 lat przed upływem terminu składania ofert. Może natomiast zażądać mniejszego zakresu dokumentów, np. wykazu robót wykonanych w ostatnich 3 latach albo wykazu robót rozpoczętych i wykonanych w ostatnich 5 latach, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. Nie ma bowiem wątpliwości, że wykaz robót rozpoczętych i wykonanych w ostatnich 5 latach jest węższy niż wykaz robót wykonanych (rozumianych jako zakończonych, niezależnie od daty rozpoczęcia) w ostatnich 5 latach. Tym samym zamawiający nie wykroczył poza zakres rozporządzenia, gdyż zawęził zakres wykazu robót tylko do tych robót, które zostały rozpoczęte i zakończone w ostatnich 5 latach, a nie wszystkich zakończonych w ostatnich 5 latach.

Nie znajduje oparcia w przepisach wywodzenie naruszenia zasady uczciwej konkurencji poprzez rzekome naruszenie rozporządzenia z dnia 19 lutego 2013 r. To prawo zamówień publicznych reguluje zasady ustalania warunków udziału w postępowaniu, a nie powyższe rozporządzenie.

Skarżąca wskazała, że w rozdziale IX pkt 1 lit. a SIWZ określił zakres żądanych dokumentów literalnie zgodnie z treścią rozporządzenia, wobec czego zarzut o określeniu rodzaju żądanych dokumentów sprzecznie z rozporządzeniem jest nieprawdziwy. Organ nie wskazał konkretnego przepisu czy orzeczenia, które zostało naruszone. Zamawiający celowo użył określenia "rozpoczęli i zakończyli", zamierzając zbadanie posiadanego przez wykonawcę aktualnego doświadczenia, a nie nabytego w odległej przeszłości. Postawione warunki były obiektywnie uzasadnione i miały ścisły związek z charakterem i przedmiotem zamówienia.

Skarżąca dodała, że nie kwestionowała decyzji w pozostałym zakresie, tj. w zakresie kwot wydatków uznanych za niekwalifikowane.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. z 2017 r., poz. 1369; dalej jako p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zgodnie natomiast z art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia.

Mając na uwadze treść wytycznych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 566/16 stwierdzić należy, że organ im się podporządkował, dołączając do akt administracyjnych brakujące dokumenty.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do tego, czy skarżąca w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego dotyczącego robót budowlanych, umieszczając w ogłoszeniu o zamówieniu oraz w Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia zapis, że "o udzielenie zamówienia mogą ubiegać się wykonawcy , którzy wykażą, że w ciągu ostatnich pięciu lat przed upływem terminu składania ofert , a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie wykonali w sposób należyty ( rozpoczęli i zakończyli ) co najmniej dwie roboty budowlane (...)"( pkt III.3.2. ogłoszenia oraz pkt VIII.1.SIWZ), naruszyła zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych.

Spór dotyczył kwestii, czy skarżąca mogła określić, że w okresie pięciu ostatnich lat roboty budowlane powinny być rozpoczęte i zakończone, czy też warunek taki nie mógł zostać wykonawcom postawiony, bowiem roboty te mogły być rozpoczęte wcześniej , a jedynie ich wykonanie powinno nastąpić we wspomnianych pięciu latach.

Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2013 r. w sprawie rodzajów dokumentów , jakich może żądać zamawiający od wykonawcy, oraz form, w jakich te dokumenty mogą być składane ( Dz. U. z 2013 r. poz. 231.) stanowi w § 1 ust. 1 pkt 2 , że w celu oceny spełniania przez wykonawcę warunków, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, zamawiający może żądać wykazu robót budowlanych wykonanych w okresie ostatnich pięciu lat przed upływem terminu składania ofert albo wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie, wraz z podaniem ich rodzaju i wartości, daty i miejsca wykonania oraz z załączeniem dowodów dotyczących najważniejszych robót, określających, czy roboty te zostały wykonane w sposób należyty oraz wskazujących, czy zostały wykonane zgodnie z zasadami sztuki budowlanej i prawidłowo ukończone.

Organ argumentował, że sformułowanie "wykonane" należy rozumieć jako zrealizowane, zakończone, natomiast rozpoczęcie tych prac mogło mieć miejsce wcześniej. Tak też rozumie to pojęcie skarżąca, która w skardze stwierdziła, że roboty wykonane należy rozumieć jako zakończone , niezależnie od daty rozpoczęcia, stojąc jednak na stanowisku, że mogła w sposób węższy określić warunki dla wykonawców, żądając , by roboty nie tylko zostały wykonane ( zakończone) w ostatnich pięciu latach, ale i rozpoczęte w tym okresie. Twierdziła też, że to zawężenie nie jest wykroczeniem poza zakres rozporządzenia, które zresztą nie reguluje zasad ustalania warunków udziału w postępowaniu.

Zauważyć wobec tego należy, że ujęte w powyższym przepisie rozporządzenia sformułowanie "wykonanych w okresie ostatnich pięciu lat" zbieżne jest ze sformułowaniem użytym w art. 48 ust. 2 lit. a) ppkt (ii) Dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi ( Dz.UE.L 2004.134.114) - w zależności od charakteru , ilości lub znaczenia, a także przeznaczenia robót budowlanych, dostaw lub usług, dowód możliwości technicznych wykonawcy może stanowić (...) wykaz robót budowlanych wykonanych w ciągu ostatnich pięciu lat (...).

Nieuprawnione było w tej sytuacji przyjęcie przez skarżącą, że mogła dokonać zawężenia warunków dla wykonawców poprzez postawienie warunku , że muszą się oni wylegitymować wykazem robót budowlanych , które nie tylko wykonali, ale i rozpoczęli w ostatnich pięciu latach.

Należy zgodzić się z organem odwoławczym, że taki warunek zawęża krąg ewentualnych wykonawców , preferując wykonawców realizujących krótkotrwałe inwestycje i potencjalnie dyskryminując tych wykonawców, którzy prowadzą inwestycje dłuższe i trudniejsze. Uniemożliwia to złożenie ofert pewnej grupie wykonawców, którzy powinni mieć możliwość ubiegania się o zamówienie publiczne.

Skarżąca argumentowała, że ten sposób sformułowania omawianych wymogów miał zapewnić zbadanie aktualnego doświadczenia wykonawcy, bowiem wykonawca który realizował podobne zamówienia, a rozpoczął je wiele lat wcześniej, nie gwarantowałby należytego wykonania inwestycji. Stanowiska takiego nie sposób podzielić. Weryfikacja wiarygodności i zdolności wykonawcy do należytego wykonania zamówienia nie może być dokonywana poprzez ograniczanie kręgu wykonawców.

Skarżąca twierdzi, że ewidentnie nieprawdziwy jest postawiony jej zarzut , że sprzecznie z treścią rozporządzenia określiła rodzaj żądanych dokumentów, ponieważ w rozdziale IX pkt 1 lit. a SIWZ określiła zakres żądanych dokumentów literalnie zgodnie z jego treścią.

Odnosząc się do tego twierdzenia zauważyć należy, że prawdą jest , że we wskazanym przez skarżącą punkcie Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia umieściła ona zapis dotyczący informacji o dokumentach, jakie wykonawcy mają dostarczyć w celu potwierdzenia spełniania warunków udziału w postępowaniu oraz niepodlegania wykluczeniu na podstawie art. 234 ust. 1 ustawy, ujmując w tym zapisie, że należy przedłożyć wykaz robót budowlanych, wykonanych w okresie ostatnich pięciu lat przed upływem terminu składania ofert. Jednak formalna zgodność tego zapisu z treścią rozporządzenia nie oznacza, że skarżąca określiła warunki udziału w postępowaniu zgodnie z zasadą uczciwej konkurencji i równego traktowania. Wykonawcy, którzy złożyliby wykaz robót wykonanych , ale nie rozpoczętych w ciągu ostatnich pięciu lat zostaliby wykluczeni z postępowania z uwagi na warunki postawione w zakwestionowanych postanowieniach pkt III.3.2. ogłoszenia oraz pkt VIII.1.SIWZ.

Należy podzielić stanowisko organu, że tego rodzaju naruszenie nie jest jedynie naruszeniem zasad formalnych dotyczących dokumentacji składanej w toku postępowania. Zażądanie od wykonawców dokumentów sprzecznych z treścią rozporządzenia miało bezpośredni wpływ na warunki udziału w postępowaniu i krąg potencjalnych wykonawców.

Doszło więc do naruszenia zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców , wyrażonych w art. 7 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych i naruszenia przepisów Dyrektywy 2004/18/WE. Naruszenia te są nieprawidłowością w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego , Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (DZ.U.UE.L. 2006.210.25). W świetle przepisu art. 2 pkt 7 "nieprawidłowość" to jakiekolwiek naruszenie przepisu prawa wspólnotowego, wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego , które powoduje lub mogłoby powodować szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego.

Należy podzielić pogląd organu, że w niniejszej sprawie wskazane naruszenie mogło spowodować szkodę w budżecie ogólnym.

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tj. Dz.U. z 2013r., poz.885 ze zm.) w art.184 ust.1 stanowi, że wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu.

Procedury obowiązujące w trakcie realizacji przedmiotowego projektu zawarte zostały m.in. w umowie o dofinansowanie projektu. Poprzez zakwestionowane działanie skarżąca te procedury naruszyła.

Zgodnie z art. 207 ust.1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy.

W przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1, instytucja określona (...) wzywa do: 1) zwrotu środków lub 2) do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, o którym mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania ( art. 207 ust.8 w/ w ustawy).

Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 8, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej (...) wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków, z uwzględnieniem ust. 2 (art. 207 ust.9 pkt 1 ustawy o finansach publicznych).

Mając na uwadze treść przywołanych przepisów oraz zaistniały w sprawie stan faktyczny uznać należało, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z powyższymi wymogami.

Prawidłowo ustalona została wysokość korekty finansowej (zmniejszenia dofinansowania) oraz prawidłowo postanowiono zawiesić naliczanie odsetek za zwłokę od żądanych do zwrotu kwot.

Mając na uwadze powyższe Sąd, podzielając stanowisko organu i jego argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji, uznał za bezzasadne zarzuty skargi, w tym zarzut naruszenia art. 26 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz.U. z 2014 r. poz.1649 ze zm.), który stanowi, że do zadań instytucji zarządzającej należy odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, w tym wydawanie decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań, o której mowa w przepisach o finansach publicznych .

W tym stanie rzeczy Sąd, nie stwierdzając naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 p.p.s.a, skargę oddalił.