Zgodnie z zarządzeniem z 15 listopada 2016 r. skarżąca spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi, tj. odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii potwierdzającego takie uprawnienie w dacie podpisania skargi - w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w trybie art. 65 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a.") w związku z art. 131 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1822 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1222 ze zm.). Pismo dwukrotnie awizowano i ostatecznie zwrócono z adnotacją urzędu pocztowego – "nie podjęto w terminie" (dowód: koperta wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k 11 akt sądowych). Doręczenie uznano za dokonane z dniem 15 grudnia 2016 r.
W zakreślonym terminie braki formalne skargi nie zostały usunięte.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.
