Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie: sędzia NSA Jolanta Rudnicka (spr.) sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 6 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2136/19 w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 sierpnia 2019 r., nr 190/Kadr w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Pismem z dnia 24 sierpnia 2020 r. J. D. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2136/19 z jego skargi na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że sędziowie rozpoznający jego sprawy nie są niezawiśli i bezstronni. Podał, że taki wniosek nasunął mu się obserwując zachowanie sędziów w ponad 100 sprawach, które zainicjował przed sądem. Podniósł merytoryczne argumenty związane z prawidłowością w/w zaświadczenia. Podał, że jego skorygowanie ma dla niego szczególne znaczenie, gdyż stworzy to możliwość do zwiększenia przez Wojskowe Biuro Emerytalne w Warszawie podstawy wymiaru jego zaniżonej emerytury wojskowej. Podkreślił, że nie przyczynił się do wydłużenia sporu z Ministrem Obrony Narodowej. Wskazał, że wielokrotnie występował do różnych organów państwowych w tej sprawie, a pomimo tego żaden sąd przez 20 lat nie skontrolował legalności decyzji Ministra Obrony Narodowej [...] z dnia [...] lutego 2000r. odmawiającej skorygowania w/w zaświadczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r., poz. 75 – dalej "ustawa"), ustawa reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu lub prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze.

Stosownie zaś do art. 2 ust. 1 w/w ustawy, strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

Wobec tego, analizując, czy w sprawie nastąpiła przewlekłość postępowania, należy uwzględnić ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, biorąc pod uwagę charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.

Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Ocena ta nie może być jednak oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnienia przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są bowiem ustalenia faktyczne danej sprawy.

Jak z akt niniejszej sprawy wynika, J. D. pismem z dnia 21 sierpnia 2019r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tegoż Ministra z dnia [...] czerwca 2019 r. Nr [...], odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2000 r., Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Departamentu Ekonomicznego MON [...] z dnia [...] stycznia 2000 r. w sprawie odmowy skorygowania zaświadczenia o wysokości uposażenia i innych należności pieniężnych do celów emerytalnych w części dotyczącej dodatku specjalnego.

Pismem z dnia 16 września 2019 r. organ wniósł odpowiedź na skargę.

Pismem z dnia 27 września 2019 r. WSA w Warszawie wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia. W informacji z tej samej daty, Sąd poinformował skarżącego o możliwości przeprowadzenia postępowania mediacyjnego w sprawie.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych, skarżący w piśmie z dnia 25 października 2019 r. wyraził zdziwienie, dlaczego ma nadsyłać Sądowi numer PESEL, skoro nadsyłał o wielokrotnie, więc jest Sądowi znany. Ponadto wniósł o nieuwzględnienie przez Sąd odpowiedzi na skargę.

Pismem z dnia 8 listopada 2019 r. pełnomocnik organu został przez Sąd wezwany do uzupełnienia wymienionych w treści zaskarżonej decyzji dokumentów, co też uczynił przy piśmie z dnia 29 listopada 2019 r.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z dnia 29 stycznia 2020 r., zawiadomiono skarżącego o terminie rozprawy, którą wyznaczono na 10 marca 2020 r., godz. 12.20.

Pismem z dnia 7 marca 2020 r. skarżący wniósł o wyłączenie sędziego WSA w Warszawie Andrzeja Góraja od orzekania w niniejszej sprawie.

Z protokołu rozprawy z 10 marca 2020 r. wynika, że sprawę odroczono ze względu na wniosek o wyłączenie w/w sędziego.

Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2020 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił w/w wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego.

W wykonaniu zarządzenia sędziego WSA w Warszawie z dnia 27 kwietnia, odpisy w/w postanowienia doręczono stronom niniejszego postępowania.

Przy piśmie z dnia 27 lipca 2020 r. skarżący został zawiadomiony o kolejnym terminie rozprawy na dzień 27 sierpnia 2020 r., godz. 14.00

Pismem z dnia 24 sierpnia 2020 r. J. D. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2136/19 z jego skargi na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

Na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2020 r., skarżący, złożył pismo z tego samego dnia, w którym wniósł o wyłączenie sędziów WSA Andrzeja Góraja i Ewy Marcinkowskiej od rozpoznawania niniejszej sprawy. Wobec tego, kolejny raz sprawę odroczono.

W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że czynności podejmowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie były prawidłowe i terminowe. Należy także zaznaczyć, że Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę na przewlekłość postępowania, stosownie do art. 12 ust. 3 zdanie drugie ustawy, nie może wkraczać w zakres oceny faktycznej i prawnej sprawy, a zatem nie ocenia prawidłowości podejmowanych w sprawie rozstrzygnięć, więc argumenty tego rodzaju zawarte w przedmiotowej skardze na przewlekłość postępowania, nie mogły odnieść zamierzonego skutku.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, postanowił jak w sentencji.