Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 24 stycznia 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń [...] i R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 903/17 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skarg R. K., R. S., [...] na uchwałę Sejmiku Województwa Śląskiego z dnia 7 kwietnia 2017 r. nr V/36/1/2017 w przedmiocie ograniczenia eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw postanawia: oddalić zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Gliwicach postanowieniem z dnia 20 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 903/17 oddalił wniosek [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skarg R. K., R. S., [...] na uchwałę Sejmiku Województwa Śląskiego z dnia 7 kwietnia 2017 r. nr V/36/1/2017 w przedmiocie ograniczenia eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw.

W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że w skardze z dnia 20 września 2017 r. strona skarżąca – [...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że skarżona uchwała zmusza adresatów do dokonania wymiany instalacji spalania paliw co wiąże się z wysokimi nakładami finansowymi.

Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji stwierdził, że przedmiotowa uchwała weszła w życie z dniem 1 września 2017 r., przez co sąd ten, wobec jednoznacznego brzmienia przepisu art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie: t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 - "Ppsa"), nie jest władny wstrzymać jej wykonania.

Zażalenia na powyższe postanowienie wnieśli - reprezentowani przez tego samego pełnomocnika – [...] oraz R. S.

Zarzucili oni sądowi pierwszej instancji:

- mające wpływ na wydane rozstrzygnięcie, naruszenie przez ten sąd art. 61 § 3 Ppsa w zw. z § 8 ust. 2 ww. uchwały Sejmiku Województwa Śląskiego z dnia 7 kwietnia 2017 r. poprzez ich błędne zastosowanie i wadliwą wykładnię, co skutkowało bezpodstawnym uznaniem i oceną, że przepisy zaskarżonej uchwały weszły w życie w całości z dniem 1 września 2017 r., w związku z czym z uwagi na treść art. 61 § 3 Ppsa sąd pierwszej instancji nie ma prawnych możliwości orzeczenia wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu prawa miejscowego.

Wskazując na powyższe zarzuty wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Jednocześnie, mając na uwadze - w przekonaniu żalących się - oczywistą zasadność zażaleń, poddają pod rozwagę WSA w Gliwicach, uchylenie zaskarżonego postanowienia w trybie autokontroli, stosownie do treści art. 195 § 2 Ppsa.

W uzasadnieniu zażaleń skarżący podnoszą, że sąd pierwszej instancji dokonał błędnej oceny i analizy treści § 8 zaskarżonej uchwały, uznając że weszła ona w życie z dniem 1 września 2017 r., podczas gdy w istocie, najważniejsza część jej zapisów, zmuszająca mieszkańców a zarazem adresatów uchwały do wymiany instalacji, formalnie nie weszła jeszcze w życie, a jej wejście w życie następować będzie w odstępach czasu, w zależności jakiej instalacji będzie to dotyczyć.

W odpowiedzi organu na złożone zażalenia wniesiono o ich oddalenie w całości oraz o zasądzenie od skarżących kosztów postępowania zażaleniowego.

Reprezentujący organ profesjonalny pełnomocnik w pierwszej kolejności podniósł, że skarżący w wywiedzionej przez nich skardze wnosili o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w całości.

Dalej wskazuje, że ustalone "ramy czasowe" uchwały weszły w życie z dniem 1 września 2017 r., a jedynie skutki w nich przytoczone są odłożone w czasie. Nadmienia, że odroczenie w czasie spełniania przez instalacje norm określonych w § 4 zaskarżonej uchwały ma na celu wyłącznie umożliwienie podmiotom obowiązanym odpowiednie przygotowanie się do stosownej wymiany posiadanych instalacji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 - "Ppsa") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 Ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

W odniesieniu do sprawy można z powyższych przepisów wyprowadzić następujące przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały: 1) z wnioskiem o wstrzymanie wykonania uchwały musi wystąpić strona skarżąca; 2) skoro przepisy określają przesłanki wstrzymania wykonania aktu lub czynności, to zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała musi nadawać się do "wykonania"; 3) musi zachodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem/wykonywaniem uchwały; 4) uchwała nie zawiera przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie; 5) ustawa szczególna nie wyłącza wstrzymania wykonania uchwały.

Zaskarżoną w niniejszej sprawie uchwałą z dnia 12 kwietnia 2017 r. Sejmik Województwa Śląskiego wprowadził na obszarze województwa śląskiego ograniczenia w zakresie eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw. Zaskarżona do sądu pierwszej instancji uchwała jest aktem prawa miejscowego. Zauważyć należy, że uchwała ta weszła w życie przed dniem wydania zaskarżonego postanowienia. A mianowicie, powyższa uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego w dniu 12 kwietnia 2017 r. pod pozycją 2624 – stosownie do uregulowań ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1523). Zgodnie z treścią § 8 ust. 2 uchwały, uchwała wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r. Tym samym, stwierdzić trzeba, że skoro weszła ona w życie, to nie było możliwe udzielenie stronie skarżącej ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie jej wykonania na mocy art. 61 § 3 Ppsa. Nie zmienia tej okoliczności regulacja zawarta w § 8 ust. 2 in fine uchwały.

Skarżący kwestionują zasadność poglądu przyjętego przez sąd pierwszej instancji, który uznał, że kwestionowana uchwała weszła w życie z dniem 1 września 2017 r. w całości, podczas gdy w istocie, najważniejsza "część jej zapisów", zmuszająca mieszkańców a zarazem adresatów uchwały do wymiany instalacji, formalnie nie weszła jeszcze w życie, a jej wejście w życie następować będzie w odstępach czasu, w zależności jakiej instalacji będzie to dotyczyć.

Stanowisko skarżących jest błędne. Wyjaśnić bowiem skarżącym należy, że jasno z § 8 ust. 2 zaskarżonej uchwały wynika, iż akt ten wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r., wprowadzając jednocześnie w tym przepisie terminy wykonania określonych obowiązków, które są odłożone w czasie. Ma to na celu wyłącznie umożliwienie podmiotom obowiązanym odpowiednie przygotowanie się do stosownej wymiany posiadanych instalacji.

Niezależnie od powyższych uwag, w zażaleniach nie wskazano ponadto konkretnych następstw dla żalących się, jakie wprowadzi stosowanie przedmiotowej uchwały.

Skoro zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 61 § 3 oraz w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.