Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 26 kwietnia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marcin Olejniczak po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2023 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i J. H. w przedmiocie utrudniania przez I. B. prowadzenia postępowania w sprawie legalizacji budynków p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. ał

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga J.S. i J.H. przeciwko I.B. w przedmiocie utrudniania prowadzenia postępowania w sprawie legalizacji budynków. Skarżący wskazali, że I.B. utrudnia prowadzenie postępowania dotyczącego zalegalizowania samowolnie wybudowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, ponieważ składa bezpodstawne skargi i zażalenia. Jednocześnie załączyli kserokopię postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi nr 656/2022 z 2 grudnia 2022 r. dotyczącego budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...] (dz. o nr ewid. [...], obręb [...]) oraz postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 16 stycznia 2023 r. nr 15/2023, które dotyczyło budowy dwóch budynków gospodarczych o konstrukcji murowanej, zlokalizowanych na terenie nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...] (dz. o nr ewid. [...], obręb [...]).

Skarga ze względu na to, że załączono do niej postanowienia organów nadzoru budowlanego przesłana została do Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi celem udzielenia odpowiedzi

Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi wniósł o jej odrzucenie, wyjaśniając, że prowadził postępowanie administracyjne w sprawie zażalenia I.B. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi nr 658/2022 z 2 grudnia 2022 r., którym w oparciu o normę art. 49 g w zw. z art. 49f ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca Prawo budowlane oraz art. 123 Kodeks postępowania administracyjnego, nałożono na J.S. i J.H. obowiązek dostarczenia w terminie do dnia 31 marca 2023 r. dokumentów legalizacyjnych. Organ wojewódzki po rozpoznaniu zażalenia postanowieniem nr 26/2023 z 31 stycznia 2023 r., uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi nr 658/2022 z 2 grudnia 2022 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ wojewódzki prowadził też postępowanie administracyjne w sprawie zażalenia I.B. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi nr 659/2022 z 2 grudnia 2022 r., którym w oparciu o normę art. 49 g w zw. z art. 49f ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca Prawo budowlane oraz art. 123 Kodeks postępowania administracyjnego, nałożono na J.S. i J.H. obowiązek dostarczenia w terminie do dnia 31 marca 2023 r. dokumentów legalizacyjnych. Postanowieniem z 16 stycznia 2023 r. nr 15/2023 organ wojewódzki rozpatrzył zażalenie I.B. i uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi nr 659/2022 z 2 grudnia 2022 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi podniósł, że powoływana w skardze kwestia nie należy do właściwości sądu administracyjnego, stąd wnosi o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

W myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

Z powyższych regulacji wynika, że skarga jest dopuszczalna wówczas, gdy żądane przez stronę skarżącą działanie miałoby przybrać formę decyzji administracyjnej; postanowienia, na które służy zażalenie, kończącego postępowanie lub rozstrzygającego sprawę co do istoty; innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; innych aktów lub czynności podejmowanych w ramach ogólnego postępowania administracyjnego lub postępowania podatkowego.

Z lektury wniesionej skargi wynika, że skarżący domagają się ukarania I.B. z powodu występowania przez niego ze skargami oraz zażaleniami, co utrudnia prowadzenie przez organy nadzoru budowlanego postępowań legalizacyjnych, dotyczących budynków gospodarczych oraz budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Skarga o tak sformułowanej treści nie mieści się w kognicji sądów administracyjnych, o której mowa we wspomnianym przepisie art. 3 p.p.s.a.

Wszelkie spory natury sąsiedzkiej nie są rozstrzygane przez sądy administracyjne. Z kolei prawo do kwestionowania wnoszonych przez I.B. wspomnianych skarg, odwołań czy zażaleń przysługuje skarżącym w toku prowadzonych postępowań administracyjnych oraz ewentualnych sądowoadministracyjnych, których przedmiotem są przykładowo decyzje i postanowienia wydawane przez organy nadzoru budowlanego.

Końcowo wyjaśnić należy, że organ występuje w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako piastun władzy publicznej, który jest upoważniony do podejmowania rozstrzygnięć władczych w trybie administracyjnym. Reprezentuje on zatem Państwo czy jednostkę samorządu terytorialnego. Niniejsza skarga odnosi się natomiast wprost do działań podejmowanych przez sąsiada skarżących, który w przedmiotowym postępowaniu sądowoadministracyjnym nie ma statusu organu. Nie jest on także uczestnikiem postępowania, skoro skarga nie obejmuje swym zakresem naruszenia prawa przez organ administracji publicznej w ramach postepowania, w którym mógłby uczestniczyć.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że wniesiona do tutejszego sądu skarga jest niedopuszczalna i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu, o czym sąd orzekł jak w postanowieniu.

is