Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Barszcz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 marca 2021 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odrzucić skargę.

[...] z siedzibą w [...] (dalej: "skarżący", "strona") działając przez pełnomocnika profesjonalnego, wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 12 stycznia 2021 r. (k. 1) wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie:

a) dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji skarżącego;

b) oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa, z którego treści wynika uprawnienie do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym.

Przedmiotowe wezwanie doręczono pełnomocnikowi profesjonalnemu

w dniu 28 stycznia 2021 r. (ZPO – k. 9, wydruk emonitoring), a zatem termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął z dniem 4 luty 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi winien uprzednio pochylić się nad wymogami jej dopuszczalności. Materia reprezentacji osób prawnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym została natomiast uregulowana w art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), z których wprost wynika, że dokonują one czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, a podmioty te mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a, skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a).

Brak dokumentu właściwie określającego umocowanie do wniesienia skargi stanowi brak formalny tej skargi w rozumieniu art. 46 p.p.s.a., który uniemożliwia nadanie jej biegu. Zgodnie zaś z § 3 tego przepisu, do pisma (skargi) należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Analiza akt wskazuje, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało prawidłowo doręczone w dniu 28 stycznia 2021 r., a zatem termin do uzupełnienia braku upływał w dniu 4 luty 2021 r. W zakreślonym 7 – dniowym terminie nie wykonano wezwania; do dnia wydania niniejszego postanowienia strona nie nadesłała żadnego pisma.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.