V SA/Wa 2448/15 - Wyrok

Data orzeczenia	2016-03-23	
Data wpływu	2015-05-27	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Ewa Wrzesińska-Jóźków /przewodniczący/
Mirosława Pindelska
Sławomir Kozik /sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6042 Gry losowe i zakłady wzajemne	
Hasła tematyczne	Gry losowe	
Skarżony organ	Minister Finansów	
Treść wyniku	Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję	
Powołane przepisy	Dz.U. 2012 nr 0 poz 270; art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 200, art. 205 § 2; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540; art. 2 ust. 6 i ust. 7, art. 6 ust. 3, art. 60 ust. 1 i ust. 2, art. 61 ust. 1; Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
Dz.U. 2015 nr 0 poz 613; art. 1200, art. 121, art. 122, art. 124; Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Wrzesińska-Jóźków Sędziowie: WSA Sławomir Kozik (spr.) WSA Mirosława Pindelska Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2016 r. sprawy ze skargi "F. o. z. b." Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia zmian regulaminu zakładów wzajemnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2014 r.; 2. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej "F. o. z. b." Sp. z o.o. z siedzibą w C. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.	
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w C. (dalej: Spółka, Strona lub Skarżąca) była decyzja Ministra Finansów z [...] marca 2015 r., nr [...], wydana na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 221 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm., dalej: "O.p.") w związku z art. 8 oraz art. 2 ust. 2, art. 3, art. 32 ust. 2, art. 60 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm., dalej: "u.g.h."), utrzymująca w mocy decyzję Ministra Finansów z [...] grudnia 2014 r., nr [...], odmawiającą zatwierdzenia zmian regulaminu zakładów wzajemnych urządzanych przez Spółkę.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Decyzją nr [...] z [...] września 2011 r. Minister Finansów udzielił Spółce zezwolenia na urządzanie zakładów wzajemnych bukmacherskich w punktach przyjmowania zakładów wzajemnych, wskazanych w udzielonym zezwoleniu. Do udzielonego zezwolenia dołączony został, zatwierdzony w odrębnym trybie, regulamin zakładów wzajemnych urządzanych przez Spółkę.

Wnioskiem z [...] maja 2014 r. Spółka zwróciła się do Ministra Finansów o zatwierdzenie zmian przedmiotowego regulaminu urządzania zakładów wzajemnych. Wnioskowana przez Spółkę zmiana regulaminu polegała na umożliwieniu Spółce przyjmowania zakładów wzajemnych na "sporty wirtualne". Z przedstawionego przez Stronę opisu przedmiotowego przedsięwzięcia wynika, że przedmiotem zakładów nie mają być wydarzenia sportowe rozgrywane w czasie rzeczywistym pomiędzy ludźmi lub zwierzętami, lecz animacje komputerowe przedstawiające wirtualne spotkania dotyczące dyscyplin sportowych: piłki nożnej, żużla, wyścigów samochodowych, wyścigów konnych, wyścigów konnych z przeszkodami, wyścigów chartów, wyścigów chartów z przeszkodami. Przebieg tych animacji oraz ich wynik ma być generowany przez oprogramowanie do sportów wirtualnych, zainstalowane na serwerze. Zastosowane oprogramowanie ma mieć wpływ na wynik wirtualnego spotkania: jeden z modułów całego oprogramowania - generator – generuje wirtualne zdarzenia i wyniki tych zdarzeń. Wyniki wydarzenia sportowego mają być generowane w chwili rozpoczęcia danego wydarzenia i nie będą znane Spółce. Ponadto generator odpowiedzialny jest za wygenerowanie kursów na podstawie danych znajdujących się na serwerze. Przy generowaniu wyniku generator ma uwzględniać ustawiony przez Spółkę procent zysku. Długość wirtualnego animowanego spotkania ma wynosić ok. 5 minut.

Decyzją z [...] grudnia 2014 r., wydaną na podstawie art. 207 O.p. w związku z art. 8 oraz art. 2 ust. 2, art. 3, art. 32 ust. 2, art. 60 u.g.h., Minister Finansów odmówił zatwierdzenia zmian regulaminu zakładów wzajemnych urządzanych przez Spółkę, we wnioskowanym zakresie, uznając, że proponowane przedsięwzięcie nie wypełnia ustawowych warunków przewidzianych dla zakładów wzajemnych, bowiem ma ono polegać nie na odgadywaniu wyników rzeczywistego współzawodnictwa ludzi lub zwierząt, czy też zdarzeń, lecz jedynie ich wirtualnych postaci, które są generowane przez oprogramowanie/urządzenie do sportów wirtualnych. Ponadto, Minister Finansów stwierdził, że "sporty wirtualne" nie mogą być uznane za zakłady wzajemne w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych, bowiem wyniki tych sportów mają być określane za pośrednictwem generatora wyników, którego działanie opiera się o element losowości.

Spółka nie zgodziła się ze stanowiskiem Ministra Finansów i wniosła odwołanie z [...] stycznia 2015 r. od decyzji z [...] grudnia 2014 r.

Minister Finansów, utrzymując w mocy decyzję I instancji wskazał, że stosownie do art. 2 ust. 2 u.g.h., zakładami wzajemnymi są zakłady o wygrane pieniężne lub rzeczowe polegające na odgadywaniu: 1) wyników sportowego współzawodnictwa ludzi lub zwierząt, w których uczestnicy wpłacają stawkę a wysokość wygranej zależy od łącznej kwoty wpłaconych stawek - totalizatory, 2) zaistnienia rożnych zdarzeń, w których uczestnicy wpłacają stawkę, a wysokość wygranej zależy od umówionego, między przyjmującym zakład a wpłacającym stawkę, stosunku wpłaty do wygranej - bukmacherstwo.

Organ powtórzył zatem stanowisko, że aby zaistniał konieczny element zakładu wzajemnego - odgadywania wyników sportowego współzawodnictwa ludzi lub zwierząt (totalizator), bądź zaistnienia różnych zdarzeń, powinny mieć one charakter możliwy do zaistnienia, tj. powinny one dotyczyć rzeczywistego współzawodnictwa ludzi lub zwierząt, czy też zdarzeń, a nie wirtualnych ich postaci, które są generowane przez oprogramowanie/urządzenie do sportów wirtualnych. Tymczasem zdarzenia mające miejsce w "sportach wirtualnych" mają jedynie charakter wirtualny (czyli nierzeczywisty, pozorny, wyobrażony oraz iluzoryczny, nierealny, rzekomy, udający, wymyślony). Takie zdarzenia nie mogą być, zdaniem organu, przedmiotem zakładów wzajemnych - bukmacherskich w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych.

Minister Finansów nie podzielił stanowiska Strony, że w planowanym przez nią przedsięwzięciu element losowości nie występuje w stopniu, który uniemożliwiałby zakwalifikowanie tego przedsięwzięcia jako zakładu wzajemnego - bukmacherskiego w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. Organ uznał, że przedsięwzięcie to spełnia niektóre cechy zakładu wzajemnego - tj. występuje w nim element wygranej oraz stawki. Nie są to jednak elementy wystarczające, aby uznać dane przedsięwzięcie za zakład wzajemny. Dodał, że wyniki planowanych wirtualnych sportów mają być określane za pośrednictwem losowego generatora wyników, którego działanie uwzględnia element losowości. Losowy algorytm pracy generatora mający wpływ przy ustalaniu wyników zawodów sportowych wskazuje natomiast, na wypełnienie przez mechanizm przedsięwzięcia, elementu gry losowej jakim jest uzależnienie wyniku od przypadku. Minister Finansów uznał, że indywidualne decyzje graczy oparte o analizę udostępnionych im przez organizatora parametrów emitowanych zdarzeń są korygowane w wyniku działania generatora losowego, którego stopień ingerencji w wynik zależy od ustawienia dokonanego przez organizatora. Nie można zatem przyjąć, zdaniem organu, że w przedstawionym przedsięwzięciu o nazwie "sporty wirtualne", na żadnym etapie tych zakładów nie występuje element losowości, a gracz odgaduje wynik zdarzenia w oparciu o wcześniej przedstawione mu parametry. Minister Finansów skonstatował, że skonstruowanie przedsięwzięcia w oparciu zarówno o elementy losowe, jak i nielosowe powoduje, że nosi ono cechy gry losowej.

Odnośnie powoływania się przez Spółkę na okoliczność, iż proponowane przez nią zasady zakładów typu "sporty wirtualne" są tożsame z oferowanymi przez inny podmiot, który uzyskał zezwolenia Ministra Finansów, organ uznał, że w sytuacji prawnej kształtowanej konkretną decyzją Ministra Finansów, nie można powoływać się na inne decyzje wydane w innym postępowaniu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 kwietnia 2015 r., na decyzję Ministra Finansów z [...] marca 2015 r., Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji obu instancji oraz o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła naruszenie:

1. art. 2 ust. 2 u.g.h., poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, że zakłady na "sporty wirtualne" nie spełniają warunku uznania ich za zakłady wzajemne, a tym samym zaproponowane przez Skarżącą zmiany regulaminu w zakresie umożliwienia zawierania zakładów "wirtualnych" opisanych w § 11g regulaminu, uznać należy za dopuszczalne.

2. art. 121 O.p., poprzez naruszenie zasady, iż postępowanie powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, poprzez całkowicie zróżnicowane traktowanie dwóch podmiotów, tj. Skarżącej i spółki [...] Sp. z o.o., z siedzibą w K., a znajdujących się w takiej samej sytuacji prawnej i faktycznej,

3. art. 122 O. p., poprzez niepodjęcie wszelkich możliwych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, przejawiające się w niewyjaśnieniu przez organ zasad działania programu informatycznego obsługującego zakłady wzajemne na "sporty wirtualne" i przyjęcie, że zakłady wzajemne na "sporty wirtualne" nie wypełniają wymogów ustawowej definicji zakładów bukmacherskich ze względu na występujący w nich element losowości, w sytuacji, kiedy element losowości występuje wyłącznie przy ustalaniu wyników tych sportów - zdarzeniach będących przedmiotem zakładu,

4. art. 120, art. 124 O. p., poprzez nie wyjaśnienie Skarżącej przyczyn odmowy zatwierdzenia zmian do regulaminu w zakresie "sportów wirtualnych" w sytuacji, kiedy w takim samym stanie faktycznym i prawnym, organ ten zatwierdza identyczne zmiany dla podmiotu konkurencyjnego wobec Skarżącej, tj. spółki [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K.,

5. zagwarantowanej w art. 32 Konstytucji RP zasady równości traktowania przez władze publiczne, poprzez niepodjęcie jednakowych rozstrzygnięć, których Skarżąca mogła słusznie oczekiwać, a dotyczących przedsiębiorców pozostających w tej samej sytuacji prawnej i faktycznej, powodując tym dyskryminację Strony w życiu gospodarczym.

Skarżąca wniosła w trybie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentów w postaci: 1. zatwierdzonego [...] marca 2011 r. przez Ministra Finansów Regulaminu Zakładów Wzajemnych-Bukmacherskich dla spółki [...] S.A. z siedzibą w K., 2. zatwierdzonego [...] grudnia 2010 r. przez Ministra Finansów Regulaminu Zakładów Wzajemnych-Bukmacherskich dla spółki [...] S.A. z siedzibą w K.

Skarżąca podtrzymała swoje wcześniejsze twierdzenia zawarte w uzasadnieniu do wniesionego uprzednio odwołania. W ocenie Skarżącej przedstawiona przez nią propozycja "sportów wirtualnych" dotyczy zdarzeń jak najbardziej rzeczywistych i faktycznych. Przedmiotem odgadywania jest w tych zakładach wynik animowanego meczu lub wyścigu emitowanych w czasie rzeczywistym w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych. Typowane zdarzenia są rywalizacją fikcyjnych postaci ludzi lub zwierząt przedstawionych w komputerowo emitowanych animacjach. Prezentowane w punktach animacje nie tracą atrybutu rzeczywistości i faktycznie istnieją w formie generowanych przez system informatyczny zawodów. Wniosek Spółki dotyczy zakładów bukmacherskich, gdzie przedmiotem typowania jest zgodnie z ustawową definicją zaistnienie różnych zdarzeń, a takim faktycznym i rzeczywistym zdarzeniem jest przebieg i wynik emitowanego w punkcie meczu lub wyścigu, w którym uczestniczą animowane postaci. Powoływanie się przez organ na synonimy pojęcia "wirtualne" dla uzasadnienia nierzeczywistego charakteru typowanych zdarzeń jest niemerytoryczne. Z definicji ustawowej zakładów wzajemnych wcale nie wynika, iż zaistnienie zdarzenia, na które dokonywany jest zakład ma mieć charakter zdarzenia w świecie rzeczywistym. Skarżąca wyjaśniła, że element losowości nie występuje w zakładach bukmacherskich dotyczących sportów wirtualnych, ale wyłącznie w zdarzeniach będących przedmiotem typowania, czyli wyłącznie przy ustalaniu wyników tych sportów. Jest to istotne i niezbędne zróżnicowanie, które pozwala wyjaśnić i uzasadnić zgodność proponowanych zakładów z wymogami ustawy o grach hazardowych. Gracz, który zamierza złożyć zakład bukmacherski na "sporty wirtualne" ma do dyspozycji szereg parametrów, które ułatwiają mu odgadywanie wyniku. Są to m.in. wyniki dotychczas rozegranych meczów, pozycja drużyny, zawodnika, psa, konia w rankingu, aktualna forma zawodnika, poziom zmęczenia konia lub psa, miejsce rozgrywanych zawodów itp. Wszystkie te parametry są prezentowane na ekranach w punkcie przed rozpoczęciem emisji zdarzenia i stanowią dla gracza podstawę do decyzji w składanych zakładach. Odpowiednia analiza tych parametrów zwiększa prawdopodobieństwo uzyskania wygranej w zakładach, tak jak to ma miejsce w zakładach na zawody sportowe rozgrywane w świecie rzeczywistym. Wobec tego w zakładach bukmacherskich na sporty wirtualne nie występuje element losowości, lecz indywidualne decyzje graczy oparte o analizę dostępnych parametrów emitowanych zdarzeń. Generator losowy jest wykorzystywany wyłącznie przy określaniu wyników sportów wirtualnych będących przedmiotem typowania. Tak jak w rzeczywistości wynik zawodów sportowych nie jest pozbawiony elementu losowego (np. wiatr w skokach narciarskich, kontuzja napastnika w trakcie meczu, awaria samochodu w wyścigach), tak też w celu odwzorowania sposobu kształtowania wyników zawodów rzeczywistych stosuje się generator losowy w sportach wirtualnych. Zdaniem Skarżącej, gdyby przyjąć za poprawne stanowisko organu o losowym charakterze zakładów na "sporty wirtualne", to również wszystkie zakłady bukmacherskie na zawody sportowe mające miejsce w rzeczywistości należałoby uznać za gry losowe, gdyż element losowości występuje niemalże w każdym wydarzeniu sportowym. Program informatyczny obsługujący "sporty wirtualne" jest ciągiem skomplikowanych algorytmów i zmiennych, który dokonuje szczegółowej analizy parametrów i czynników, które mają wpływ na szanse poszczególnych uczestników zawodów na wygraną z uwzględnieniem poziomu przypadkowości typowej dla danej dyscypliny rozgrywanej w rzeczywistości. Skarżąca wyjaśniła, że wyniki sportów wirtualnych generowane są na niezależnym serwerze, na działanie którego Spółka nie ma żadnego wpływu. Wyniki zdarzenia sportowego generowane są w chwili jego rozpoczęcia i w czasie rzeczywistym transmitowane do punktu przyjmowania zakładów. Operator zakładów bukmacherskich oraz uczestnik zakładów poznają wyniki rozgrywki w końcowych sekundach transmisji. System generujący wynik zdarzenia w czasie rzeczywistym nie ma dostępu do informacji o złożonych przez graczy zakładach będących przedmiotem emisji.

Skarżąca podniosła, że w przypadku możliwości przyjmowania przedmiotowych zakładów przez [...] Sp. z o.o., z siedzibą w K., Minister Finansów wydawał dwukrotnie decyzje zatwierdzające zmiany regulaminów Spółki STS, umożliwiając prowadzenie działalności w zakresie przyjmowania zakładów na "sporty wirtualne", których mechanizm urządzania oraz generowania wyników jest tożsamy z działalnością, która chce prowadzić Skarżąca. Ministerstwo Finansów zatwierdzając regulamin w tym zakresie Spółce STS uznało za dopuszczalne organizowanie tego rodzaju zakładów wzajemnych. Skarżąca podkreśliła, że pomimo wydania negatywnej decyzji wobec skarżącej spółki Ministerstwo Finansów nadal akceptuje przyjmowanie zakładów na takie zdarzenia przez Spółkę [...]. Skarżąca za niedopuszczalne i sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa uznała sytuację, w której podmioty z tej samej branży są odmiennie traktowane przez organ decyzyjny i wobec których stosowane są odmienne interpretacje przepisów. Skarżąca powołując się na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego wskazała, że podstawową zasadą równości jest "równe traktowanie wszystkich podmiotów charakteryzujących się w równym stopniu daną cechą istotną (relewantną). Zdaniem Skarżącej, odmienność zasad traktowania podmiotów w identycznym stanie prawym i faktycznym skutkuje naruszeniem art. 32 Konstytucji RP. Zarówno Skarżąca, jak i konkurencyjny wobec niej podmiot, charakteryzują się tą samą cechą prawnie relewantną i jednocześnie brak między nimi różnic uzasadniających odmienne traktowanie przez ustawodawcę.

W odpowiedzi na skargę, Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. W kwestii dwukrotnego zatwierdzenia regulaminów Spółki [...], umożliwiającego tej spółce prowadzenie działalności w zakresie przyjmowania zakładów na "sporty wirtualne", Minister Finansów wyjaśnił, że w sytuacji prawnej kształtowanej konkretną decyzją Ministra Finansów, nie można powoływać się na inne decyzje wydane w innym postępowaniu. Nie jest więc zasadne powoływanie się przez Spółkę na okoliczność, iż proponowane przez nią zasady zakładów typu "sporty wirtualne", są tożsame z oferowanymi przez inny podmiot, który uzyskał zezwolenia Ministra Finansów. Organ dodał, że kolejne wnioski o zatwierdzenie regulaminów "sportów wirtualnych" składane przez Spółkę [...], były już rozpatrywane przez Ministra Finansów w sposób odmowy. Powyższe świadczy, więc nie jak to wskazuje Strona, na odmienne traktowanie poszczególnych podmiotów, a na zmianę stanowiska Ministra Finansów względem tego rodzaju przedsięwzięć.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz. 1647) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c P.p.s.a.).

Ponadto w świetle art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem niniejszej kontroli sądowoadministracyjnej są decyzje wydane w dwóch instancjach przez Ministra Finansów w sprawie zatwierdzenia zmian regulaminu zakładów wzajemnych urządzanych przez Skarżącą. Zaskarżoną decyzją Minister Finansów utrzymał w mocy decyzję, którą odmówił Skarżącej zatwierdzenia zmiany regulaminu zakładów wzajemnych - bukmacherskich, umożliwiającej Skarżącej przyjmowanie zakładów wzajemnych na "sporty wirtualne". Podstawę odmowy spornej zmiany regulaminu zakładów wzajemnych, stanowiło uznanie przez Ministra Finansów, iż planowanego przez Skarżącą przedsięwzięcia nie można zakwalifikować jako zakładu wzajemnego ze względu na występujący w nim element losowy mający wpływ na wynik gry, co przesądza, iż sporne przedsięwzięcie jest grą losową, a nie zakładem wzajemnym.

Analizując stan prawny niniejszej sprawy należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 6 ust. 3 u.g.h., działalność w zakresie zakładów wzajemnych może być prowadzona na podstawie udzielonego zezwolenia na urządzanie zakładów wzajemnych. Ponadto, jak wynika z art. 60 ust. 1 zd. pierwsze u.g.h., podmiot ubiegający się o koncesję lub zezwolenie przedstawia organowi właściwemu do ich udzielenia, do zatwierdzenia, projekt regulaminu urządzanej gry lub zakładu wzajemnego albo turnieju gry pokera. Regulamin gier hazardowych oraz turnieju gry pokera, a także ich zmiany, zatwierdza minister właściwy do spraw finansów publicznych, z zastrzeżeniem ust. 3 (art. 60 ust. 2 u.g.h.). W świetle art. 61 ust. 1 u.g.h., regulamin gry hazardowej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, oraz regulamin turnieju gry pokera określa: 1) nazwę podmiotu urządzającego grę lub turniej; 2) szczegółowe warunki i zasady gry lub turnieju, w tym określenie wygranych, terminu oraz miejsca gry lub turnieju; 3) prawa i obowiązki uczestników gry lub turnieju; 4) tryb i terminy rozpatrywania reklamacji oraz tryb i termin zgłaszania roszczeń zgłaszanych przez uczestników gry lub turnieju; 5) wysokość kapitału gry lub turnieju, przeznaczonego do natychmiastowej wypłaty wygranych.

Z badania treści zaskarżonej decyzji oraz decyzji I instancji wynika, iż Minister Finansów odmówił zmiany regulaminu zakładów wzajemnych urządzanych przez Skarżącą, uznając, na podstawie przeprowadzonej analizy opisu i cech spornego przedsięwzięcia, iż gra będąca przedmiotem wnioskowanej zmiany stanowi inny rodzaj gry hazardowej niż zakłady wzajemne, których dotyczył przedmiotowy regulamin. W ocenie Sądu, pomimo, iż zgodnie z treścią art. 61 ust. 1 pkt 2 u.g.h., regulamin określa szczegółowe warunki i zasady gry, to jednak z przytoczonych powyżej przepisów nie wynika, aby Minister Finansów w postępowaniu o zatwierdzenie lub zmianę regulaminu gry hazardowej rozstrzygał o charakterze lub rodzaju tej gry. Tym bardziej, że ustawodawca uregulował w ustawie o grach hazardowych szczególny tryb postępowania w tym zakresie.

Kompetencja ministra właściwego do spraw finansów publicznych, w zakresie rozstrzygania, w drodze decyzji, czy gra lub zakład posiadające cechy wymienione w art. 2 ust. 1-5 u.g.h., są grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy, została uregulowana w art. 2 ust. 6 u.g.h. Postępowanie w przedmiocie powyższego rozstrzygnięcia charakteru danej działalności, może być prowadzone na wniosek strony bądź z urzędu, co można wywieść z treści art. 2 ust. 7 u.g.h. Zgodnie z jego treścią, do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 6, należy załączyć opis planowanego albo realizowanego przedsięwzięcia, zawierający w szczególności zasady jego urządzania, przewidywane nagrody, sposób wyłaniania zwycięzców oraz, w przypadku gry na automatach, badanie techniczne danego automatu, przeprowadzone przez jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zażądać przedłożenia takich dokumentów przez stronę także w postępowaniu prowadzonym z urzędu.

Z zestawienia wyżej przytoczonych przepisów, tj. art. 60 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 61 ust. 1 z art. 2 ust. 6 i ust. 7 u.g.h. wynika, że ustawodawca uregulował w nich odrębne tryby postępowania – postępowanie dotyczące zatwierdzenia albo zmiany regulaminu gry hazardowej i postępowania dotyczące rozstrzygnięcia o charakterze bądź rodzaju gry hazardowej – w których przedmiotem rozstrzygnięć jest merytorycznie inny rodzaj, rozpatrywanych kwestii. Niniejsza sprawa wskazuje, że kwestie te pozostają w ścisłym związku w sytuacji, w której w postępowaniu dotyczącym zmiany regulaminu gry hazardowej powstanie wątpliwość, co do rodzaju gry będącej przedmiotem zmiany. Nie można jednak przyjąć, iż w takiej sytuacji postępowanie w sprawie zmiany regulaminu gry hazardowej, którego przedmiotem jest analiza wnioskowanej zmiany pod kątem regulacji zawartej w art. 61 ust. 1 u.g.h., zastąpi postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia o rodzaju gry hazardowej, którego przedmiotem jest analiza danego przedsięwzięcia pod kątem cech i przesłanek poszczególnych gier hazardowych, uregulowanych w art. 2 ust. 1 – 5 u.g.h. Zdaniem Sądu, w takiej sytuacji Minister Finansów z urzędu powinien wszcząć postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia o rodzaju gry hazardowej, od tego rozstrzygnięcia jest, bowiem uzależnione zatwierdzenie bądź odmowa zatwierdzenia zmiany regulaminu.

Dlatego też, w ocenie Sądu, zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem art. 60 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 61 ust. 1 u.g.h., poprzez ich błędną interpretację przyjmującą, iż decyzja wydana w kwestii zatwierdzenia zmiany regulaminu zakładów wzajemnych może zawierać również rozstrzygnięcie o rodzaju danej gry będącej przedmiotem wnioskowanej zmiany. Zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji zostały wydane bez uprzedniego rozstrzygnięcia w trybie art. 2 ust. 6 u.g.h., o charakterze gry będącej przedmiotem wnioskowanej zmiany regulaminu zakładów wzajemnych urządzanych przez Skarżącą, a istotą treści tych decyzji jest de facto stwierdzenie, że planowane przez Skarżącą przedsięwzięcie dotyczące "sportów wirtualnych", nie mieści się w zakresie zakładów wzajemnych, lecz jest grą losową w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych.

Skarżąca w skardze podniosła również zarzut naruszenia przez Ministra Finansów zagwarantowanej w art. 32 Konstytucji RP, zasady równości traktowania przez władze publiczne oraz przepisów postępowania (art. 120, art. 121 i art. 124 O.p.), w związku z zatwierdzeniem przez Ministra Finansów identycznych zmian regulaminów zakładów wzajemnych dla podmiotu konkurencyjnego wobec Skarżącej, a także naruszenie art. 122 O. p., poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego w zakresie zasad działania programu informatycznego obsługującego zakłady wzajemne na "sporty wirtualne" oraz art. 2 ust. 2 u.g.h., poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, że zakłady na "sporty wirtualne" nie spełniają warunku uznania ich za zakłady wzajemne. Sąd uznał za przedwczesne rozpoznanie powyższych zarzutów w związku z zaprezentowanym powyżej stanowiskiem odnośnie zakresu spraw, jakie powinny rozstrzygać decyzje wydane w trybie art. 60 ust. 2 u.g.h. i w trybie art. 2 ust. 6 u.g.h. Materia, zatem której dotyczą powyższe zarzuty nie może być przedmiotem rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji i w poprzedzającej ją decyzji I instancji.

Na marginesie jedynie Sąd wyjaśnia, że sytuacja, w której ten sam organ podejmuje odmienne rozstrzygnięcia w stosunku do różnych podmiotów poprzez zastosowanie odmiennej interpretacji tych samych przepisów prawa odnośnie jednego rodzaju gry hazardowej, może być jak najbardziej analizowana pod kątem zachowania zasady równości wobec prawa, wyrażonej w art. 32 Konstytucji RP, jak i zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów, unormowanej w art. 121 O.p. Minister Finansów powinien wziąć to pod uwagę przy ponownym rozstrzygnięciu o charakterze spornego przedsięwzięcia w prawidłowym trybie postępowania.

Skarżący zarówno w skardze, jak i w odwołaniu od decyzji I instancji podniósł, że Minister Finansów odnośnie "sportów wirtualnych", zatwierdził dwukrotnie zmiany regulaminu zakładów wzajemnych innego, konkurencyjnego podmiotu. Wystąpienie tej sytuacji nie budziło wątpliwości Sądu, ponieważ Minister Finansów nie zakwestionował powyższych okoliczności, wskazując w odpowiedzi na skargę, że kolejne wnioski o zatwierdzenie regulaminów "sportów wirtualnych" składane przez konkurencyjną do Skarżącej spółkę, były już rozpatrywane przez Ministra Finansów w sposób odmowny, co świadczy zdaniem organu, że Minister Finansów nie traktuje odmiennie poszczególnych podmiotów, lecz zmienił stanowisko względem tego rodzaju przedsięwzięć. Z tych też względów Sąd oddalił wnioski dowodowe Skarżącej zawarte w skardze oraz wniosek dowodowy złożony na rozprawie, ich przeprowadzenie, bowiem nie było niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości Sądu.

Rozpatrując ponownie niniejszą sprawę Minister Finansów uwzględni stanowisko Sądu odnośnie merytorycznego zakresu trybów postępowania uregulowanych w art. 60 ust. 1 i ust. 2 u.g.h. oraz w art. 2 ust. 6 u.g.h., a także wzajemnej relacji tych trybów postępowania. Ponadto, pomimo, iż nie jest to przedmiotem niniejszej sprawy, w kontekście jednak podniesionych przez Skarżącą zarzutów naruszenia zasady równości unormowanej w art. 32 Konstytucji RP, zdaniem Sądu, organ powinien przeanalizować prawidłowość zastosowanych trybów postępowania w innych sprawach dotyczących "sportów wirtualnych".

Uwzględniając powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a., rozstrzygnął jak w sentencji wyroku, orzekając o kosztach postępowania, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 tej ustawy.